Marcos 14

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta kúma̱ni̱ o̱vi̱ ki̱vi̱ ña to̱nda̱a ki̱vi̱ kana viko̱ Pascua, xíꞌin inka̱ viko̱ no̱o̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí. Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kasa va̱ꞌa na kua̱chi vatá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta tiin na ra ña kaꞌni ñaꞌá na.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ta yóo ta̱Jesús ñoo Betania veꞌe ta̱Simón, ta̱ xi̱komí kue̱ꞌe̱ táꞌyí na̱ní ña lepra. Tá yóo ta̱Jesús xíxi ra no̱o̱ mesa, ta ki̱xaa̱ yatin ñii ñaꞌa̱ níꞌi ñá ñii yu̱yu̱ ña ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱u̱ na̱ní alabastro, ti̱xin ña ñóꞌo nduta̱ tá xáꞌan támi ní, tá ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱ku̱ nardo kúu rá, ta nduta̱ yóꞌo kúu tá yáꞌví ní. Ta ni̱xaꞌno ñá si̱ko̱n yu̱yu̱ yóꞌo ta chi̱kaa̱ ndiꞌi ñá rá si̱ni̱ ta̱Jesús.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ta sava na ndóo ni̱saa̱ ní na xíni ñaꞌá na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Va̱ꞌa ka̱ ná si̱kó ñá nduta̱ yóꞌo ta u̱ni̱ ciento si̱ꞌún denario nakiꞌin ñá, níkúu, ta saá kuchiño chindeé ñá nandáꞌví ―káchí na, káꞌa̱n na.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ndiꞌi saá ki̱vi̱ yóo nandáꞌví xíꞌin ndó ta kúchiño chindeé ndó na. Ta yi̱ꞌi̱, saloꞌo ní ka̱ ki̱vi̱ yóo i̱ xíꞌin ndó.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ñáñaꞌa̱ yóꞌo ke̱ꞌé ñá ñava̱ꞌa, chi̱kaa̱ ñá nduta̱ tá xáꞌan támi si̱ni̱ i̱ ña ki̱sa tiꞌva ñá yi̱kí ko̱ñu i̱ ña ndu̱xu̱n ña.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ i̱, ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi yukía̱ ke̱ꞌé ñáyóꞌo. Ta saá nakáꞌán ni̱vi xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ñá xíꞌin i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Ta saá ta̱Judas Iscariote, ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ña nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá viko̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na, xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ta saá ti̱ꞌví ta̱Jesús o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá xíꞌin na:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 ta veꞌe no̱o̱ ki̱ꞌvi ra, ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱ꞌi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto káꞌno veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ta o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Tá kua̱ꞌa̱n kuñoó, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ta ndóo na xíxi na no̱o̱ mesa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Ta ki̱xáꞌá nayóꞌo kúchuchú ní ini na, ta ñii ñii na ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin na:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! Va̱ꞌa ka̱ níxi̱yo o̱n kaku ta̱yóꞌo, níkúu ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Tá ndóo ka̱ na xíxi na, ta̱Jesús ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ta ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo nduta̱ vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ nduta̱ vino nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta saá koꞌo yó tánduta̱ vino xa̱á ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ta ndi̱ꞌi xi̱ta na ñii yaa ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ Ndios, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xi̱ki̱ tón Olivo.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ta ki̱vi̱ nataku̱ i̱, ko̱ꞌo̱n siꞌna i̱ ña kundati i̱ ndóꞌó ñoo estado Galilea ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Ta ni̱xaa̱ na ñii no̱o̱ na̱ní Getsemaní, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro ta xíꞌin ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ta ni̱xaa̱ na, ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús kúchuchú ní ini ra ta ndíꞌi ní ini ra.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ ta̱yóꞌo:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xiiña xíká ka̱ loꞌo, ta xi̱kuxítí ra ta xi̱kundee ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ndu̱kú ra no̱o̱ Ndios, tá kúchiño ví, ta o̱n taxi Ndios xo̱ꞌvi̱ ra.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ta káchí ra xíꞌin Ndios saá:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ta saá na̱kundichi ra, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra. Ta ndiꞌi nayóꞌo kísi̱n na. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra:
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ta tuku ndi̱kó ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios nda̱tán yóo to̱ꞌon ña siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ta ndi̱kó tuku ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta na̱níꞌi ra na kísi̱n na, saá chi ndeé ní xíꞌi̱ na maꞌná. Ta nayóꞌo o̱n vása xíni̱ na yukía̱ ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ta yichi̱ u̱ni̱ ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ tuku ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndakoo ndó, ná koꞌyo̱. Ta koto ndó, yóꞌo va̱xi ta̱ nataxi yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ nani̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Tá ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ta̱Judas ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús. Ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ra, ta níꞌi na espada xíꞌin yito̱n. Naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xa ti̱ꞌví na ni̱vi yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ta ta̱Judas xa siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá nakoni na ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ta saá ki̱xaa̱ ra, ta ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ta saá ni̱vi na yóo xíꞌin ta̱Judas xa̱ndi̱ko̱n ti̱in na ta̱Jesús.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ta ñii ta̱ ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra ñii so̱ꞌo ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na ti̱in ñaꞌá:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta ndiꞌi ñayóꞌo kundoꞌo i̱ vitin, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta ―káchí ta̱Jesús.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ta ndiꞌi naxíka xíꞌin ra sa̱ndakoo na ta̱Jesús, ta xi̱no na kua̱ꞌa̱n na.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ta ñii ta̱loꞌo ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta níꞌno ra ñii la̱á tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱, ta ni̱vi ti̱in na ra,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ta ta̱yóꞌo sa̱ndakoo ra tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱ ndaꞌa̱ na, ta ke̱e ra yálá ra xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ta saá ni̱vi na ti̱in ta̱Jesús, ni̱xaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno. Ta xi̱koo ra xíꞌin napolicía nasaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe yóꞌo.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin ndiꞌi inka̱ nachiño na̱ní na Junta Suprema nándukú na ni̱vi na ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon vatá ña kuva̱ꞌa kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta saá kuchiño nataxi na ra ndaꞌa̱ ni̱vi ña kaꞌni na ra, ta ni̱‑kuchiño naníꞌi na kua̱chi ra.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Chi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon vatá xa̱ꞌa̱ ra, ta ña ni̱ka̱ꞌa̱n na o̱n vása ní‑nakutáꞌan to̱ꞌon na.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Sava na na̱kuita na ni̱ka̱ꞌa̱n na ñavatá xa̱ꞌa̱ ra, káchí na saá:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 ―Ndi̱ꞌi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ka̱chí ra: “Yi̱ꞌi̱ sandiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo ña ki̱sa va̱ꞌa ni̱vi, ta ti̱xin ña u̱ni̱ ki̱vi̱ kasa va̱ꞌa i̱ inka̱ veꞌe ño̱ꞌo ña o̱n si̱ví kuva̱ꞌa xíꞌin ndaꞌa̱ ni̱vi kuu ña”, ka̱chí ta̱Jesús ―káchí na.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ta ni̱‑kuchiño nakutáꞌan to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n na.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kundichi ra ma̱ꞌñó ndiꞌi na ndóo yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ta ta̱Jesús tási̱ín yóo ra, o̱n vása ní‑ndakuii̱n ra nda̱ ñii to̱ꞌon. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ni̱saa̱ ní ra, ta nda̱ta ra tiko̱to̱ mi̱i ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ndóꞌó xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó ndí ni̱ka̱ꞌa̱n ra ñii kúu ra xíꞌin Ndios, ta ñii kua̱chi káꞌno ní no̱o̱ Ndios kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá. ¿Yukía̱ xáni ini ndó keꞌé yó xíꞌin ta̱yóꞌo? ―káchí ra xíꞌin nanáꞌno na kúu nachiño.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Ta sava na ki̱xáꞌá na kúndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Ta yóo ta̱Pedro ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ta xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ta ñáñaꞌa̱ kísa chiño yóꞌo xi̱ni tuku ñá ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi, káchí ña saá:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ta ta̱Pedro tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ta ki̱xáꞌá ta̱Pedro xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ta xa̱ndi̱ko̱n ka̱na nduxú chée yichi̱ o̱vi̱. Ta saá na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana nduxú chée o̱vi̱ yichi̱ ñoó vitin, ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.” Ta kúchuchú ní ini ta̱Pedro, ta ki̱xáꞌá ra ndeé ní xáku ra ña nákáꞌán ra to̱ꞌon yóꞌo.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.