Marcos 14

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta kúma̱ni̱ o̱vi̱ ki̱vi̱ ña to̱nda̱a ki̱vi̱ kana viko̱ Pascua, xíꞌin inka̱ viko̱ no̱o̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí. Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kasa va̱ꞌa na kua̱chi vatá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta tiin na ra ña kaꞌni ñaꞌá na.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ta yóo ta̱Jesús ñoo Betania veꞌe ta̱Simón, ta̱ xi̱komí kue̱ꞌe̱ táꞌyí na̱ní ña lepra. Tá yóo ta̱Jesús xíxi ra no̱o̱ mesa, ta ki̱xaa̱ yatin ñii ñaꞌa̱ níꞌi ñá ñii yu̱yu̱ ña ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱u̱ na̱ní alabastro, ti̱xin ña ñóꞌo nduta̱ tá xáꞌan támi ní, tá ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱ku̱ nardo kúu rá, ta nduta̱ yóꞌo kúu tá yáꞌví ní. Ta ni̱xaꞌno ñá si̱ko̱n yu̱yu̱ yóꞌo ta chi̱kaa̱ ndiꞌi ñá rá si̱ni̱ ta̱Jesús.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ta sava na ndóo ni̱saa̱ ní na xíni ñaꞌá na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Va̱ꞌa ka̱ ná si̱kó ñá nduta̱ yóꞌo ta u̱ni̱ ciento si̱ꞌún denario nakiꞌin ñá, níkúu, ta saá kuchiño chindeé ñá nandáꞌví ―káchí na, káꞌa̱n na.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ndiꞌi saá ki̱vi̱ yóo nandáꞌví xíꞌin ndó ta kúchiño chindeé ndó na. Ta yi̱ꞌi̱, saloꞌo ní ka̱ ki̱vi̱ yóo i̱ xíꞌin ndó.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ñáñaꞌa̱ yóꞌo ke̱ꞌé ñá ñava̱ꞌa, chi̱kaa̱ ñá nduta̱ tá xáꞌan támi si̱ni̱ i̱ ña ki̱sa tiꞌva ñá yi̱kí ko̱ñu i̱ ña ndu̱xu̱n ña.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ i̱, ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi yukía̱ ke̱ꞌé ñáyóꞌo. Ta saá nakáꞌán ni̱vi xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ñá xíꞌin i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ta saá ta̱Judas Iscariote, ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ña nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá viko̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na, xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ta saá ti̱ꞌví ta̱Jesús o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá xíꞌin na:
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 ta veꞌe no̱o̱ ki̱ꞌvi ra, ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱ꞌi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto káꞌno veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ta o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Tá kua̱ꞌa̱n kuñoó, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Ta ndóo na xíxi na no̱o̱ mesa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ta ki̱xáꞌá nayóꞌo kúchuchú ní ini na, ta ñii ñii na ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin na:
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! Va̱ꞌa ka̱ níxi̱yo o̱n kaku ta̱yóꞌo, níkúu ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Tá ndóo ka̱ na xíxi na, ta̱Jesús ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ta ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo nduta̱ vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ nduta̱ vino nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta saá koꞌo yó tánduta̱ vino xa̱á ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ta ndi̱ꞌi xi̱ta na ñii yaa ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ Ndios, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xi̱ki̱ tón Olivo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ta ki̱vi̱ nataku̱ i̱, ko̱ꞌo̱n siꞌna i̱ ña kundati i̱ ndóꞌó ñoo estado Galilea ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ta ni̱xaa̱ na ñii no̱o̱ na̱ní Getsemaní, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro ta xíꞌin ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ta ni̱xaa̱ na, ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús kúchuchú ní ini ra ta ndíꞌi ní ini ra.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ ta̱yóꞌo:
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xiiña xíká ka̱ loꞌo, ta xi̱kuxítí ra ta xi̱kundee ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ndu̱kú ra no̱o̱ Ndios, tá kúchiño ví, ta o̱n taxi Ndios xo̱ꞌvi̱ ra.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ta káchí ra xíꞌin Ndios saá:
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ta saá na̱kundichi ra, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra. Ta ndiꞌi nayóꞌo kísi̱n na. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro:
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra:
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ta tuku ndi̱kó ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios nda̱tán yóo to̱ꞌon ña siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ta ndi̱kó tuku ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta na̱níꞌi ra na kísi̱n na, saá chi ndeé ní xíꞌi̱ na maꞌná. Ta nayóꞌo o̱n vása xíni̱ na yukía̱ ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ta yichi̱ u̱ni̱ ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ tuku ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndakoo ndó, ná koꞌyo̱. Ta koto ndó, yóꞌo va̱xi ta̱ nataxi yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ nani̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Tá ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ta̱Judas ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús. Ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ra, ta níꞌi na espada xíꞌin yito̱n. Naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xa ti̱ꞌví na ni̱vi yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Ta ta̱Judas xa siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá nakoni na ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ta saá ki̱xaa̱ ra, ta ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ta saá ni̱vi na yóo xíꞌin ta̱Judas xa̱ndi̱ko̱n ti̱in na ta̱Jesús.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ta ñii ta̱ ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra ñii so̱ꞌo ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na ti̱in ñaꞌá:
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta ndiꞌi ñayóꞌo kundoꞌo i̱ vitin, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta ―káchí ta̱Jesús.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ta ndiꞌi naxíka xíꞌin ra sa̱ndakoo na ta̱Jesús, ta xi̱no na kua̱ꞌa̱n na.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ta ñii ta̱loꞌo ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta níꞌno ra ñii la̱á tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱, ta ni̱vi ti̱in na ra,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ta ta̱yóꞌo sa̱ndakoo ra tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱ ndaꞌa̱ na, ta ke̱e ra yálá ra xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ta saá ni̱vi na ti̱in ta̱Jesús, ni̱xaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno. Ta xi̱koo ra xíꞌin napolicía nasaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe yóꞌo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin ndiꞌi inka̱ nachiño na̱ní na Junta Suprema nándukú na ni̱vi na ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon vatá ña kuva̱ꞌa kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta saá kuchiño nataxi na ra ndaꞌa̱ ni̱vi ña kaꞌni na ra, ta ni̱‑kuchiño naníꞌi na kua̱chi ra.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Chi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon vatá xa̱ꞌa̱ ra, ta ña ni̱ka̱ꞌa̱n na o̱n vása ní‑nakutáꞌan to̱ꞌon na.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Sava na na̱kuita na ni̱ka̱ꞌa̱n na ñavatá xa̱ꞌa̱ ra, káchí na saá:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Ndi̱ꞌi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ka̱chí ra: “Yi̱ꞌi̱ sandiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo ña ki̱sa va̱ꞌa ni̱vi, ta ti̱xin ña u̱ni̱ ki̱vi̱ kasa va̱ꞌa i̱ inka̱ veꞌe ño̱ꞌo ña o̱n si̱ví kuva̱ꞌa xíꞌin ndaꞌa̱ ni̱vi kuu ña”, ka̱chí ta̱Jesús ―káchí na.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ta ni̱‑kuchiño nakutáꞌan to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n na.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kundichi ra ma̱ꞌñó ndiꞌi na ndóo yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Ta ta̱Jesús tási̱ín yóo ra, o̱n vása ní‑ndakuii̱n ra nda̱ ñii to̱ꞌon. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ni̱saa̱ ní ra, ta nda̱ta ra tiko̱to̱ mi̱i ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ndóꞌó xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó ndí ni̱ka̱ꞌa̱n ra ñii kúu ra xíꞌin Ndios, ta ñii kua̱chi káꞌno ní no̱o̱ Ndios kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá. ¿Yukía̱ xáni ini ndó keꞌé yó xíꞌin ta̱yóꞌo? ―káchí ra xíꞌin nanáꞌno na kúu nachiño.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ta sava na ki̱xáꞌá na kúndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ta yóo ta̱Pedro ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ta xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ta ñáñaꞌa̱ kísa chiño yóꞌo xi̱ni tuku ñá ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi, káchí ña saá:
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ta ta̱Pedro tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ta ki̱xáꞌá ta̱Pedro xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ta xa̱ndi̱ko̱n ka̱na nduxú chée yichi̱ o̱vi̱. Ta saá na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana nduxú chée o̱vi̱ yichi̱ ñoó vitin, ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.” Ta kúchuchú ní ini ta̱Pedro, ta ki̱xáꞌá ra ndeé ní xáku ra ña nákáꞌán ra to̱ꞌon yóꞌo.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.