2 Coríntios 7

Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bɑɑkɔɔm ŋɑ, kuwɑ̃u ihɛ̃ fei tutu wɑi. Nɑ nŋu, kɑ jɔ̀ idɔ nwɑ ku mɑ́ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ si mii fei ku bɑ ɑrɑ nwɑ do idɔ nwɑ ku mɑɑ̀ nɛ tɑɑle kɑ̃mɑ, nɔ kumɑ́ nwɑ ku mɑɑ kɔ̃ɔsi si Ilɑɑɔ̃ nɔ kɑ mɑ̀ò bɛɛrɛɛ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 I jɔ̀ i nɛ kubi nwɑ ŋɑ. A kù rɑrɑɑ inɛ ɡɔ, ɑ kù bɛjɛ kuwɛɛi inɛ ɡɔ, ɑ kù nɔ ɑ kù tɑki inɛ ɡɔ.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 N kù wɑ n fɔ bɛɛbɛ nɑ n yɛ tɑɑle nŋɛ. Ntɔi, si bɛi ǹ fɔ tɑ̃, ɑ̀ nɛ kubi nŋɛ si idɔ nwɑ, bɑɑ bii í jɛ si kuwɛɛ wɑlɑ si ɑndɛi ikui.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ǹ wɑ n nɑɑnɛ ŋɛ ntɔ ntɔ, nɔ ǹ wɑ n tɔɔ fufu nɑ iri nŋɛ si mii fei. Ǹ bɑ ɡbuɡbɑ̃ nɑ iri nŋɛ nɔ inɔm í dɔ̃ í cɑɑ si ijuukpɑ̃ nwɑ fei.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ijuukpɑ̃u í jɔ̀ ɑ kù sĩmi wɑɑti iyi ɑ̀ to ilɛi Mɑsedɔni. À bɑ ijuukpɑ̃ ikɑ̃ ikɑ̃ bɑɑ yoomɑ fei. À yɑ kɑ bɑ ijɑ hɑi wɑduude nɔ si idɔ nwɑ njo wɑ mu wɑ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ammɑ Ilɑɑɔ̃, nŋu iyi wɑ muɑ ilu inɔ ku fɔ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃, í jɔ̀ kunɑɑi Titee í mu nwɑ ɡbuɡbɑ̃.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Kù jɛ kunɑɑɛ nŋu ɑkɑ̃i í mu nwɑ ɡbuɡbɑ̃, ɑmmɑ iyi í ni mɑ́ iŋɛ tɑkɑ nŋɛ ì muɑ nŋu ɡbuɡbɑ̃ ŋɑ. Í nɔ í sɔ̃ wɑ bɛi ì wɑɑ bi ku yɛm ŋɑ ntɔ ntɔ, do bɛi ì nɛ inɔ ku fɔ ŋɑ, do bɛi ì nɛ kubim ŋɑ jiidɑ. Ideɛu í jɔ̀ inɔ didɔ̃m í kɔ̃ɔsi hee í cɑɑ.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ bɑɑ bii tiɑ iyi ǹ kɔ nŋɛ í fɔ inɔ nŋɛ, n kù nɛ inɔ ku fɔ do iyi ǹ kɔɔ. Ǹ tɑko ǹ nɛ inɔ ku fɔɛ si wɑɑti iyi ǹ yɛ í fɔ inɔ nŋɛ si wɑɑti keeke ɡɔ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ammɑ nsɛi inɔm í dɔ̃. Kù jɛ nɑ iyi í jɔ̀ ǹ fɔ inɔ nŋɛ, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ inɔ ku fɔ nŋɛ í jɔ̀ ì kpɑɑsi dɑɑ ŋɑ. Bɛɛbɛi í ce si nɑ iyi í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í ceò inɔ ku fɔ nŋɛ icɛ. Nɑ nŋu, ɑ kù ce nŋɛ lɑɑlɔ kɑ̃mɑ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ntɔ ntɔ, inɔ ku fɔ iyi Ilɑɑɔ̃ wɑ ceò icɛ í yɑ jɔ̀ inɛ ku kpɑɑsi dɑɑɛ nɔ ku bɑ fɑɑbɑ. Dimii dɑɑ ku kpɑɑsi bɛɛbɛ i kɑɑ ni, bii ǹ mɑ̀. Ammɑ inɔ ku fɔi ɑndunyɑ í yɑ bí ikui.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ilɑɑɔ̃ í ceò inɔ ku fɔ nŋɛu icɛ, nɔ i cɔ ribɑɛ nsɛi ŋɑ. I cɔ zɑkɑ bɛi inɔ ku fɔu í jɔ̀ ì ce lɑɑkɑi ŋɑ ì ce himmɑ ì kɔò ɑrɑ nŋɛ ŋɑ. Nɔ í jɔ̀ inɔ nŋɛ kù wɑɑ dɔ̃ wo nɔ ì wɑɑ ce njo ŋɑ, ì kpɑ̃ woo ce lɑɑlɔu iju ŋɑ. Nɔ í jɔ̀ ì bi i yɛm mɑ́ ŋɑ nɔ ì nɛ kubim ŋɑ. Si fei ndɛɛ ì nyisi iyi ì mɑ́ si ideu ŋɑ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Nɑ nŋu, bii ǹ kɔ nŋɛ tiɑu wɑ, n kù kɔɔ nɑ inɛ iyi í ce lɑɑlɔu nŋu ɑkɑ̃, wɑlɑkɔ nɑ inɛ iyi í ceɑ lɑɑlɔu nŋu ɑkɑ̃. Ammɑ ǹ kɔɔi ku bɑ i mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ŋɑ si wɑjui Ilɑɑɔ̃ iyi ì nɛ kubi nwɑ ntɔ ntɔ ŋɑ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ɑ̀ bɑ ɡbuɡbɑ̃u. Kù nɔ kù jɛ ɡbuɡbɑ̃ nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ bɑ, ɑmmɑ iyi í re mɔm, ɑ̀ yɛ iyi Titee í wɛɛò inɔ didɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ iŋɛ fei ì tũ inɔɛ. Nŋu bɛi í jɔ̀ inɔ didɔ̃ nwɑ í kɔ̃ɔsi mɑ́.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Bɑɑ bii ǹ tɔɔ fufu keeke bi tɛɛ nɑ iri nŋɛ wo, i kù dɑsim ɑnyɔ ŋɑ, domi si bɛi ide ŋɑ iyi ɑ̀ sɔ̃ ŋɛu fei ntɔi, bɛɛbɛ mɔi Titee í yɔɔ iyi fufu ku tɔɔ nwɑ si ntɔi.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Kubi nŋɛ iyi Titee í nɛ wɑ kɔ̃ɔsi si bɛi wɑ ye ɡiɡi iyi iŋɛ fei ì jirimɑɛ nɔ ì ɡbɑɑ ŋɑ do bɛɛrɛ nlɑ nlɑ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ǹ nɛ inɔ didɔ̃ do iyi ɑn yɔkɔ n dɑsi ŋɛ nɑɑnɛ si mii fei.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.