Lucas 13

Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wɑɑti bɛɛbɛ, inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ Jesu mii iyi í bɑ inɛi Gɑlilee ɡɔ ŋɑ, inɛ ŋɑ iyi Pilɑti í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ nɔ njɛ nŋɑ í yɔɡɛɛ do njɛi mɛɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ceɑò Ilɑɑɔ̃ kuwee.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum dii inɛi Gɑlilee ŋɑu bɛ í re ti inɛi Gɑlilee ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbei? Ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum du ŋɑi í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ ŋɑ bɛɛbɛ ŋɑ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Aɑwo. Bɛɛbɛ mɔi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù sindɑ idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ì wɑɑ ye ɡiɡii ɑmɑnɛ mɑɑtũ do mɛɛtɑ ŋɑ iyi ile ku ɡbokɑi Siloe í cuku í bɑtɑ í kpɑu ŋɑ? Debɛi, ì wɑɑ tɑmɑɑ kurɑrɑ nŋɑi í re ti inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ŋɑ?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Aɑwo, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù kpɑɑsi idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ŋɔi í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ mɑ́ í ni, mɔkɔ ɡɔ í lɔ jĩi ndii fiɡi si kɑɑɛ. Wɑɑti iyi jĩi nɔu í lɑ ŋɔi mɔkɔu í bɔ isoɛ ku kɑ, nɔ kù bɑ.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Ŋɔi í sɔ̃ woo ce icɛɛ í ni, ɑdɔ̃ mɛɛtɑ wɑi ihɛ̃ bɛbɛi iyi bii ǹ nɑɑ isoi jĩi nɔu ihɛ̃ ku kɑ n ci yɑ n bɑ. Dɑɑ i nyɔɔi. Nɑ mii í ce ɑ́ mɑɑ ɡbɑ nwɑ inyɑ nɡbɛ.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Ŋɔi woo ce icɛu í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, jɔ̀ɔ ɑdɔ̃ɔyi titɑ̃ kɑ cɔ. An tu fitiɛ n kɑɑkoɛ, nɔ n dɑɑ si tɑɑsi.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Á yɔkɔ ku jɛ ɑdɔ̃ ɡɔ ɑ́ so. Bii kù so i bɛi i dɑɑ.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Si ɑjɔi kusĩmi ɡɔ, Jesu wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ile ɡɔ bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Wee ɑbo ɡɔ mɔ í wɑ bɛ iyi inɛi inɔɔko í jɔ̀ í ce bɔ̃ɔ bɛi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Í yɑ mɑɑ bɑtei, ci yɑ yɔkɔ ku tɛ ɑrɑɛ bɑɑ keeke.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Iyi Jesu í yɔɔ ŋɔi í kpoo í ni, ɑbooyi, í bɑ iri mbɛ.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Nɔ í le siɛ ɑwɔ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í tɛ ɑrɑɛ nɔ í lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ammɑ idɔi inɛ nɡboi ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu í kɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í jɔ̀ inɛ ɡɔ í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi, nɔ í sɔ̃ zɑmɑɑu í ni, ɑjɔ mɛɛfɑi í wɛɛ iyi ɑɑ yɔkɔ i ce icɛ ŋɑ. I nɑɑ wɑ wɑɑti bɛɛbɛ ku bɑ i bɑ iri ŋɑ, ku mɑɑ̀ ti ku jɛ si ɑjɔi kusĩmi.
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑi, iŋɛ fei i ci yɑ fũ kɛtɛ nŋɛ ŋɑ do ɡbɑnkɛlɛ nŋɛ ŋɑ ɑ koo ɑ mɔ inyi si ɑjɔi kusĩmi?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Abou ihɛ̃ mɔ dimii Aburɑhɑmui. Nɔ wee Seetɑm wɑ dũu hɑi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Kù sĩɑ ɑ fũu si ɑjɔi kusĩmi?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Wɑɑti iyi wɑ fɔ ideu bɛ, ɑnyɔ wɑ mu mbɛɛɛ ŋɑu fei, nɔ zɑmɑɑu í wɛɛ do inɔ didɔ̃ nɑ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi wɑ ce fei.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, mii bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ. Mii ɑn wɑ̃ɑ do.
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi inɛ ɡɔ í so í ɡbɛ̃ si ilɛɛ. Nɔ í fitɑ í ce jĩi hee yɛi ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Ŋɔi í ni mɑ́, mii ɑn nyi n wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ mɑ́.
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi lefee iyi ɑbo ɡɔ í so í dɑsi iyɑfũi pɛ̃ɛ ɡũɑ mɛɛtɑ nɔ fei ndɛɛ í dede í kpɑnte.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Jesu wɑ too si ilu nlɑ ŋɑ do ilɛɛko ŋɑ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ nɛò ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Si isɛɛnɛu ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ nɔ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bɑ fɑɑbɑ ɑ kɑɑ kpɔ? Ŋɔi í jɛ í ni,
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 i ce kookɑɑi i lɔ do ɑndɛ iyi kù cĩu ŋɑ. Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ nkpɔi ɑ́ mɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ lɔò ɑ kɑɑ nɔ ɑ yɔkɔ.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Wɑɑti iyi ɑmu ilu kpɑsɛ̃ ǹ dede ǹ cĩmbo koofɑu iŋɛ ɑɑ wɑ wɑduude, i mɑɑ cɑ̃ ɡɑmbo ŋɑ i mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ. Nɔ ɑn jɛ nŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑ̀ mɔ si wɑjuɛ, ì nɔ ì kɔ wɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɑntumɑi ilu nwɑ ŋɑ.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Nɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ. I fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi bi tom, iŋɛ fei woo ce lɑɑlɔ ŋɑi.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Ajɔ wɑ nɑɑ iyi ɑɑ yɛ Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu do wɑlii ŋɑu fei si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ iŋɛ i bɑ wee ɑ̀ nyɔ ŋɛ wɑduude. Tenɡi bɛi ɑɑ so ɑwɔ i le si iri i kpɑtɑ ŋɑ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑɑ hɑi nunui dɑɑkɔ do hɑi nunui ɑlɛ do hɑi nunu ɡɑɑ cinɡɑɑ minjiu nɔ ɑɑ bubɑ ɑ jɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Wɑɑti bɛɛbɛ inɛi ɑnyi ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jɛ woo cuɑ ŋɑ, woo cuɑ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Wɑɑti nŋu, Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, koo, fitɑ hɑi ihɛ̃ domi Herodu wɑ bi ku kpɑɛi.
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, i koo i sɔ̃ Herodu, ilu bisi lɑɑlɔu bɛ i ni, wee, nnyi do ɑlɑ ǹ wɑ n lele inɛi inɔɔko ŋɑ nɔ n jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn koo n tɑmbɔ icɛm.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Ammɑ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù ce isɛɛnɛm nnyi do ɑlɑ do ɑlɑ ɑkɑ̃, domi ɑ kɑɑ kpɑ wɑlii kɑ̃mɑ bii ɡɔ bii kù jɛ Zeruzɑlɛmu.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Iŋɛ inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ kpɑ wɑlii ŋɑ, nɔ i tɑ ɑmɑ ɑbɛi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ mɔ kutɑ i kpɑ ŋɑ ŋɑ, isɛ fɛloi ǹ yɑ n bi n tɔtɔɔ ŋɛ si ɑbɛm bɛi ɑjɛɛ í yɑ tɔtɔɔ ɑmɑɛ ŋɑ si ikpɑɛ, ɑmmɑ i kù jɛ ŋɑ.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Wee nsɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ fũ nŋɛ kpɑsɛ̃ nŋɛ si ɑwɔ. Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ, hɑi nsɛi i kɑɑ yɛm mɑ́ ŋɑ í ɡbe hee ɑjɔ iyi ɑɑ ni ŋɑ, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ inɛ iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do ­Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.