Marcos 14

Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ta kúma̱ni̱ o̱vi̱ ki̱vi̱ ña to̱nda̱a ki̱vi̱ kana viko̱ Pascua, xíꞌin inka̱ viko̱ no̱o̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí. Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kasa va̱ꞌa na kua̱chi vatá xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta tiin na ra ña kaꞌni ñaꞌá na.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n na, káchí na saá:
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Ta yóo ta̱Jesús ñoo Betania veꞌe ta̱Simón, ta̱ xi̱komí kue̱ꞌe̱ táꞌyí na̱ní ña lepra. Tá yóo ta̱Jesús xíxi ra no̱o̱ mesa, ta ki̱xaa̱ yatin ñii ñaꞌa̱ níꞌi ñá ñii yu̱yu̱ ña ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱u̱ na̱ní alabastro, ti̱xin ña ñóꞌo nduta̱ tá xáꞌan támi ní, tá ku̱va̱ꞌa xíꞌin yu̱ku̱ nardo kúu rá, ta nduta̱ yóꞌo kúu tá yáꞌví ní. Ta ni̱xaꞌno ñá si̱ko̱n yu̱yu̱ yóꞌo ta chi̱kaa̱ ndiꞌi ñá rá si̱ni̱ ta̱Jesús.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Ta sava na ndóo ni̱saa̱ ní na xíni ñaꞌá na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin táꞌan na:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Va̱ꞌa ka̱ ná si̱kó ñá nduta̱ yóꞌo ta u̱ni̱ ciento si̱ꞌún denario nakiꞌin ñá, níkúu, ta saá kuchiño chindeé ñá nandáꞌví ―káchí na, káꞌa̱n na.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Ndiꞌi saá ki̱vi̱ yóo nandáꞌví xíꞌin ndó ta kúchiño chindeé ndó na. Ta yi̱ꞌi̱, saloꞌo ní ka̱ ki̱vi̱ yóo i̱ xíꞌin ndó.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Ñáñaꞌa̱ yóꞌo ke̱ꞌé ñá ñava̱ꞌa, chi̱kaa̱ ñá nduta̱ tá xáꞌan támi si̱ni̱ i̱ ña ki̱sa tiꞌva ñá yi̱kí ko̱ñu i̱ ña ndu̱xu̱n ña.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, ndiꞌi saá xiiña ñoyívi yóꞌo no̱o̱ ka̱ꞌa̱n ndoso na to̱ꞌon ñava̱ꞌa xa̱ꞌa̱ i̱, ndato̱ꞌon na xíꞌin ni̱vi yukía̱ ke̱ꞌé ñáyóꞌo. Ta saá nakáꞌán ni̱vi xa̱ꞌa̱ ñava̱ꞌa ke̱ꞌé ñá xíꞌin i̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Ta saá ta̱Judas Iscariote, ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ña nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ki̱xáꞌá viko̱ xíxi najudío si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na, xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua. Ta naxíka xíꞌin ta̱Jesús ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Ta saá ti̱ꞌví ta̱Jesús o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá xíꞌin na:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 ta veꞌe no̱o̱ ki̱ꞌvi ra, ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱ꞌi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto káꞌno veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Ta o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Tá kua̱ꞌa̱n kuñoó, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Ta ndóo na xíxi na no̱o̱ mesa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Ta ki̱xáꞌá nayóꞌo kúchuchú ní ini na, ta ñii ñii na ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ta̱Jesús:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, káchí ra xíꞌin na:
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán ni̱taa naprofeta xi̱na̱ꞌá. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! Va̱ꞌa ka̱ níxi̱yo o̱n kaku ta̱yóꞌo, níkúu ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Tá ndóo ka̱ na xíxi na, ta̱Jesús ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Ta ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo nduta̱ vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá xíꞌin na:
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ nduta̱ vino nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios. Ta saá koꞌo yó tánduta̱ vino xa̱á ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Ta ndi̱ꞌi xi̱ta na ñii yaa ña káꞌa̱n xa̱ꞌa̱ Ndios, ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na xi̱ki̱ tón Olivo.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ta ki̱vi̱ nataku̱ i̱, ko̱ꞌo̱n siꞌna i̱ ña kundati i̱ ndóꞌó ñoo estado Galilea ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Jesús:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ta xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Ta ni̱xaa̱ na ñii no̱o̱ na̱ní Getsemaní, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro ta xíꞌin ta̱Jacobo xíꞌin ta̱Juan, kua̱ꞌa̱n na xíꞌin ra ta ni̱xaa̱ na, ta ki̱xáꞌá ta̱Jesús kúchuchú ní ini ra ta ndíꞌi ní ini ra.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ ta̱yóꞌo:
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Ta ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xiiña xíká ka̱ loꞌo, ta xi̱kuxítí ra ta xi̱kundee ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱, ndu̱kú ra no̱o̱ Ndios, tá kúchiño ví, ta o̱n taxi Ndios xo̱ꞌvi̱ ra.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Ta káchí ra xíꞌin Ndios saá:
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Ta saá na̱kundichi ra, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra. Ta ndiꞌi nayóꞌo kísi̱n na. Ta ta̱Jesús ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ta̱Pedro:
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin u̱ni̱ naxíka xíꞌin ra:
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Ta tuku ndi̱kó ta̱Jesús kua̱ꞌa̱n ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios nda̱tán yóo to̱ꞌon ña siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Ta ndi̱kó tuku ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta na̱níꞌi ra na kísi̱n na, saá chi ndeé ní xíꞌi̱ na maꞌná. Ta nayóꞌo o̱n vása xíni̱ na yukía̱ ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Ta yichi̱ u̱ni̱ ni̱xa̱ꞌa̱n ra ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ndi̱kó ra ki̱xaa̱ tuku ra no̱o̱ ndóo naxíka xíꞌin ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ndakoo ndó, ná koꞌyo̱. Ta koto ndó, yóꞌo va̱xi ta̱ nataxi yi̱ꞌi̱ ndaꞌa̱ nani̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱ ―káchí ta̱Jesús.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Tá ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ta̱Judas ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús. Ta ki̱xaa̱ kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ra, ta níꞌi na espada xíꞌin yito̱n. Naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xa ti̱ꞌví na ni̱vi yóꞌo ña tiin na ta̱Jesús.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ta ta̱Judas xa siꞌna ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá nakoni na ta̱Jesús, káchí ra siꞌa:
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Ta saá ki̱xaa̱ ra, ta ni̱to̱nda̱a yatin ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Ta saá ni̱vi na yóo xíꞌin ta̱Judas xa̱ndi̱ko̱n ti̱in na ta̱Jesús.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ta ñii ta̱ ndíko̱n sa̱ta̱ ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra ñii so̱ꞌo ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ni̱vi na ti̱in ñaꞌá:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta ndiꞌi ñayóꞌo kundoꞌo i̱ vitin, chi saá xíni̱ ñóꞌó kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa naprofeta ―káchí ta̱Jesús.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ta ndiꞌi naxíka xíꞌin ra sa̱ndakoo na ta̱Jesús, ta xi̱no na kua̱ꞌa̱n na.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ta ñii ta̱loꞌo ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús, ta níꞌno ra ñii la̱á tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱, ta ni̱vi ti̱in na ra,
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 ta ta̱yóꞌo sa̱ndakoo ra tiko̱to̱ ndíka̱ no̱o̱ ndaꞌa̱ na, ta ke̱e ra yálá ra xi̱no ra kua̱ꞌa̱n ra.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Ta saá ni̱vi na ti̱in ta̱Jesús, ni̱xaa̱ ra xíꞌin na no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe ta̱su̱tu̱ káꞌno. Ta xi̱koo ra xíꞌin napolicía nasaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe yóꞌo.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Ta nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin ndiꞌi inka̱ nachiño na̱ní na Junta Suprema nándukú na ni̱vi na ka̱ꞌa̱n to̱ꞌon vatá ña kuva̱ꞌa kua̱chi xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta saá kuchiño nataxi na ra ndaꞌa̱ ni̱vi ña kaꞌni na ra, ta ni̱‑kuchiño naníꞌi na kua̱chi ra.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Chi kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi ni̱ka̱ꞌa̱n na to̱ꞌon vatá xa̱ꞌa̱ ra, ta ña ni̱ka̱ꞌa̱n na o̱n vása ní‑nakutáꞌan to̱ꞌon na.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Sava na na̱kuita na ni̱ka̱ꞌa̱n na ñavatá xa̱ꞌa̱ ra, káchí na saá:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 ―Ndi̱ꞌi̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo ndi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ra, ka̱chí ra: “Yi̱ꞌi̱ sandiꞌi i̱ xa̱ꞌa̱ veꞌe ño̱ꞌo káꞌno yóꞌo ña ki̱sa va̱ꞌa ni̱vi, ta ti̱xin ña u̱ni̱ ki̱vi̱ kasa va̱ꞌa i̱ inka̱ veꞌe ño̱ꞌo ña o̱n si̱ví kuva̱ꞌa xíꞌin ndaꞌa̱ ni̱vi kuu ña”, ka̱chí ta̱Jesús ―káchí na.
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ta ni̱‑kuchiño nakutáꞌan to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n na.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ na̱kundichi ra ma̱ꞌñó ndiꞌi na ndóo yóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús:
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Ta ta̱Jesús tási̱ín yóo ra, o̱n vása ní‑ndakuii̱n ra nda̱ ñii to̱ꞌon. Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá ra:
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús:
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Ta ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndi̱ꞌi xi̱ni̱ so̱ꞌo ra ñayóꞌo, ta ni̱saa̱ ní ra, ta nda̱ta ra tiko̱to̱ mi̱i ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Ndóꞌó xi̱ni̱ so̱ꞌo ndó ndí ni̱ka̱ꞌa̱n ra ñii kúu ra xíꞌin Ndios, ta ñii kua̱chi káꞌno ní no̱o̱ Ndios kúu ña ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá. ¿Yukía̱ xáni ini ndó keꞌé yó xíꞌin ta̱yóꞌo? ―káchí ra xíꞌin nanáꞌno na kúu nachiño.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Ta sava na ki̱xáꞌá na kúndaa na tási̱i yuꞌu̱ na no̱o̱ ra, ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Ta yóo ta̱Pedro ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta ki̱xaa̱ ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Ta xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra násaa̱ ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ta ta̱Pedro ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Ta ñáñaꞌa̱ kísa chiño yóꞌo xi̱ni tuku ñá ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin nani̱vi, káchí ña saá:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ta ta̱Pedro tuku ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 Ta ki̱xáꞌá ta̱Pedro xíꞌin ndiꞌi ndee̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra, káchí ra saá:
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Ta xa̱ndi̱ko̱n ka̱na nduxú chée yichi̱ o̱vi̱. Ta saá na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana nduxú chée o̱vi̱ yichi̱ ñoó vitin, ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.” Ta kúchuchú ní ini ta̱Pedro, ta ki̱xáꞌá ra ndeé ní xáku ra ña nákáꞌán ra to̱ꞌon yóꞌo.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.