Apocalipse 16

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋɔi ǹ ɡbɔ ide ku fɔ nlɑ ɡɔ hɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í sɔ̃ ɑmɑlekɑ mɛɛje ŋɑu í ni, i koo i nikɑ̃ idɔɔkɔ̃i Ilɑɑɔ̃ iyi í wɑ si fɑtɑ mɛɛje ŋɑu si ilɛ.
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Amɑlekɑ sinteu í koo í nikɑ̃ titɛɛ ilɛ. Ŋɔi dimii nɡoli kuro lɑɑlɔ ɡɔ í nɑɑ si inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɛ nyindɑi iŋɑi sɑkou nɔ ɑ̀ wɑɑ tɔɔ mii iyi ɑ̀ ɡbeu.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Ŋɔi ɑmɑlekɑ minjisiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si tenku. Inyiu í sindɑ bɛi njɛi iku, nɔ mii ilu hunde bɑɑ yoomɑ fei í ku si inɔ inyiu.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Ŋɔi ɑmɑlekɑ mɛɛtɑsiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si ido nlɑ ŋɑ do si isɔ̃ ŋɑ, nɔ inyi nŋɑ í kpɑɑsi njɛ.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Nɔ ǹ ɡbɔ ɑnui ɑmɑlekɑ iyi í nɛ ɡbuɡbɑ̃ si ɑntɑi inyiu í ni, ɑwɔ Ilɑɑɔ̃ ì nɛ ntɔ i kiiti bɛ ihɛ̃, ɑwɔ inɛ kumɑ́, ɑwɔ iyi ì wɛɛ, ì nɔ ì wɛɛi wo.
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Inɛ ŋɑu ɑ̀ kpɑ woo dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ do wɑlii ŋɑ ɑ̀ nikɑ̃ njɛ nŋɑ, nɔ ì nɑ ŋɑ njɛ ɑ mɔ. Bɛɛbɛi ɑ̀ jɔò.
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Si ɑnyii nŋu, ǹ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ mɑ́ hɑi bi kuweeu í ni, ntɔi Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ilu ɡbuɡbɑ̃ fei, kiitiɛ í tɛ í jɛ ntɔ.
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ŋɔi ɑmɑlekɑ mɛɛsiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si inunu, nɔ inunu í bɑ ɡbuɡbɑ̃ wɑ jo ɑmɑnɛ ŋɑ do inyɑ ɡbɑ̃ɑɛ bɛi inɑ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Nɔ inyɑ ɡbɑ̃ɑ nlɑu í jo ɑmɑnɛ ŋɑ, nɔ ɑ̀ wɑɑ bu Ilɑɑɔ̃, nŋu iyi í nɛ yiiko si ɑntɑi bɔ̃nɛ ŋɑu. Ammɑ ɑ̀ kɔ ku kpɑɑsi idɔ ɑ jirimɑɛ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ŋɔi ɑmɑlekɑ miusiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si ɑntɑi kitɑ̃i bommɑi iŋɑ buuu. Nɔ ilu í kuku si bommɑɛu. Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ŋɔ ɑmɛ nŋɑ ŋɑ nɑ ɑrɑ kuro.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 À wɑɑ bu Ilɑɑɔ̃ nɑ ɑrɑ kuro do nɡoli nŋɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑ̀ kɔ ku jɔ̀ lɑɑlɔ ku ce nŋɑ.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Ŋɔi ɑmɑlekɑ mɛɛfɑsiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si ido nlɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe Efɑrɑtɑ, nɔ í ɡbɛ mɑm mɑm ku muɑ ɑmɑnlui nunui dɑɑkɔ ŋɑ kpɑ̃ɑ ɑ kuɑ.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Nɔ ǹ yɛ inɛi inɔɔko mɛɛtɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ kpɑɑsi ɑrɑ nŋɑ bɛi kpɔlɔ, ɑkɑ̃ í fitɑ wɑ hɑi si ɡɛlɛi ɑkɑndɑmɑu, ɑkɑ̃ mɔ hɑi si ɡɛlɛi iŋɑ buuu, mɛɛtɑsiɑu mɔ hɑi si ɡɛlɛi wɑlii ilu ibou.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Inɛi inɔɔko ŋɑui ɑ̀ jɛ mɔcɔi Seetɑm ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce dobu dobu ŋɑ. Nɔ ɑ̀ wɑɑ bɔ bi ɑmɑnlui ɑndunyɑ ŋɑ fei ɑ tɔtɔɔ ŋɑ ɑ ce iɡũ si ɑjɔ nlɑi Ilɑɑɔ̃ ilu ɡbuɡbɑ̃ fei.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ŋɔi Jesu í ni, ǹ wɑ n nɑɑ ku zɑmbɑ ŋɛ bɛi ile. Ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi wɑ wɔ njoo, nɔ wɑ dɑsi jĩnɛɛ ŋɑ ku bɑ ku mɑɑ̀ nɑ ku dɑsi kpɑ̃ɑ bɑ̀sĩ ku nɑ ku yɛ ɑnyɔ si bɑntumɑ.
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Ŋɔi inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ ɑmɑnlu ŋɑu fei bii ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe do feei Ebɛɛ Aɑmɑɡedɔ̃ɔ.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Si ɑnyii nŋu, ɑmɑlekɑ mɛɛjesiɑu mɔ í nikɑ̃ titɛɛ si fufu. Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ nlɑ ɡɔ hɑi bi kitɑ̃i bommɑ iyi í wɑ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í ni, ide í tɑ̃.
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Ŋɔi ijĩ í ŋɔ, nɔ ɑ̀ ɡbɔ ibɑ ŋɑ do kulɑi ijĩ. Nɔ ilɛ í yɑyɑ ntɔ ntɔ. Ilɛ kuyɑyɑu í cɑɑ. Dimiɛ kù ce titɑ̃ hɑi wɑɑti iyi ɑ̀ tɑkɑ ɑmɑnɛ ŋɑ.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ilu nlɑu í kpɛ̃ ikɔ mɛɛtɑ, nɔ ilui ilɛ fei í cuku. Ilɑɑɔ̃ kù ɡbɛjɛ lɑɑlɔ ku cei inɛi Bɑbilɔni ŋɑ ilu nlɑu nɔ í nyisi ŋɑ idɔɔkɔ̃ nlɑɛ.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Gunɡum kɑ̃mɑ kù wɑ bɛ mɑ́, nɔ ɑ kù wɑɑ yɛ iri kutɑ ŋɑ mɔ mɑ́.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ŋɔi kutɑi ijĩ nlɑ nlɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ cuku si inɛ ŋɑ wɑ. Akɑ̃ɛ fei í to kilo ciiji. Nɔ ɑ̀ wɑɑ bu Ilɑɑɔ̃ nɑ bɔ̃nɛi kutɑi ijĩu, domi bɔ̃nɛu í cɑɑ.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.