Lucas 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Xa ni̱kuyatin ní kana viko̱ Pascua, ta viko̱ yóꞌo naIsrael xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kaꞌni seꞌé na ta̱Jesús, chi yíꞌví na no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Ta ñandiva̱ꞌa káꞌno Satanás ni̱ki̱ꞌvi ña ini ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Ta saá ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ta ta̱Judas ki̱ndo̱o ra saá xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá ndúkú ra ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na. Ndúkú ra ki̱vi̱ ña o̱n ko̱ó kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ viko̱ najudío xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káchí ra:
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 ta ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo, kachí ndó saá: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta xi̱kundo̱o na no̱o̱ mesa kuxu na.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n kuxu ka̱ i̱ xíꞌin ndó inka̱ viko̱ Pascua nda̱ ndixa kasa ndivi i̱ chiño ña kasa nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo, ta̱nda̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ vino ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ta ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ta ndi̱ꞌi xi̱xi na, ta ki̱ꞌin ta̱Jesús copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Ta vitin ñii ndóꞌó na xíxi xíꞌin i̱ kúu ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán chi̱tóni̱ Ndios. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ta ki̱xáꞌá naxíka xíꞌin ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na yukú ta̱a nataxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Ta saá ki̱xáꞌá na náa ní na xa̱ꞌa̱ yu kúu ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ndiꞌi na.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. O̱n kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ndó, ta va̱ꞌa ka̱ kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó. Tá ñii ta̱a kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, ta xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra:
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 ’Ta ndóꞌó kúu na xi̱ndo̱o xíꞌin i̱ ki̱vi̱ ña ni̱yaꞌa i̱ kua̱ꞌa̱ ní tondóꞌó yo̱ꞌvi̱, ta o̱n vása ní‑sandakoo ndó yi̱ꞌi̱.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ta yi̱ꞌi̱ taxi i̱ nda̱yí ndaꞌa̱ ndó ña kaꞌnda chiño ndó, nda̱tán Yivá i̱ Ndios xa ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ kaꞌnda chiño i̱.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Ta ña̱kán kuchiño kuxu ndó ta koꞌo ndó xíꞌin i̱ no̱o̱ mesa no̱o̱ xáꞌnda chiño yi̱ꞌi̱, ta kundo̱o ndó u̱xu̱ o̱vi̱ táyi̱ náꞌno, ta kaꞌnda chiño ndó no̱o̱ na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi nañoo Israel ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ta yi̱ꞌi̱, xa xa̱ku ndáꞌví i̱ no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ún xa̱ꞌa̱ ña o̱n sandakoo ún kándixa ún yi̱ꞌi̱. Ta yóꞌó, ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo ta tuku kundiko̱n ún yichi̱ i̱, ta saá chindeé ún natáꞌan ún ña va̱ꞌa kundiko̱n na yichi̱ i̱ xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ra:
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Chi vitin tónda̱a ki̱vi̱ ña kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ i̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán xóꞌvi̱ ta̱a ta̱ o̱n váꞌa, saá kundoꞌo ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios”, káchí ña. Ta ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xa̱ꞌa̱ i̱ xíni̱ ñóꞌó kundivi ndiꞌi ña ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ta nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén, na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra xi̱ki̱ tón Olivo, no̱o̱ xáꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ táꞌan ñoó. Ta naxíka xíꞌin ra ndíko̱n na sa̱ta̱ ra.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ta ni̱xaa̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xíká ka̱ loꞌo, ta ñii ki̱ꞌva no̱o̱ nakava yu̱u̱ ña sákana yó xíꞌin ndaꞌa̱ yó, saá kúu ñaxíká kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na, ta xi̱kuxítí ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 ―Tata Yivá mi̱i i̱, tá kóni ún, ta o̱n taxi ún ña xo̱ꞌvi̱ ní i̱ yóꞌo. Ta saá ni, o̱n kundivi ña kóni mi̱i i̱, ta va̱ꞌa ka̱ ná kundivi ña kóni mi̱i ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ta saá ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Jesús taxi ña ndee̱ ra.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ta ki̱xáꞌá xóꞌvi̱ ní ta̱Jesús xíꞌin ña ndíꞌi ní ini ra, ta xíꞌin ndiꞌi níma̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ni̱xi̱no̱ táti̱i̱n ra. Nda̱tán yóo ni̱i̱, saá ni̱xi̱yo táti̱i̱n ra, ta na̱ko̱yo táti̱i̱n ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta na̱kundichi ra ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra. Ta nayóꞌo ni̱‑kuchiño kundeé na xíꞌin ña kúchuchú ní ini na, ta ña̱kán ni̱ki̱si̱n ndiꞌi na.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ta ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ñii tiꞌvi káꞌno ni̱vi no̱o̱ ra. Ta ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, va̱xi siꞌna ra, ta ki̱xaa̱ ra, ta kóni ra chi̱to ra no̱o̱ ta̱Jesús ña chindeé ñaꞌá ra.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Tá naxíka xíꞌin ta̱Jesús xi̱to na ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin inka̱ naxi̱kua̱ꞌa̱, na kóni tiin ñaꞌá:
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta vitin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios taxi ra ña kasa ndivi ndó chiño ña kóni mi̱i ndó, ta ki̱vi̱ vitin kúu ña ndeé ka̱ xáꞌnda chiño ñandiva̱ꞌa no̱o̱ ñoyívi yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ta saá ti̱in na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe yóꞌo.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Ta xa̱ꞌmi na ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta na̱kutáꞌan sava ni̱vi xi̱ndo̱o na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ta̱Pedro xi̱koo ra xíꞌin nayóꞌo.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ta ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo, xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
56 — ausente —
57 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta saá ñii ta̱a xi̱ni ra ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ta saá ni̱yaꞌa inka̱ hora, ta inka̱ ta̱a ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ta saá ndi̱kó koo ta̱Jesús xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱Pedro. Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana ñii nduxú chée ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ta ke̱e ta̱Pedro ke̱ꞌe, ta kúchuchú ní ini ra, ta ndeé ní xáku ra xíꞌin ndinoꞌo ini ra.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Ta saá napolicía na ndáa ta̱Jesús, ki̱xáꞌá na xáku̱ ndaa na ra, ta káni ní na ra.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ta xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon kini kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, na̱kutáꞌan ndiꞌi na ndóo na veꞌe chiño. Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin napolicía, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nachiño na kúu naJunta Suprema. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 ―Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ndi̱, ¿án Cristo ta̱ ti̱ꞌví Ndios kúu ún?
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ta nda̱ ma̱ni̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ndóꞌó, chi o̱n ndakuii̱n ndó yuꞌu̱ i̱, ni o̱n kuaꞌa ndó saña ndó yi̱ꞌi̱.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, koo i̱ no̱o̱ táyi̱ tón yóo sii̱n kuaꞌá Ndios, ta̱a ta̱ kómí ndiꞌi ndee̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin natáꞌan na:
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.