Lucas 19
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús ñu̱u̱ Jericó kii̱ꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ na̱niꞌ Zaqueo. Te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ ya̱ꞌvi̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Roma, te̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Te̱ ni̱ kuni̱ va̱ ra̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, ndisu̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ te̱ chiki̱ nduuꞌ ra̱.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱va̱ ra̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱chiꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ i̱i̱n i̱tunꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, sa̱kanꞌ ña̱ i̱kanꞌ xtoꞌ xkaꞌndi̱a̱ a̱.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús miiꞌ iinꞌ i̱tunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱to̱ a̱ ni̱nu̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ kiꞌi̱ꞌ ra̱, te̱ kuatiaꞌ i̱ni̱ ra̱ kii̱ꞌ nakaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n a̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kiꞌvi̱ Jesús vi̱ꞌe̱ Zaqueo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, kaꞌán ni̱a̱ ña̱ ni̱ ndiꞌvi̱ a̱, te̱ na̱ndiee̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ Zaqueo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ na̱ndu̱kuꞌ i̱ ne̱ ni̱ ku̱xikaꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tuu ni̱a̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ a̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Jerusalén ndii, numi̱ꞌ te̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ni̱a̱.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ uxi̱ taꞌan te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ yoꞌoꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ndisu̱ ne̱ ñu̱u̱ ra̱ ndii, ndasiꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ni̱a̱ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ kun kaꞌa̱n xiinꞌ te̱ sa̱na̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Küní nduꞌu̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ja̱a̱nꞌ rey nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ꞌi̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ nduuꞌ ra̱ rey, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ki̱xi̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ, te̱ ku̱nda̱ni̱ ra̱ sa̱a̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando i̱ꞌi̱n ra̱.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uxi̱ i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uxi̱ taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uꞌu̱n i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uꞌu̱n taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ i̱nga̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ xu̱ꞌunꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, ña̱ ni̱ nduꞌu̱ꞌ va̱ꞌa̱ ti̱xi̱n i̱i̱n pein ni̱ xa̱a̱ i̱.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Kua̱chi̱ ndii ni̱ yi̱ꞌvi i̱ xi̱ni̱ yoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Te̱ nakaya u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “I̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa nduuꞌ u̱nꞌ. Xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ katunꞌ i̱ yoꞌó. Sa̱kanꞌ ña̱ xiní u̱nꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ i̱, te̱ nakaya i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ i̱, te̱ kendiaa̱ꞌ tu̱ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ i̱.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Na sa̱kanꞌ ndii, ¿ndichun na nï̱ chi̱naá u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ ñaa̱ꞌ miiꞌ taxaꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ te̱ na̱ꞌi̱n i̱ e̱ xiinꞌ xata̱ꞌ a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xi̱i̱nꞌ te̱ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii: “Na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ kaa̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kumiꞌ uxi̱ taꞌan a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Tákuiꞌe, xa̱ kumiꞌ te̱ kaa̱ꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kumiꞌ ña̱ꞌa̱ ndii, na̱ti̱i̱n ka̱ ni̱a̱ a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kumiꞌ ndii, nde̱e̱ ña̱ sie ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ki̱e̱e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kundasiꞌ yuꞌu̱, ne̱ nï̱ kuni̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ i̱ rey nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kuaꞌan ndo̱ꞌ, te̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xaa̱ ni̱a̱ yoꞌoꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Te̱ ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Betfagé, xiinꞌ ñu̱u̱ Betania, ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ja̱a̱nꞌ
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
30 dizendo-lhes:
31 Te̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ yo̱o̱ ka̱ ndoꞌó ndii: “¿Ndichun na ndaxinꞌ ndo̱ꞌ mburru ñaa̱ꞌ?”, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuní riꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ te̱ ndu̱kuꞌ ra̱ riꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ riꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Te̱ kii̱ꞌ itaꞌ ra̱ ndaxinꞌ ra̱ riꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ne̱ xiinꞌ sana̱ riꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Sa̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ riꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús, te̱ ni̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ toto̱ ña̱ tití ra̱ xata̱ꞌ riꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ riꞌ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n Jesús yoso̱ꞌ a̱ mburru ja̱a̱nꞌ ndii, xakin ne̱ yivi̱ꞌ toto̱ ña̱ ndisoꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ni̱a̱ miiꞌ nakuitaá i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n xiki̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ Olivos ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sii̱ꞌ ni̱a̱, te̱ xakaꞌnuꞌ tu̱ ni̱a̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ xaaꞌ Jesús
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 kaꞌán ni̱a̱ ndii:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n sa̱va̱ te̱ fariseo, te̱ kaꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ Jesús ndii:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
40 Mas Jesus respondeu:
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n kuii ka̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ naá ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 kaꞌán a̱ ndii:
42 dizendo:
43 Sa̱kanꞌ ña̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ ki̱xi̱n te̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ nama̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱nu̱ndu̱u̱ ra̱ ndoꞌó, te̱ na̱ka̱si̱ ra̱ ndoꞌó ka̱niiꞌ xaanꞌ,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 te̱ sa̱nduxín ra̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ ndoꞌó xiinꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n yuu̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ kü̱to̱to̱ taꞌanꞌ ka̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ kuni̱ ndo̱ꞌ na̱ku̱ni̱ ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ ki̱xi̱n Ndiosí te̱ sa̱kakú a̱ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ Jesús.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ taxiꞌ uꞌvi̱ a̱ ne̱ xiko̱ꞌ ña̱ꞌa̱ xiinꞌ ne̱ sata̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 dizendo-lhes:
47 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n saniaꞌá Jesús ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xikaꞌ ra̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ra̱ xiinꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndieeꞌ xini so̱ꞌo̱ ña̱ saniaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.