Mateus 27
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Ta ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱ ta ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kutáꞌan na ta na̱koo yuꞌú na ña kaꞌni na ta̱Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ta saá ka̱tón na ra, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ta ni̱xaa̱ na na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ta̱gobernador Poncio Pilato.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ta ta̱Judas ta̱ na̱taxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xi̱ni̱ ra ndí chi̱kaa̱ ini nayóꞌo kaꞌni na ta̱Jesús, ta kúchuchú ní ini ra ta ndi̱kó ini ra xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo, ta sa̱ndikó ra o̱ko̱ u̱xu̱ si̱ꞌún ñaplata ndaꞌa̱ naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, káchí ra saá:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ta saá ta̱Judas ni̱xa̱ꞌa̱n ra sa̱kana ra si̱ꞌún ñaplata ini veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra. Ta ni̱xaa̱ ra ñii xiiña ta sa̱kuáꞌna xíꞌin mi̱i ra.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kaya na si̱ꞌún ñaplata yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Ta saá na̱koo yuꞌú na, ta sa̱ta na xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo ñii ñoꞌo̱ na̱ní “Ñoꞌo̱ ta̱ kísa chiño xíꞌin ñoꞌo̱ kisín”, ta ta̱xi na ña ndaꞌa̱ ni̱vi na ke̱e inka̱ ñoo ña va̱ꞌa ndu̱xu̱n natáꞌan na ki̱vi̱ ni̱xiꞌi̱ na.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ta saá sákunaní na ñoꞌo̱ yóꞌo “Ñoꞌo̱ Ni̱i̱” a̱nda̱ ki̱vi̱ vitin.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ta ku̱ndivi ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱profeta Jeremías xi̱na̱ꞌá, ka̱chí ra saá: “Na̱kiꞌin na o̱ko̱ u̱xu̱ si̱ꞌún ñaplata, ña ndáya̱ꞌví ña kivi̱ ra, ñayóꞌo kúu yaꞌvi chi̱nóo naIsrael,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 ta xíꞌin si̱ꞌún yóꞌo sa̱ta na ‘Ñoꞌo̱ ta̱ kísa chiño xíꞌin ñoꞌo̱ kisín’, nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n Ndios xíꞌin i̱”, ka̱chí ta̱profeta.
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ta ñíndichi ta̱Jesús no̱o̱ ta̱gobernador Pilato, ta ta̱yóꞌo ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin ra:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ta̱xi na kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús no̱o̱ ta̱Pilato, ta ta̱Jesús nda̱ ñii to̱ꞌon o̱n vása ní‑ndakuii̱n ra no̱o̱ na.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Ta saá ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ta ta̱Jesús nda̱ ñii to̱ꞌon ni̱‑xiin ra ndakuii̱n ra. Ta na̱kaꞌnda ní ini ta̱Pilato xa̱ꞌa̱ ñayóꞌo.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ñii ñii viko̱ Pascua ta̱gobernador sáña ra ñii ta̱ nákaa̱ ini veꞌe ka̱a ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ra. Ta najudío káxin na yu kúu ta̱yóꞌo.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ta yóo ñii ta̱ kánóo ní to̱ꞌon xa̱ꞌa̱ ta nákaa̱ ra ini veꞌe ka̱a, na̱ní ra Barrabás.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ta na̱kutáꞌan kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi no̱o̱ ta̱gobernador, ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na, káchí ra saá:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Saá chi ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato ndí na kísa kuíni̱ ini xíni ta̱Jesús kúu na, ña̱kán na̱taxi na ra ndaꞌa̱ ra.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ta ta̱Pilato yóo ra no̱o̱ táyi̱ no̱o̱ kísa nani ra xa̱ꞌa̱ kua̱chi, ta ñásíꞌí ra ti̱ꞌví ñá ña ndato̱ꞌon ñá xíꞌin ra: “O̱n kasa nani ka̱ ún xa̱ꞌa̱ kua̱chi ta̱yóꞌo, saá chi ta̱a ta̱ o̱n ko̱ó kua̱chi kúu ra, chi ñoó ndiveꞌe kini ní ni̱xa̱ní i̱ xa̱ꞌa̱ ra, ta ndíꞌi ní ini i̱”, káchí ñá.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ta naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ chúꞌu na ni̱vi ña ndukú na ko̱ꞌo̱n ndíka̱ ta̱Barrabás, ta ndukú na ña kivi̱ ta̱Jesús.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ta ta̱gobernador tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra na:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ta ta̱Pilato ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon tuku ra na:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ta saá tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Pilato na:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ta ku̱nda̱a̱ ini ta̱Pilato o̱n vása xi̱in ka̱ na chikaa̱ so̱ꞌo na to̱ꞌon ra, ta ki̱xáꞌá na ndeé ka̱ ni̱si̱so̱ na. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ na kísa chiño xíꞌin ra taxi na takuií ndaꞌa̱ ra, ta saá nda̱ꞌá ra no̱o̱ nani̱vi, káchí ra saá:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ta ndiꞌi ni̱vi nda̱kuii̱n na, káchí na saá:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ta saá ta̱Pilato sa̱ña ra ta̱Barrabás. Ta xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña kani na ta̱Jesús xíꞌin kuártá ña nóꞌni ka̱a si̱i̱n no̱o̱, ta katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ta natropa ta̱gobernador, kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na veꞌe chiño káꞌno, ta ni̱xaa̱ na ta na̱kaya na ndiꞌi ka̱ natropa, ta xi̱no nduu ndiꞌi na ra.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ta ki̱ndaa na ndiꞌi tiko̱to̱ ndíxin ta̱Jesús ta sa̱kundixin na ra ñii tiko̱to̱ kuáꞌá, nda̱tán yóo tiko̱to̱ ndíxin ta̱rey,
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 ta ki̱sa va̱ꞌa na ñii corona ñiño̱ ta chi̱nóo na ña si̱ni̱ ra. Ta ta̱xi na ndaꞌa̱ ra ña tiin ra ñii yito̱n xíꞌin ndaꞌa̱ kuaꞌá ra, ta xi̱kuxítí na no̱o̱ ra ña kúsiki na ra, ta xáku̱ ndaa na ra, káꞌa̱n na siꞌa xíꞌin ra:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ta ku̱ndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta tón yito̱n ta̱xi na ndaꞌa̱ ra tuku ki̱ndaa na nó, ta su̱ku na nó si̱ni̱ ra.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ta ndiꞌi na kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, ta saá ki̱ndaa na tiko̱to̱ kuáꞌá ndíxin ra ta tuku sa̱kundixin na ra tiko̱to̱ mi̱i ra. Ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ña katakaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ta ke̱e natropa, ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta na̱kutáꞌan na xíꞌin ñii ta̱a ta̱ ki̱xi ñoo Cirene, na̱ní ra Simón, ta natropa ki̱sa ndu̱xa̱ na xíꞌin ta̱yóꞌo ña kuiso ra tón cruz ta̱Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ta ni̱xaa̱ na ñii xiiña na̱ní ña Gólgota, ña kóni kachí Leke Si̱ni̱ Ndi̱í.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ta natropa ta̱xi na vino tá na̱sa̱ka̱ xíꞌin nduta̱ yo̱va̱ ní koꞌo ra, ta ta̱Jesús xi̱to ndoso ra loꞌo nduta̱ yóꞌo, ta ni̱‑xiin ra koꞌo ra rá.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ta saá ka̱takaa̱ ndaa na ra ndaꞌa̱ tón cruz, ta natropa na̱taꞌví na tiko̱to̱ ra. Chi̱kaa̱ na ndati̱ ña koto na yukú ñii ñii nayóꞌo nakiꞌin ñii ñii loꞌo tiko̱to̱ ta̱Jesús. Ta saá ku̱ndivi ña ni̱taa ta̱profeta xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ka̱chí ra ndí taꞌví na tiko̱to̱ ra ta chikaa̱ na ndati̱ xa̱ꞌa̱ tiko̱to̱ ndíxin ni̱no ra, saá ni̱taa ra xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Ta xi̱kundo̱o na ndáa na ra.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ta chi̱nóo kútu̱ na ñii tón vi̱ti̱ loꞌo si̱ni̱ tón cruz, ta no̱o̱ tón vi̱ti̱ yóꞌo na̱ka̱ꞌyi̱ to̱ꞌon ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ kua̱chi ra, ta káchí ña saá: “Ta̱yóꞌo kúu ta̱Rey no̱o̱ najudío.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ta ka̱takaa̱ ndaa na o̱vi̱ ta̱kuíꞌná sii̱n ta̱Jesús, ñii ta̱kuíꞌná tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n kuaꞌá ra, ta inka̱ ra tákaa̱ ndaa ndaꞌa̱ tón cruz tón ñíndichi sii̱n yitin ra.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ta nani̱vi yáꞌa yichi̱ no̱o̱ tákaa̱ ndaa ta̱Jesús kándiva̱ꞌa ní na xíꞌin ra, ta káva na si̱ni̱ na,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 káchí na saá xíꞌin ra:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ta ñii ki̱ꞌva saá nafariseo xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ kúsiki na ra ta xáku̱ ndaa na ra, káꞌa̱n na xíꞌin ra:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 ―Ta̱yóꞌo sa̱ka̱ku ra inka̱ ni̱vi, ta o̱n vása ki̱ví saka̱ku xíꞌin mi̱i ra vitin. Tá ndixa kúu ra ta̱Rey ñoo yó Israel, ta ná sanoo xíꞌin mi̱i ra ndaꞌa̱ tón cruz vitin, ta saá kandixa yó ra.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ta ta̱yóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n ra ndáa ini ra Ndios. Tá ndixa Ndios kíꞌvi ini ra xíni ra ta̱yóꞌo, ta Ndios ná saka̱ku ñaꞌá ra vitin, chi ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱yóꞌo: “Yi̱ꞌi̱ kúu Sa̱ꞌya Ndios”, ka̱chí ra ―saá káꞌa̱n na, xáku̱ ndaa na ra.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ta ñii ki̱ꞌva saá o̱vi̱ ta̱kuíꞌná tákaa̱ ndaa sii̱n ra kúsiki ñaꞌá ra ta kándiva̱ꞌa ra xíꞌin ta̱Jesús.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ta ni̱to̱nda̱a ka̱a u̱xu̱ o̱vi̱ ma̱ꞌñó ndiví, ta ki̱xáꞌá kúnaa ndiꞌi ñoyívi a̱nda̱ ka̱a u̱ni̱ xikuaa.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ta ka̱a u̱ni̱ kúu ña, ta saá ndeé va̱ꞌa ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús, káchí ra saá:
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ta sava ni̱vi na yíta yatin yóꞌo, xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta káchí na saá:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱yóꞌo xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra, ta sa̱chii ra ñii tiko̱to̱ kuíkon xíꞌin vino yiyá, ta chi̱nóo ra ñayóꞌo no̱o̱ yito̱n, ta ndi̱kó ra taxi ra koꞌo ta̱Jesús.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ta inka̱ ni̱vi ni̱ka̱ꞌa̱n na saá xíꞌin ta̱yóꞌo:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ta saá ta̱Jesús xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ta ni̱xiꞌi̱ ra.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Tá mií saá xa̱ndi̱ko̱n ni̱nda̱ta̱ ma̱ꞌñó tiko̱to̱ tákaa̱ Cuarto Yi̱i̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ki̱xáꞌá ña ni̱nda̱ta̱ ña chi ni̱no ta no̱o ña nda̱ ni̱no̱. Ta ni̱ta̱an no̱o̱ ñoꞌo̱, ta ñayu̱u̱ náꞌno cha̱chi ña.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ta ni̱xo̱na̱ no̱o̱ ñóꞌo na ni̱xiꞌi̱, ta na̱taku̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na xi̱kuu na ka̱ndixa Ndios.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ta ki̱vi̱ na̱taku̱ ta̱Jesús, nde̱e nayóꞌo no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo yi̱i̱ Jerusalén, ta kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xi̱ni na nayóꞌo.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ta ta̱ ndíso chiño xíꞌin ñii ciento natropa, yóo ra xíꞌin inka̱ natropa ndáa na ta̱Jesús. Ta nayóꞌo xi̱ni na ni̱ta̱an no̱o̱ ñoꞌo̱, ta xi̱ni na ndiꞌi ña yi̱yo ní ni̱yaꞌa, ta ni̱yi̱ꞌví ní na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ta nda̱ xíká yíta kua̱ꞌa̱ ní násíꞌí xíto ná. Náyóꞌo kúu ná xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús chíndeé ná ra kísa chiño ná no̱o̱ ra, ta ke̱e ná xíꞌin ra estado Galilea ta ki̱xaa̱ ná ñoo Jerusalén.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ñii ñáyóꞌo kúu ñáMaría Magdalena, inka̱ ñá kúu ñáMaría, siꞌí ta̱Jacobo xíꞌin ta̱José, ta inka̱ ñá kúu siꞌí ta̱ o̱vi̱ sa̱ꞌya ta̱Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa kúu ña, ta ki̱xaa̱ ñii ta̱kuíká, ta̱ ki̱xi ñoo Arimatea, na̱ní ra José. Ta̱yóꞌo kúu ñii ta̱ xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ ta̱Pilato, ta ndu̱kú ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ña sandúxu̱n ra ña, ta ta̱Pilato xa̱ꞌnda chiño ra no̱o̱ natropa ña nataxi na ña ndaꞌa̱ ra.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ta ni̱xaa̱ ta̱José ta na̱kiꞌin ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús, ta chi̱súku ndaa ra ña xíꞌin ñii tiko̱to̱ ndii ña o̱n vása ya̱kua̱.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta chi̱kaa̱ va̱ꞌa ra yi̱kí ko̱ñu ta̱Jesús ini kavua̱ ña xa̱á ña sa̱kán ki̱sa va̱ꞌa ra ini. Ta saá na̱kasi ra yéꞌé kavua̱ yóꞌo xíꞌin ñii yu̱u̱ káꞌno, ta ke̱e ra kua̱noꞌo̱ ra.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ta ni̱ndo̱o ñáMaría Magdalena xíꞌin inka̱ ñáMaría, ndóo na yatin no̱o̱ yóo kavua̱ yóꞌo.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ta inka̱ ki̱vi̱ ña kúu ki̱vi̱ yi̱i̱ ña nákindée najudío, ta nafariseo xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ni̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá xíꞌin ra:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ña̱kán kaꞌnda chiño ún no̱o̱ natropa ná nakasi kútu̱ va̱ꞌa na kavua̱ no̱o̱ ni̱ndu̱xu̱n ra a̱nda̱ to̱nda̱a ki̱vi̱ u̱ni̱, ta saá ni̱vi na xi̱ndiko̱n sa̱ta̱ ra, ko̱to̱ kixi na ñii ñoó, ta tava na yi̱kí ko̱ñu ra ta ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi, kachí na saá: “Xa na̱taku̱ ra”, kachí na. Ta to̱ꞌon yóꞌo sandáꞌví ní ka̱ ña nani̱vi no̱o̱ ña sa̱ndáꞌví mi̱i ra na xíꞌin to̱ꞌon ra ―káchí nanáꞌno no̱o̱ najudío.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pilato xíꞌin na:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ta ni̱xa̱ꞌa̱n na ta ki̱sa kútu̱ va̱ꞌa na yéꞌé kavua̱, ta xa̱ki̱n na ñii sello yéꞌé ña o̱n no̱na̱ ña, ta saá ni̱ndo̱o natropa yatin yéꞌé kavua̱ ña kundaa na ña.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.