Lucas 22
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs NTLH
1 Xa ni̱kuyatin ní kana viko̱ Pascua, ta viko̱ yóꞌo naIsrael xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ta na sánáꞌa nda̱yí Ndios xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ ndúkú na ndasaá koo kaꞌni seꞌé na ta̱Jesús, chi yíꞌví na no̱o̱ ni̱vi na ndíko̱n sa̱ta̱ ra.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ta ñandiva̱ꞌa káꞌno Satanás ni̱ki̱ꞌvi ña ini ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱a ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ta saá ke̱e ra ni̱xa̱ꞌa̱n ra no̱o̱ nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱ xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ta ku̱sii̱ ní ini na xi̱ni̱ so̱ꞌo na ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Judas xíꞌin na, ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ra:
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ta ta̱Judas ki̱ndo̱o ra saá xíꞌin na, ta ki̱xáꞌá ndúkú ra ndasaá koo nataxi ra ta̱Jesús ndaꞌa̱ na. Ndúkú ra ki̱vi̱ ña o̱n ko̱ó kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi xíꞌin ta̱Jesús.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Saá ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ viko̱ najudío xíxi na si̱ta̱ va̱ꞌa ña o̱n ko̱ó levadura kómí, ta ñii ñii veꞌe na xáꞌni na ndikachi loꞌo ña nákáꞌán na viko̱ Pascua.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro xíꞌin ta̱Juan, káchí ra:
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ta nda̱kuii̱n na, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
10 Jesus respondeu:
11 ta ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo, kachí ndó saá: “Ta̱Maestro ti̱ꞌví ndi̱ꞌi̱ va̱xi ndi̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon ndi̱ yóꞌó: ¿Míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ún no̱o̱ kuxu ra viko̱ Pascua xíꞌin ndi̱, naxíka xíꞌin ra?”, kachí ndó.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ta saá ta̱a ta̱ xíꞌin veꞌe sanáꞌa ra ndóꞌó míkía̱ yóo ñii cuarto veꞌe ra ña kánóo piso o̱vi̱, no̱o̱ yóo ndiꞌi ña xíni̱ ñóꞌó ndó. Ta veꞌe yóꞌo kasa ndivi ndó ña kuxu yó viko̱ Pascua ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ta ke̱e na kua̱ꞌa̱n na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ñoo Jerusalén, ta na̱níꞌi na nda̱tán yóo ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱sa ndivi na ña kuxu na viko̱ Pascua.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Ta xikuaa ta xa kua̱ꞌa̱n kunaa, ki̱xaa̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱xu̱ o̱vi̱ naxíka xíꞌin ra, ta xi̱kundo̱o na no̱o̱ mesa kuxu na.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
15 e lhes disse:
16 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n kuxu ka̱ i̱ xíꞌin ndó inka̱ viko̱ Pascua nda̱ ndixa kasa ndivi i̱ chiño ña kasa nda̱a̱ xa̱ꞌa̱ viko̱ yóꞌo, ta̱nda̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ta saá ki̱ꞌin ta̱Jesús ñii copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ndixa káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, o̱n koꞌo ka̱ i̱ vino ta̱nda̱ ki̱xaa̱ ki̱vi̱ nakutáꞌan yó no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ta ki̱ꞌin ra si̱ta̱ va̱ꞌa, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ta ndi̱ꞌi xi̱xi na, ta ki̱ꞌin ta̱Jesús copa ña ñóꞌo vino, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 ’Ta vitin ñii ndóꞌó na xíxi xíꞌin i̱ kúu ta̱a ta̱ si̱kó kuíꞌná yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Ta yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, ndixa xo̱ꞌvi̱ ní i̱ ta kivi̱ i̱, nda̱tán chi̱tóni̱ Ndios. Ta, ¡ndáꞌví ní ta̱a ta̱ si̱kó yi̱ꞌi̱ no̱o̱ ni̱vi na sáa̱ ini xíni yi̱ꞌi̱! ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
22 Pois o
23 Ta ki̱xáꞌá naxíka xíꞌin ra ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon táꞌan na yukú ta̱a nataxi ta̱Jesús ndaꞌa̱ na sáa̱ ini xíni ñaꞌá.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ta saá ki̱xáꞌá na náa ní na xa̱ꞌa̱ yu kúu ta̱ káꞌno ka̱ no̱o̱ ndiꞌi na.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
25 Então Jesus disse:
26 Ta mi̱i ndó, o̱n váꞌa kutaku̱ ndó saá. O̱n kasa káꞌno xíꞌin mi̱i ndó, ta va̱ꞌa ka̱ kasa ni̱no̱ xíꞌin mi̱i ndó. Tá ñii ta̱a kúu ta̱káꞌno no̱o̱ ndóꞌó, ta xíni̱ ñóꞌó nduu ra ta̱ kasa chiño no̱o̱ ndó ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ta̱Jesús naxíka xíꞌin ra:
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 ’Ta ndóꞌó kúu na xi̱ndo̱o xíꞌin i̱ ki̱vi̱ ña ni̱yaꞌa i̱ kua̱ꞌa̱ ní tondóꞌó yo̱ꞌvi̱, ta o̱n vása ní‑sandakoo ndó yi̱ꞌi̱.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ta yi̱ꞌi̱ taxi i̱ nda̱yí ndaꞌa̱ ndó ña kaꞌnda chiño ndó, nda̱tán Yivá i̱ Ndios xa ta̱xi ra nda̱yí ndaꞌa̱ i̱ kaꞌnda chiño i̱.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ta ña̱kán kuchiño kuxu ndó ta koꞌo ndó xíꞌin i̱ no̱o̱ mesa no̱o̱ xáꞌnda chiño yi̱ꞌi̱, ta kundo̱o ndó u̱xu̱ o̱vi̱ táyi̱ náꞌno, ta kaꞌnda chiño ndó no̱o̱ na u̱xu̱ o̱vi̱ tiꞌvi ni̱vi nañoo Israel ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro, káchí ra saá:
31 Jesus continuou:
32 Ta yi̱ꞌi̱, xa xa̱ku ndáꞌví i̱ no̱o̱ Ndios xa̱ꞌa̱ ún xa̱ꞌa̱ ña o̱n sandakoo ún kándixa ún yi̱ꞌi̱. Ta yóꞌó, ta ndi̱ꞌi ni̱yaꞌa ñayóꞌo ta tuku kundiko̱n ún yichi̱ i̱, ta saá chindeé ún natáꞌan ún ña va̱ꞌa kundiko̱n na yichi̱ i̱ xíꞌin ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱Pedro.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
34 Então Jesus afirmou:
35 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin inka̱ naxíka xíꞌin ra:
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
36 Então Jesus disse:
37 Chi vitin tónda̱a ki̱vi̱ ña kundivi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xi̱na̱ꞌá xa̱ꞌa̱ i̱, káchí ña saá: “Ñii ki̱ꞌva nda̱tán xóꞌvi̱ ta̱a ta̱ o̱n váꞌa, saá kundoꞌo ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios”, káchí ña. Ta ndiꞌi to̱ꞌon Ndios ña ni̱taa na xa̱ꞌa̱ i̱ xíni̱ ñóꞌó kundivi ndiꞌi ña ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
37 Pois as
38 Ta nda̱kuii̱n naxíka xíꞌin ra, ni̱ka̱ꞌa̱n na:
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Saá ke̱e ta̱Jesús ñoo Jerusalén, na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra xi̱ki̱ tón Olivo, no̱o̱ xáꞌa̱n ra kua̱ꞌa̱ ní yichi̱ táꞌan ñoó. Ta naxíka xíꞌin ra ndíko̱n na sa̱ta̱ ra.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ta ni̱xaa̱ na, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin na:
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ta saá ta̱Jesús ke̱e ra kua̱ꞌa̱n ra ñii xíká ka̱ loꞌo, ta ñii ki̱ꞌva no̱o̱ nakava yu̱u̱ ña sákana yó xíꞌin ndaꞌa̱ yó, saá kúu ñaxíká kua̱ꞌa̱n ra no̱o̱ na, ta xi̱kuxítí ra káꞌa̱n ra xíꞌin Ndios:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 ―Tata Yivá mi̱i i̱, tá kóni ún, ta o̱n taxi ún ña xo̱ꞌvi̱ ní i̱ yóꞌo. Ta saá ni, o̱n kundivi ña kóni mi̱i i̱, ta va̱ꞌa ka̱ ná kundivi ña kóni mi̱i ún ―káchí ta̱Jesús xíꞌin Ndios.
42 dizendo:
43 Ta saá ñii ñaángel ña ki̱xi no̱o̱ Ndios, ki̱xaa̱ ña no̱o̱ ta̱Jesús taxi ña ndee̱ ra.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ta ki̱xáꞌá xóꞌvi̱ ní ta̱Jesús xíꞌin ña ndíꞌi ní ini ra, ta xíꞌin ndiꞌi níma̱ ra ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta ni̱xi̱no̱ táti̱i̱n ra. Nda̱tán yóo ni̱i̱, saá ni̱xi̱yo táti̱i̱n ra, ta na̱ko̱yo táti̱i̱n ra nda̱ no̱o̱ ñoꞌo̱.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ta ndi̱ꞌi ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios, ta na̱kundichi ra ndi̱kó ra ki̱xaa̱ ra no̱o̱ naxíka xíꞌin ra. Ta nayóꞌo ni̱‑kuchiño kundeé na xíꞌin ña kúchuchú ní ini na, ta ña̱kán ni̱ki̱si̱n ndiꞌi na.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
46 E disse:
47 Ta ta̱ꞌán ka̱ ndiꞌi ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na, ta ki̱xaa̱ ñii tiꞌvi káꞌno ni̱vi no̱o̱ ra. Ta ta̱Judas Iscariote ta̱ kúu ñii ta̱ u̱xu̱ o̱vi̱ xíka xíꞌin ta̱Jesús, va̱xi siꞌna ra, ta ki̱xaa̱ ra, ta kóni ra chi̱to ra no̱o̱ ta̱Jesús ña chindeé ñaꞌá ra.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
48 Mas Jesus disse:
49 Tá naxíka xíꞌin ta̱Jesús xi̱to na ñayóꞌo, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ñaꞌá na:
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ta xa̱ndi̱ko̱n ñii ta̱xíka xíꞌin ta̱Jesús ta̱va ra espada, ta ka̱ndoso va̱ꞌa ra so̱ꞌo kuaꞌá ñii ta̱a ta̱ kísa chiño no̱o̱ ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ napolicía na ndáa veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, xíꞌin inka̱ naxi̱kua̱ꞌa̱, na kóni tiin ñaꞌá:
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ta yi̱ꞌi̱, ndiꞌi saá ki̱vi̱ ni̱xi̱yo i̱ sánáꞌa i̱ ni̱vi veꞌe ño̱ꞌo káꞌno, ta ni̱‑tiin ndó yi̱ꞌi̱. Ta vitin ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ Ndios taxi ra ña kasa ndivi ndó chiño ña kóni mi̱i ndó, ta ki̱vi̱ vitin kúu ña ndeé ka̱ xáꞌnda chiño ñandiva̱ꞌa no̱o̱ ñoyívi yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ta saá ti̱in na ta̱Jesús, ta kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin na, ni̱xaa̱ na veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱. Ta ta̱Pedro ñii xíká ndíko̱n ra kua̱ꞌa̱n ra sa̱ta̱ ta̱Jesús a̱nda̱ ni̱xaa̱ ra veꞌe yóꞌo.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ta xa̱ꞌmi na ñoꞌo̱ ke̱ꞌe veꞌe ta̱káꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, ta na̱kutáꞌan sava ni̱vi xi̱ndo̱o na yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱. Ta ta̱Pedro xi̱koo ra xíꞌin nayóꞌo.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ta ñii ñaꞌa̱ ñá kísa chiño no̱o̱ naveꞌe yóꞌo, xi̱ni ñá ta̱Pedro yóo ra yatin no̱o̱ xíxi̱ ñoꞌo̱, ta xi̱to káxín ñá no̱o̱ ra, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá:
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Ta ni̱yaꞌa ñii káni̱ loꞌo, ta saá ñii ta̱a xi̱ni ra ta̱Pedro, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra:
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ta saá ni̱yaꞌa inka̱ hora, ta inka̱ ta̱a ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ta nda̱kuii̱n ta̱Pedro, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ta saá ndi̱kó koo ta̱Jesús xi̱to káxín ra no̱o̱ ta̱Pedro. Ta na̱káꞌán ta̱Pedro to̱ꞌon ña ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra: “Ta̱ꞌán ka̱ kana ñii nduxú chée ta xa u̱ni̱ yichi̱ ni̱ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ni̱vi ndí o̱n vása xíni̱ ún yi̱ꞌi̱.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ta ke̱e ta̱Pedro ke̱ꞌe, ta kúchuchú ní ini ra, ta ndeé ní xáku ra xíꞌin ndinoꞌo ini ra.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ta saá napolicía na ndáa ta̱Jesús, ki̱xáꞌá na xáku̱ ndaa na ra, ta káni ní na ra.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ta na̱kasi na no̱o̱ ra ta káni na ra xíꞌin yi̱kí ndaꞌa̱ na, ta káchí na saá:
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ta xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní to̱ꞌon kini kándiva̱ꞌa na xíꞌin ta̱Jesús.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ta saá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta na̱kutáꞌan ndiꞌi naxi̱kua̱ꞌa̱ no̱o̱ najudío, xíꞌin nanáꞌno no̱o̱ nasu̱tu̱, xíꞌin na sánáꞌa nda̱yí Ndios, na̱kutáꞌan ndiꞌi na ndóo na veꞌe chiño. Ta kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin napolicía, ta ni̱xaa̱ na no̱o̱ nachiño na kúu naJunta Suprema. Ta nayóꞌo ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin ta̱Jesús:
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 ―Ka̱ꞌa̱n ún xíꞌin ndi̱, ¿án Cristo ta̱ ti̱ꞌví Ndios kúu ún?
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ta nda̱ ma̱ni̱ nda̱ka̱ to̱ꞌon i̱ ndóꞌó, chi o̱n ndakuii̱n ndó yuꞌu̱ i̱, ni o̱n kuaꞌa ndó saña ndó yi̱ꞌi̱.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ta ndiꞌi saá ki̱vi̱ ña va̱xi, yi̱ꞌi̱, ta̱a ta̱ ki̱xi no̱o̱ Ndios, koo i̱ no̱o̱ táyi̱ tón yóo sii̱n kuaꞌá Ndios, ta̱a ta̱ kómí ndiꞌi ndee̱ ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
69 Mas de agora em diante o
70 Ta saá ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon na ra:
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n na xíꞌin natáꞌan na:
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.