Lucas 17

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kulɛlɛ iyi ɑ́ dɑsi ɑmɑnɛ lɑɑlɔ kù wɑɑ ce, ɑmmɑ ijuukpɑ̃i ɑ́ jɛ ti inɛ iyi í nɑɑò wɑ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Á tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ si kɔ̃ɔ ɑ sɔsiɛ inɔ tenku do iyi ɑ́ lɛlɛ ɑmɑ ɑkɑ̃ ku dɑsiɛ dulum.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 I yɑ ce lɑɑkɑii njɛ ŋɑ. Bii kpɑɑsiɛ ɡɔ í nɑ í ce dulum, sɔ̃ɔ ide do lɑɑkɑi í nyisiɛ tɑɑleɛ. Bii í kpɑɑsi idɔ, kpɑ idei kurɑrɑɛ.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Bɑɑ bii isɛ ɡbɛɛjei wɑ rɑrɑɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ isɛ ɡbɛɛjeu fei wɑ ce tuubɑi dulum dɛɛ, ɑwɔ mɔ kpɑ idei dulum dɛɛ.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Woo bɛ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ɑ̀ ni, kɔ̃ɔsi nɑɑnɛ ku dɑsi nwɑ.
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, bɑɑ bii nɑɑnɛ ku dɑsi nŋɛ í munɡɑu ijui iyɑku, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ jĩi nɔu ihɛ̃ i ni ku wu hɑi bɛ, koo lɔ ɑrɑɛ si tenku, ɑ́ nɔ ku ceò ide nŋɛ icɛ.
6 E ele respondeu:
7 Jesu í ni mɑ́, inɛ kɑ̃mɑ nŋɛ bii í nɛ ɑru iyi wɑ loɡoo wɑlɑkɔ wɑ deɡbeɑ kɛtɛ ŋɑ, bii í bɑɑ kpɑsɛ̃ kɑɑ sɔ̃ɔ ku ni, nɑɑ wɑ nsɛi i bubɑ i jɛ.
7 Jesus disse:
8 Ammɑ ɑ́ sɔ̃ɔi ku ni, ceem sɔɔlui ijɛ, kpɑɑsi jɑɑɛ ŋɑ, i nɑɑm ijɛ wɑ hee n jɛ n mɔ. Si ɑnyiɛ, ɑwɔ mɔ ɑɑ jɛ nɔ i mɔ.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ammɑ kɑɑ sɑɑbu ɑruu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce bɛi í sɔ̃ɔ.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Bɛɛbɛ mɔi bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ ì ce mii iyi ɑ̀ dɑsi ŋɛ fei í sĩɑ i ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi ɑ kù nɛ sɑɑbu. Iyi ɑ̀ dɑsi wɑ ku ce nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ ce.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Si wɑɑti iyi Jesu wɑ bɔ ikpɑ ilui Zeruzɑlɛmu, í too si ɑfei ilɛi Gɑlilee do ilɛi Sɑmɑri.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Ŋɔi í mɑɑi ilu ɡɔ. Wɑɑti iyi wɑ bi ku lɔ inɔ iluu, ŋɔi dintɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ kòo ɑmmɑ ɑ̀ leekĩ ɑ̀ jĩiɛ keeke.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ ni, Jesu, Mɛɛtu, ce ɑrɑɑre nwɑ.
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Iyi í yɛ ŋɑ ŋɔi í ni, i koo i nyisi ɑrɑ nŋɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ koo. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛu, ŋɔi ɑ̀ bɑ iri.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Iyi inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í yɛ nŋu í bɑ iri, ŋɔi í sindɑ wɑ bɑɑ wɑ sɑɑbuò Ilɑɑɔ̃ hee lele.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Wɑɑti iyi í to wɑ bi Jesu nɔ í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ wɑ sɑɑbuɛ. Wee mɔkɔu inɛi Sɑmɑrii.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Ŋɔi Jesu í ni, ɑmɑnɛ mɛɛwɑ si ǹ jɔ̀ í bɑ iri bɑ. To, iwoi ɑmɑnɛ mɛɛsɑ̃ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ wɑ.
17 Jesus disse:
18 Isɛ mmuu ihɛ̃ nŋu ɑkɑ̃i í sindɑ wɑ ku sɑɑbu Ilɑɑɔ̃?
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, dede i nɛ, nɑɑnɛ ku dɑsiɛi í fɑɑbɑɛ.
19 E Jesus disse a ele:
20 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ɑjɔ yoomɑi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ bommɑɛ do yɑɑse bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ yɔɔ.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Inɛ ɡɔ kɑɑ fɔ ku ni, Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ ikpɑ ihɛ̃, wɑlɑkɔ ikpɑ ihɔ̃. Aɑwo, domi wee Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ tɑ̃ si idɔi inɛ ŋɑ.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu í ni, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ do ɑmboem. Hee ɑjɔu ku mɑɑ to wɑ ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑɑ bi i yɛm ŋɑ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃, ɑmmɑ i kɑɑ yɛm ŋɑ.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ sɔ̃ ŋɛ ɑ ni, í wɑ ihɛ̃ wɑlɑkɔ í wɑ ihɔ̃. I mɑɑ̀ sɛi i koo ŋɑ.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bɛi kuŋɔi ijĩ í yɑ dɑɑnɑ hɑi lele ɑnu ɑkɑ̃ koo kɑ̃ ilɛu bɛ, bɛɛbɛ mɔi kubɑɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ́ yɛ.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Ammɑ sinte titɑ̃ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ nɔ inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃ ɑɑ kɔsim.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 Mii iyi í ce si wɑɑtii Noweeu, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ wɑɑ ce ɑbɔdɔ̃ ŋɑ, ɑ̀ yɑ mɑɑ muɑ ɑmɑ nŋɑ ŋɑ mɔkɔ hee í koo í to ɑjɔ iyi Nowee í lɔ ɑkɔi inyiu. Nɔ ijĩ nlɑu í nɑɑ í jɛ ɑŋɑ fei.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 Á nyi ku cei mɑ́ bɛi wɑɑtii Lɔtuu. Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ rɑ ɑ̀ wɑɑ tɑ, ɑ̀ wɑɑ ɡbɛ̃, nɔ ɑ̀ wɑɑ mɑ ile.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Ammɑ si ɑjɔ iyi Lɔtu í fitɑ hɑi Sodomu, inɑ do fɑinwitɑ wɑ rɔ wɑi hɑi lele nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ ce nfe.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ yɛ ɑjɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn fɑɑtɑ wɑ.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Si ɑjɔ nŋu, inɛ iyi í wɑ ɑntɑi ile sikifɑ nɔ nyɑuɛ ŋɑ í wɑ inɔ ile, kɑɑ bɑ ku lɔ ku soo mɑ́. Inɛ mɔ iyi í wɑ iko kɑɑ bɑ ku bɑɑ ide mɑ́.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 I ye ɡiɡii ɑboi Lɔtu.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Inɛ iyi í bi ku jɛ ɑndunyɑ do idɔɔbiɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Ammɑ inɛ iyi í kɔsi kuwɛɛɛ ɑ́ bɑ́ɑ ntɔ ntɔ.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 An sɔ̃ ŋɛ si idũ ɑjɔ nŋu, ɑmɑnɛ minji ɑ́ mɑɑ sũ si dɑɑyi ɑkɑ̃, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Inɑɑbo minji ɑ́ mɑɑ lɔlɔ ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃. [
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Inɛmɔkɔ minji ɑ́ wɑ iko, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.]
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ikpɑ iwoi ideu bɛ ɑ́ ce yɑ Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ do mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bii iku wɑ sũ, tenɡi bɛi yembeeku ŋɑ ɑ̀ yɑ tɔtɔɔ.
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.