Gálatas 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI
1 Vichi chicá claru cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá cuní cachi nsidaa palabra jaàn. Ni cachí‑ndà iá iin tètii icúmí ndutahvì xì ñà‑cuìcà nùù yua‑té. Doco nú tii vá‑te, dandu queámà na ian peón uun nduú‑te, mate stoho nsidanicuú ñà‑cuìcà mà icúmí‑tê cunduu‑tè. Doco tii vá‑te,
1 Digo porém que, enquanto o herdeiro é menor de idade, em nada difere de um escravo, embora seja dono de tudo.
2 ñàyùcàndùá, iá‑te ndahà ana ndiaá xì‑té, te ndoó stná ana ndiaá xì ñà‑cuìcà témà ndè cachi sàà‑te cuìà‑te nì cachi yua‑té.
2 No entanto, ele está sujeito a guardiães e administradores até o tempo determinado por seu pai.
3 Pues divi ducán nìsa ìa stná xì ndohó na táñâha ga sàà‑ndà cundaà vàha ini‑ndà; nahi ñà‑cuati nì sanduu stná‑ndà; iin ichì chicá sencillu xi ñuhìví yohó‑ní nduá nì sanchicùn‑ndà, te cuisì ñà‑ndùá cachámà nìsa quida‑nda.
3 Assim também nós, quando éramos menores, estávamos escravizados aos princípios elementares do mundo.
4 Doco na ní sàà meru tiempu vàha, dandu nì techuún Dios Dèhemanì‑yá quixi‑ya ñuhìví yohó ñà‑tùinuù‑yá nùù dihi‑yá. Te (na nísa ìa‑ya yohó) nìsa ìa stná‑yà sujetu nùù ley sahnu‑ma.
4 Mas, quando chegou a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido debaixo da lei,
5 Doco ñà‑dìsáhà‑xí nì quixi‑ya nduú ñà‑danáà‑yá sàhà nsidaa nèhivì ndoó stná sujetu nùù ley mà, dandu càcu‑ne. Ñàyùcàndùá, (sàhà‑ñá‑nì quida‑ya ducán), vàtùni nì sàcùnduu‑nda dèhe ndisa Yuamánì‑yá.
5 a fim de redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Te Yuamánì‑yá, sàhà stnámà sànì sàhatahvì stná‑yàndó Espíritu xi Dèhemanì‑yá ñà‑coo Yà‑ìì mà ini anima‑ndà; te vichi cachí fuerte‑yàmà “Yuamánìˊ” (ini anima‑ndà, cáhàn‑yà cuenta xi‑nda nùù Yua‑nda Dios).
6 E, porque vocês são filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos seus corações, o qual clama: "Aba, Pai".
7 Ñàyùcàndùá có‑ndùú gá‑ndà cuisì nahi peón xi‑ya; còó. Dèhe ndisa‑ya sàndùù‑ndà, te nú ducán, dandu cuàhà gá icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà nùù‑yá sàhà ñà‑nchícùn‑ndà Cristu.
7 Assim, você já não é mais escravo, mas filho; e, por ser filho, Deus também o tornou herdeiro.
8 Antes, na táñâha ga cunaha‑nsiá Dios, dandu stoho‑nsià nì sanduu ñà‑có‑ndùú ndisa Dios, te ndee ní sacusahnúá nùù‑nsiá.
8 Antes, quando vocês não conheciam a Deus, eram escravos daqueles que, por natureza, não são deuses.
9 Doco vichi, sà‑ìnáhá‑nsiâ mii‑yá, te ò chicá vàha ni cachí‑ndà sà‑ìnáhá‑yâ mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cuní tu‑nsia nàcùndoo‑nsia tìxi iin ley mà cúí chindee xi‑nsiá? Vàchi ley mà, còò ni‑iñàha nìhì‑nsiá nùá.
9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo por ele conhecidos, como é que estão voltando àqueles mesmos princípios elementares, fracos e sem poder? Querem ser escravizados por eles outra vez?
10 Doco vichi cuàhà estilu chívàha‑nsia; cuàhà quìvì chívàha‑nsia, xì cuàhà stná vicò, te nsidácáhnû stná‑nsià na natiácú yoo. Dècuèndè stná cuìà nsidácáhnû‑nsiá.
10 Vocês estão observando dias especiais, meses, ocasiões específicas e anos!
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nacání inì sàhà‑nsiá, màdí ndòo uun nsidaa ñà‑ndùá sànì dàcuàhí mii‑nsiá.
11 Temo que os meus esforços por vocês tenham sido inúteis.
12 Yùhù sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni nácúníhnú inì‑nsia nacua nihnú ini yùhù, ñánì; vàchi (na ní sàì yucán) ndè modo xi mii‑nsiá nì nadàma stnáì.
12 Eu lhes suplico, irmãos, que se tornem como eu, pois eu me tornei como vocês. Em nada vocês me ofenderam;
13 A nsinúú inì‑nsia ñà‑sàhà iin cuèhè (nì ndòi ndé ndoó‑nsiá), dandu nì càhìn xì‑nsiá razón ndiaha xí mii‑yá.
13 como sabem, foi por causa de uma doença que lhes preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Te mii‑nsiá, cónì cáhîchì inì‑nsia yùhù, mate cuáhà vida nì xinì sàhà cuèhè mà, doco cónì nácóó‑nsiá yùhù. Còó; nì naquimanì‑nsiá yùhù na ian ángel xi Dios nduí, ò nahi mismo Jesucristu.
14 Embora a minha doença lhes tenha sido uma provação, vocês não me trataram com desprezo ou desdém; pelo contrário, receberam-me como se eu fosse um anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Pues vichi, ¿ndíà nduá nì cuu? Vàchi yáha ga nì sacudiì inì‑nsia antes nì cùí. Yùhù ináhî, dispuestu nì sandoo‑nsia dècuèndè cuàha stná‑nsià yùhù nduchìnúù‑nsiá nú ni cáquìàn nì cùí.
15 Que aconteceu com a alegria de vocês? Tenho certeza que, se fosse possível, vocês teriam arrancado os próprios olhos para dá-los a mim.
16 Dòcò vichi, ¿a sánì nacuni ùhì‑nsià yùhù ñà‑nì cachì xì‑nsiá cuisì ñà‑ndùú ñà‑ndáà?
16 Tornei-me inimigo de vocês por lhes dizer a verdade?
17 Nècuàchì sànì dàndàhví xì‑nsiá, mànì gá cáhàn‑nè xì‑nsiá, doco có‑ìá vàha, vàchi cuisì cuní‑nè danándodó‑né mii‑nsiá nsiùhù, te cunchicùn‑nsià mii‑né.
17 Os que fazem tanto esforço para agradá-los, não agem bem, mas querem isolá-los a fim de que vocês também mostrem zelo por eles.
18 Pues vàtùni iá ñà‑cáhàn mànì‑ndà xì nèhivì, cuisì‑ní iin chuun vàha ni cúndúá, dandu ñà‑jaàn ndisa cudiì inì, mate có‑ìéˋ xì‑nsiá jaàn.
18 É bom sempre ser zeloso pelo bem, e não apenas quando estou presente.
19 Vàchi cunaha‑nsiá, nahi dèhi xínduu‑nsia; doco vichi cuàhà gá dandohí mií sàhà‑nsiá inga xichi, te iin‑ni icúmî ndohi ndè cachi sàà‑nsià (nàcùnihnu vàha tu inì‑nsia) nahi Cristu. Vàchi na ian ndohó dihi‑nda na quesáá‑ndà ñuhìví, ducán ndohó stnáì sàhà mii‑nsiá.
19 Meus filhos, novamente estou sofrendo dores de parto por sua causa, até que Cristo seja formado em vocês.
20 A sácú vàha ni coí ndé ndoó‑nsiá vichi. Te a sácú vàha stná ñà‑màsà cáhàn ndee guéˋ xì‑nsiá nì cùí. De plano, có‑cùndáà inì nansa ga quide xì‑nsiá.
20 Eu gostaria de estar com vocês agora e mudar o meu tom de voz, pois estou perplexo quanto a vocês.
21 Vichi cuàhìn cachì inga iin palabra xì mii‑nsiá nècuàchì cuní cunchicùn xì ley sànaha. Cuníˋ ñà‑nsinuu ini‑nsià nansa cachí mismo ley mà ndé
21 Digam-me vocês, os que querem estar debaixo da lei: Acaso vocês não ouvem a lei?
22 nacáníá nansa nì quida Abraham sànaha. Ùì dèhe‑ne nì tùinuù‑xí ñuhìví, cacháˋ, te dihi dèhe sahnú‑né nì sanduu (Agar). Nècuàchìmà, iin nècuàchì có‑ìá libre nì sanduu‑ne, vàchi ducání quidáchúûn saín‑né. Doco dihi inga dèhe Abraham mà (nani Isaac, còó; meru ñahàdìhí‑nè) nì sanduu nècuàchìmà, te iin nècuàchì libre nì sanduu‑ne.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Te iá inga iñàha sàhà dèhe criada mà, vàchi na ian quesáá nsidanicuú gá méè ñuhìví, ducán nì quesaà‑te. Doco dèhe nècuàchì libre mà, còó. Milagru nì sandua nì tùinuù‑vé ñuhìví, te ducán nì cuu ndisa palabra nì cachi Dios xì Abraham antes.
23 O filho da escrava nasceu de modo natural, mas o filho da livre nasceu mediante promessa.
24 Te cunaha‑nsiá, ejemplu nduú stná nsidaájàn, vàchi nahi ùì ley xínduu stná nècuàchì ñahà mà. Agar yucán nduú ley nì nìhì nèhivì ndè yucù Sinaí, te nèhivì nchícùn xì ley mà vichi, có‑ndòó‑né libre.
24 Isso é usado aqui como uma ilustração; estas mulheres representam duas alianças. Uma aliança procede do monte Sinai e gera filhos para a escravidão: esta é Hagar.
25 Ladu Arabia iá yucù mà, te ley nì nìhì nèhivì lugar yucán nduú nahi Agar mà. Te (ináhá‑ndá) có‑ndòó nèhivì nchícùn xì ley mà libre vichi, vàchi ñuu‑nè Jerusalén, có‑ndùá iin ñuu iá libre vichi.
25 Hagar representa o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à atual cidade de Jerusalém, que está escravizada com os seus filhos.
26 Doco ñuu ndohó Jerusalén iá ansivi, nahi dihi‑nda nduá, te libre ndisa iáˋ.
26 Mas a Jerusalém do alto é livre, e essa é a nossa mãe.
27 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
27 Pois está escrito: "Regozije-se, ó estéril, você que nunca teve um filho; grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto; porque mais são os filhos da mulher abandonada do que os daquela que tem marido".
28 Pues cunaha‑nsiá, nahi (dèhe Abraham nani) Isaac mà (xínduu nsidaa‑nda), ñánì, vàchi dèhe ndisa mii‑yá sànì nanduu‑nda sàhà palabra ndiaha nì cachi‑yà, na ian nì cuu xi stná Isaac mà.
28 Vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Doco ñani Isaac nì tùinuù‑xí nahi nsidaa gá nèhivì ñuhìví, quini nì quida‑tè xì ñani tii‑té, divi tètii nì tùinuù ñuhìví nì quida Espíritu Ìì. Te iin‑ni dècuèndè vichi ducán quidá stná nèhivì có‑nchîcùn xì Espíritu Ìì, quini quidá stná‑nè (xì‑ndà).
29 Naquele tempo, o filho nascido de modo natural perseguia o filho nascido segundo o Espírito. O mesmo acontece agora.
30 Doco ¿índù gá ñà‑càchí tutu ìì? Dohó cacháˋ: “Tavà dahuun‑ní criada mà xì dèhe‑ne vehe‑ní, vàchi mà ndútáhvì dèhe‑ne nùù‑ní, cuisì‑ní dèhe nècuàchì libre nìhìtáhvì”, ducán cacháˋ.
30 Mas o que diz a Escritura? "Mande embora a escrava e o seu filho, porque o filho da escrava jamais será herdeiro com o filho da livre".
31 Ñàyùcàndùá, (sàhà ejemplu mà sànì cundaà ini‑ndà), divi nahi dèhe nècuàchì libre mà xínduu‑nda, ñánì, màdì nahi dèhe nècuàchì có‑ìá libre.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.