Lucas 16

Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔi í wɛɛ. Mɔkɔu í nɛ ɑmɑɑcɛ ɡɔ nɔ í so ɑmɑnii kpɑsɛ̃ɛ fei í dɑɑ si ɑwɔ. Iyi í ce ɑjɔ minji ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ kɔɔmɔtɔ ɑmɑɑcɛu bi lɑfɛ̃ɛ ɑ̀ ni, wɑ bɛjɛ ɑmɑniɛu fei.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛ í kpoo í beeɛ í ni, irei ǹ wɑ n ɡbɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku sɔ iriɛ dɑ. I kɑɑ yɔkɔ i jɛ ɑmɑɑcɛm mɑ́. Koo so tiɑi icɛɛ wɑ si bii ì yɑ ce dooɑi fiɑm, i nɑɑ i nyisim.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ŋɔi ɑmɑɑcɛu wɑ bee ɑrɑɛ ide wɑ ni, bɛirei ɑn ce, si bɛi lɑfɛ̃ɛm wɑ nyɑm hɑi si icɛi kpɑsɛ̃ɛ. Wee n kù nɛ ɡbuɡbɑ̃ iyi ɑn yɔkɔ n loɡooò, nɔ wee ɑnyɔ kɑɑ jɔ̀ n bɑrɑ.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ǹ mɑ̀ bɛi ɑn ce ku bɑ inɛ ŋɑ ɑ ɡbɑm si kpɑsɛ̃ nŋɑ wɑɑti iyi ɑɑ nyɑm hɑi si icɛm.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Ŋɔi í kpe ilu ɡbesei lɑfɛ̃ɛ ŋɑu fei. Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ koo bi tɛɛ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃. Ŋɔi í bee inɛ sinte iyi í to bi tɛɛu í ni, ɡbesei lɑfɛ̃ɛm fɛloi ì wɑɑ mu.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Ŋɔi í jɛ í ni, ikpo iyi ɑ́ kɔ̃ boonyi cĩɔ. Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, so tiɑɛ i bubɑ ńyɑ ńyɑ nɔ i kɔ ciitɑɑ.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Ŋɔi í bee inɛ ɡɔ mɑ́ í ni, ɑwɔ mɔ, fɛloi ì wɑɑ mu. Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, iyɑ sɑɑki cĩɔ. Ŋɔi í sɔ̃ nŋu mɔ í ni, so tiɑɛ i kɔ cinɛ.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛi ɑmɑɑcɛ hɑi nɛ nɑɑnɛu í ɡbɔ ideu nɔ í sɑɑbuɛ si nɑ iyi í jɔ̀ í yɔɔ iyi í nɛ bisi ntɔ ntɔ. Ŋɔi Jesu í ni, inɛi ɑndunyɑ ŋɑ ɑ̀ nɛ bisi ɑŋɑ duusɔ̃ɔ si kuwɛɛ nŋɑ ɑ̀ re inɛi inyɑ kumɑ́ ŋɑu.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i yɑ dɛ kpɑɑsi ŋɑ do ɑmɑnii ɑndunyɑ ku bɑ bii í nɑ wɑ ɡɑiziɑ ŋɛ ɑ ɡbɑ ŋɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Inɛ iyi í nɛ nɑɑnɛ si mii keeke ɑ́ nɛ nɑɑnɛ si mii nlɑ. Inɛ iyi wɑ ce lɑɑlɔ si mii keeke ɑ́ ce lɑɑlɔ si mii nlɑ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Nɑ nŋu, bii i kù nɛ nɑɑnɛ si ɑmɑnii ɑndunyɑ ŋɑ, yooi ɑ́ dɑ nŋɛ si ɑmɑni ntɔ si ɑwɔ.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Bii i kù nɛ nɑɑnɛ si mii ndii inɛ ɡɔ, yooi ɑ́ nɑ ŋɛ iyi í jɛ tu ŋɛ.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Amɑɑcɛ kɑ̃mɑ kɑɑ yɔkɔ ku ceɑ lɑfɛ̃ɛ minji icɛ ɑjɔ. Ntɔ ntɔ ɑ́ cé inɛ ɑkɑ̃ nɔ ku bi inɛ ɑkɑ̃, wɑlɑkɔ ku jirimɑ inɛ ɑkɑ̃ nɔ ku dondɑ inɛ ɑkɑ̃. I kɑɑ yɔkɔ i too Ilɑɑɔ̃ do fiɑ ɑjɔ ŋɑ.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Wee Fɑrisi ŋɑ fiɑ ku bi nŋɑ í cɑɑ. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ide ŋɑ iyi Jesu í fɔu fei ŋɔi ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ ì wɑɑ dɛ i jɛ inɛ dee dee ŋɑ si wɑjui ɑmɑnɛ ŋɑ, ɑmmɑ Ilɑɑɔ̃ í mɑ̀ idɔ nŋɛ. Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, mii iyi ɑmɑnɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ cɔ mii jiidɑ, bi Ilɑɑɔ̃ mii sɑ̃mii.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 Woodɑ do idei wɑlii ŋɑu fei ɑ̀ wɛɛ hee do wɑɑtii Zɑ̃ɑ. Hɑi wɑɑti bɛɛbɛ ɑ̀ wɑɑ sisi lɑɑbɑɑu jiidɑi bommɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ inɛ fei wɑ ce kookɑɑi ku bɑ ku lɔ do ɡbuɡbɑ̃.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Woodɑ bɑɑ wɑsɑli í ɡɑɑbu ku bɛjɛ í re lele do ilɛ ku kpɑ iri mɔm.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Inɛ iyi í kɔsi ɑboɛ nɔ í so mmuɛ í ce sɑkɑrɑi. Inɛ iyi í so ɑbo iyi mɔkɔɛ í kɔsi í ce sɑkɑrɑi.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Ŋɔi Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, mɔkɔ ilu ɑmɑni ɡɔ í wɛɛ. Mɔkɔu í yɑ mɑɑ dɑsi ibɔ cɑɑdɑ ilu iju ku sĩɑ ɡɔ. Kpɑsɛ̃ɛ ɑjɔ fei jinɡɑui.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ilu ɑre ɡɔ mɔ í wɛɛ, í yɑ mɑɑ sũi ɑndɛ koofɑi ilu fiɑu, ɑ̀ yɑ kpoo Lɑzɑɑ. Konkoli wɑ kɔ̃ si ɑrɑɛ fei.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Nɔ ɑjɑ ŋɑ ɑ̀ yɑ nɑɑ ɑ mɑɑ fɑ konkoliɛ ŋɑu. Mɔkɔu í bi ku wo ɑrɑɛ bɑɑ do bubui sɔndɑi ilu fiɑu iyi í yɑ ɡbe, ɑmmɑ ci yɑ bɑɑ.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Ŋɔi mɔkɔu í nɑ í ku nɔ ɑmɑlekɑ ŋɑ ɑ̀ soo ɑ̀ bɔòɛ bi Aburɑhɑmu. Nɔ ilu fiɑu mɔ í nɑ í ku ɑ̀ suu.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Nɔ í koo wɑ yɛ ijuukpɑ̃ bi ku wɑi iku ŋɑ, nɔ í wu iju lele, ŋɔi í hɔ̃nnɛ Lɑzɑɑ kɔkɔi Aburɑhɑmu.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu í ni, bɑɑbɑ Aburɑhɑmu, ce ɑrɑɑrem. Bɛ Lɑzɑɑ wɑ ku sɔsi ɑmɑɑwɔɛ si inyi ku nɑ ku tũ ɑmɛm, domi ǹ wɑ n yɛ ijuukpɑ̃ nlɑ nlɑ si ɑmɛi inɑu ihɛ̃.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Ŋɔi Aburɑhɑmu í ni, ɑmɑm, ye ɡiɡi iyi ì bɑ mii jiidɑɛ tɑ̃ hɑi ɑndunyɑ, nɔ Lɑzɑɑ mɔ í yɛ wɑhɑlɑ. Wee ihɛ̃ nsɛi inɔɛ í tũ nɔ ɑwɔ mɔ ì wɑɑ yɛ ijuukpɑ̃.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Nɔ si ɑntɑiɛ, isɑ nlɑ ɡɔi í fɛɛfɛ wɑ ku bɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ bi ɑ kuɑ ɑ bɔ bi tu ŋɛ bɛ ɑ mɑɑ̀ yɔkɔ. Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku nɑɑ ihɛ̃ hɑi bɛ.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Ŋɔi ilu ɑmɑniu í ni, debɛi, ǹ wɑ n tɔɔɛi bɑɑbɑ, bɛ Lɑzɑɑ kpɑsɛ̃i bɑɑm,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 koo sɔ̃ ifɔ miu ŋɑ iyi ǹ nɛ bɛu ku ni ɑ ce lɑɑkɑi ku bɑ ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ nɑɑ si inyɑ ku ɡɑɑbuu ihɛ̃.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Ammɑ Aburɑhɑmu í ni, ɑ̀ nɛ tiɑ iyi Moizi do wɑlii ŋɑ ɑ̀ kɔ wou tɑ̃, ɑɑ yɔkɔ ɑ ɡbɔ ide nŋɑ.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Nɔ í ni, ɑɑwo, bɑɑbɑ Aburɑhɑmu. Ammɑ bii hɑi bi iku ŋɑi inɛ ɡɔ í koo bi tu ŋɑ, ɑɑ kpɑɑsi idɔ nŋɑ.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Ŋɔi Aburɑhɑmu í sɔ̃ɔ í ni, bii ɑ kù ɡbɔ ti Moizi do ti wɑlii ŋɑu, bɑɑ bii inɛ ɡɔ í jĩ hɑi bi iku ŋɑ ihɛ̃ í koo bɛ ɑ kɑɑ dɑsi nɑɑnɛ.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.