Lucas 13

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wɑɑti bɛɛbɛ, inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ Jesu mii iyi í bɑ inɛi Gɑlilee ɡɔ ŋɑ, inɛ ŋɑ iyi Pilɑti í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ nɔ njɛ nŋɑ í yɔɡɛɛ do njɛi mɛɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ceɑò Ilɑɑɔ̃ kuwee.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum dii inɛi Gɑlilee ŋɑu bɛ í re ti inɛi Gɑlilee ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbei? Ì wɑɑ tɑmɑɑ dulum du ŋɑi í jɔ̀ ɑ̀ kpɑ ŋɑ bɛɛbɛ ŋɑ?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Aɑwo. Bɛɛbɛ mɔi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù sindɑ idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Ì wɑɑ ye ɡiɡii ɑmɑnɛ mɑɑtũ do mɛɛtɑ ŋɑ iyi ile ku ɡbokɑi Siloe í cuku í bɑtɑ í kpɑu ŋɑ? Debɛi, ì wɑɑ tɑmɑɑ kurɑrɑ nŋɑi í re ti inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe fei ŋɑ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Aɑwo, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, bii i kù kpɑɑsi idɔ ŋɑ, iŋɛ fei ɑɑ kui bɛi ɑŋɑ mɔ.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Ŋɔi í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ mɑ́ í ni, mɔkɔ ɡɔ í lɔ jĩi ndii fiɡi si kɑɑɛ. Wɑɑti iyi jĩi nɔu í lɑ ŋɔi mɔkɔu í bɔ isoɛ ku kɑ, nɔ kù bɑ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ŋɔi í sɔ̃ woo ce icɛɛ í ni, ɑdɔ̃ mɛɛtɑ wɑi ihɛ̃ bɛbɛi iyi bii ǹ nɑɑ isoi jĩi nɔu ihɛ̃ ku kɑ n ci yɑ n bɑ. Dɑɑ i nyɔɔi. Nɑ mii í ce ɑ́ mɑɑ ɡbɑ nwɑ inyɑ nɡbɛ.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Ŋɔi woo ce icɛu í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, jɔ̀ɔ ɑdɔ̃ɔyi titɑ̃ kɑ cɔ. An tu fitiɛ n kɑɑkoɛ, nɔ n dɑɑ si tɑɑsi.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Á yɔkɔ ku jɛ ɑdɔ̃ ɡɔ ɑ́ so. Bii kù so i bɛi i dɑɑ.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Si ɑjɔi kusĩmi ɡɔ, Jesu wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ile ɡɔ bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Wee ɑbo ɡɔ mɔ í wɑ bɛ iyi inɛi inɔɔko í jɔ̀ í ce bɔ̃ɔ bɛi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Í yɑ mɑɑ bɑtei, ci yɑ yɔkɔ ku tɛ ɑrɑɛ bɑɑ keeke.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Iyi Jesu í yɔɔ ŋɔi í kpoo í ni, ɑbooyi, í bɑ iri mbɛ.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Nɔ í le siɛ ɑwɔ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í tɛ ɑrɑɛ nɔ í lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ammɑ idɔi inɛ nɡboi ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu í kɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í jɔ̀ inɛ ɡɔ í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi, nɔ í sɔ̃ zɑmɑɑu í ni, ɑjɔ mɛɛfɑi í wɛɛ iyi ɑɑ yɔkɔ i ce icɛ ŋɑ. I nɑɑ wɑ wɑɑti bɛɛbɛ ku bɑ i bɑ iri ŋɑ, ku mɑɑ̀ ti ku jɛ si ɑjɔi kusĩmi.
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, iŋɛ ilu muɑfiti ŋɑi, iŋɛ fei i ci yɑ fũ kɛtɛ nŋɛ ŋɑ do ɡbɑnkɛlɛ nŋɛ ŋɑ ɑ koo ɑ mɔ inyi si ɑjɔi kusĩmi?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Abou ihɛ̃ mɔ dimii Aburɑhɑmui. Nɔ wee Seetɑm wɑ dũu hɑi zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑtũ do mɛɛtɑ. Kù sĩɑ ɑ fũu si ɑjɔi kusĩmi?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Wɑɑti iyi wɑ fɔ ideu bɛ, ɑnyɔ wɑ mu mbɛɛɛ ŋɑu fei, nɔ zɑmɑɑu í wɛɛ do inɔ didɔ̃ nɑ mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi wɑ ce fei.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, mii bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ. Mii ɑn wɑ̃ɑ do.
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Í yɛi bɛi nɡboi mutɑɑdi iyi inɛ ɡɔ í so í ɡbɛ̃ si ilɛɛ. Nɔ í fitɑ í ce jĩi hee yɛi ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce ɑntɛ si ɑmɑɑwɔɛ ŋɑ.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Ŋɔi í ni mɑ́, mii ɑn nyi n wɑ̃ò bommɑi Ilɑɑɔ̃ mɑ́.
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi bɛi lefee iyi ɑbo ɡɔ í so í dɑsi iyɑfũi pɛ̃ɛ ɡũɑ mɛɛtɑ nɔ fei ndɛɛ í dede í kpɑnte.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Jesu wɑ too si ilu nlɑ ŋɑ do ilɛɛko ŋɑ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ nɛò ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Si isɛɛnɛu ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ nɔ í beeɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bɑ fɑɑbɑ ɑ kɑɑ kpɔ? Ŋɔi í jɛ í ni,
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 i ce kookɑɑi i lɔ do ɑndɛ iyi kù cĩu ŋɑ. Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ nkpɔi ɑ́ mɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ iyi ɑɑ lɔò ɑ kɑɑ nɔ ɑ yɔkɔ.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Wɑɑti iyi ɑmu ilu kpɑsɛ̃ ǹ dede ǹ cĩmbo koofɑu iŋɛ ɑɑ wɑ wɑduude, i mɑɑ cɑ̃ ɡɑmbo ŋɑ i mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ. Nɔ ɑn jɛ nŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑ̀ mɔ si wɑjuɛ, ì nɔ ì kɔ wɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɑntumɑi ilu nwɑ ŋɑ.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Nɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ n ni, n kù mɑ̀ hɑi bii ì nɑɑ ŋɑ. I fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi bi tom, iŋɛ fei woo ce lɑɑlɔ ŋɑi.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Ajɔ wɑ nɑɑ iyi ɑɑ yɛ Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu do wɑlii ŋɑu fei si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ iŋɛ i bɑ wee ɑ̀ nyɔ ŋɛ wɑduude. Tenɡi bɛi ɑɑ so ɑwɔ i le si iri i kpɑtɑ ŋɑ.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑɑ hɑi nunui dɑɑkɔ do hɑi nunui ɑlɛ do hɑi nunu ɡɑɑ cinɡɑɑ minjiu nɔ ɑɑ bubɑ ɑ jɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Wɑɑti bɛɛbɛ inɛi ɑnyi ɡɔ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jɛ woo cuɑ ŋɑ, woo cuɑ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Wɑɑti nŋu, Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, koo, fitɑ hɑi ihɛ̃ domi Herodu wɑ bi ku kpɑɛi.
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, i koo i sɔ̃ Herodu, ilu bisi lɑɑlɔu bɛ i ni, wee, nnyi do ɑlɑ ǹ wɑ n lele inɛi inɔɔko ŋɑ nɔ n jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn koo n tɑmbɔ icɛm.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Ammɑ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù ce isɛɛnɛm nnyi do ɑlɑ do ɑlɑ ɑkɑ̃, domi ɑ kɑɑ kpɑ wɑlii kɑ̃mɑ bii ɡɔ bii kù jɛ Zeruzɑlɛmu.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Iŋɛ inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ kpɑ wɑlii ŋɑ, nɔ i tɑ ɑmɑ ɑbɛi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ mɔ kutɑ i kpɑ ŋɑ ŋɑ, isɛ fɛloi ǹ yɑ n bi n tɔtɔɔ ŋɛ si ɑbɛm bɛi ɑjɛɛ í yɑ tɔtɔɔ ɑmɑɛ ŋɑ si ikpɑɛ, ɑmmɑ i kù jɛ ŋɑ.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Wee nsɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ fũ nŋɛ kpɑsɛ̃ nŋɛ si ɑwɔ. Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ, hɑi nsɛi i kɑɑ yɛm mɑ́ ŋɑ í ɡbe hee ɑjɔ iyi ɑɑ ni ŋɑ, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ inɛ iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.