Lucas 19
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs BKJ
1 Ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús ñu̱u̱ Jericó kii̱ꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Te̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ na̱niꞌ Zaqueo. Te̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuu̱ꞌ te̱ kendiaa̱ꞌ ya̱ꞌvi̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ Roma, te̱ te̱ vika̱ꞌ va̱ nduuꞌ ra̱.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Te̱ ni̱ kuni̱ va̱ ra̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, ndisu̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ te̱ chiki̱ nduuꞌ ra̱.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱va̱ ra̱ ni̱ ki̱ꞌi̱n i̱chiꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱a̱ ra̱ i̱i̱n i̱tunꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ te̱ ku̱ni̱ ra̱ Jesús, sa̱kanꞌ ña̱ i̱kanꞌ xtoꞌ xkaꞌndi̱a̱ a̱.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Jesús miiꞌ iinꞌ i̱tunꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱ko̱to̱ a̱ ni̱nu̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nu̱u̱ kiꞌi̱ꞌ ra̱, te̱ kuatiaꞌ i̱ni̱ ra̱ kii̱ꞌ nakaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ kuaꞌa̱n a̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ kiꞌvi̱ Jesús vi̱ꞌe̱ Zaqueo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ki̱ni̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱, kaꞌán ni̱a̱ ña̱ ni̱ ndiꞌvi̱ a̱, te̱ na̱ndiee̱ꞌ a̱ vi̱ꞌe̱ i̱i̱n te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ Zaqueo, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii:
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii:
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ na̱ndu̱kuꞌ i̱ ne̱ ni̱ ku̱xikaꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí te̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ tuu ni̱a̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kuyatinꞌ a̱ kuaꞌa̱n ñu̱u̱ Jerusalén ndii, numi̱ꞌ te̱ xa̱ꞌaꞌ ña̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ ni̱a̱.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ uxi̱ taꞌan te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ kuaꞌa̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ꞌi̱n te̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Sa̱chuunꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ yoꞌoꞌ nde̱e̱ na̱ndi̱koꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ndisu̱ ne̱ ñu̱u̱ ra̱ ndii, ndasiꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ni̱a̱ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ kun kaꞌa̱n xiinꞌ te̱ sa̱na̱kuisoꞌ chuunꞌ ña̱ꞌaꞌ, te̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii: “Küní nduꞌu̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ te̱ ja̱a̱nꞌ rey nuu̱ꞌ ndu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ na̱ꞌi̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ nduuꞌ ra̱ rey, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ ña̱ ki̱xi̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ta̱xi̱ ra̱ xu̱ꞌunꞌ nda̱ꞌaꞌ, te̱ ku̱nda̱ni̱ ra̱ sa̱a̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando i̱ꞌi̱n ra̱.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uxi̱ i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ xa̱a̱ u̱nꞌ, i̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ va̱ꞌa̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku u̱nꞌ xiinꞌ ña̱ sie ndii, sa̱kuisoꞌ chuunꞌ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uxi̱ taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, xu̱ꞌunꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, uꞌu̱n i̱chiꞌ ka̱ kuuꞌ xu̱ꞌunꞌ ni̱ ka̱nando a̱ ni̱ xa̱a̱ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱ ndii: “Sa̱kuisoꞌ chuunꞌ tu̱ i̱ yoꞌó te̱ ka̱ꞌndi̱a̱ chuunꞌ u̱nꞌ nuu̱ꞌ uꞌu̱n taꞌan ñu̱u̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ i̱nga̱ ra̱ nuu̱ꞌ rey ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii: “Tákuiꞌe, yoꞌoꞌ niꞌiꞌ i̱ xu̱ꞌunꞌ u̱nꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱, ña̱ ni̱ nduꞌu̱ꞌ va̱ꞌa̱ ti̱xi̱n i̱i̱n pein ni̱ xa̱a̱ i̱.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Kua̱chi̱ ndii ni̱ yi̱ꞌvi i̱ xi̱ni̱ yoꞌó, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ u̱nꞌ. Te̱ nakaya u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ u̱nꞌ, te̱ kendiaa̱ꞌ u̱nꞌ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “I̱i̱n te̱ xikaꞌ nuuꞌ ni̱a̱ꞌa nduuꞌ u̱nꞌ. Xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ mi̱iꞌ u̱nꞌ katunꞌ i̱ yoꞌó. Sa̱kanꞌ ña̱ xiní u̱nꞌ ña̱ i̱i̱n te̱ kuiꞌe̱ va̱ nduuꞌ i̱, te̱ nakaya i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ chi̱nduꞌu̱ꞌ i̱, te̱ kendiaa̱ꞌ tu̱ i̱ ña̱ꞌa̱ miiꞌ nï̱ chi̱ꞌi̱ i̱.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Na sa̱kanꞌ ndii, ¿ndichun na nï̱ chi̱naá u̱nꞌ xu̱ꞌunꞌ i̱ ñaa̱ꞌ miiꞌ taxaꞌa ne̱ yivi̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ te̱ na̱ꞌi̱n i̱ e̱ xiinꞌ xata̱ꞌ a̱ kii̱ꞌ na̱ndi̱koꞌ i̱?”, ni̱ kachi̱ ra̱.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ xi̱i̱nꞌ te̱ itaꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ndii: “Na̱ꞌi̱n ndo̱ꞌ xu̱ꞌunꞌ kaa̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kaa̱ꞌ, te̱ ta̱xi̱ ndo̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ kumiꞌ uxi̱ taꞌan a̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Tákuiꞌe, xa̱ kumiꞌ te̱ kaa̱ꞌ uxi̱ taꞌan xu̱ꞌunꞌ”, ni̱ kachi̱ ra̱.
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n rey ja̱a̱nꞌ ndii: “Kaꞌán i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kumiꞌ ña̱ꞌa̱ ndii, na̱ti̱i̱n ka̱ ni̱a̱ a̱, te̱ yo̱o̱ ka̱ kö̱o̱ꞌ a̱ kumiꞌ ndii, nde̱e̱ ña̱ sie ña̱ kumiꞌ ni̱a̱ ki̱e̱e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Te̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ kundasiꞌ yuꞌu̱, ne̱ nï̱ kuni̱ ña̱ ku̱ndu̱u̱ i̱ rey nuu̱ꞌ ni̱a̱ ndii, kuaꞌan ndo̱ꞌ, te̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, te̱ xaa̱ ni̱a̱ yoꞌoꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱”, ni̱ kachi̱ ra̱ ―ni̱ kachi̱ Jesús.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Te̱ ndi̱ꞌi̱ so̱ꞌo̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n ka̱a̱ a̱ ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ Jesús xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ñu̱u̱ Betfagé, xiinꞌ ñu̱u̱ Betania, ña̱ ñuꞌuꞌ ya̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ xiki̱ꞌ ña̱ naniꞌ Olivos ndii, i̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ a̱ uvi̱ ta̱ꞌan te̱ ja̱a̱nꞌ
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 kaꞌán a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Te̱ naaꞌ nda̱tuꞌu̱nꞌ yo̱o̱ ka̱ ndoꞌó ndii: “¿Ndichun na ndaxinꞌ ndo̱ꞌ mburru ñaa̱ꞌ?”, kaꞌa̱n ndo̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱ ndii: “Nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ kuní riꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ”, kachi̱ ndo̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ a̱.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ te̱ ja̱a̱nꞌ kuaꞌa̱n ra̱ te̱ ndu̱kuꞌ ra̱ riꞌ, te̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ riꞌ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Te̱ kii̱ꞌ itaꞌ ra̱ ndaxinꞌ ra̱ riꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ne̱ xiinꞌ sana̱ riꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Sa̱kanꞌ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ riꞌ miiꞌ iinꞌ Jesús, te̱ ni̱ ta̱ndi̱e̱e̱ ra̱ toto̱ ña̱ tití ra̱ xata̱ꞌ riꞌ. Te̱ ni̱ sa̱kaaꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xata̱ꞌ riꞌ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Te̱ kii̱ꞌ kuaꞌa̱n Jesús yoso̱ꞌ a̱ mburru ja̱a̱nꞌ ndii, xakin ne̱ yivi̱ꞌ toto̱ ña̱ ndisoꞌ ni̱a̱ i̱chiꞌ miiꞌ xkaꞌndíá a̱ kuaꞌa̱n a̱ ja̱a̱nꞌ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Te̱ kii̱ꞌ xa̱ kuyatinꞌ ni̱a̱ miiꞌ nakuitaá i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n xiki̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ Olivos ja̱a̱nꞌ ndii, sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ꞌaꞌ kuaaꞌ tiꞌeꞌ sii̱ꞌ ni̱a̱, te̱ xakaꞌnuꞌ tu̱ ni̱a̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ xaaꞌ Jesús
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 kaꞌán ni̱a̱ ndii:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n sa̱va̱ te̱ fariseo, te̱ kaꞌni̱ te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ Jesús ndii:
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱ya̱ti̱n kuii ka̱ Jesús ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ naá ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱ku̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 kaꞌán a̱ ndii:
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sa̱kanꞌ ña̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ ki̱xi̱n te̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ra̱ nama̱ sa̱a̱ xinundu̱u̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ku̱nu̱ndu̱u̱ ra̱ ndoꞌó, te̱ na̱ka̱si̱ ra̱ ndoꞌó ka̱niiꞌ xaanꞌ,
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 te̱ sa̱nduxín ra̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ ndoꞌó xiinꞌ siꞌe̱ ndo̱ꞌ, te̱ nde̱e̱ i̱i̱n yuu̱ꞌ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ kü̱to̱to̱ taꞌanꞌ ka̱, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ kuni̱ ndo̱ꞌ na̱ku̱ni̱ ndo̱ꞌ kivi̱ꞌ ña̱ ni̱ ki̱xi̱n Ndiosí te̱ sa̱kakú a̱ ndoꞌó ―ni̱ kachi̱ Jesús.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Te̱ ni̱ nda̱ꞌni̱ Jesús nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ a̱ taxiꞌ uꞌvi̱ a̱ ne̱ xiko̱ꞌ ña̱ꞌa̱ xiinꞌ ne̱ sata̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ ja̱a̱nꞌ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ni̱a̱ ndii:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Te̱ i̱ꞌi̱n kivi̱ꞌ kuaꞌa̱n saniaꞌá Jesús ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ te̱ saniaꞌá tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ nuu̱ꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xikaꞌ ra̱ kuni ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ndisu̱ kö̱o̱ꞌ a̱ ni̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ra̱ xiinꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ndieeꞌ xini so̱ꞌo̱ ña̱ saniaꞌá ña̱ꞌaꞌ a̱.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.