Lucas 10
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Si ɑnyii nŋu, Lɑfɛ̃ɛ í cicɑ ɑmɑnɛ kitɑò fɛɛwɑ mmu mɑ́, í bɛ ŋɑ minji minji ɑ cuɑɑ si ilu ŋɑ fei do bii nŋu tɑkɑɛ ɑ́ nɛ ku bɔ fei.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmɑɑjɛ iyi í to ku dɑ í kpɔ, ɑmmɑ woo dɑ ŋɑu ɑ kù kpɔ. Nɑ nŋu, i tɔɔ ilu ikou ku bɛ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ ce icɛu wɑ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 I dɑsi kpɑ̃ɑ ŋɑ, ǹ wɑ n bɛ ŋɛi bɛi ɑmɑ ɑnɡudɑ̃ ŋɑ si inɔi mɛɛmu kuɡɑɑbu ŋɑ.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 I mɑɑ̀ so tɑɑlili hee mɑ́ jɛ bɔɡɔ, wɑlɑkɔ bɑɑtɑ, nɔ i mɑɑ̀ yɑ leekĩ kpɑ̃ɑ i mɑɑ̀ ce inɛ ɡɔ fɔɔ ŋɑ.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Kpɑsɛ̃ bii ì lɔ ŋɑ i tɑko i sɔ̃ ŋɑ ŋɑ i ni, Ilɑɑɔ̃ ku mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Bii ilu lɑɑkɑi ku sũ ɡɔ í wɑ bɛ, lɑɑkɑi ku sũ nŋɛ ɑ́ to siɛ. Bii kù wɛɛ mɔi ɑ́ nyi wɑ si ŋɛi.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Kpɑsɛ̃ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛu, kpɑsɛ̃ bɛi ɑɑ mɑɑ wɑ ŋɑ, sɔndɑ do inyi iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ fei i yɑ ɡbɑ i jɛ ŋɑ, domi inɛ kɑɑ mɑ́ɑ ce icɛ iyi kù wɑɑ jɛ. I mɑɑ̀ yɑ lɔ kpɑsɛ̃ do kpɑsɛ̃ ŋɑ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Ilu iyi ì lɔ fei ŋɑ bii ɑ̀ ɡbɑ ŋɛ, ijɛ iyi ɑ̀ nɑ ŋɛ i yɑ jɛ ŋɑ.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 I sɔ̃ inɛi ilu ŋɑu i ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi si ŋɛ. Nɔ bɔ̃ɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ i jɔ̀ ɑ bɑ iri ŋɑ.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ammɑ ilu bii ì lɔ nɔ ɑ kù ɡbɑ ŋɛ, i bɔ bɑntumɑi iluu nɔ i ni,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 wee ɑ̀ wɑɑ ɡbuɡbɑ̃ nŋɛ hee do irùrùi ilu nŋɛ iyi í wɑ si kutɛ nwɑ. Do nŋu fei, i mɑ̀ ŋɑ iyi bommɑi Ilɑɑɔ̃ í mɑɑi wɑ.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Nɔ Jesu í ni mɑ́, ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu, ijuukpɑ̃i inɛi Sodomu ŋɑ ilu nlɑi tɑkou, ɑ́ tiɑ do ti inɛi ilu ŋɑu.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ, iŋɛ inɛi Kɔrɑzɛ̃ɛ ŋɑ. Iŋɛ mɔ inɛi Bɛsɑidɑ ŋɑ inɔ kufɔ nlɑ nlɑi ɑ́ jɛ tu ŋɛ. Mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ ce si ilu nŋɛ ŋɑu ihɛ̃, bii í jɛ si ilui Tii do Sidɔ̃ɔi ɑ̀ coo wo, bii í wɑ inɛi ilu ŋɑu ɑɑ dĩ sɑɑki ɑ kpɑtɑò nɑ irii dulum du ŋɑ nɔ ɑ kpɑɑsi idɔ hɑi ku kpɛ.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ iyi si ɑjɔi kiitiu ijuukpɑ̃i inɛi Tii do Sidɔ̃ɔ ŋɑ ɑ́ tiɑ tu ŋɛ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Iŋɛ mɔ, inɛi Kɑpɛrɑnumu ŋɑ, ì wɑɑ tɑmɑɑ ŋɑ ɑɑ so ŋɛ hee lelei? Aɑwo, ɑɑ kɛkɛ ŋɛi hee bi ku wɑi iku ŋɑ.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɔ ide nŋɛ, idem nii í ɡbɔ. Inɛ mɔ iyi í kɔsi ŋɛ, ɑmui í kɔsi. Inɛ mɔ iyi í nɔ í kɔsim, inɛ iyi í bɛm wɑi í kɔsi.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Mɔcɔ kitɑò fɛɛwɑ ŋɑ iyi Jesu í bɛ ŋɑu ɑ̀ bɑɑ do inɔ didɔ̃ nɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, hee do inɛi inɔɔko ŋɑ fei ɑ̀ yɑ jirimɑ wɑ nɑ iriɛu.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ yɛ Seetɑm wɑ cuku wɑ hɑi lele bɛi kuŋɔi ijĩ.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ntɔ ntɔ ǹ mu nŋɛ yiiko i tɛɛsɛò njo ŋɑ do cencee ŋɑ hee do ɡbuɡbɑ̃ iyi Seetɑm mbɛɛu í nɛ fei, nɔ nkɑ̃mɑ kɑɑ yɔkɔ ku mɛɛ ŋɛ.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Do nŋu fei, i mɑɑ̀ jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ nɑ iyi í jɔ̀ inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jirimɑ ŋɛ, ɑmmɑ i jɔ̀ inɔ nŋɛ ku dɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ kɔ iri nŋɛ lelei Aɔ̃.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Si wɑɑti ɑkɑ̃u, inɔi Jesu í dɔ̃ jiidɑ jiidɑ do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃ nɔ í ni, Bɑɑbɑ, ɑwɔ iyi ì jɛ Lɑfɛ̃ɛi lele do ilɛ, ǹ wɑ n sɑɑbuɛ do iyi ì sinɡɑɑ ilu bisi do woo mɑ̀ ŋɑ mii ŋɑu ihɛ̃ nɔ ì nyisi ɑmu ŋɑ. Í sĩɑ Bɑɑbɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ bɛɛbɛi ì bi.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Bɑɑm nii í dɑɑm mii fei si ɑwɔ. Inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ ɑmu Amɑu bii kù jɛ Bɑɑu. Nɔ inɛ kɑ̃mɑ kù mɑ̀ Bɑɑu bii kù jɛ ɑmu Amɑu do inɛ ŋɑ iyi ǹ bi n nyisi ŋɑ.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Ŋɔi Jesu í sindɑ si mɔcɔɛ ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi ijuɛ wɑ yɛ mii iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, wɑlii do ɑmɑnlu nkpɔ ɑ̀ bi ɑŋɑ ɑ yɛ mii ŋɑ iyi ì wɑɑ yɛ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù yɔɔ. À bi ɑŋɑ ɑ ɡbɔ iyi ì wɑɑ ɡbɔ ŋɑ, ɑ kù nɔ ɑ kù ɡbɔɔ.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ajɔ nŋu ɡɔ woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ í dede ku cɑ̃ idɔi Jesu nɔ í ni, Mɛɛtu, bɛirei ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, mii ɑ̀ kɔ si woodɑu. Ide mii ì yɑ cio si.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ŋɔi í jɛ í ni, bi Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛ do idɔɛ fei, do ɡbuɡbɑ̃ɛ fei, do lɑsɑbuɛ fei, nɔ i bi inɛ mmu ŋɑ bɛi ì bi ɑrɑɛ.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Ŋɔi Jesu í ni, ide iyi ì jɛ í sĩɑ. Ce bɛɛbɛ, ɑɑ bɑ kuwɛɛ.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ammɑ mɔkɔu wɑ bi ku nɑ ɑrɑɛ ntɔ, nɔ í beeɛ í ni, yooi í jɛ inɛ mmu.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, mɔkɔ ɡɔ í kitɑ wɑ hɑi Zeruzɑlɛmu wɑ bɔ Zeriko, ŋɔi í koo í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑ. Ile ŋɑu ɑ̀ coo ile ɑ̀ cɑ̃ɑ, nɔ ɑ̀ nɛ ɑ̀ jɔ̀ɔ bɛ wɑ kɑsɑ̃m.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Wee, woo weei Ilɑɑɔ̃ ɡɔ wɑ too kpɑ̃ɑu wɑ. Iyi í yɛ mɔkɔu, ŋɔi í ɡbe í lɔ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Bɛɛbɛ mɔi inɛ ɡɔ si dimii Levi í to inyɑu. Iyi í yɔɔ nɔ í ɡbe í lɔ.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ammɑ inɛi Sɑmɑri ɡɔ mɔ wɑ bɔ ilu. Iyi í to bɛ ŋɔi í yɛ mɔkɔu nɔ ɑrɑɑre í muu.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Nɔ í sɛkɛɛ siɛ í jɔɑɑ ikpo do ɑtɛ̃ vɛ̃ɛ si ɑɡbɛi kumɛɛ ŋɑu nɔ í dũu. Si ɑnyiɛ nɔ í lesiɛ si ɡbɑnkɛlɛi nŋu tɑkɑɛ í bɔòɛ bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑ nɔ í ɡbɔɑɑ.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Iju kumɑ́ɛ, nɔ í so fiɑi icɛi ɑjɔ minji, í nɑ inɛ nɡboi bi ku sɔi inɛ njoo ŋɑu, nɔ í ni, ɡbɔɑ inɛɛu ihɛ̃. Iyi ì jɛ í lesi nɑ iriɛ, ɑn sɑ̃ɑɛ wɑɑti iyi ɑn bɑɑ.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ŋɔi Jesu í ni, si ɑmɑnɛ mɛɛtɑ ŋɑu bɛ, yoo nŋɑi ì tɑmɑɑ í jɛ kpɑɑsii inɛ iyi í dɑsi ɑwɔi ile ŋɑu.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ŋɔi inɛɛu í ni, inɛ iyi í ce ɑrɑɑreɛu. Ŋɔi Jesu í ni, debɛi, ɑwɔ mɔ, koo ce bɛɛbɛ.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ ɑ̀ to ilu ɡɔ. Wee inɑɑbo ɡɔ í wɑ ilu bɛ, ɑ̀ yɑ kpoo Mɑɑtɑ. Nŋui í ɡbɑ ŋɑ si kpɑsɛ̃ɛ.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Abou í nɛ ifɔɛ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Mɑɑri. Ifɔu wɑ bubɑi kɔkɔi Lɑfɛ̃ɛ wɑ ɡbɔ ideɛ.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ammɑ Mɑɑtɑ nŋu í wɑsi ku mɑnte ɑrɑɛ do cɑkɑ ku tɛkɛ. Ŋɔi í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kù jɛɛ si ide kɑ̃mɑ iyi ifɔm í jɔ̀ɔm icɛu ɑmu ɑkɑ̃? I kɑɑ jɔ̀ ku nɑɑ ku sobim?
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í jɛɑɑ í ni, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ì wɑɑ mɑnte ɑrɑɛ ì wɑɑ weeweɑ nɑ mii nkpɔ.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ammɑ bukɑɑtɑi mii ɑkɑ̃i ɑmɑnɛ í nɛ. Nŋui Mɑɑri njɛ í cicɑ bɛ, nɔ inɛ kɑ̃mɑ kɑɑ ɡbɑɑ siɛ mɑ́.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.