Mateus 27
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC
1 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱ ta ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kutáꞌan na ta na̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ta̱Jesús.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ta saá ka̱tón na ra, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta ni̱xaa̱ na na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ta̱gobernador Poncio Pilato.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Ta ta̱Judas ta̱ na̱taxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xi̱ni̱ ra ndí chi̱kaa̱ ini nayóꞌo kaꞌni na ta̱Jesús, ta kúchuchú ní ini ra ta ndi̱kó ini ra xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ta sa̱ndikó ra o̱ko̱ u̱xu̱ si̱ꞌún ñaplata ndaꞌa̱ naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, káchí ra saá:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Ta saá ta̱Judas ni̱xa̱ꞌa̱n ra sa̱kana ra si̱ꞌún ñaplata ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra. Ta ni̱xaa̱ ra ñii xiiña ta sa̱kuáꞌna xíꞌin mi̱i ra.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kaya na si̱ꞌún ñaplata yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ta saá na̱koo yuꞌú na, ta sa̱ta na xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo ñii ñoꞌo̱ na̱ní “Ñoꞌo̱ ta̱ kísa chiño xíꞌin ñoꞌo̱ kisín”, ta ta̱xi na ña ndaꞌa̱ ni̱vi na ke̱e inka̱ ñoo ña va̱ꞌa ndu̱xu̱n natáꞌan na ki̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ na.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ta saá sákunaní na ñoꞌo̱ yóꞌo “Ñoꞌo̱ Ni̱i̱” a̱nda̱ ki̱vi̱ vitin.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Ta ku̱ndivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱profeta Jeremías xi̱na̱ꞌá, ka̱chí ra saá: “Na̱kiꞌin na o̱ko̱ u̱xu̱ si̱ꞌún ñaplata, ña ndáya̱ꞌví ña kivi̱ ra, ñayóꞌo kúu yaꞌvi chi̱nóo naIsrael,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 ta xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo sa̱ta na ‘Ñoꞌo̱ ta̱ kísa chiño xíꞌin ñoꞌo̱ kisín’, nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin i̱”, ka̱chí ta̱profeta.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Ta ñíndichi ta̱Jesús no̱o̱ ta̱gobernador Pilato, ta ta̱yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin ra:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ta̱xi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Pilato, ta ta̱Jesús nda̱ ñii to̱ꞌon o̱n vása ní‑ndakuii̱n ra no̱o̱ na.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Ta saá ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Ta ta̱Jesús nda̱ ñii to̱ꞌon ni̱‑xiin ra ndakuii̱n ra. Ta na̱kaꞌnda ní ini ta̱Pilato xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Ñii ñii viko̱ Pascua ta̱gobernador sáña ra ñii ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. Ta najudío káxin na yu kúu ta̱yóꞌo.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Ta yóo ñii ta̱ kánóo ní to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, na̱ní ra Barrabás.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Ta na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ta̱gobernador, ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá:
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Saá chi ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato ndí na kísa kuíni̱ ini xíni ta̱Jesús kúu na, ña̱kán na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ra.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Ta ta̱Pilato yóo ra no̱o̱ táyi̱ no̱o̱ kísa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi, ta ñásíꞌí ra ti̱ꞌví ñá ña ndato̱ꞌon ñá xíꞌin ra: “O̱n kasa nani ka̱ ún xa̱ꞌa̱ kua̱chi ta̱yóꞌo, saá chi ta̱a ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi kúu ra, chi ñoó ndiveꞌe kini ní ni̱xa̱ní i̱ xa̱ꞌa̱ ra, ta ndíꞌi ní ini i̱”, káchí ñá.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ chúꞌu na ni̱vi ña ndukú na ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ta̱Barrabás, ta ndukú na ña kivi̱ ta̱Jesús.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Ta ta̱gobernador tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon tuku ra na:
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Pilato na:
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Ta ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato o̱n vása xi̱in ka̱ na chikaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ra, ta ki̱xáꞌá na ndeé ka̱ ni̱si̱so̱ na. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na kísa chiño xíꞌin ra taxi na takuií ndaꞌa̱ ra, ta saá nda̱ꞌá ra no̱o̱ nani̱vi, káchí ra saá:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Ta ndiꞌi ni̱vi nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ta saá ta̱Pilato sa̱ña ra ta̱Barrabás. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña kani na ta̱Jesús xíꞌin kuártá ña nóꞌni ka̱a si̱i̱n no̱o̱, ta katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
26 — ausente —
27 Ta natropa ta̱gobernador, kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na veꞌe chiño káꞌno, ta ni̱xaa̱ na ta na̱kaya na ndiꞌi ka̱ natropa, ta xi̱no nduu ndiꞌi na ra.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ta ki̱ndaa na ndiꞌi tiko̱to̱ ndíxin ta̱Jesús ta sa̱kundixin na ra ñii tiko̱to̱ kuáꞌá, nda̱tán yóo tiko̱to̱ ndíxin ta̱rey,
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 ta ki̱sa va̱ꞌa na ñii corona ñiño̱ ta chi̱nóo na ña si̱ni̱ ra. Ta ta̱xi na ndaꞌa̱ ra ña tiin ra ñii yito̱n xíꞌin ndaꞌa̱ kuaꞌá ra, ta xi̱kuxítí na no̱o̱ ra ña kúsiki na ra, ta xáku̱ ndaa na ra, káꞌa̱n na siꞌa xíꞌin ra:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ta ku̱ndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta tón yito̱n ta̱xi na ndaꞌa̱ ra tuku ki̱ndaa na nó, ta su̱ku na nó si̱ni̱ ra.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Ta ndiꞌi na kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, ta saá ki̱ndaa na tiko̱to̱ kuáꞌá ndíxin ra ta tuku sa̱kundixin na ra tiko̱to̱ mi̱i ra. Ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ña katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ta ke̱e natropa, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Cirene, na̱ní ra Simón, ta natropa ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ta̱yóꞌo ña kuiso ra tón cruz ta̱Jesús.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña na̱ní ña Gólgota, ña kóni kachí Leke Si̱ni̱ Ndi̱í.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Ta natropa ta̱xi na vino tá na̱sa̱ka̱ xíꞌin nduta̱ yo̱va̱ ní koꞌo ra, ta ta̱Jesús xi̱to ndoso ra loꞌo nduta̱ yóꞌo, ta ni̱‑xiin ra koꞌo ra rá.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Ta saá ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta natropa na̱taꞌví na tiko̱to̱ ra. Chi̱kaa̱ na ndati̱ ña koto na yukú ñii ñii nayóꞌo nakiꞌin ñii ñii loꞌo tiko̱to̱ ta̱Jesús. Ta saá ku̱ndivi ña ni̱taa ta̱profeta xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ka̱chí ra ndí taꞌví na tiko̱to̱ ra ta chikaa̱ na ndati̱ xa̱ꞌa̱ tiko̱to̱ ndíxin ni̱no ra, saá ni̱taa ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ta xi̱kundo̱o na ndáa na ra.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Ta chi̱nóo kútu̱ na ñii tón vi̱ti̱ loꞌo si̱ni̱ tón cruz, ta no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo na̱ka̱ꞌyi̱ to̱ꞌon ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra, ta káchí ña saá: “Ta̱yóꞌo kúu ta̱Rey no̱o̱ najudío.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Ta ka̱takaa̱ ndaa na o̱vi̱ ta̱kuíꞌná sii̱n ta̱Jesús, ñii ta̱kuíꞌná tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá ra, ta inka̱ ra tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n yitin ra.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ta nani̱vi yáꞌa yichi̱ no̱o̱ tákaa̱ ndaa ta̱Jesús kándiva̱ꞌa ní na xíꞌin ra, ta káva na si̱ni̱ na,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 káchí na saá xíꞌin ra:
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Ta ñii ki̱ꞌva saá nafariseo xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, káꞌa̱n na xíꞌin ra:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 ―Ta̱yóꞌo sa̱ka̱ku ra inka̱ ni̱vi, ta o̱n vása ki̱ví saka̱ku xíꞌin mi̱i ra vitin. Tá ndixa kúu ra ta̱Rey ñoo yó Israel, ta ná sanoo xíꞌin mi̱i ra ndaꞌa̱ tón cruz vitin, ta saá kandixa yó ra.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Ta ta̱yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndáa ini ra Ndios. Tá ndixa Ndios kíꞌvi ini ra xíni ra ta̱yóꞌo, ta Ndios ná saka̱ku ñaꞌá ra vitin, chi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo: “Yi̱ꞌi̱ kúu Sa̱ꞌya Ndios”, ka̱chí ra ―saá káꞌa̱n na, xáku̱ ndaa na ra.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ta ñii ki̱ꞌva saá o̱vi̱ ta̱kuíꞌná tákaa̱ ndaa sii̱n ra kúsiki ñaꞌá ra ta kándiva̱ꞌa ra xíꞌin ta̱Jesús.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Ta ni̱to̱nda̱a ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ma̱ꞌñó ndiví, ta ki̱xáꞌá kúnaa ndiꞌi ñoyívi a̱nda̱ ka̱a u̱ni̱ xikuaa.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Ta ka̱a u̱ni̱ kúu ña, ta saá ndeé va̱ꞌa ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Ta sava ni̱vi na yíta yatin yóꞌo, xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta káchí na saá:
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱yóꞌo xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sa̱chii ra ñii tiko̱to̱ kuíkon xíꞌin vino yiyá, ta chi̱nóo ra ñayóꞌo no̱o̱ yito̱n, ta ndi̱kó ra taxi ra koꞌo ta̱Jesús.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Ta inka̱ ni̱vi ni̱ka̱ꞌa̱n na saá xíꞌin ta̱yóꞌo:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ta saá ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xiꞌi̱ ra.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Tá mií saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱nda̱ta̱ ma̱ꞌñó tiko̱to̱ tákaa̱ Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ña ni̱nda̱ta̱ ña chi ni̱no ta no̱o ña nda̱ ni̱no̱. Ta ni̱ta̱an no̱o̱ ñoꞌo̱, ta ñayu̱u̱ náꞌno cha̱chi ña.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Ta ni̱xo̱na̱ no̱o̱ ñóꞌo na ni̱xiꞌi̱, ta na̱taku̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na xi̱kuu na ka̱ndixa Ndios.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Ta ki̱vi̱ na̱taku̱ ta̱Jesús, nde̱e nayóꞌo no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo yi̱i̱ Jerusalén, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ni na nayóꞌo.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Ta ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa, yóo ra xíꞌin inka̱ natropa ndáa na ta̱Jesús. Ta nayóꞌo xi̱ni na ni̱ta̱an no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xi̱ni na ndiꞌi ña yi̱yo ní ni̱yaꞌa, ta ni̱yi̱ꞌví ní na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ta nda̱ xíká yíta kua̱ꞌa̱ ní násíꞌí xíto ná. Náyóꞌo kúu ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús chíndeé ná ra kísa chiño ná no̱o̱ ra, ta ke̱e ná xíꞌin ra estado Galilea ta ki̱xaa̱ ná ñoo Jerusalén.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ñii ñáyóꞌo kúu ñáMaría Magdalena, inka̱ ñá kúu ñáMaría, siꞌí ta̱Jacobo xíꞌin ta̱José, ta inka̱ ñá kúu siꞌí ta̱ o̱vi̱ sa̱ꞌya ta̱Zebedeo.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa kúu ña, ta ki̱xaa̱ ñii ta̱kuíká, ta̱ ki̱xi ñoo Arimatea, na̱ní ra José. Ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱ xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Pilato, ta ndu̱kú ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ña sandúxu̱n ra ña, ta ta̱Pilato xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña nataxi na ña ndaꞌa̱ ra.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ta ni̱xaa̱ ta̱José ta na̱kiꞌin ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús, ta chi̱súku ndaa ra ña xíꞌin ñii tiko̱to̱ ndii ña o̱n vása ya̱kua̱.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta chi̱kaa̱ va̱ꞌa ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ini kavua̱ ña xa̱á ña sa̱kán ki̱sa va̱ꞌa ra ini. Ta saá na̱kasi ra yéꞌé kavua̱ yóꞌo xíꞌin ñii yu̱u̱ káꞌno, ta ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Ta ni̱ndo̱o ñáMaría Magdalena xíꞌin inka̱ ñáMaría, ndóo na yatin no̱o̱ yóo kavua̱ yóꞌo.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ta inka̱ ki̱vi̱ ña kúu ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Pilato.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá xíꞌin ra:
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ña̱kán kaꞌnda chiño ún no̱o̱ natropa ná nakasi kútu̱ va̱ꞌa na kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ra a̱nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱, ta saá ni̱vi na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, ko̱to̱ kixi na ñii ñoó, ta tava na yi̱kí ko̱ñu ra ta ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi, kachí na saá: “Xa na̱taku̱ ra”, kachí na. Ta to̱ꞌon yóꞌo sandáꞌví ní ka̱ ña nani̱vi no̱o̱ ña sa̱ndáꞌví mi̱i ra na xíꞌin to̱ꞌon ra ―káchí nanáꞌno no̱o̱ najudío.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin na:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n na ta ki̱sa kútu̱ va̱ꞌa na yéꞌé kavua̱, ta xa̱ki̱n na ñii sello yéꞌé ña o̱n no̱na̱ ña, ta saá ni̱ndo̱o natropa yatin yéꞌé kavua̱ ña kundaa na ña.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.