Filipenses 4
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Pues sàhà nsidaájàn iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà Stoho‑ndà Señor.
1 Portanto, meus muito amados e saudosos irmãos, alegria e coroa minha, continuai assim firmes no Senhor, caríssimos.
2 Te yùhù, sacúndáhvîˋ nùù Evodia xì nùù Síntique ñà‑nì nácùndoo vàha‑ne, vàchi iin‑ni Stoho‑ndà Señor càhvì‑ndà.
2 Exorto a Evódia, exorto igualmente a Síntique que vivam em paz no Senhor.
3 Daaní, stná mii‑ní nècuàchì nduú compañeru màní jaàn, sacúndáhvî stnáì nùù‑ní ñà‑chindee‑ní nècuàchì ñahà jaàn, vàchi cuàhà gá nì chindee stná‑nè yùhù; iin‑ni nì xìcanuu nsidaa‑nda nì dàcuítià‑ndà razón ndiaha xí‑yá, ndohó, xì mii‑né, xì stná Clemente, xì dava ga stná compañeruì ndoó jaàn. Nsidaa‑nsiá, sànì nacàva stná quìvì‑nsiá nùù tutu xi vida ndiaha.
3 E a ti, fiel Sínzigo, também rogo que as ajudes, pois que trabalharam comigo no Evangelho, com Clemente e com os demais colaboradores meus, cujos nomes estão inscritos no livro da vida.
4 Nicanicuahàn xiñuhu cudiì ini‑ndà ñà‑ndòò‑ndà nùù Stoho‑ndà Señor. Tucutu cachíˋ xì‑nsiá, ni cúdíì cuáhà ini‑ndà sàhà‑yá.
4 Alegrai-vos sempre no Senhor. Repito: alegrai-vos!
5 Mànì gá ni quida‑nda xi nsidanicuú nèhivì, te (nsinuu stná ini‑ndà) ñà‑sà‑ìtúú Stoho‑ndà Señor naxicocuíìn‑yà.
5 Seja conhecida de todos os homens a vossa bondade. O Senhor está próximo.
6 Màsà nácání ini‑ndà sàhà ni‑iñàha; còó. Nsidaa ñà‑ndùá yáha‑nda, ni cáhàn‑ndà xì Dios sàhá. Ni cácàn tàhvì‑ndà nùù‑yá, te naquimanì stná‑ndàyá.
6 Não vos inquieteis com nada! Em todas as circunstâncias apresentai a Deus as vossas preocupações, mediante a oração, as súplicas e a ação de graças.
7 Dandu seguru sàà‑ndà cunihnu dadí ndiaha ini‑ndà quida‑ya, te mà yúhî gà‑ndà, ni mà ndúlócô gà stná‑ndà, vàchi ndiaha gá chindéé Jesucristu, mate có‑sâà‑ndà mànìhì ini‑ndà nansa quidá‑yá, te ndañuhu ñà‑yúhî‑ndà.
7 E a paz de Deus, que excede toda a inteligência, haverá de guardar vossos corações e vossos pensamentos, em Cristo Jesus.
8 Ultimo ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá nduá yohó: cuidadu ni cúndóó‑nsiá sàhà ñà‑ndùá nihnú ini‑nsià. Cuisì‑ní ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì ni cúníhnú ini‑ndà, ñánì; cuisì‑ní ñà‑ìá tnùñuhu‑xí, xì ñà‑ìá viì, xì ñá‑ndùú chuun sahnú ò chuun ndiaha, nsidaájàn vàtùni nacani ini‑ndà sàhà‑xí. Vàchi nú iá tnùñuhu víi xán, te ò iá stná fama xan ñà‑ndùá iin chuun vàha, dandu vàtùni cunihnu vàha ini‑ndàñá.
8 Além disso, irmãos, tudo o que é verdadeiro, tudo o que é nobre, tudo o que é justo, tudo o que é puro, tudo o que é amável, tudo o que é de boa fama, tudo o que é virtuoso e louvável, eis o que deve ocupar vossos pensamentos.
9 Ni quidá ndisa‑nsia cumplir nsidaa ñà‑ndùá nì chinahì mii‑nsiá na ní dàcuàhí‑nsià, vàchi nì xini stná‑nsià nansa iá modo xi, te nì inini stná‑nsià ñà‑ndùá nì cachì xì‑nsiá. Pues nsidaájàn xiñuhu quida ndisa‑nsia cumplir, dandu vàtùni cundoo vàha‑nsia xì Dios; te cunaha‑nsiá, cuàhà gá cuní‑yà cundoo manì‑ndà.
9 O que aprendestes, recebestes, ouvistes e observastes em mim, isto praticai, e o Deus da paz estará convosco.
10 Cuàhà gá cudíì inì sàhà mii‑nsiá quidá Stoho‑ndà Señor, vàchi sànì nsinuu tu ini‑nsià yùhù. Sà‑ìá quìvì có‑chìndéé gâ‑nsià yùhù, doco cuisì sàhà‑ñá mà cùì, màdìá sàhà ñà‑nì nándòdó ndisa‑nsia yùhù.
10 Fiquei imensamente contente, no Senhor, porque, finalmente, vi reflorescer o vosso interesse por mim. É verdade que sempre pensáveis nisso, mas vos faltava oportunidade de mostrá-lo.
11 Te màdì sáhà ñà‑ìá cuàhà necesidad xi nduá cachíˋ ducán; còó, vàchi sànì cutùhe coi contentu a yáha vàhi, á coó.
11 Não é minha penúria que me faz falar. Aprendi a contentar-me com o que tenho.
12 Sànì càin yáha ndahvíˋ, te sànì càan stnáì nú icúmî cuàhà iñàha; vàtùni iá nsidaájàn nùí. Vàchi a ducán xíhì doco, te ò có‑xîhì doco, davani queá nùí, có‑quìdá, a ducán iá necesidad xi, te ò cuáhà iñàha icúmî,
12 Sei viver na penúria, e sei também viver na abundância. Estou acostumado a todas as vicissitudes: a ter fartura e a passar fome, a ter abundância e a padecer necessidade.
13 ndéni iñàha nì cui yáhi, vàtùni iéˋ ñà‑quidandee ínì sàhá, vàchi divi Cristu nduú ana nácuàhandee ini xìˊ.
13 Tudo posso naquele que me conforta.
14 Cunaha‑nsiá, mate ducán cachíˋ xì‑nsiá, doco cuaha‑ni iá ñà‑ndùá nì quida‑nsia nì chindee‑nsiá yùhù sàhà necesidad nìsa icumí.
14 Contudo, fizestes bem em tomar parte na minha tribulação.
15 Te ináhá‑nsiâ nansa nì quida‑nsia quìvì primeru na ní xìcanui xì razón ndiaha, te nì quei ndé ndoó‑nsiá ladu Macedonia jaàn vàxi. Pues còò cá nèhivì xí mii‑yá nì náxícóníhî iin ñà‑vàha nùí, cuisì mii‑nsiá nècuàchì ñuu Filipos.
15 Vós que sois de Filipos, bem sabeis como, no início do meu ministério evangélico, quando parti da Macedônia, nenhuma comunidade abriu comigo contas de deve-haver, senão vós somente.
16 Te màdì cuísi ñà‑jaàn, vàchi iin ùì xichi nì techuún gà stná‑nsià iin cooperación xi‑nsia na ní sa‑ìe ñuu Tesalónica.
16 Já por duas vezes mandastes para Tessalônica o que me era necessário.
17 Doco cunaha‑nsiá, màdì ñá‑cùníˋ nìhí cuàhà iñàha nùù‑nsiá nduá, còó. Cuisì cuníˋ coo obra xi‑nsia, te ducán nìhì‑nsiá cuàhà ñà‑vàha nùù Dios.
17 Não é o donativo em si que eu procuro, e sim os lucros que vão aumentando a vosso crédito.
18 Pues vichi sànì quesaa nsidaa ñà‑ndùá nì techuún‑nsiá nùí, vàchi sànì quida Epafrodito‑ñà entregar nùí; ñàyùcàndùá, ndiaha gá sànì cundiatúì vichi, na ian sànì nducuiqué nduá. Te tnùmanì xí‑nsiá mà, na iin promesa nì dòcò‑nsiá nùù Dios nduú stná, na iin ñà‑tnami nì sàhatahvì‑nsiá mii‑yá, te cudíì gá ini‑yà sàhà‑ñá, vàchi divi ducán cuní‑yà quida‑nda.
18 Recebi tudo, e em abundância. Estou bem provido, depois que recebi de Epafrodito a vossa oferta: foi um suave perfume, um sacrifício que Deus aceita com agrado.
19 Ñàyùcàndùá, nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù mii‑nsiá, icúmí‑yâ taxi‑yañà, vàchi cuàhà gá ñà‑cuìcà ndiaha icúmí‑yâ, te sáhatahvì‑yáñà ndohó sàhà ñà‑ndùù‑ndà nèhivì xí Jesucristu.
19 Em recompensa, o meu Deus há de prover magnificamente a todas as vossas necessidades, segundo a sua glória, em Jesus Cristo.
20 ¡Ansivéhé cahnú‑yá! Nicanicuahàn ni tavá‑nda tnùñuhu xí‑yá, vàchi Yuandiáhá‑ndá nduú‑yá. Amén.
20 A Deus, nosso Pai, seja a glória, por toda a eternidade! Amém.
21 Casàhú‑nsià xì nsidaa gá ana nduú nèhivì xí Jesucristu ndoó jaàn. Te nsidaa stná compañeruì yohó, cásàhú stná‑nè xì mii‑nsiá.
21 Saudai em Jesus Cristo todos os santos. Os irmãos que estão comigo vos saúdam.
22 Stná nèhivì xí‑yá quidáchúûn vehe rey cahnú César, cuàhà gá cásàhú stná‑nè xì‑nsiá. Te nsidaa dava ga nèhivì xí‑yá ndoó yatni yohó, cásàhú stná‑nè.
22 Todos os santos vos saúdam, especialmente os da casa de César.
23 Ni cúcúmí nsidaa‑nsiá cuàhà gracia xi Stoho‑ndà Jesucristu. Sà‑ìá.
23 A graça do Senhor Jesus Cristo esteja com o vosso espírito!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.