Lucas 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs BKJ
1 Xa ni̱kuyatin ní kana viko̱ Pascua, ta viko̱ yóꞌo naIsrael xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kaꞌni seꞌé na ta̱Jesús, chi yíꞌví na no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Ta ñandiva̱ꞌa káꞌno Satanás ni̱ki̱ꞌvi ña ini ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ta saá ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Ta ta̱Judas ki̱ndo̱o ra saá xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá ndúkú ra ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na. Ndúkú ra ki̱vi̱ ña o̱n ko̱ó kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ viko̱ najudío xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káchí ra:
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 ta ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo, kachí ndó saá: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta xi̱kundo̱o na no̱o̱ mesa kuxu na.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n kuxu ka̱ i̱ xíꞌin ndó inka̱ viko̱ Pascua nda̱ ndixa kasa ndivi i̱ chiño ña kasa nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo, ta̱nda̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ vino ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Ta ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Ta ndi̱ꞌi xi̱xi na, ta ki̱ꞌin ta̱Jesús copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Ta vitin ñii ndóꞌó na xíxi xíꞌin i̱ kúu ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán chi̱tóni̱ Ndios. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Ta ki̱xáꞌá naxíka xíꞌin ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na yukú ta̱a nataxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ta saá ki̱xáꞌá na náa ní na xa̱ꞌa̱ yu kúu ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ndiꞌi na.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. O̱n kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ndó, ta va̱ꞌa ka̱ kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó. Tá ñii ta̱a kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, ta xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra:
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 ’Ta ndóꞌó kúu na xi̱ndo̱o xíꞌin i̱ ki̱vi̱ ña ni̱yaꞌa i̱ kua̱ꞌa̱ ní tondóꞌó yo̱ꞌvi̱, ta o̱n vása ní‑sandakoo ndó yi̱ꞌi̱.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ta yi̱ꞌi̱ taxi i̱ nda̱yí ndaꞌa̱ ndó ña kaꞌnda chiño ndó, nda̱tán Yivá i̱ Ndios xa ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ kaꞌnda chiño i̱.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Ta ña̱kán kuchiño kuxu ndó ta koꞌo ndó xíꞌin i̱ no̱o̱ mesa no̱o̱ xáꞌnda chiño yi̱ꞌi̱, ta kundo̱o ndó u̱xu̱ o̱vi̱ táyi̱ náꞌno, ta kaꞌnda chiño ndó no̱o̱ na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi nañoo Israel ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ta yi̱ꞌi̱, xa xa̱ku ndáꞌví i̱ no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ún xa̱ꞌa̱ ña o̱n sandakoo ún kándixa ún yi̱ꞌi̱. Ta yóꞌó, ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo ta tuku kundiko̱n ún yichi̱ i̱, ta saá chindeé ún natáꞌan ún ña va̱ꞌa kundiko̱n na yichi̱ i̱ xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ra:
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Chi vitin tónda̱a ki̱vi̱ ña kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ i̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán xóꞌvi̱ ta̱a ta̱ o̱n váꞌa, saá kundoꞌo ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios”, káchí ña. Ta ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xa̱ꞌa̱ i̱ xíni̱ ñóꞌó kundivi ndiꞌi ña ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Ta nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén, na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra xi̱ki̱ tón Olivo, no̱o̱ xáꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ táꞌan ñoó. Ta naxíka xíꞌin ra ndíko̱n na sa̱ta̱ ra.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Ta ni̱xaa̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xíká ka̱ loꞌo, ta ñii ki̱ꞌva no̱o̱ nakava yu̱u̱ ña sákana yó xíꞌin ndaꞌa̱ yó, saá kúu ñaxíká kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na, ta xi̱kuxítí ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 ―Tata Yivá mi̱i i̱, tá kóni ún, ta o̱n taxi ún ña xo̱ꞌvi̱ ní i̱ yóꞌo. Ta saá ni, o̱n kundivi ña kóni mi̱i i̱, ta va̱ꞌa ka̱ ná kundivi ña kóni mi̱i ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ta saá ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Jesús taxi ña ndee̱ ra.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ta ki̱xáꞌá xóꞌvi̱ ní ta̱Jesús xíꞌin ña ndíꞌi ní ini ra, ta xíꞌin ndiꞌi níma̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ni̱xi̱no̱ táti̱i̱n ra. Nda̱tán yóo ni̱i̱, saá ni̱xi̱yo táti̱i̱n ra, ta na̱ko̱yo táti̱i̱n ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta na̱kundichi ra ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra. Ta nayóꞌo ni̱‑kuchiño kundeé na xíꞌin ña kúchuchú ní ini na, ta ña̱kán ni̱ki̱si̱n ndiꞌi na.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ta ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ñii tiꞌvi káꞌno ni̱vi no̱o̱ ra. Ta ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, va̱xi siꞌna ra, ta ki̱xaa̱ ra, ta kóni ra chi̱to ra no̱o̱ ta̱Jesús ña chindeé ñaꞌá ra.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Tá naxíka xíꞌin ta̱Jesús xi̱to na ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin inka̱ naxi̱kua̱ꞌa̱, na kóni tiin ñaꞌá:
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta vitin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios taxi ra ña kasa ndivi ndó chiño ña kóni mi̱i ndó, ta ki̱vi̱ vitin kúu ña ndeé ka̱ xáꞌnda chiño ñandiva̱ꞌa no̱o̱ ñoyívi yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Ta saá ti̱in na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe yóꞌo.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ta xa̱ꞌmi na ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta na̱kutáꞌan sava ni̱vi xi̱ndo̱o na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ta̱Pedro xi̱koo ra xíꞌin nayóꞌo.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ta ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo, xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta saá ñii ta̱a xi̱ni ra ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ta saá ni̱yaꞌa inka̱ hora, ta inka̱ ta̱a ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ta saá ndi̱kó koo ta̱Jesús xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱Pedro. Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana ñii nduxú chée ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Ta ke̱e ta̱Pedro ke̱ꞌe, ta kúchuchú ní ini ra, ta ndeé ní xáku ra xíꞌin ndinoꞌo ini ra.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Ta saá napolicía na ndáa ta̱Jesús, ki̱xáꞌá na xáku̱ ndaa na ra, ta káni ní na ra.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Ta xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon kini kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, na̱kutáꞌan ndiꞌi na ndóo na veꞌe chiño. Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin napolicía, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nachiño na kúu naJunta Suprema. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 ―Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ndi̱, ¿án Cristo ta̱ ti̱ꞌví Ndios kúu ún?
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ta nda̱ ma̱ni̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ndóꞌó, chi o̱n ndakuii̱n ndó yuꞌu̱ i̱, ni o̱n kuaꞌa ndó saña ndó yi̱ꞌi̱.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, koo i̱ no̱o̱ táyi̱ tón yóo sii̱n kuaꞌá Ndios, ta̱a ta̱ kómí ndiꞌi ndee̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin natáꞌan na:
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.