Lucas 10
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB
1 Si ɑnyii nŋu, Lɑfɛ̃ɛ í cicɑ ɑmɑnɛ kitɑò fɛɛwɑ mmu mɑ́, í bɛ ŋɑ minji minji ɑ cuɑɑ si ilu ŋɑ fei do bii nŋu tɑkɑɛ ɑ́ nɛ ku bɔ fei.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmɑɑjɛ iyi í to ku dɑ í kpɔ, ɑmmɑ woo dɑ ŋɑu ɑ kù kpɔ. Nɑ nŋu, i tɔɔ ilu ikou ku bɛ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ ce icɛu wɑ.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 I dɑsi kpɑ̃ɑ ŋɑ, ǹ wɑ n bɛ ŋɛi bɛi ɑmɑ ɑnɡudɑ̃ ŋɑ si inɔi mɛɛmu kuɡɑɑbu ŋɑ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 I mɑɑ̀ so tɑɑlili hee mɑ́ jɛ bɔɡɔ, wɑlɑkɔ bɑɑtɑ, nɔ i mɑɑ̀ yɑ leekĩ kpɑ̃ɑ i mɑɑ̀ ce inɛ ɡɔ fɔɔ ŋɑ.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Kpɑsɛ̃ bii ì lɔ ŋɑ i tɑko i sɔ̃ ŋɑ ŋɑ i ni, Ilɑɑɔ̃ ku mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Bii ilu lɑɑkɑi ku sũ ɡɔ í wɑ bɛ, lɑɑkɑi ku sũ nŋɛ ɑ́ to siɛ. Bii kù wɛɛ mɔi ɑ́ nyi wɑ si ŋɛi.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Kpɑsɛ̃ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛu, kpɑsɛ̃ bɛi ɑɑ mɑɑ wɑ ŋɑ, sɔndɑ do inyi iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ fei i yɑ ɡbɑ i jɛ ŋɑ, domi inɛ kɑɑ mɑ́ɑ ce icɛ iyi kù wɑɑ jɛ. I mɑɑ̀ yɑ lɔ kpɑsɛ̃ do kpɑsɛ̃ ŋɑ.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Ilu iyi ì lɔ fei ŋɑ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛ, ijɛ iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ i yɑ jɛ ŋɑ.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 I sɔ̃ inɛi ilu ŋɑu i ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi si ŋɛ. Nɔ bɔ̃ɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ i jɔ̀ ɑ bɑ iri ŋɑ.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Ammɑ ilu bii ì lɔ nɔ ɑ kù ɡbɑ ŋɛ, i bɔ bɑntumɑi iluu nɔ i ni,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 wee ɑ̀ wɑɑ ɡbuɡbɑ̃ nŋɛ hee do irùrùi ilu nŋɛ iyi í wɑ si kutɛ nwɑ. Do nŋu fei, i mɑ̀ ŋɑ iyi bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi wɑ.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu, ijuukpɑ̃i inɛi Sodomu ŋɑ ilu nlɑi tɑkou, ɑ́ tiɑ do ti inɛi ilu ŋɑu.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ, iŋɛ inɛi Kɔrɑzɛ̃ɛ ŋɑ. Iŋɛ mɔ inɛi Bɛsɑidɑ ŋɑ inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ. Mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ ce si ilu nŋɛ ŋɑu ihɛ̃, bii í jɛ si ilui Tii do Sidɔ̃ɔi ɑ̀ coo wo, bii í wɑ inɛi ilu ŋɑu ɑɑ dĩ sɑɑki ɑ kpɑtɑò nɑ irii dulum du ŋɑ nɔ ɑ kpɑɑsi idɔ hɑi ku kpɛ.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu ijuukpɑ̃i inɛi Tii do Sidɔ̃ɔ ŋɑ ɑ́ tiɑ tu ŋɛ.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Iŋɛ mɔ, inɛi Kɑpɛrɑnumu ŋɑ, ì wɑɑ tɑmɑɑ ŋɑ ɑɑ so ŋɛ hee lelei? Aɑwo, ɑɑ kɛkɛ ŋɛi hee bi ku wɑi iku ŋɑ.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɔ ide nŋɛ, idem nii í ɡbɔ. Inɛ mɔ iyi í kɔsi ŋɛ, ɑmui í kɔsi. Inɛ mɔ iyi í nɔ í kɔsim, inɛ iyi í bɛm wɑi í kɔsi.
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Mɔcɔ kitɑò fɛɛwɑ ŋɑ iyi Jesu í bɛ ŋɑu ɑ̀ bɑɑ do inɔ didɔ̃ nɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, hee do inɛi inɔɔko ŋɑ fei ɑ̀ yɑ jirimɑ wɑ nɑ iriɛu.
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ yɛ Seetɑm wɑ cuku wɑ hɑi lele bɛi kuŋɔi ijĩ.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ntɔ ntɔ ǹ mu nŋɛ yiiko i tɛɛsɛò njo ŋɑ do cencee ŋɑ hee do ɡbuɡbɑ̃ iyi Seetɑm mbɛɛu í nɛ fei, nɔ nkɑ̃mɑ kɑɑ yɔkɔ ku mɛɛ ŋɛ.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Do nŋu fei, i mɑɑ̀ jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ nɑ iyi í jɔ̀ inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jirimɑ ŋɛ, ɑmmɑ i jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ kɔ iri nŋɛ lelei Aɔ̃.
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Si wɑɑti ɑkɑ̃u, inɔi Jesu í dɔ̃ jiidɑ jiidɑ do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃ nɔ í ni, Bɑɑbɑ, ɑwɔ iyi ì jɛ Lɑfɛ̃ɛi lele do ilɛ, ǹ wɑ n sɑɑbuɛ do iyi ì sinɡɑɑ ilu bisi do woo mɑ̀ ŋɑ mii ŋɑu ihɛ̃ nɔ ì nyisi ɑmu ŋɑ. Í sĩɑ Bɑɑbɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɛɛbɛi ì bi.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Bɑɑm nii í dɑɑm mii fei si ɑwɔ. Inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ ɑmu Amɑu bii kù jɛ Bɑɑu. Nɔ inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ Bɑɑu bii kù jɛ ɑmu Amɑu do inɛ ŋɑ iyi ǹ bi n nyisi ŋɑ.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ŋɔi Jesu í sindɑ si mɔcɔɛ ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi ijuɛ wɑ yɛ mii iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, wɑlii do ɑmɑnlu nkpɔ ɑ̀ bi ɑŋɑ ɑ yɛ mii ŋɑ iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù yɔɔ. À bi ɑŋɑ ɑ ɡbɔ iyi ì wɑɑ ɡbɔ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù ɡbɔɔ.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ajɔ nŋu ɡɔ woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ í dede ku cɑ̃ idɔi Jesu nɔ í ni, Mɛɛtu, bɛirei ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, mii ɑ̀ kɔ si woodɑu. Ide mii ì yɑ cio si.
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ŋɔi í jɛ í ni, bi Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛ do idɔɛ fei, do ɡbuɡbɑ̃ɛ fei, do lɑsɑbuɛ fei, nɔ i bi inɛ mmu ŋɑ bɛi ì bi ɑrɑɛ.
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ide iyi ì jɛ í sĩɑ. Ce bɛɛbɛ, ɑɑ bɑ kuwɛɛ.
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ammɑ mɔkɔu wɑ bi ku nɑ ɑrɑɛ ntɔ, nɔ í beeɛ í ni, yooi í jɛ inɛ mmu.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, mɔkɔ ɡɔ í kitɑ wɑ hɑi Zeruzɑlɛmu wɑ bɔ Zeriko, ŋɔi í koo í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑ. Ile ŋɑu ɑ̀ coo ile ɑ̀ cɑ̃ɑ, nɔ ɑ̀ nɛ ɑ̀ jɔ̀ɔ bɛ wɑ kɑsɑ̃m.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Wee, woo weei Ilɑɑɔ̃ ɡɔ wɑ too kpɑ̃ɑu wɑ. Iyi í yɛ mɔkɔu, ŋɔi í ɡbe í lɔ.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ si dimii Levi í to inyɑu. Iyi í yɔɔ nɔ í ɡbe í lɔ.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Ammɑ inɛi Sɑmɑri ɡɔ mɔ wɑ bɔ ilu. Iyi í to bɛ ŋɔi í yɛ mɔkɔu nɔ ɑrɑɑre í muu.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Nɔ í sɛkɛɛ siɛ í jɔɑɑ ikpo do ɑtɛ̃ vɛ̃ɛ si ɑɡbɛi kumɛɛ ŋɑu nɔ í dũu. Si ɑnyiɛ nɔ í lesiɛ si ɡbɑnkɛlɛi nŋu tɑkɑɛ í bɔòɛ bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑ nɔ í ɡbɔɑɑ.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Iju kumɑ́ɛ, nɔ í so fiɑi icɛi ɑjɔ minji, í nɑ inɛ nɡboi bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑu, nɔ í ni, ɡbɔɑ inɛɛu ihɛ̃. Iyi ì jɛ í lesi nɑ iriɛ, ɑn sɑ̃ɑɛ wɑɑti iyi ɑn bɑɑ.
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Ŋɔi Jesu í ni, si ɑmɑnɛ mɛɛtɑ ŋɑu bɛ, yoo nŋɑi ì tɑmɑɑ í jɛ kpɑɑsii inɛ iyi í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑu.
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ŋɔi inɛɛu í ni, inɛ iyi í ce ɑrɑɑreɛu. Ŋɔi Jesu í ni, debɛi, ɑwɔ mɔ, koo ce bɛɛbɛ.
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ ɑ̀ to ilu ɡɔ. Wee inɑɑbo ɡɔ í wɑ ilu bɛ, ɑ̀ yɑ kpoo Mɑɑtɑ. Nŋui í ɡbɑ ŋɑ si kpɑsɛ̃ɛ.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Abou í nɛ ifɔɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Mɑɑri. Ifɔu wɑ bubɑi kɔkɔi Lɑfɛ̃ɛ wɑ ɡbɔ ideɛ.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Ammɑ Mɑɑtɑ nŋu í wɑsi ku mɑnte ɑrɑɛ do cɑkɑ ku tɛkɛ. Ŋɔi í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kù jɛɛ si ide kɑ̃mɑ iyi ifɔm í jɔ̀ɔm icɛu ɑmu ɑkɑ̃? I kɑɑ jɔ̀ ku nɑɑ ku sobim?
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ì wɑɑ mɑnte ɑrɑɛ ì wɑɑ weeweɑ nɑ mii nkpɔ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Ammɑ bukɑɑtɑi mii ɑkɑ̃i ɑmɑnɛ í nɛ. Nŋui Mɑɑri njɛ í cicɑ bɛ, nɔ inɛ kɑ̃mɑ kɑɑ ɡbɑɑ siɛ mɑ́.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.