Lucas 19
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVI
1 Ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús ñu̱u̱ Jericó kii̱ꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ na̱niꞌ Zaqueo. Te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ ya̱ꞌvi̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Roma, te̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Te̱ ni̱ kuni̱ va̱ ra̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, ndisu̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ te̱ chiki̱ nduuꞌ ra̱.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱va̱ ra̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱chiꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ i̱i̱n i̱tunꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, sa̱kanꞌ ña̱ i̱kanꞌ xtoꞌ xkaꞌndi̱a̱ a̱.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús miiꞌ iinꞌ i̱tunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱to̱ a̱ ni̱nu̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ kiꞌi̱ꞌ ra̱, te̱ kuatiaꞌ i̱ni̱ ra̱ kii̱ꞌ nakaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n a̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kiꞌvi̱ Jesús vi̱ꞌe̱ Zaqueo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, kaꞌán ni̱a̱ ña̱ ni̱ ndiꞌvi̱ a̱, te̱ na̱ndiee̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ Zaqueo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ na̱ndu̱kuꞌ i̱ ne̱ ni̱ ku̱xikaꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tuu ni̱a̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ a̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Jerusalén ndii, numi̱ꞌ te̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ni̱a̱.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ uxi̱ taꞌan te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ yoꞌoꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ndisu̱ ne̱ ñu̱u̱ ra̱ ndii, ndasiꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ni̱a̱ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ kun kaꞌa̱n xiinꞌ te̱ sa̱na̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Küní nduꞌu̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ja̱a̱nꞌ rey nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ꞌi̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ nduuꞌ ra̱ rey, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ki̱xi̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ, te̱ ku̱nda̱ni̱ ra̱ sa̱a̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando i̱ꞌi̱n ra̱.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uxi̱ i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uxi̱ taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uꞌu̱n i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uꞌu̱n taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ i̱nga̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ xu̱ꞌunꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, ña̱ ni̱ nduꞌu̱ꞌ va̱ꞌa̱ ti̱xi̱n i̱i̱n pein ni̱ xa̱a̱ i̱.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Kua̱chi̱ ndii ni̱ yi̱ꞌvi i̱ xi̱ni̱ yoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Te̱ nakaya u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “I̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa nduuꞌ u̱nꞌ. Xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ katunꞌ i̱ yoꞌó. Sa̱kanꞌ ña̱ xiní u̱nꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ i̱, te̱ nakaya i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ i̱, te̱ kendiaa̱ꞌ tu̱ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ i̱.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Na sa̱kanꞌ ndii, ¿ndichun na nï̱ chi̱naá u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ ñaa̱ꞌ miiꞌ taxaꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ te̱ na̱ꞌi̱n i̱ e̱ xiinꞌ xata̱ꞌ a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xi̱i̱nꞌ te̱ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii: “Na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ kaa̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kumiꞌ uxi̱ taꞌan a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Tákuiꞌe, xa̱ kumiꞌ te̱ kaa̱ꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kumiꞌ ña̱ꞌa̱ ndii, na̱ti̱i̱n ka̱ ni̱a̱ a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kumiꞌ ndii, nde̱e̱ ña̱ sie ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ki̱e̱e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kundasiꞌ yuꞌu̱, ne̱ nï̱ kuni̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ i̱ rey nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kuaꞌan ndo̱ꞌ, te̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xaa̱ ni̱a̱ yoꞌoꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Te̱ ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Betfagé, xiinꞌ ñu̱u̱ Betania, ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ja̱a̱nꞌ
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Te̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ yo̱o̱ ka̱ ndoꞌó ndii: “¿Ndichun na ndaxinꞌ ndo̱ꞌ mburru ñaa̱ꞌ?”, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuní riꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ te̱ ndu̱kuꞌ ra̱ riꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ riꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Te̱ kii̱ꞌ itaꞌ ra̱ ndaxinꞌ ra̱ riꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ne̱ xiinꞌ sana̱ riꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Sa̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ riꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús, te̱ ni̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ toto̱ ña̱ tití ra̱ xata̱ꞌ riꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ riꞌ.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n Jesús yoso̱ꞌ a̱ mburru ja̱a̱nꞌ ndii, xakin ne̱ yivi̱ꞌ toto̱ ña̱ ndisoꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ni̱a̱ miiꞌ nakuitaá i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n xiki̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ Olivos ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sii̱ꞌ ni̱a̱, te̱ xakaꞌnuꞌ tu̱ ni̱a̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ xaaꞌ Jesús
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 kaꞌán ni̱a̱ ndii:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n sa̱va̱ te̱ fariseo, te̱ kaꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ Jesús ndii:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n kuii ka̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ naá ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 kaꞌán a̱ ndii:
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Sa̱kanꞌ ña̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ ki̱xi̱n te̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ nama̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱nu̱ndu̱u̱ ra̱ ndoꞌó, te̱ na̱ka̱si̱ ra̱ ndoꞌó ka̱niiꞌ xaanꞌ,
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 te̱ sa̱nduxín ra̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ ndoꞌó xiinꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n yuu̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ kü̱to̱to̱ taꞌanꞌ ka̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ kuni̱ ndo̱ꞌ na̱ku̱ni̱ ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ ki̱xi̱n Ndiosí te̱ sa̱kakú a̱ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ Jesús.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ taxiꞌ uꞌvi̱ a̱ ne̱ xiko̱ꞌ ña̱ꞌa̱ xiinꞌ ne̱ sata̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n saniaꞌá Jesús ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xikaꞌ ra̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ra̱ xiinꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndieeꞌ xini so̱ꞌo̱ ña̱ saniaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.