Atos 8

Monkole NT (MKL_SIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nɔ wɑɑtii kukpɑi Etiɛniu Sɔlu mɔ í jɛsi. Sɔlu í kpɑ̃ inɛi iɡbɛi Jesu ŋɑ iju Hɑi ɑjɔ nŋu bɛi ɑ̀ sinti ku kpɑ̃ inɛi iɡbɛi Jesu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ Zeruzɑlɛmu iju. Bii kù jɛ woo bɛ ŋɑu bɑɑsi, woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑu fei ɑ̀ fɑnɡɑɑi si ilɛi Zudee do si ilɛi Sɑmɑri.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ mɑ̀ bɛɛrɛi Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ si Etiɛni do kukpɑtɑ.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Ammɑ Sɔlu í wɑsi inɛi iɡbɛi Jesu ŋɑ ku kpɑ̃ iju. Í yɑ lɔ kpɑsɛ̃ do kpɑsɛ̃ ŋɑi ku mɑɑ mu inɛmɔkɔ do inɑɑbo ŋɑ do ɡbuɡbɑ̃ koo dɑsi ŋɑ piisɔ̃ɔ.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ fɑnɡɑɑu ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ wɑɑzo lɑɑbɑɑu jiidɑu bii fei.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Filipu í bɔ ilu nlɑi Sɑmɑri nɔ wɑ ceɑ inɛi ilu bɛ ŋɑ fɑɑjii inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Nɔ í ce mɑɑmɑɑke ŋɑ. Í lele inɛi inɔɔko ŋɑ hɑi si inɛ nkpɔ nɔ ɑ̀ fitɑ do ɑnu ku dɔ̃ nlɑ nlɑ, nɔ í jɔ̀ wɛɛɡɛ nkpɔ do ilu kutɛ ɑkɑ̃ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri. Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ wɑɑzoɛu nɔ ɑ̀ yɛ mɑɑmɑɑke ŋɑu, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ teese ɑ̀ de itĩ jiidɑ.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 — ausente —
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Nɔ inɛi ilu ŋɑu ɑ̀ wɛɛò inɔ didɔ̃ nlɑ nlɑ.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Wee mɔkɔ ɡɔ mɔ í wɑ si iluu bɛ, ɑ̀ yɑ kpoo Simɔɔ. Í yɑ mɑɑ ce dobu dobu í jɔ̀ inɛi ilu ŋɑu fei ɑ̀ biti nɔ í ce ɑrɑɛ inɛ nlɑ.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Hɑi ɑmɑ keeke do inɛ nɡbo fei ɑ̀ yɑ ɡbɔ ideɛ ntɔ ntɔ nɔ ɑ̀ yɑ mɑɑ ni, inɛɛu ihɛ̃i í jɛ inɛ iyi ɑ̀ yɑ kpe ɡbuɡbɑ̃ nlɑi Ilɑɑɔ̃.
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 À yɑ mɑɑ ɡbɔ ideɛi domi hɑi kukpɛ dobu dobuɛ ŋɑu í yɑ mɑɑ mu ŋɑ bitii.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ammɑ iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ dɑsi nɑɑnɛ si lɑɑbɑɑu jiidɑ iyi Filipu wɑ fɔ si ɡɑ̃mɛi bommɑi Ilɑɑɔ̃ do si ɡɑ̃mɛi Jesu Kirisiu, ŋɔi ɑ̀ dɑsi ŋɑ inyi hɑi inɛmɔkɔ do inɑɑbo fei.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Simɔɔ tɑkɑɛ í dɑsi Jesu nɑɑnɛ nɔ ɑ̀ dɑsiɛ inyi. Í yɑ mɑɑ too Filipu bii fei nɔ í biti ntɔ ntɔ iyi í yɛ mɑɑmɑɑke nlɑ ŋɑ iyi wɑ ce.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Woo bɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ iyi inɛi Sɑmɑri ŋɑu ɑ̀ ɡbɑ idei Ilɑɑɔ̃. Ŋɔi ɑ̀ bɛ si ŋɑ Piɛɛ do Zɑ̃ɑ hɑi Zeruzɑlɛmu bɛ.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Iyi ɑ̀ to ŋɔi ɑ̀ ce nŋɑ kutɔɔ ku bɑ ɑ bɑ Hundei Ilɑɑɔ̃.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 À ce bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ Hundei Ilɑɑɔ̃ kù kitɑ si kɑ̃mɑ nŋɑ wɑ titɑ̃, ɑŋɑ de ɑ̀ ce inyi ku dɑsi nŋɑi do irii Lɑfɛ̃ɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Ŋɔi Piɛɛ do Zɑ̃ɑ ɑ̀ le nŋɑ ɑwɔ si iri, nɔ ɑ̀ bɑ Hundei Ilɑɑɔ̃.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Iyi Simɔɔ í yɛ woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑu ɑ̀ bɑ Hundei Ilɑɑɔ̃ wɑɑti iyi woo bɛ ŋɑu ɑ̀ le nŋɑ ɑwɔ si iriu, ŋɔi wɑ bi ku mu nŋɑ fiɑ.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Í ni ɑ muɑ nŋu ɡbuɡbɑ̃u bɛ ku bɑ inɛ iyi nŋu ɑ́ leɑ ɑwɔ si iri fei ku bɑ Hundei Ilɑɑɔ̃.
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Ammɑ Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ do fiɑɛ fei ɑɑ ce nfe, domi ì tɑmɑɑ bɛi ɑɑ yɔkɔ i rɑ ɑmuɑi Ilɑɑɔ̃ do fiɑi.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 I kù nɛ kpɑ̃ɑi nɡɔɡɔ ihɛ̃ domi idɔɛ kù jɛ dee dee si wɑjui Ilɑɑɔ̃.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Nɑ nŋu, sindɑ idɔɛ hɑi si lɑɑlɔ ku ceɛ, nɔ i tɔɔ Ilɑɑɔ̃ ku ceɛ suurui lɑsɑbu lɑɑlɔ ku ceɛ bii ɑ́ ce.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ yɛ dɑɑɛ í ro nɔ dulum í dĩɛ.
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Ŋɔi Simɔɔ í jɛ nŋɑ í ni, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i ceem kutɔɔ bi Lɑfɛ̃ɛ ku bɑ ide ŋɑ iyi ì sɔ̃m ŋɑu bɛ kɑ̃mɑɛ ku mɑɑ̀ bɑm.
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Wɑɑti iyi ɑ̀ ce wɑɑzo ɑ̀ sisiɑ inɛ ŋɑ yɑɑsei idei Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ wɑɑ nyi Zeruzɑlɛmu. Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ, ŋɔi ɑ̀ wɑsi ku sisi lɑɑbɑɑu jiidɑu si ilu nkpɔi Sɑmɑri mɑ́.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Ŋɔi ɑmɑlekɑi Lɑfɛ̃ɛ ɡɔ í bɑ Filipu ide ku fɔ í ni, dede i bɔ ikpɑ ɑwɔ cɑnɡɑi kpɑ̃ɑi inunu, too kpɑ̃ɑ iyi í wɑ hɑi Zeruzɑlɛmu ku bɔ Gɑzɑ. Kpɑ̃ɑ nŋui í bɔ ikpɑ ɡbɑbuɑu bɛ.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Ŋɔi Filipu í dede í nɛ. Si kpɑ̃ɑu, ŋɔi í yɛ inɛi Etiopi ɡɔ. Inɛɛu ɑkɑwe nlɑ nlɑi. Nŋui í yɑ mɑɑ mu ɑmɑnii inɑɑbo ilɑɑlui Etiopi. Í nɑɑ Zeruzɑlɛmui Ilɑɑɔ̃ ku ɡulɛɑ,
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 ŋɔi í sindɑ wɑ bɔ ikpɑ ideɛ mɑ́. Wɑ bubɑ si sɑrɛtii ɑcĩ wɑ cio tiɑ iyi wɑlii Ezɑi í kɔ.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Ŋɔi Hundei Ilɑɑɔ̃ í sɔ̃ Filipu í ni ku bɔ kɔkɔi sɑrɛtiu.
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Ŋɔi Filipu í sɛi í bɔ bi sɑrɛtiu, nɔ í ɡbɔ inɛi Etiopiu wɑ cio si tiɑi wɑlii Ezɑiu. Nɔ í beeɛ í ni, ide iyi ì wɑɑ ciou bɛ ì wɑɑ ɡbɔ bɛi wɑ fɔ mbɛ?
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Ŋɔi inɛɛu í jɛɑɑ í ni, bɛirei ɑn ce n ɡbɔ bii kù jɛ inɛ ɡɔi í tusɛɛm. Ŋɔi í tɔɔ Filipu ku ɡũ wɑ si sɑrɛtiu ku bubɑ bi nŋu. Nɔ Filipu í ɡũ.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Ide iyi mɔkɔu wɑ cio si kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wee.
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 — ausente —
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Ŋɔi ɑkɑweu í sɔ̃ Filipu í ni, ǹ wɑ n tɔɔɛ i sɔ̃m inɛ iyi wɑliiu wɑ fɑ̃ɑ. Nŋu tɑkɑɛi wɑ fɑ̃ɑ ɑrɑɛ de. Mɑ̀ inɛ ɡɔi wɑ fɑ̃ɑ.
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Ŋɔi Filipu í so ide í sinti do idei wɑliiu í sisiɑɑò lɑɑbɑɑu jiidɑi Jesu.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛ si kpɑ̃ɑu ŋɔi ɑ̀ to ido ɡɔ iyi í nɛ inyi. Ŋɔi ɑkɑweu í ni, cɔ inyi ihɛ̃. To, mii ɑ́ ɡɑnjim n ce inyi ku dɑsim mɑ́. [
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Ŋɔi Filipu í sɔ̃ɔ í ni, bii ì dɑsi Jesu nɑɑnɛ do idɔɛ fei ɑɑ yɔkɔ i ce inyi ku dɑsiɛ mɛɛ. Nɔ ɑkɑweu í jɛ í ni, ǹ dɑsi nɑɑnɛ iyi Jesu Kirisi Amɑi Ilɑɑɔ̃i.]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Ŋɔi í ni ɑ leekĩ sɑrɛtiu. Iyi ɑ̀ leekĩɛ nɔ nŋu do Filipu ɑ̀ kitɑ ɑŋɑ minji nŋɑ si inyiu, nɔ Filipu í dɑsiɛ inyi.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Iyi ɑ̀ fitɑ hɑi si inɔ inyiu, ŋɔi Hundei Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ í nɛò Filipu. Nɔ ɑkɑweu kù yɔɔ mɑ́, ɑmmɑ í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ nɛ do inɔ didɔ̃.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Ŋɔi Filipu í bɑ nŋu í wɑ ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Azɔtu, nɔ í ce wɑɑzoi lɑɑbɑɑu jiidɑ bɛ do ilu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si kpɑ̃ɑu fei hee í toò Sezɑree.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.