Lucas 10

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Si ɑnyii nŋu, Lɑfɛ̃ɛ í cicɑ ɑmɑnɛ kitɑò fɛɛwɑ mmu mɑ́, í bɛ ŋɑ minji minji ɑ cuɑɑ si ilu ŋɑ fei do bii nŋu tɑkɑɛ ɑ́ nɛ ku bɔ fei.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmɑɑjɛ iyi í to ku dɑ í kpɔ, ɑmmɑ woo dɑ ŋɑu ɑ kù kpɔ. Nɑ nŋu, i tɔɔ ilu ikou ku bɛ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ ce icɛu wɑ.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 I dɑsi kpɑ̃ɑ ŋɑ, ǹ wɑ n bɛ ŋɛi bɛi ɑmɑ ɑnɡudɑ̃ ŋɑ si inɔi mɛɛmu kuɡɑɑbu ŋɑ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 I mɑɑ̀ so tɑɑlili hee mɑ́ jɛ bɔɡɔ, wɑlɑkɔ bɑɑtɑ, nɔ i mɑɑ̀ yɑ leekĩ kpɑ̃ɑ i mɑɑ̀ ce inɛ ɡɔ fɔɔ ŋɑ.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Kpɑsɛ̃ bii ì lɔ ŋɑ i tɑko i sɔ̃ ŋɑ ŋɑ i ni, Ilɑɑɔ̃ ku mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Bii ilu lɑɑkɑi ku sũ ɡɔ í wɑ bɛ, lɑɑkɑi ku sũ nŋɛ ɑ́ to siɛ. Bii kù wɛɛ mɔi ɑ́ nyi wɑ si ŋɛi.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Kpɑsɛ̃ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛu, kpɑsɛ̃ bɛi ɑɑ mɑɑ wɑ ŋɑ, sɔndɑ do inyi iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ fei i yɑ ɡbɑ i jɛ ŋɑ, domi inɛ kɑɑ mɑ́ɑ ce icɛ iyi kù wɑɑ jɛ. I mɑɑ̀ yɑ lɔ kpɑsɛ̃ do kpɑsɛ̃ ŋɑ.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ilu iyi ì lɔ fei ŋɑ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛ, ijɛ iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ i yɑ jɛ ŋɑ.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 I sɔ̃ inɛi ilu ŋɑu i ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi si ŋɛ. Nɔ bɔ̃ɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ i jɔ̀ ɑ bɑ iri ŋɑ.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ammɑ ilu bii ì lɔ nɔ ɑ kù ɡbɑ ŋɛ, i bɔ bɑntumɑi iluu nɔ i ni,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 wee ɑ̀ wɑɑ ɡbuɡbɑ̃ nŋɛ hee do irùrùi ilu nŋɛ iyi í wɑ si kutɛ nwɑ. Do nŋu fei, i mɑ̀ ŋɑ iyi bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi wɑ.
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu, ijuukpɑ̃i inɛi Sodomu ŋɑ ilu nlɑi tɑkou, ɑ́ tiɑ do ti inɛi ilu ŋɑu.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ, iŋɛ inɛi Kɔrɑzɛ̃ɛ ŋɑ. Iŋɛ mɔ inɛi Bɛsɑidɑ ŋɑ inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ. Mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ ce si ilu nŋɛ ŋɑu ihɛ̃, bii í jɛ si ilui Tii do Sidɔ̃ɔi ɑ̀ coo wo, bii í wɑ inɛi ilu ŋɑu ɑɑ dĩ sɑɑki ɑ kpɑtɑò nɑ irii dulum du ŋɑ nɔ ɑ kpɑɑsi idɔ hɑi ku kpɛ.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu ijuukpɑ̃i inɛi Tii do Sidɔ̃ɔ ŋɑ ɑ́ tiɑ tu ŋɛ.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Iŋɛ mɔ, inɛi Kɑpɛrɑnumu ŋɑ, ì wɑɑ tɑmɑɑ ŋɑ ɑɑ so ŋɛ hee lelei? Aɑwo, ɑɑ kɛkɛ ŋɛi hee bi ku wɑi iku ŋɑ.
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɔ ide nŋɛ, idem nii í ɡbɔ. Inɛ mɔ iyi í kɔsi ŋɛ, ɑmui í kɔsi. Inɛ mɔ iyi í nɔ í kɔsim, inɛ iyi í bɛm wɑi í kɔsi.
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Mɔcɔ kitɑò fɛɛwɑ ŋɑ iyi Jesu í bɛ ŋɑu ɑ̀ bɑɑ do inɔ didɔ̃ nɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, hee do inɛi inɔɔko ŋɑ fei ɑ̀ yɑ jirimɑ wɑ nɑ iriɛu.
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ yɛ Seetɑm wɑ cuku wɑ hɑi lele bɛi kuŋɔi ijĩ.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Ntɔ ntɔ ǹ mu nŋɛ yiiko i tɛɛsɛò njo ŋɑ do cencee ŋɑ hee do ɡbuɡbɑ̃ iyi Seetɑm mbɛɛu í nɛ fei, nɔ nkɑ̃mɑ kɑɑ yɔkɔ ku mɛɛ ŋɛ.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Do nŋu fei, i mɑɑ̀ jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ nɑ iyi í jɔ̀ inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jirimɑ ŋɛ, ɑmmɑ i jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ kɔ iri nŋɛ lelei Aɔ̃.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Si wɑɑti ɑkɑ̃u, inɔi Jesu í dɔ̃ jiidɑ jiidɑ do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃ nɔ í ni, Bɑɑbɑ, ɑwɔ iyi ì jɛ Lɑfɛ̃ɛi lele do ilɛ, ǹ wɑ n sɑɑbuɛ do iyi ì sinɡɑɑ ilu bisi do woo mɑ̀ ŋɑ mii ŋɑu ihɛ̃ nɔ ì nyisi ɑmu ŋɑ. Í sĩɑ Bɑɑbɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɛɛbɛi ì bi.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Bɑɑm nii í dɑɑm mii fei si ɑwɔ. Inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ ɑmu Amɑu bii kù jɛ Bɑɑu. Nɔ inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ Bɑɑu bii kù jɛ ɑmu Amɑu do inɛ ŋɑ iyi ǹ bi n nyisi ŋɑ.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ŋɔi Jesu í sindɑ si mɔcɔɛ ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi ijuɛ wɑ yɛ mii iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, wɑlii do ɑmɑnlu nkpɔ ɑ̀ bi ɑŋɑ ɑ yɛ mii ŋɑ iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù yɔɔ. À bi ɑŋɑ ɑ ɡbɔ iyi ì wɑɑ ɡbɔ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù ɡbɔɔ.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ajɔ nŋu ɡɔ woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ í dede ku cɑ̃ idɔi Jesu nɔ í ni, Mɛɛtu, bɛirei ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, mii ɑ̀ kɔ si woodɑu. Ide mii ì yɑ cio si.
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Ŋɔi í jɛ í ni, bi Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛ do idɔɛ fei, do ɡbuɡbɑ̃ɛ fei, do lɑsɑbuɛ fei, nɔ i bi inɛ mmu ŋɑ bɛi ì bi ɑrɑɛ.
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ide iyi ì jɛ í sĩɑ. Ce bɛɛbɛ, ɑɑ bɑ kuwɛɛ.
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ammɑ mɔkɔu wɑ bi ku nɑ ɑrɑɛ ntɔ, nɔ í beeɛ í ni, yooi í jɛ inɛ mmu.
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, mɔkɔ ɡɔ í kitɑ wɑ hɑi Zeruzɑlɛmu wɑ bɔ Zeriko, ŋɔi í koo í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑ. Ile ŋɑu ɑ̀ coo ile ɑ̀ cɑ̃ɑ, nɔ ɑ̀ nɛ ɑ̀ jɔ̀ɔ bɛ wɑ kɑsɑ̃m.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Wee, woo weei Ilɑɑɔ̃ ɡɔ wɑ too kpɑ̃ɑu wɑ. Iyi í yɛ mɔkɔu, ŋɔi í ɡbe í lɔ.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ si dimii Levi í to inyɑu. Iyi í yɔɔ nɔ í ɡbe í lɔ.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ammɑ inɛi Sɑmɑri ɡɔ mɔ wɑ bɔ ilu. Iyi í to bɛ ŋɔi í yɛ mɔkɔu nɔ ɑrɑɑre í muu.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Nɔ í sɛkɛɛ siɛ í jɔɑɑ ikpo do ɑtɛ̃ vɛ̃ɛ si ɑɡbɛi kumɛɛ ŋɑu nɔ í dũu. Si ɑnyiɛ nɔ í lesiɛ si ɡbɑnkɛlɛi nŋu tɑkɑɛ í bɔòɛ bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑ nɔ í ɡbɔɑɑ.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Iju kumɑ́ɛ, nɔ í so fiɑi icɛi ɑjɔ minji, í nɑ inɛ nɡboi bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑu, nɔ í ni, ɡbɔɑ inɛɛu ihɛ̃. Iyi ì jɛ í lesi nɑ iriɛ, ɑn sɑ̃ɑɛ wɑɑti iyi ɑn bɑɑ.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ŋɔi Jesu í ni, si ɑmɑnɛ mɛɛtɑ ŋɑu bɛ, yoo nŋɑi ì tɑmɑɑ í jɛ kpɑɑsii inɛ iyi í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑu.
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ŋɔi inɛɛu í ni, inɛ iyi í ce ɑrɑɑreɛu. Ŋɔi Jesu í ni, debɛi, ɑwɔ mɔ, koo ce bɛɛbɛ.
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ ɑ̀ to ilu ɡɔ. Wee inɑɑbo ɡɔ í wɑ ilu bɛ, ɑ̀ yɑ kpoo Mɑɑtɑ. Nŋui í ɡbɑ ŋɑ si kpɑsɛ̃ɛ.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Abou í nɛ ifɔɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Mɑɑri. Ifɔu wɑ bubɑi kɔkɔi Lɑfɛ̃ɛ wɑ ɡbɔ ideɛ.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Ammɑ Mɑɑtɑ nŋu í wɑsi ku mɑnte ɑrɑɛ do cɑkɑ ku tɛkɛ. Ŋɔi í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kù jɛɛ si ide kɑ̃mɑ iyi ifɔm í jɔ̀ɔm icɛu ɑmu ɑkɑ̃? I kɑɑ jɔ̀ ku nɑɑ ku sobim?
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ì wɑɑ mɑnte ɑrɑɛ ì wɑɑ weeweɑ nɑ mii nkpɔ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Ammɑ bukɑɑtɑi mii ɑkɑ̃i ɑmɑnɛ í nɛ. Nŋui Mɑɑri njɛ í cicɑ bɛ, nɔ inɛ kɑ̃mɑ kɑɑ ɡbɑɑ siɛ mɑ́.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.