Apocalipse 14
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ iinꞌ ña̱ nduuꞌ Mbe̱e̱ Lulu ja̱a̱nꞌ xíniꞌ i̱kuꞌ Sión. Te̱ itaꞌ tu̱ ciento uvi̱ xi̱ko̱ ku̱miꞌ mií te̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ a̱. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, yoso̱ꞌ kivi̱ꞌ Mbe̱e̱ Lulu ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kivi̱ꞌ yu̱vaꞌ a̱ tiꞌe̱ꞌ raꞌ.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ tiꞌeꞌ va̱ ña̱ kieeꞌ ndi̱viꞌ, nde̱e̱ naa tisó kuaꞌa̱n kuaꞌa̱ꞌ va̱ ti̱kui, uun nde̱e̱ naa niꞌi̱ ndeꞌí savi̱ꞌ vi̱ꞌ niꞌi̱ a̱. Te̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ndu̱su̱ a̱ nde̱e̱ naa kii̱ꞌ xandaaꞌ kuaꞌa̱ꞌ kooꞌ chukuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ñuu̱ꞌ ña̱ naniꞌ arpa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Te̱ xitaꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n ya̱a̱ xa̱aꞌ nuu̱ꞌ a̱ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí, xiinꞌ nuu̱ꞌ ku̱miꞌ saaꞌ ña̱ tiaku, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ nuu̱ꞌ ña̱ xi̱xa̱ ja̱a̱nꞌ. Kö̱o̱ꞌ xa̱chiꞌ ni̱a̱ ni̱ ku̱vi̱ ka̱ta̱ ya̱a̱ ja̱a̱nꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii te̱ ciento uvi̱ xi̱ko̱ ku̱miꞌ mi̱iꞌ te̱ xa̱ ni̱ sa̱kakú Ndiosí nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ xitaꞌ a̱.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ sa̱tíviꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ xiinꞌ ña̱ꞌaꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ tondi̱a̱ ra̱ ña̱ꞌaꞌ. Te̱ ndikún ra̱ Mbe̱e̱ Lulu ja̱a̱nꞌ miiꞌ ka̱ kuaꞌa̱n a̱. Te̱ ni̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ Ndiosí te̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ te̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ nde̱e̱ naa tu̱mani̱ꞌ nu̱uꞌ ndi̱ti̱a̱ a̱ xiinꞌ ndi̱ti̱a̱ Mbe̱e̱ Lulu ja̱a̱nꞌ.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Te̱ ni̱ nde̱e̱ nï̱ kaꞌa̱n tu̱ ra̱ tu̱n vixi̱. Te̱ te̱ ndo̱o̱ nduuꞌ ra̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ taꞌnuꞌ i̱nga̱ ángele sukun va̱ ndi̱viꞌ, ña̱ niꞌiꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱, ña̱ yoo nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuuꞌ ne̱ ndieeꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Naa kuuꞌ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ nduuꞌ ti̱ꞌvi̱ chie̱, xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ yoo tu̱ꞌu̱n mi̱iꞌ, xiinꞌ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ a̱.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Te̱ tiꞌeꞌ kaꞌán a̱ ndii:
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndiku̱n ña̱ꞌaꞌ ángele ña̱ uvi̱ kaꞌán a̱ ndii:
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ndiku̱n tu̱ ángele ña̱ uni̱ kaꞌán tiꞌeꞌ a̱ ndii:
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 kuní a̱ ña̱ ko̱ꞌo̱ ni̱a̱ vino uva̱, teꞌ nduuꞌ ña̱ xiꞌé va̱ Ndiosí xini a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ka̱ti̱a̱ ña̱ xiꞌé a̱ ja̱a̱nꞌ xata̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ ni̱a̱ xi̱i̱nꞌ ñuꞌu̱, xiinꞌ azufre nuu̱ꞌ ángele, ña̱ xikaꞌ nuuꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ tu̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Mbe̱e̱ Lulu ja̱a̱nꞌ.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Te̱ ñuꞌma̱, ña̱ kieeꞌ miiꞌ ñuꞌuꞌ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, kieeꞌ te̱ kieeꞌ a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ni̱a̱ tiꞌ i̱yo̱ va̱ kaaꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ña̱ nianiaꞌ riꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tu̱ ni̱a̱ tuni̱ kivi̱ꞌ riꞌ. Te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ na̱ndiee̱ꞌ ni̱a̱ ndu̱viꞌ xiinꞌ niiꞌ ñu̱u nuu̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Xaꞌa̱ꞌ a̱ kaa̱ꞌ na kuní a̱ ña̱ ku̱ndi̱e̱ni yooꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta a̱, ne̱ sa̱xinú ña̱ kaꞌán chuunꞌ Ndiosí, te̱ xikaꞌ ni̱ꞌi̱ e̱ꞌ i̱chiꞌ Jesús ―ni̱ kachi̱ ángele ña̱ uni̱ ja̱a̱nꞌ.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ ketaꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ kaꞌán xiinꞌ i̱ ndii:
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Te̱ ni̱ xi̱to̱ i̱, te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ i̱i̱n viko̱ꞌ ya̱a̱. Te̱ nuu̱ꞌ viko̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n ña̱ kaaꞌ nde̱e̱ naa ña̱ nduuꞌ tu̱ te̱ yivi̱ꞌ. Te̱ nduꞌu̱ꞌ i̱i̱n corona oro xíniꞌ a̱. Te̱ tiinꞌ a̱ i̱i̱n ichi̱ ki̱ꞌiꞌ xíinꞌ va̱.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ke̱ta̱ i̱nga̱ ángele yu̱kunꞌ ña̱ iinꞌ ndi̱viꞌ, te̱ tiꞌeꞌ kaꞌán a̱ xiinꞌ ña̱ nduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ viko̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌndi̱a̱ ña̱ nduꞌu̱ꞌ nuu̱ꞌ viko̱ꞌ xiinꞌ ichi̱ ki̱ꞌiꞌ a̱ ña̱ savi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱ya̱ ña̱ꞌaꞌ a̱.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ni̱ ke̱ta̱ i̱nga̱ ángele yu̱kunꞌ ña̱ iinꞌ ndi̱viꞌ. Te̱ niꞌiꞌ tu̱ a̱ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n ichi̱ ki̱ꞌiꞌ xíinꞌ va̱.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Te̱ ni̱ ke̱ta̱ ka̱ i̱nga̱ ángele nuu̱ꞌ a̱ miiꞌ nasoko̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ Ndiosí. Te̱ kumiꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ ñuꞌu̱. Te̱ tiꞌeꞌ va̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ángele ña̱ tiinꞌ ichi̱ ki̱ꞌiꞌ xíinꞌ ja̱a̱nꞌ ndii:
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 I̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ ángele ja̱a̱nꞌ xaꞌndia a̱ yutu̱ uva ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ichi̱ ki̱ꞌiꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ ko̱ꞌni̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ miiꞌ xeꞌní ña̱ꞌaꞌ a̱, ña̱ nduuꞌ ña̱ xiꞌé va̱ Ndiosí.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Te̱ ni̱ xeꞌni̱ ángele ja̱a̱nꞌ uva ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ñu̱u̱, te̱ kii̱ꞌ ni̱ xeꞌni̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ kuaꞌa̱ꞌ níiꞌ, te̱ ni̱ ka̱a̱ a̱ nde̱e̱ ya̱ti̱n yu̱ꞌuꞌ i̱i̱n kuei, te̱ ni̱ kiku̱ a̱ yatinꞌ uni̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.