Lucas 13
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Wɑɑti bɛɛbɛ, inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ Jesu mii iyi í bɑ inɛi Gɑlilee ɡɔ ŋɑ, inɛ ŋɑ iyi Pilɑti í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ nɔ njɛ nŋɑ í yɔɡɛɛ do njɛi mɛɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ceɑò Ilɑɑɔ̃ kuwee.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum dii inɛi Gɑlilee ŋɑu bɛ í re ti inɛi Gɑlilee ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbei? Ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum du ŋɑi í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ ŋɑ bɛɛbɛ ŋɑ?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Aɑwo. Bɛɛbɛ mɔi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù sindɑ idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ì wɑɑ ye ɡiɡii ɑmɑnɛ mɑɑtũ do mɛɛtɑ ŋɑ iyi ile ku ɡbokɑi Siloe í cuku í bɑtɑ í kpɑu ŋɑ? Debɛi, ì wɑɑ tɑmɑɑ kurɑrɑ nŋɑi í re ti inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ŋɑ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Aɑwo, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù kpɑɑsi idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Ŋɔi í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ mɑ́ í ni, mɔkɔ ɡɔ í lɔ jĩi ndii fiɡi si kɑɑɛ. Wɑɑti iyi jĩi nɔu í lɑ ŋɔi mɔkɔu í bɔ isoɛ ku kɑ, nɔ kù bɑ.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ŋɔi í sɔ̃ woo ce icɛɛ í ni, ɑdɔ̃ mɛɛtɑ wɑi ihɛ̃ bɛbɛi iyi bii ǹ nɑɑ isoi jĩi nɔu ihɛ̃ ku kɑ n ci yɑ n bɑ. Dɑɑ i nyɔɔi. Nɑ mii í ce ɑ́ mɑɑ ɡbɑ nwɑ inyɑ nɡbɛ.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Ŋɔi woo ce icɛu í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, jɔ̀ɔ ɑdɔ̃ɔyi titɑ̃ kɑ cɔ. An tu fitiɛ n kɑɑkoɛ, nɔ n dɑɑ si tɑɑsi.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Á yɔkɔ ku jɛ ɑdɔ̃ ɡɔ ɑ́ so. Bii kù so i bɛi i dɑɑ.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Si ɑjɔi kusĩmi ɡɔ, Jesu wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ile ɡɔ bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Wee ɑbo ɡɔ mɔ í wɑ bɛ iyi inɛi inɔɔko í jɔ̀ í ce bɔ̃ɔ bɛi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Í yɑ mɑɑ bɑtei, ci yɑ yɔkɔ ku tɛ ɑrɑɛ bɑɑ keeke.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Iyi Jesu í yɔɔ ŋɔi í kpoo í ni, ɑbooyi, í bɑ iri mbɛ.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Nɔ í le siɛ ɑwɔ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í tɛ ɑrɑɛ nɔ í lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ammɑ idɔi inɛ nɡboi ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu í kɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í jɔ̀ inɛ ɡɔ í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi, nɔ í sɔ̃ zɑmɑɑu í ni, ɑjɔ mɛɛfɑi í wɛɛ iyi ɑɑ yɔkɔ i ce icɛ ŋɑ. I nɑɑ wɑ wɑɑti bɛɛbɛ ku bɑ i bɑ iri ŋɑ, ku mɑɑ̀ ti ku jɛ si ɑjɔi kusĩmi.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑi, iŋɛ fei i ci yɑ fũ kɛtɛ nŋɛ ŋɑ do ɡbɑnkɛlɛ nŋɛ ŋɑ ɑ koo ɑ mɔ inyi si ɑjɔi kusĩmi?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Abou ihɛ̃ mɔ dimii Aburɑhɑmui. Nɔ wee Seetɑm wɑ dũu hɑi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Kù sĩɑ ɑ fũu si ɑjɔi kusĩmi?
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Wɑɑti iyi wɑ fɔ ideu bɛ, ɑnyɔ wɑ mu mbɛɛɛ ŋɑu fei, nɔ zɑmɑɑu í wɛɛ do inɔ didɔ̃ nɑ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi wɑ ce fei.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, mii bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ. Mii ɑn wɑ̃ɑ do.
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi inɛ ɡɔ í so í ɡbɛ̃ si ilɛɛ. Nɔ í fitɑ í ce jĩi hee yɛi ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Ŋɔi í ni mɑ́, mii ɑn nyi n wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ mɑ́.
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi lefee iyi ɑbo ɡɔ í so í dɑsi iyɑfũi pɛ̃ɛ ɡũɑ mɛɛtɑ nɔ fei ndɛɛ í dede í kpɑnte.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Jesu wɑ too si ilu nlɑ ŋɑ do ilɛɛko ŋɑ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ nɛò ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Si isɛɛnɛu ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ nɔ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bɑ fɑɑbɑ ɑ kɑɑ kpɔ? Ŋɔi í jɛ í ni,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 i ce kookɑɑi i lɔ do ɑndɛ iyi kù cĩu ŋɑ. Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ nkpɔi ɑ́ mɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ lɔò ɑ kɑɑ nɔ ɑ yɔkɔ.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Wɑɑti iyi ɑmu ilu kpɑsɛ̃ ǹ dede ǹ cĩmbo koofɑu iŋɛ ɑɑ wɑ wɑduude, i mɑɑ cɑ̃ ɡɑmbo ŋɑ i mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ. Nɔ ɑn jɛ nŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑ̀ mɔ si wɑjuɛ, ì nɔ ì kɔ wɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɑntumɑi ilu nwɑ ŋɑ.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Nɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ. I fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi bi tom, iŋɛ fei woo ce lɑɑlɔ ŋɑi.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ajɔ wɑ nɑɑ iyi ɑɑ yɛ Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu do wɑlii ŋɑu fei si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ iŋɛ i bɑ wee ɑ̀ nyɔ ŋɛ wɑduude. Tenɡi bɛi ɑɑ so ɑwɔ i le si iri i kpɑtɑ ŋɑ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑɑ hɑi nunui dɑɑkɔ do hɑi nunui ɑlɛ do hɑi nunu ɡɑɑ cinɡɑɑ minjiu nɔ ɑɑ bubɑ ɑ jɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Wɑɑti bɛɛbɛ inɛi ɑnyi ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jɛ woo cuɑ ŋɑ, woo cuɑ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Wɑɑti nŋu, Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, koo, fitɑ hɑi ihɛ̃ domi Herodu wɑ bi ku kpɑɛi.
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, i koo i sɔ̃ Herodu, ilu bisi lɑɑlɔu bɛ i ni, wee, nnyi do ɑlɑ ǹ wɑ n lele inɛi inɔɔko ŋɑ nɔ n jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn koo n tɑmbɔ icɛm.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ammɑ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù ce isɛɛnɛm nnyi do ɑlɑ do ɑlɑ ɑkɑ̃, domi ɑ kɑɑ kpɑ wɑlii kɑ̃mɑ bii ɡɔ bii kù jɛ Zeruzɑlɛmu.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Iŋɛ inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ kpɑ wɑlii ŋɑ, nɔ i tɑ ɑmɑ ɑbɛi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ mɔ kutɑ i kpɑ ŋɑ ŋɑ, isɛ fɛloi ǹ yɑ n bi n tɔtɔɔ ŋɛ si ɑbɛm bɛi ɑjɛɛ í yɑ tɔtɔɔ ɑmɑɛ ŋɑ si ikpɑɛ, ɑmmɑ i kù jɛ ŋɑ.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Wee nsɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ fũ nŋɛ kpɑsɛ̃ nŋɛ si ɑwɔ. Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ, hɑi nsɛi i kɑɑ yɛm mɑ́ ŋɑ í ɡbe hee ɑjɔ iyi ɑɑ ni ŋɑ, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ inɛ iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.