Gálatas 4

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vichi chicá claru cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá cuní cachi nsidaa palabra jaàn. Ni cachí‑ndà iá iin tètii icúmí ndutahvì xì ñà‑cuìcà nùù yua‑té. Doco nú tii vá‑te, dandu queámà na ian peón uun nduú‑te, mate stoho nsidanicuú ñà‑cuìcà mà icúmí‑tê cunduu‑tè. Doco tii vá‑te,
1 Digo mais isto: enquanto é menor de idade, o filho que vai herdar a propriedade do pai é tratado como escravo, mesmo sendo, de fato, o dono de tudo.
2 ñàyùcàndùá, iá‑te ndahà ana ndiaá xì‑té, te ndoó stná ana ndiaá xì ñà‑cuìcà témà ndè cachi sàà‑te cuìà‑te nì cachi yua‑té.
2 Enquanto é menor, há pessoas que tomam conta dele e cuidam dos seus negócios até o tempo marcado pelo pai.
3 Pues divi ducán nìsa ìa stná xì ndohó na táñâha ga sàà‑ndà cundaà vàha ini‑ndà; nahi ñà‑cuati nì sanduu stná‑ndà; iin ichì chicá sencillu xi ñuhìví yohó‑ní nduá nì sanchicùn‑ndà, te cuisì ñà‑ndùá cachámà nìsa quida‑nda.
3 Assim também nós, antes de ficarmos adultos espiritualmente, fomos escravos dos poderes espirituais que dominam o mundo .
4 Doco na ní sàà meru tiempu vàha, dandu nì techuún Dios Dèhemanì‑yá quixi‑ya ñuhìví yohó ñà‑tùinuù‑yá nùù dihi‑yá. Te (na nísa ìa‑ya yohó) nìsa ìa stná‑yà sujetu nùù ley sahnu‑ma.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou o seu próprio Filho, que veio como filho de mãe humana e viveu debaixo da lei
5 Doco ñà‑dìsáhà‑xí nì quixi‑ya nduú ñà‑danáà‑yá sàhà nsidaa nèhivì ndoó stná sujetu nùù ley mà, dandu càcu‑ne. Ñàyùcàndùá, (sàhà‑ñá‑nì quida‑ya ducán), vàtùni nì sàcùnduu‑nda dèhe ndisa Yuamánì‑yá.
5 para libertar os que estavam debaixo da lei, a fim de que nós pudéssemos nos tornar filhos de Deus.
6 Te Yuamánì‑yá, sàhà stnámà sànì sàhatahvì stná‑yàndó Espíritu xi Dèhemanì‑yá ñà‑coo Yà‑ìì mà ini anima‑ndà; te vichi cachí fuerte‑yàmà “Yuamánìˊ” (ini anima‑ndà, cáhàn‑yà cuenta xi‑nda nùù Yua‑nda Dios).
6 E, para mostrar que vocês são seus filhos, Deus enviou o Espírito do seu Filho ao nosso coração, o Espírito que exclama: “Pai, meu Pai.”
7 Ñàyùcàndùá có‑ndùú gá‑ndà cuisì nahi peón xi‑ya; còó. Dèhe ndisa‑ya sàndùù‑ndà, te nú ducán, dandu cuàhà gá icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà nùù‑yá sàhà ñà‑nchícùn‑ndà Cristu.
7 Assim vocês não são mais escravos; vocês são filhos. E, já que são filhos, Deus lhes dará tudo o que ele tem para dar aos seus filhos.
8 Antes, na táñâha ga cunaha‑nsiá Dios, dandu stoho‑nsià nì sanduu ñà‑có‑ndùú ndisa Dios, te ndee ní sacusahnúá nùù‑nsiá.
8 No passado vocês não conheciam a Deus e por isso eram escravos de deuses que, de fato, não são deuses.
9 Doco vichi, sà‑ìnáhá‑nsiâ mii‑yá, te ò chicá vàha ni cachí‑ndà sà‑ìnáhá‑yâ mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cuní tu‑nsia nàcùndoo‑nsia tìxi iin ley mà cúí chindee xi‑nsiá? Vàchi ley mà, còò ni‑iñàha nìhì‑nsiá nùá.
9 Mas, agora que vocês conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, como é que vocês querem voltar para aqueles poderes espirituais fracos e sem valor? Por que querem se tornar escravos deles outra vez?
10 Doco vichi cuàhà estilu chívàha‑nsia; cuàhà quìvì chívàha‑nsia, xì cuàhà stná vicò, te nsidácáhnû stná‑nsià na natiácú yoo. Dècuèndè stná cuìà nsidácáhnû‑nsiá.
10 Por que dão tanta importância a certos dias, meses, estações e anos?
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nacání inì sàhà‑nsiá, màdí ndòo uun nsidaa ñà‑ndùá sànì dàcuàhí mii‑nsiá.
11 Estou muito preocupado com vocês! Será que todo o trabalho que tive com vocês não valeu nada?
12 Yùhù sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni nácúníhnú inì‑nsia nacua nihnú ini yùhù, ñánì; vàchi (na ní sàì yucán) ndè modo xi mii‑nsiá nì nadàma stnáì.
12 Meus irmãos, peço que sejam como eu. Afinal eu sou como vocês, e vocês não me ofenderam em nada.
13 A nsinúú inì‑nsia ñà‑sàhà iin cuèhè (nì ndòi ndé ndoó‑nsiá), dandu nì càhìn xì‑nsiá razón ndiaha xí mii‑yá.
13 Lembram por que foi que lhes anunciei pela primeira vez o evangelho ? Foi porque eu estava doente.
14 Te mii‑nsiá, cónì cáhîchì inì‑nsia yùhù, mate cuáhà vida nì xinì sàhà cuèhè mà, doco cónì nácóó‑nsiá yùhù. Còó; nì naquimanì‑nsiá yùhù na ian ángel xi Dios nduí, ò nahi mismo Jesucristu.
14 Mas vocês não me desprezaram, nem me rejeitaram, embora o meu estado de saúde fosse uma dura prova para vocês. Pelo contrário, vocês me receberam como se eu fosse um anjo de Deus ou mesmo como se eu fosse Cristo Jesus.
15 Pues vichi, ¿ndíà nduá nì cuu? Vàchi yáha ga nì sacudiì inì‑nsia antes nì cùí. Yùhù ináhî, dispuestu nì sandoo‑nsia dècuèndè cuàha stná‑nsià yùhù nduchìnúù‑nsiá nú ni cáquìàn nì cùí.
15 E como vocês estavam felizes! Eu posso afirmar que, se pudessem, vocês teriam arrancado os seus próprios olhos para me dar! O que foi que aconteceu?
16 Dòcò vichi, ¿a sánì nacuni ùhì‑nsià yùhù ñà‑nì cachì xì‑nsiá cuisì ñà‑ndùú ñà‑ndáà?
16 Será que agora, por ter dito a verdade, eu me tornei inimigo de vocês?
17 Nècuàchì sànì dàndàhví xì‑nsiá, mànì gá cáhàn‑nè xì‑nsiá, doco có‑ìá vàha, vàchi cuisì cuní‑nè danándodó‑né mii‑nsiá nsiùhù, te cunchicùn‑nsià mii‑né.
17 Esses homens mostram grande interesse por vocês, mas a intenção deles não é boa. O que eles querem é separar vocês de mim para que vocês sintam por eles o mesmo interesse que eles sentem por vocês.
18 Pues vàtùni iá ñà‑cáhàn mànì‑ndà xì nèhivì, cuisì‑ní iin chuun vàha ni cúndúá, dandu ñà‑jaàn ndisa cudiì inì, mate có‑ìéˋ xì‑nsiá jaàn.
18 É bom vocês terem um interesse sincero sempre e não somente quando estou com vocês.
19 Vàchi cunaha‑nsiá, nahi dèhi xínduu‑nsia; doco vichi cuàhà gá dandohí mií sàhà‑nsiá inga xichi, te iin‑ni icúmî ndohi ndè cachi sàà‑nsià (nàcùnihnu vàha tu inì‑nsia) nahi Cristu. Vàchi na ian ndohó dihi‑nda na quesáá‑ndà ñuhìví, ducán ndohó stnáì sàhà mii‑nsiá.
19 Meus queridos filhos, eu estou sofrendo por vocês, como uma mulher que tem dores de parto. E continuarei sofrendo até que Cristo esteja vivendo em vocês.
20 A sácú vàha ni coí ndé ndoó‑nsiá vichi. Te a sácú vàha stná ñà‑màsà cáhàn ndee guéˋ xì‑nsiá nì cùí. De plano, có‑cùndáà inì nansa ga quide xì‑nsiá.
20 Como eu gostaria de estar aí agora para poder falar com vocês de modo diferente! Estou muito preocupado com vocês.
21 Vichi cuàhìn cachì inga iin palabra xì mii‑nsiá nècuàchì cuní cunchicùn xì ley sànaha. Cuníˋ ñà‑nsinuu ini‑nsià nansa cachí mismo ley mà ndé
21 Vocês que querem estar debaixo da lei , me digam uma coisa: vocês não estão ouvindo o que a Lei diz?
22 nacáníá nansa nì quida Abraham sànaha. Ùì dèhe‑ne nì tùinuù‑xí ñuhìví, cacháˋ, te dihi dèhe sahnú‑né nì sanduu (Agar). Nècuàchìmà, iin nècuàchì có‑ìá libre nì sanduu‑ne, vàchi ducání quidáchúûn saín‑né. Doco dihi inga dèhe Abraham mà (nani Isaac, còó; meru ñahàdìhí‑nè) nì sanduu nècuàchìmà, te iin nècuàchì libre nì sanduu‑ne.
22 Ela diz que Abraão teve dois filhos: um, de uma escrava, Agar; e outro, de uma mulher livre, Sara.
23 Te iá inga iñàha sàhà dèhe criada mà, vàchi na ian quesáá nsidanicuú gá méè ñuhìví, ducán nì quesaà‑te. Doco dèhe nècuàchì libre mà, còó. Milagru nì sandua nì tùinuù‑vé ñuhìví, te ducán nì cuu ndisa palabra nì cachi Dios xì Abraham antes.
23 O filho da escrava foi gerado como todas as crianças são geradas, mas o filho da mulher livre foi gerado por causa da promessa de Deus.
24 Te cunaha‑nsiá, ejemplu nduú stná nsidaájàn, vàchi nahi ùì ley xínduu stná nècuàchì ñahà mà. Agar yucán nduú ley nì nìhì nèhivì ndè yucù Sinaí, te nèhivì nchícùn xì ley mà vichi, có‑ndòó‑né libre.
24 Isto serve como um símbolo: as duas mulheres representam as duas alianças . Uma aliança é a do monte Sinai e está representada por Agar. Os que são dessa aliança nascem escravos.
25 Ladu Arabia iá yucù mà, te ley nì nìhì nèhivì lugar yucán nduú nahi Agar mà. Te (ináhá‑ndá) có‑ndòó nèhivì nchícùn xì ley mà libre vichi, vàchi ñuu‑nè Jerusalén, có‑ndùá iin ñuu iá libre vichi.
25 Pois Agar representa o monte Sinai, na Arábia, e Agar é o símbolo da Jerusalém atual, que é escrava com todo o seu povo.
26 Doco ñuu ndohó Jerusalén iá ansivi, nahi dihi‑nda nduá, te libre ndisa iáˋ.
26 Mas a Jerusalém celestial é livre e ela é a nossa mãe.
27 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
27 Pois as Escrituras Sagradas dizem: “Você, mulher que nunca teve filhos, fique alegre! Você que nunca sentiu dores de parto, grite de alegria! Pois a mulher abandonada terá mais filhos do que a que mora com o marido.”
28 Pues cunaha‑nsiá, nahi (dèhe Abraham nani) Isaac mà (xínduu nsidaa‑nda), ñánì, vàchi dèhe ndisa mii‑yá sànì nanduu‑nda sàhà palabra ndiaha nì cachi‑yà, na ian nì cuu xi stná Isaac mà.
28 Meus irmãos, vocês são como Isaque; são filhos de Deus por causa da promessa divina.
29 Doco ñani Isaac nì tùinuù‑xí nahi nsidaa gá nèhivì ñuhìví, quini nì quida‑tè xì ñani tii‑té, divi tètii nì tùinuù ñuhìví nì quida Espíritu Ìì. Te iin‑ni dècuèndè vichi ducán quidá stná nèhivì có‑nchîcùn xì Espíritu Ìì, quini quidá stná‑nè (xì‑ndà).
29 Naquela época o filho que havia sido gerado como todas as crianças são geradas perseguiu o que havia sido gerado por causa do Espírito de Deus; e a mesma coisa está acontecendo agora.
30 Doco ¿índù gá ñà‑càchí tutu ìì? Dohó cacháˋ: “Tavà dahuun‑ní criada mà xì dèhe‑ne vehe‑ní, vàchi mà ndútáhvì dèhe‑ne nùù‑ní, cuisì‑ní dèhe nècuàchì libre nìhìtáhvì”, ducán cacháˋ.
30 Mas o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Mande embora a escrava e o filho dela, pois o filho da escrava não herdará a propriedade do pai, junto com o filho da mulher livre.”
31 Ñàyùcàndùá, (sàhà ejemplu mà sànì cundaà ini‑ndà), divi nahi dèhe nècuàchì libre mà xínduu‑nda, ñánì, màdì nahi dèhe nècuàchì có‑ìá libre.
31 Portanto, meus irmãos, nós não somos filhos de uma escrava, mas de uma mulher livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.