Lucas 19

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús ñu̱u̱ Jericó kii̱ꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ na̱niꞌ Zaqueo. Te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ ya̱ꞌvi̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Roma, te̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Te̱ ni̱ kuni̱ va̱ ra̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, ndisu̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ te̱ chiki̱ nduuꞌ ra̱.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱va̱ ra̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱chiꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ i̱i̱n i̱tunꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, sa̱kanꞌ ña̱ i̱kanꞌ xtoꞌ xkaꞌndi̱a̱ a̱.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús miiꞌ iinꞌ i̱tunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱to̱ a̱ ni̱nu̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ kiꞌi̱ꞌ ra̱, te̱ kuatiaꞌ i̱ni̱ ra̱ kii̱ꞌ nakaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n a̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kiꞌvi̱ Jesús vi̱ꞌe̱ Zaqueo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, kaꞌán ni̱a̱ ña̱ ni̱ ndiꞌvi̱ a̱, te̱ na̱ndiee̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ Zaqueo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ na̱ndu̱kuꞌ i̱ ne̱ ni̱ ku̱xikaꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tuu ni̱a̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ a̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Jerusalén ndii, numi̱ꞌ te̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ni̱a̱.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ uxi̱ taꞌan te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ yoꞌoꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ndisu̱ ne̱ ñu̱u̱ ra̱ ndii, ndasiꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ni̱a̱ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ kun kaꞌa̱n xiinꞌ te̱ sa̱na̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Küní nduꞌu̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ja̱a̱nꞌ rey nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ꞌi̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ nduuꞌ ra̱ rey, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ki̱xi̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ, te̱ ku̱nda̱ni̱ ra̱ sa̱a̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando i̱ꞌi̱n ra̱.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uxi̱ i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uxi̱ taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uꞌu̱n i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uꞌu̱n taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ i̱nga̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ xu̱ꞌunꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, ña̱ ni̱ nduꞌu̱ꞌ va̱ꞌa̱ ti̱xi̱n i̱i̱n pein ni̱ xa̱a̱ i̱.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Kua̱chi̱ ndii ni̱ yi̱ꞌvi i̱ xi̱ni̱ yoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Te̱ nakaya u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “I̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa nduuꞌ u̱nꞌ. Xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ katunꞌ i̱ yoꞌó. Sa̱kanꞌ ña̱ xiní u̱nꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ i̱, te̱ nakaya i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ i̱, te̱ kendiaa̱ꞌ tu̱ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ i̱.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Na sa̱kanꞌ ndii, ¿ndichun na nï̱ chi̱naá u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ ñaa̱ꞌ miiꞌ taxaꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ te̱ na̱ꞌi̱n i̱ e̱ xiinꞌ xata̱ꞌ a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xi̱i̱nꞌ te̱ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii: “Na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ kaa̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kumiꞌ uxi̱ taꞌan a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Tákuiꞌe, xa̱ kumiꞌ te̱ kaa̱ꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kumiꞌ ña̱ꞌa̱ ndii, na̱ti̱i̱n ka̱ ni̱a̱ a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kumiꞌ ndii, nde̱e̱ ña̱ sie ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ki̱e̱e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kundasiꞌ yuꞌu̱, ne̱ nï̱ kuni̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ i̱ rey nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kuaꞌan ndo̱ꞌ, te̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xaa̱ ni̱a̱ yoꞌoꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Te̱ ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Betfagé, xiinꞌ ñu̱u̱ Betania, ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ja̱a̱nꞌ
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Te̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ yo̱o̱ ka̱ ndoꞌó ndii: “¿Ndichun na ndaxinꞌ ndo̱ꞌ mburru ñaa̱ꞌ?”, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuní riꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ te̱ ndu̱kuꞌ ra̱ riꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ riꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Te̱ kii̱ꞌ itaꞌ ra̱ ndaxinꞌ ra̱ riꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ne̱ xiinꞌ sana̱ riꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Sa̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ riꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús, te̱ ni̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ toto̱ ña̱ tití ra̱ xata̱ꞌ riꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ riꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n Jesús yoso̱ꞌ a̱ mburru ja̱a̱nꞌ ndii, xakin ne̱ yivi̱ꞌ toto̱ ña̱ ndisoꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ni̱a̱ miiꞌ nakuitaá i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n xiki̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ Olivos ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sii̱ꞌ ni̱a̱, te̱ xakaꞌnuꞌ tu̱ ni̱a̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ xaaꞌ Jesús
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 kaꞌán ni̱a̱ ndii:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n sa̱va̱ te̱ fariseo, te̱ kaꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ Jesús ndii:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n kuii ka̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ naá ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 kaꞌán a̱ ndii:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Sa̱kanꞌ ña̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ ki̱xi̱n te̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ nama̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱nu̱ndu̱u̱ ra̱ ndoꞌó, te̱ na̱ka̱si̱ ra̱ ndoꞌó ka̱niiꞌ xaanꞌ,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 te̱ sa̱nduxín ra̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ ndoꞌó xiinꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n yuu̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ kü̱to̱to̱ taꞌanꞌ ka̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ kuni̱ ndo̱ꞌ na̱ku̱ni̱ ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ ki̱xi̱n Ndiosí te̱ sa̱kakú a̱ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ Jesús.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ taxiꞌ uꞌvi̱ a̱ ne̱ xiko̱ꞌ ña̱ꞌa̱ xiinꞌ ne̱ sata̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n saniaꞌá Jesús ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xikaꞌ ra̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ra̱ xiinꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndieeꞌ xini so̱ꞌo̱ ña̱ saniaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.