Atos 22

Monkole NT (MKL_SIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Í ni, iŋɛ kpɑɑsim ŋɑ do bɑɑm ŋɑ, i ɡbɔ iyi ǹ nɛ ku sɔ̃ ŋɛ n kɔò ɑrɑm.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Iyi ɑ̀ ɡbɔ wɑ bɑ ɑŋɑ ide ku fɔ do feei Ebɛɛ ŋɔi ɑ̀ mu ɑrɑ nŋɑ sɛ̃ɛ í re bɑɑ bɛi ɑ̀ tɑko ɑ̀ mu ɑrɑ nŋɑ wo. Ŋɔi Pɔlu í sɔ̃ ŋɑ í ni,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 ɑmuu Zuifui, ɑ̀ bim nii Tɑrusi si ilɛi Silisi, ɑmmɑ Zeruzɑlɛmu ihɛ̃i ɑ̀ bíím. Gɑmɑliɛlii í kɔm si cio, nŋui í kɔm si woodɑi bɑlɑ nwɑ ŋɑ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ, nɔ ǹ nɛ himmɑ si icɛi Ilɑɑɔ̃ si bɛi iŋɛ fei ì wɛɛò nnyi ŋɑ.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ǹ kpɑ̃ woo too kpɑ̃ɑi Jesu ŋɑ iju jiidɑ jiidɑ hee ǹ kpɑ ɡɔɡɔ ŋɑ. Ǹ mu inɛmɔkɔ ŋɑ do inɑɑbo ŋɑ ǹ dĩ ŋɑ ǹ dɑsi ŋɑ piisɔ̃ɔ.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u do iɡbɛi inɛ nɡbo ŋɑu fei ɑɑ yɔkɔ ɑ jɛ sɛɛdɑm. Hɑi si ɑwɔ nŋɑi ǹ ɡbɑ tiɑ iyi ɑ̀ kɔɑ Zuifu kpɑɑsi ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ Dɑmɑsi. Nɔ ǹ bɔ bɛ ku bɑ n mu woo dɑsi Jesu nɑɑnɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu n dĩ ŋɑ nɔ n nɑɑò ŋɑ wɑ Zeruzɑlɛmu n jɔ̀ ɑ kpɑ̃ ŋɑ iju.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Ŋɔi Pɔlu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, si bɛi ǹ wɑ n koo ǹ mɑɑi Dɑmɑsi zɑkɑi dɑsɑ̃u, si kpɑ̃ɑu ɡbɑkɑ̃ ŋɔi inyɑ kumɑ́ nlɑ ɡɔ í nɑɑ sim hɑi lele í biim piu.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ŋɔi ǹ cuku ilɛ nɔ ǹ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ wɑ kpem wɑ ni, Sɔlu, Sɔlu, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpɑ̃m iju.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ŋɔi ǹ bee ǹ ni, ɑwɔi yoo Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi í ni, ɑmui Jesu inɛi Nɑzɑrɛti, ɑmu iyi ì yɑ mɑɑ kpɑ̃ ijuu.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ toom ŋɑu ɑ̀ yɛ inyɑ kumɑ́u ɑmmɑ ɑ kù ɡbɔ imui inɛ iyi wɑ bɑm ide ku fɔu.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Nɔ ǹ beeɛ ǹ ni, Lɑfɛ̃ɛ, bɛirei ɑn ce. Ŋɔi í ni, dede i bɔ Dɑmɑsi. Bɛi ɑɑ sɔ̃ɛ mii iyi Ilɑɑɔ̃ í bi i ce fei.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kulɑi inyɑ kumɑ́u í jɔ̀ ǹ fɛɛju. Nɑ nŋu, kpɑɑsim ŋɑ ɑ̀ mu ɑwɔm nii ɑ̀ toò Dɑmɑsi.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Wee mɔkɔ ɡɔ í wɑ bɛ ɑ̀ yɑ kpoo Anɑniɑsi, í mɑ̀ bɛɛrɛi Ilɑɑɔ̃ nɔ wɑ too woodɑi Moizi. Zuifu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ilu bɛ fei ɑ̀ wɑɑ jɛ sɛɛdɑ jiidɑɛ.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ŋɔi í nɑɑ bi tom nɔ í ni, Sɔlu kpɑɑsim, yɛ ilu. Tenɡi bɛ ɡbɑkɑ̃ ijum í cĩ nɔ ǹ yɔɔ.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Nɔ í ni mɑ́, Ilɑɑɔ̃ Lɑfɛ̃ɛi bɑlɑ nwɑ ŋɑi í cicɑɛ ku bɑ i mɑ̀ idɔɔbiɛ nɔ i yɛ Jesu Inɛ Dee deeu, nɔ i ɡbɔ idei ɡɛlɛɛ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Awɔi ɑɑ jɛ sɛɛdɑɛ i sɔ̃ inɛ fei mii iyi ì yɛ do iyi ì ɡbɔ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Nsɛi, mɑɑ̀ jɔ̀ ku kpɛ mɑ́. Dede i kpe irii Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ, i jɔ̀ ɑ dɑsiɛò inyi ku bɑ i wɛ i mɑ́ hɑi si dulum dɛɛ ŋɑ.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Pɔlu í ni mɑ́, iyi ǹ nyi Zeruzɑlɛmu ŋɔi ɑjɔ nŋu ɡɔ ǹ wɑ n ce kutɔɔ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ ǹ ce kuyɛ.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Si kuyɛm nɔu ǹ yɛ Lɑfɛ̃ɛ Jesu nɔ í sɔ̃m í ni n ce ńyɑ n fitɑ hɑi Zeruzɑlɛmu domi inɛ ŋɑu ɑ kɑɑ ɡbɑ ide iyi ǹ wɑ n sisi nɑ irii nŋuu.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nɔ ǹ ni, Lɑfɛ̃ɛ, nɡu ŋɑ ɑ̀ mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ iyi ǹ yɑ n bɔ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑ n mu inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ dɑsiɛ nɑɑnɛ n cɑ̃ ŋɑ nɔ n dɑsi ŋɑ piisɔ̃ɔ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Nɔ ɑ̀ mɑ̀ si ɑjɔ iyi ɑ̀ kpɑ Etiɛni woo jɛ sɛɛdɑɛ, ɑmu tɑkɑm ǹ wɑ bɛ ǹ jɛsi ɑ kpɑɑ. Amui ǹ cɔɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kpɑɑ ŋɑu jĩnɛ nŋɑ mɔm.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Ammɑ í sɔ̃m í ni n koo, domi hee jĩijĩ bi dimi mmu ŋɑi nŋu ɑ́ bɛm.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ desi idei Pɔlu itĩ hee í fɔ ide ŋɑu bɛ. Ammɑ wɑɑti iyi ɑ̀ ɡbɔ í ni Ilɑɑɔ̃ í bɛ nŋu bi dimi mmu ŋɑ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ lɔsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, i kpɑɑ. Dimii lɑfɛ̃ɛ kù sĩɑ ku mɑɑ wɛɛ.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Idɔɔkɔ̃ nŋɑ í jɔ̀ ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu nɔ ɑ̀ bɔ ibɔ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ nyɔɔ, nɔ ɑ̀ wɑɑ dede iruru lele.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũi Romuu í ni ɑ bɔò Pɔlu inɔ ile nɔ ɑ tɛɑɑ kpɔtɔɔ ku bɑ ku fɔ ntɔ. Í ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑ bi ku mɑ̀ nɑ mii í jɔ̀ zɑmɑɑu wɑ dɔ̃ siɛ ɑnu.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Iyi ɑ̀ dĩ Pɔlu ɑ̀ wɑɑ bi ɑ cɑ̃ɑ ŋɔi í bee inɛ nɡboi sooɡe ŋɑ iyi í wɑ bɛu í ni, ì nɛ kpɑ̃ɑ i cɑ̃ inɛi Romu titɑ̃ i bɛi i ceɑɑ kiiti?
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Iyi inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í ɡbɔ ideu í koo í sɔ̃ inɛ nɡboi iɡũu í ni, bɛirei ɑɑ ce. Mɔkɔu inɛi Romui.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũu í nɑɑ bi Pɔlu í beeɛ í ni, ɑwɔu inɛi Romui? Nɔ Pɔlu í ni, oo.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ŋɔi inɛ nɡboi iɡũu í ni, ɑmu ǹ sɑ̃ fiɑi jiidɑ jiidɑ ǹ bɛi ǹ jɛò inɛi Romu. Ŋɔi Pɔlu í jɛɑɑ í ni, ɑmu, bɛɛbɛi ɑ̀ bím.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bi ɑ cɑ̃ɑu ɑ̀ jɔ̀ɔ, domi njo í mu bɑɑ inɛ nɡboi iɡũu tɑkɑɛ do iyi í ɡbɔ Pɔlu tɑkɑɛ inɛi Romui nɔ wee nŋu í jɔ̀ ɑ̀ dũu do sesee wo.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Inɛ nɡboi iɡũu í bi nŋu ku mɑ̀ kɑm kɑm mii iyi í jɔ̀ Zuifu ŋɑu ɑ̀ wɑɑ yɛ tɑɑlei Pɔlu. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ iju kumɑ́ɛ í jɔ̀ ɑ̀ fũu, nɔ í ni inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do iɡbɛi woo kiiti ŋɑu fei ɑ tɔtɔɔ wɑ. Nɔ í bɔò Pɔlu wɑju nŋɑ.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.