Lucas 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NVT
1 Xa ni̱kuyatin ní kana viko̱ Pascua, ta viko̱ yóꞌo naIsrael xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kaꞌni seꞌé na ta̱Jesús, chi yíꞌví na no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Ta ñandiva̱ꞌa káꞌno Satanás ni̱ki̱ꞌvi ña ini ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Ta saá ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Ta ta̱Judas ki̱ndo̱o ra saá xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá ndúkú ra ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na. Ndúkú ra ki̱vi̱ ña o̱n ko̱ó kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ viko̱ najudío xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káchí ra:
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 ta ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo, kachí ndó saá: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta xi̱kundo̱o na no̱o̱ mesa kuxu na.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n kuxu ka̱ i̱ xíꞌin ndó inka̱ viko̱ Pascua nda̱ ndixa kasa ndivi i̱ chiño ña kasa nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo, ta̱nda̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ vino ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Ta ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Ta ndi̱ꞌi xi̱xi na, ta ki̱ꞌin ta̱Jesús copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 ’Ta vitin ñii ndóꞌó na xíxi xíꞌin i̱ kúu ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán chi̱tóni̱ Ndios. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Ta ki̱xáꞌá naxíka xíꞌin ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na yukú ta̱a nataxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Ta saá ki̱xáꞌá na náa ní na xa̱ꞌa̱ yu kúu ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ndiꞌi na.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. O̱n kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ndó, ta va̱ꞌa ka̱ kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó. Tá ñii ta̱a kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, ta xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra:
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 ’Ta ndóꞌó kúu na xi̱ndo̱o xíꞌin i̱ ki̱vi̱ ña ni̱yaꞌa i̱ kua̱ꞌa̱ ní tondóꞌó yo̱ꞌvi̱, ta o̱n vása ní‑sandakoo ndó yi̱ꞌi̱.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 Ta yi̱ꞌi̱ taxi i̱ nda̱yí ndaꞌa̱ ndó ña kaꞌnda chiño ndó, nda̱tán Yivá i̱ Ndios xa ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ kaꞌnda chiño i̱.
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 Ta ña̱kán kuchiño kuxu ndó ta koꞌo ndó xíꞌin i̱ no̱o̱ mesa no̱o̱ xáꞌnda chiño yi̱ꞌi̱, ta kundo̱o ndó u̱xu̱ o̱vi̱ táyi̱ náꞌno, ta kaꞌnda chiño ndó no̱o̱ na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi nañoo Israel ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Ta yi̱ꞌi̱, xa xa̱ku ndáꞌví i̱ no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ún xa̱ꞌa̱ ña o̱n sandakoo ún kándixa ún yi̱ꞌi̱. Ta yóꞌó, ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo ta tuku kundiko̱n ún yichi̱ i̱, ta saá chindeé ún natáꞌan ún ña va̱ꞌa kundiko̱n na yichi̱ i̱ xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ra:
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 Chi vitin tónda̱a ki̱vi̱ ña kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ i̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán xóꞌvi̱ ta̱a ta̱ o̱n váꞌa, saá kundoꞌo ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios”, káchí ña. Ta ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xa̱ꞌa̱ i̱ xíni̱ ñóꞌó kundivi ndiꞌi ña ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Ta nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén, na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra xi̱ki̱ tón Olivo, no̱o̱ xáꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ táꞌan ñoó. Ta naxíka xíꞌin ra ndíko̱n na sa̱ta̱ ra.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Ta ni̱xaa̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xíká ka̱ loꞌo, ta ñii ki̱ꞌva no̱o̱ nakava yu̱u̱ ña sákana yó xíꞌin ndaꞌa̱ yó, saá kúu ñaxíká kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na, ta xi̱kuxítí ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 ―Tata Yivá mi̱i i̱, tá kóni ún, ta o̱n taxi ún ña xo̱ꞌvi̱ ní i̱ yóꞌo. Ta saá ni, o̱n kundivi ña kóni mi̱i i̱, ta va̱ꞌa ka̱ ná kundivi ña kóni mi̱i ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Ta saá ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Jesús taxi ña ndee̱ ra.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ta ki̱xáꞌá xóꞌvi̱ ní ta̱Jesús xíꞌin ña ndíꞌi ní ini ra, ta xíꞌin ndiꞌi níma̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ni̱xi̱no̱ táti̱i̱n ra. Nda̱tán yóo ni̱i̱, saá ni̱xi̱yo táti̱i̱n ra, ta na̱ko̱yo táti̱i̱n ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta na̱kundichi ra ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra. Ta nayóꞌo ni̱‑kuchiño kundeé na xíꞌin ña kúchuchú ní ini na, ta ña̱kán ni̱ki̱si̱n ndiꞌi na.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Ta ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ñii tiꞌvi káꞌno ni̱vi no̱o̱ ra. Ta ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, va̱xi siꞌna ra, ta ki̱xaa̱ ra, ta kóni ra chi̱to ra no̱o̱ ta̱Jesús ña chindeé ñaꞌá ra.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Tá naxíka xíꞌin ta̱Jesús xi̱to na ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin inka̱ naxi̱kua̱ꞌa̱, na kóni tiin ñaꞌá:
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta vitin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios taxi ra ña kasa ndivi ndó chiño ña kóni mi̱i ndó, ta ki̱vi̱ vitin kúu ña ndeé ka̱ xáꞌnda chiño ñandiva̱ꞌa no̱o̱ ñoyívi yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Ta saá ti̱in na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe yóꞌo.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Ta xa̱ꞌmi na ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta na̱kutáꞌan sava ni̱vi xi̱ndo̱o na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ta̱Pedro xi̱koo ra xíꞌin nayóꞌo.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Ta ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo, xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta saá ñii ta̱a xi̱ni ra ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Ta saá ni̱yaꞌa inka̱ hora, ta inka̱ ta̱a ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Ta saá ndi̱kó koo ta̱Jesús xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱Pedro. Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana ñii nduxú chée ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.”
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Ta ke̱e ta̱Pedro ke̱ꞌe, ta kúchuchú ní ini ra, ta ndeé ní xáku ra xíꞌin ndinoꞌo ini ra.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Ta saá napolicía na ndáa ta̱Jesús, ki̱xáꞌá na xáku̱ ndaa na ra, ta káni ní na ra.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Ta xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon kini kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, na̱kutáꞌan ndiꞌi na ndóo na veꞌe chiño. Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin napolicía, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nachiño na kúu naJunta Suprema. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 ―Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ndi̱, ¿án Cristo ta̱ ti̱ꞌví Ndios kúu ún?
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Ta nda̱ ma̱ni̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ndóꞌó, chi o̱n ndakuii̱n ndó yuꞌu̱ i̱, ni o̱n kuaꞌa ndó saña ndó yi̱ꞌi̱.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, koo i̱ no̱o̱ táyi̱ tón yóo sii̱n kuaꞌá Ndios, ta̱a ta̱ kómí ndiꞌi ndee̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin natáꞌan na:
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.