João 18

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ Ndiosí, te̱ ni̱ ke̱ta̱ a̱ kuaꞌa̱n a̱ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ tu̱ku̱ taꞌviꞌ yivi̱ꞌ ña̱ na̱niꞌ Cedrón. Te̱ ni̱ sko̱ꞌnuꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n ña̱ ta̱ta̱ ña̱ kanduꞌu̱ꞌ i̱kanꞌ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Te̱ xiní tu̱ Judas, te̱ xitoꞌ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ nda̱ꞌaꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ, miiꞌ kanduꞌu̱ꞌ ña̱ ta̱ta̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ i̱chiꞌ ni̱ ndu̱i̱i̱n Jesús i̱kanꞌ xiinꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Sa̱kanꞌ na ni̱ xa̱a̱ Judas ja̱a̱nꞌ i̱kanꞌ xiinꞌ i̱i̱n ti̱ꞌvi̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ te̱ xíinꞌ, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, sutu̱ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ fariseo ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ. Te̱ ndisoꞌ ra̱ ka̱a̱ tuún xiinꞌ choon tuún a̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ndisoꞌ tu̱ ra̱ ichi̱.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Te̱ Jesús ndii, xa̱ xiní ndo̱o̱ a̱ ndee ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ ku̱ya̱ti̱n a̱ nuu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Te̱ ni̱ na̱kui̱i̱n ra̱ nuu̱ꞌ a̱ ndii:
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱: “Yuꞌu̱ nduuꞌ i̱”, ndii, ni̱ na̱ndi̱koꞌ xataꞌ ra̱, te̱ ni̱ ndu̱va̱ ndo̱o̱ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Sa̱kanꞌ te̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii:
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ni̱ kaꞌa̱n a̱ sa̱kanꞌ te̱ xinu̱ ña̱ xa̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii: “Te̱ ni̱ ta̱xi̱ u̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ra̱ nï̱ ndo̱ñuꞌuꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xta̱ꞌniꞌ Simón Pedro ichi̱ ra̱ ti̱xi̱n i̱i̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ra̱ so̱ꞌo̱ kua̱ꞌa̱ i̱i̱n te̱ naniꞌ Malco, te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ Pedro ndii:
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Sa̱kanꞌ te̱ sa̱kuuꞌ te̱ xíinꞌ, xiinꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ nuuꞌ ra̱, xiinꞌ te̱ xíinꞌ judío, te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ ndii, ni̱ ti̱i̱n ra̱ Jesús, te̱ ni̱ sa̱tiín ña̱ꞌaꞌ ra̱.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te̱ xi̱ꞌna̱ ka̱ nuu̱ꞌ Anás ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ti̱so̱ Caifás nduuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ Caifás ja̱a̱nꞌ nduuꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ kuiya̱ ja̱a̱nꞌ.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Te̱ Caifás ja̱a̱nꞌ nduuꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ te̱ kuuꞌ kaꞌnuꞌ nuu̱ꞌ ne̱ judío ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ ku̱vi̱ xaꞌa̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ñu̱u̱ ra̱.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Te̱ Simón Pedro xiinꞌ i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús ndii, ndikún ra̱ xata̱ꞌ a̱ kuaꞌa̱n ra̱. Te̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱, te̱ i̱nga̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xiní taꞌanꞌ ra̱ xiinꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ nda̱ꞌni̱ ra̱ xiinꞌ Jesús nuu̱ꞌ ki̱ꞌe̱ sutu̱ ja̱a̱nꞌ.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ndisu̱ Pedro ndii, ni̱ ndoo̱ ra̱ iinꞌ ra̱ xata̱ꞌ xti̱ꞌeꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ ke̱ta̱ i̱nga̱ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ, te̱ xiní taꞌanꞌ xiinꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ñaꞌ xitoꞌ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ta̱xi̱ aꞌ xkaꞌndi̱a̱ Pedro.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n ñaꞌ xitoꞌ yiꞌeꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ Pedro ndii:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Te̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ vi̱xi̱n va̱ ndii, itaꞌ ne̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ te̱ xíinꞌ te̱ xitoꞌ yu̱kunꞌ kaꞌnuꞌ xituni̱ꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱ ña̱ ndatin i̱kanꞌ, te̱ i̱kanꞌ tu̱ iinꞌ Pedro xiinꞌ ni̱a̱ xituni̱ꞌ ra̱.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ndatuꞌúnꞌ ra̱ Jesús xaꞌa̱ꞌ te̱ nda̱ꞌaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ saniaꞌá a̱.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Ndichun na ndatuꞌúnꞌ u̱nꞌ yuꞌu̱? Va̱ꞌa̱ ka̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ u̱nꞌ ne̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱, ne̱ ja̱a̱nꞌ xiní ndee ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱ ―ni̱ kachi̱ a̱.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n te̱ xíinꞌ xitoꞌ yu̱kunꞌ, te̱ iinꞌ ya̱ti̱n i̱kanꞌ ndii, ni̱ sa̱ꞌndiaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱ kaꞌán ra̱ ndii:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Anás ja̱a̱nꞌ Jesús tiín ka̱ a̱ kuaꞌa̱n a̱ nuu̱ꞌ Caifás, te̱ nduuꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Te̱ kii̱ꞌ xkaꞌndíá sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, iinꞌ ndi̱chi̱ Pedro xituni̱ꞌ ra̱. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n ne̱ itaꞌ i̱kanꞌ xiinꞌ ra̱ ndii:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 I̱kanꞌ te̱ i̱nga̱ te̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ sutu̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ Pedro ndii:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Te̱ tu̱ku̱ ni̱ ni̱ kaꞌa̱n Pedro ña̱ xïní ra̱ Jesús. Te̱ na ni̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ kaꞌán ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ndu̱chié.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ka̱ ra̱ Jesús vi̱ꞌe̱ Caifás ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xan ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ kaꞌnuꞌ te̱ romano. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ kitúꞌ kuii nduuꞌ a̱ kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ndii, nï̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ vi̱ꞌe̱ kaꞌnuꞌ ja̱a̱nꞌ, ko̱to̱ ka̱ yaꞌa̱ ra̱ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ra̱, te̱ kü̱vi̱ ku̱xi̱ ra̱ ña̱ xaxi̱ꞌ xa̱kuaa̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ vi̱koꞌ pascua.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ ke̱ta̱ Pilato, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ ndii:
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pilato xiinꞌ ra̱ ndii:
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Sa̱kanꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ xinu̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús kii̱ꞌ ni̱ sa̱kuniꞌ a̱ ndee nuu̱ꞌ ña̱ xiꞌí ku̱vi̱ a̱.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱ndi̱koꞌ Pilato ti̱xi̱n vi̱ꞌe̱ kaꞌnuꞌ ra̱, te̱ ni̱ ka̱na̱ ra̱ Jesús, te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ ra̱ ndii:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Jesús ndii:
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pilato xiinꞌ a̱ ndii:
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Te̱ ni̱ kaꞌa̱n Jesús xiinꞌ ra̱ ndii:
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Pilato ndii:
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Te̱ ni̱ nda̱tuꞌu̱nꞌ ña̱ꞌaꞌ Pilato ndii:
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ndisu̱ ña̱ xi xaá ndoꞌó i̱ꞌi̱n i̱chiꞌ kii̱ꞌ nasukú vi̱koꞌ pascua ndii, xikán ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱ ña̱ sa̱ñaꞌ i̱ i̱i̱n te̱ ñu̱u̱ ndo̱ꞌ, te̱ naá vi̱ꞌe̱ ka̱a̱. ¿Ñáá kuní ndo̱ꞌ ña̱ sa̱ñaꞌ i̱ te̱ nduuꞌ rey ndoꞌó, ne̱ judío vi̱ti̱n? ―ni̱ kachi̱ ra̱.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kua̱aꞌ ra̱ kaꞌán ra̱ ndii:
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.