Gálatas 4

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Vichi chicá claru cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá cuní cachi nsidaa palabra jaàn. Ni cachí‑ndà iá iin tètii icúmí ndutahvì xì ñà‑cuìcà nùù yua‑té. Doco nú tii vá‑te, dandu queámà na ian peón uun nduú‑te, mate stoho nsidanicuú ñà‑cuìcà mà icúmí‑tê cunduu‑tè. Doco tii vá‑te,
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 ñàyùcàndùá, iá‑te ndahà ana ndiaá xì‑té, te ndoó stná ana ndiaá xì ñà‑cuìcà témà ndè cachi sàà‑te cuìà‑te nì cachi yua‑té.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Pues divi ducán nìsa ìa stná xì ndohó na táñâha ga sàà‑ndà cundaà vàha ini‑ndà; nahi ñà‑cuati nì sanduu stná‑ndà; iin ichì chicá sencillu xi ñuhìví yohó‑ní nduá nì sanchicùn‑ndà, te cuisì ñà‑ndùá cachámà nìsa quida‑nda.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Doco na ní sàà meru tiempu vàha, dandu nì techuún Dios Dèhemanì‑yá quixi‑ya ñuhìví yohó ñà‑tùinuù‑yá nùù dihi‑yá. Te (na nísa ìa‑ya yohó) nìsa ìa stná‑yà sujetu nùù ley sahnu‑ma.
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 Doco ñà‑dìsáhà‑xí nì quixi‑ya nduú ñà‑danáà‑yá sàhà nsidaa nèhivì ndoó stná sujetu nùù ley mà, dandu càcu‑ne. Ñàyùcàndùá, (sàhà‑ñá‑nì quida‑ya ducán), vàtùni nì sàcùnduu‑nda dèhe ndisa Yuamánì‑yá.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Te Yuamánì‑yá, sàhà stnámà sànì sàhatahvì stná‑yàndó Espíritu xi Dèhemanì‑yá ñà‑coo Yà‑ìì mà ini anima‑ndà; te vichi cachí fuerte‑yàmà “Yuamánìˊ” (ini anima‑ndà, cáhàn‑yà cuenta xi‑nda nùù Yua‑nda Dios).
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Ñàyùcàndùá có‑ndùú gá‑ndà cuisì nahi peón xi‑ya; còó. Dèhe ndisa‑ya sàndùù‑ndà, te nú ducán, dandu cuàhà gá icúmí‑ndá nìhìtáhvì‑ndà nùù‑yá sàhà ñà‑nchícùn‑ndà Cristu.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Antes, na táñâha ga cunaha‑nsiá Dios, dandu stoho‑nsià nì sanduu ñà‑có‑ndùú ndisa Dios, te ndee ní sacusahnúá nùù‑nsiá.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Doco vichi, sà‑ìnáhá‑nsiâ mii‑yá, te ò chicá vàha ni cachí‑ndà sà‑ìnáhá‑yâ mii‑nsiá. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cuní tu‑nsia nàcùndoo‑nsia tìxi iin ley mà cúí chindee xi‑nsiá? Vàchi ley mà, còò ni‑iñàha nìhì‑nsiá nùá.
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Doco vichi cuàhà estilu chívàha‑nsia; cuàhà quìvì chívàha‑nsia, xì cuàhà stná vicò, te nsidácáhnû stná‑nsià na natiácú yoo. Dècuèndè stná cuìà nsidácáhnû‑nsiá.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nacání inì sàhà‑nsiá, màdí ndòo uun nsidaa ñà‑ndùá sànì dàcuàhí mii‑nsiá.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Yùhù sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑iin‑ni ni nácúníhnú inì‑nsia nacua nihnú ini yùhù, ñánì; vàchi (na ní sàì yucán) ndè modo xi mii‑nsiá nì nadàma stnáì.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 A nsinúú inì‑nsia ñà‑sàhà iin cuèhè (nì ndòi ndé ndoó‑nsiá), dandu nì càhìn xì‑nsiá razón ndiaha xí mii‑yá.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Te mii‑nsiá, cónì cáhîchì inì‑nsia yùhù, mate cuáhà vida nì xinì sàhà cuèhè mà, doco cónì nácóó‑nsiá yùhù. Còó; nì naquimanì‑nsiá yùhù na ian ángel xi Dios nduí, ò nahi mismo Jesucristu.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Pues vichi, ¿ndíà nduá nì cuu? Vàchi yáha ga nì sacudiì inì‑nsia antes nì cùí. Yùhù ináhî, dispuestu nì sandoo‑nsia dècuèndè cuàha stná‑nsià yùhù nduchìnúù‑nsiá nú ni cáquìàn nì cùí.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Dòcò vichi, ¿a sánì nacuni ùhì‑nsià yùhù ñà‑nì cachì xì‑nsiá cuisì ñà‑ndùú ñà‑ndáà?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Nècuàchì sànì dàndàhví xì‑nsiá, mànì gá cáhàn‑nè xì‑nsiá, doco có‑ìá vàha, vàchi cuisì cuní‑nè danándodó‑né mii‑nsiá nsiùhù, te cunchicùn‑nsià mii‑né.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Pues vàtùni iá ñà‑cáhàn mànì‑ndà xì nèhivì, cuisì‑ní iin chuun vàha ni cúndúá, dandu ñà‑jaàn ndisa cudiì inì, mate có‑ìéˋ xì‑nsiá jaàn.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Vàchi cunaha‑nsiá, nahi dèhi xínduu‑nsia; doco vichi cuàhà gá dandohí mií sàhà‑nsiá inga xichi, te iin‑ni icúmî ndohi ndè cachi sàà‑nsià (nàcùnihnu vàha tu inì‑nsia) nahi Cristu. Vàchi na ian ndohó dihi‑nda na quesáá‑ndà ñuhìví, ducán ndohó stnáì sàhà mii‑nsiá.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 A sácú vàha ni coí ndé ndoó‑nsiá vichi. Te a sácú vàha stná ñà‑màsà cáhàn ndee guéˋ xì‑nsiá nì cùí. De plano, có‑cùndáà inì nansa ga quide xì‑nsiá.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Vichi cuàhìn cachì inga iin palabra xì mii‑nsiá nècuàchì cuní cunchicùn xì ley sànaha. Cuníˋ ñà‑nsinuu ini‑nsià nansa cachí mismo ley mà ndé
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 nacáníá nansa nì quida Abraham sànaha. Ùì dèhe‑ne nì tùinuù‑xí ñuhìví, cacháˋ, te dihi dèhe sahnú‑né nì sanduu (Agar). Nècuàchìmà, iin nècuàchì có‑ìá libre nì sanduu‑ne, vàchi ducání quidáchúûn saín‑né. Doco dihi inga dèhe Abraham mà (nani Isaac, còó; meru ñahàdìhí‑nè) nì sanduu nècuàchìmà, te iin nècuàchì libre nì sanduu‑ne.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Te iá inga iñàha sàhà dèhe criada mà, vàchi na ian quesáá nsidanicuú gá méè ñuhìví, ducán nì quesaà‑te. Doco dèhe nècuàchì libre mà, còó. Milagru nì sandua nì tùinuù‑vé ñuhìví, te ducán nì cuu ndisa palabra nì cachi Dios xì Abraham antes.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Te cunaha‑nsiá, ejemplu nduú stná nsidaájàn, vàchi nahi ùì ley xínduu stná nècuàchì ñahà mà. Agar yucán nduú ley nì nìhì nèhivì ndè yucù Sinaí, te nèhivì nchícùn xì ley mà vichi, có‑ndòó‑né libre.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Ladu Arabia iá yucù mà, te ley nì nìhì nèhivì lugar yucán nduú nahi Agar mà. Te (ináhá‑ndá) có‑ndòó nèhivì nchícùn xì ley mà libre vichi, vàchi ñuu‑nè Jerusalén, có‑ndùá iin ñuu iá libre vichi.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Doco ñuu ndohó Jerusalén iá ansivi, nahi dihi‑nda nduá, te libre ndisa iáˋ.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Pues cunaha‑nsiá, nahi (dèhe Abraham nani) Isaac mà (xínduu nsidaa‑nda), ñánì, vàchi dèhe ndisa mii‑yá sànì nanduu‑nda sàhà palabra ndiaha nì cachi‑yà, na ian nì cuu xi stná Isaac mà.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Doco ñani Isaac nì tùinuù‑xí nahi nsidaa gá nèhivì ñuhìví, quini nì quida‑tè xì ñani tii‑té, divi tètii nì tùinuù ñuhìví nì quida Espíritu Ìì. Te iin‑ni dècuèndè vichi ducán quidá stná nèhivì có‑nchîcùn xì Espíritu Ìì, quini quidá stná‑nè (xì‑ndà).
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Doco ¿índù gá ñà‑càchí tutu ìì? Dohó cacháˋ: “Tavà dahuun‑ní criada mà xì dèhe‑ne vehe‑ní, vàchi mà ndútáhvì dèhe‑ne nùù‑ní, cuisì‑ní dèhe nècuàchì libre nìhìtáhvì”, ducán cacháˋ.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Ñàyùcàndùá, (sàhà ejemplu mà sànì cundaà ini‑ndà), divi nahi dèhe nècuàchì libre mà xínduu‑nda, ñánì, màdì nahi dèhe nècuàchì có‑ìá libre.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.