Lucas 13

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wɑɑti bɛɛbɛ, inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ Jesu mii iyi í bɑ inɛi Gɑlilee ɡɔ ŋɑ, inɛ ŋɑ iyi Pilɑti í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ nɔ njɛ nŋɑ í yɔɡɛɛ do njɛi mɛɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ceɑò Ilɑɑɔ̃ kuwee.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum dii inɛi Gɑlilee ŋɑu bɛ í re ti inɛi Gɑlilee ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbei? Ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum du ŋɑi í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ ŋɑ bɛɛbɛ ŋɑ?
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Aɑwo. Bɛɛbɛ mɔi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù sindɑ idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Ì wɑɑ ye ɡiɡii ɑmɑnɛ mɑɑtũ do mɛɛtɑ ŋɑ iyi ile ku ɡbokɑi Siloe í cuku í bɑtɑ í kpɑu ŋɑ? Debɛi, ì wɑɑ tɑmɑɑ kurɑrɑ nŋɑi í re ti inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ŋɑ?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Aɑwo, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù kpɑɑsi idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Ŋɔi í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ mɑ́ í ni, mɔkɔ ɡɔ í lɔ jĩi ndii fiɡi si kɑɑɛ. Wɑɑti iyi jĩi nɔu í lɑ ŋɔi mɔkɔu í bɔ isoɛ ku kɑ, nɔ kù bɑ.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Ŋɔi í sɔ̃ woo ce icɛɛ í ni, ɑdɔ̃ mɛɛtɑ wɑi ihɛ̃ bɛbɛi iyi bii ǹ nɑɑ isoi jĩi nɔu ihɛ̃ ku kɑ n ci yɑ n bɑ. Dɑɑ i nyɔɔi. Nɑ mii í ce ɑ́ mɑɑ ɡbɑ nwɑ inyɑ nɡbɛ.
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Ŋɔi woo ce icɛu í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, jɔ̀ɔ ɑdɔ̃ɔyi titɑ̃ kɑ cɔ. An tu fitiɛ n kɑɑkoɛ, nɔ n dɑɑ si tɑɑsi.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Á yɔkɔ ku jɛ ɑdɔ̃ ɡɔ ɑ́ so. Bii kù so i bɛi i dɑɑ.
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Si ɑjɔi kusĩmi ɡɔ, Jesu wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ile ɡɔ bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Wee ɑbo ɡɔ mɔ í wɑ bɛ iyi inɛi inɔɔko í jɔ̀ í ce bɔ̃ɔ bɛi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Í yɑ mɑɑ bɑtei, ci yɑ yɔkɔ ku tɛ ɑrɑɛ bɑɑ keeke.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Iyi Jesu í yɔɔ ŋɔi í kpoo í ni, ɑbooyi, í bɑ iri mbɛ.
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Nɔ í le siɛ ɑwɔ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í tɛ ɑrɑɛ nɔ í lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Ammɑ idɔi inɛ nɡboi ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu í kɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í jɔ̀ inɛ ɡɔ í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi, nɔ í sɔ̃ zɑmɑɑu í ni, ɑjɔ mɛɛfɑi í wɛɛ iyi ɑɑ yɔkɔ i ce icɛ ŋɑ. I nɑɑ wɑ wɑɑti bɛɛbɛ ku bɑ i bɑ iri ŋɑ, ku mɑɑ̀ ti ku jɛ si ɑjɔi kusĩmi.
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑi, iŋɛ fei i ci yɑ fũ kɛtɛ nŋɛ ŋɑ do ɡbɑnkɛlɛ nŋɛ ŋɑ ɑ koo ɑ mɔ inyi si ɑjɔi kusĩmi?
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Abou ihɛ̃ mɔ dimii Aburɑhɑmui. Nɔ wee Seetɑm wɑ dũu hɑi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Kù sĩɑ ɑ fũu si ɑjɔi kusĩmi?
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Wɑɑti iyi wɑ fɔ ideu bɛ, ɑnyɔ wɑ mu mbɛɛɛ ŋɑu fei, nɔ zɑmɑɑu í wɛɛ do inɔ didɔ̃ nɑ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi wɑ ce fei.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, mii bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ. Mii ɑn wɑ̃ɑ do.
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi inɛ ɡɔ í so í ɡbɛ̃ si ilɛɛ. Nɔ í fitɑ í ce jĩi hee yɛi ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ.
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Ŋɔi í ni mɑ́, mii ɑn nyi n wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ mɑ́.
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi lefee iyi ɑbo ɡɔ í so í dɑsi iyɑfũi pɛ̃ɛ ɡũɑ mɛɛtɑ nɔ fei ndɛɛ í dede í kpɑnte.
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Jesu wɑ too si ilu nlɑ ŋɑ do ilɛɛko ŋɑ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ nɛò ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Si isɛɛnɛu ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ nɔ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bɑ fɑɑbɑ ɑ kɑɑ kpɔ? Ŋɔi í jɛ í ni,
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 i ce kookɑɑi i lɔ do ɑndɛ iyi kù cĩu ŋɑ. Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ nkpɔi ɑ́ mɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ lɔò ɑ kɑɑ nɔ ɑ yɔkɔ.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Wɑɑti iyi ɑmu ilu kpɑsɛ̃ ǹ dede ǹ cĩmbo koofɑu iŋɛ ɑɑ wɑ wɑduude, i mɑɑ cɑ̃ ɡɑmbo ŋɑ i mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ. Nɔ ɑn jɛ nŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ.
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑ̀ mɔ si wɑjuɛ, ì nɔ ì kɔ wɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɑntumɑi ilu nwɑ ŋɑ.
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Nɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ. I fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi bi tom, iŋɛ fei woo ce lɑɑlɔ ŋɑi.
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Ajɔ wɑ nɑɑ iyi ɑɑ yɛ Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu do wɑlii ŋɑu fei si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ iŋɛ i bɑ wee ɑ̀ nyɔ ŋɛ wɑduude. Tenɡi bɛi ɑɑ so ɑwɔ i le si iri i kpɑtɑ ŋɑ.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑɑ hɑi nunui dɑɑkɔ do hɑi nunui ɑlɛ do hɑi nunu ɡɑɑ cinɡɑɑ minjiu nɔ ɑɑ bubɑ ɑ jɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Wɑɑti bɛɛbɛ inɛi ɑnyi ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jɛ woo cuɑ ŋɑ, woo cuɑ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Wɑɑti nŋu, Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, koo, fitɑ hɑi ihɛ̃ domi Herodu wɑ bi ku kpɑɛi.
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, i koo i sɔ̃ Herodu, ilu bisi lɑɑlɔu bɛ i ni, wee, nnyi do ɑlɑ ǹ wɑ n lele inɛi inɔɔko ŋɑ nɔ n jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn koo n tɑmbɔ icɛm.
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Ammɑ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù ce isɛɛnɛm nnyi do ɑlɑ do ɑlɑ ɑkɑ̃, domi ɑ kɑɑ kpɑ wɑlii kɑ̃mɑ bii ɡɔ bii kù jɛ Zeruzɑlɛmu.
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 Iŋɛ inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ kpɑ wɑlii ŋɑ, nɔ i tɑ ɑmɑ ɑbɛi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ mɔ kutɑ i kpɑ ŋɑ ŋɑ, isɛ fɛloi ǹ yɑ n bi n tɔtɔɔ ŋɛ si ɑbɛm bɛi ɑjɛɛ í yɑ tɔtɔɔ ɑmɑɛ ŋɑ si ikpɑɛ, ɑmmɑ i kù jɛ ŋɑ.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Wee nsɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ fũ nŋɛ kpɑsɛ̃ nŋɛ si ɑwɔ. Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ, hɑi nsɛi i kɑɑ yɛm mɑ́ ŋɑ í ɡbe hee ɑjɔ iyi ɑɑ ni ŋɑ, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ inɛ iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.