Lucas 10
Alacatlatzala Mixtec New Testament (MIM) vs ARIB
1 Ta ndi̱ꞌi ñayóꞌo, ta ta̱Jesús na̱ka̱xin ra u̱ni̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ta̱a, ta ti̱ꞌví ra na, o̱vi̱ o̱vi̱ na kua̱ꞌa̱n siꞌna na ndiꞌi saá ñoo, ta saá xaa̱ mi̱i ta̱Jesús.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ta ta̱ꞌán ka̱ ko̱ꞌo̱n na ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin na:
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ta vitin kua̱ꞌa̱n ndó kasa ndivi ndó chiño xa̱ꞌa̱ Ndios. Ta ndóꞌó, nda̱tán yóo ndikachi válí ma̱ꞌñó tíndiva̱ꞌyí, saá koo ndó, chi yóo kua̱ꞌa̱ ní ni̱vi na o̱n váꞌa ini no̱o̱ ko̱ꞌo̱n ndó.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Tá kua̱ꞌa̱n ndó, ta o̱n kuniꞌi ndó si̱ꞌún, ni leká ndó, ni inka̱ ndu̱xa̱n ndó. Ta o̱n kuita ndó ndato̱ꞌon ndó xíꞌin ni̱vi yichi̱.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Tá ni̱xaa̱ ndó no̱o̱ kua̱ꞌa̱n ndó, ta veꞌe no̱o̱ xaa̱ ndó, ka̱ꞌa̱n ndó xíꞌin ni̱vi: “Ná koo va̱ꞌa ini ndóꞌó na ndóo veꞌe yóꞌo”, kachí ndó xíꞌin na.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Tá yóo ni̱vi na va̱ꞌa ini veꞌe yóꞌo, ta ndixa ná koo va̱ꞌa ini na. Tá o̱n ko̱ó ni̱vi na va̱ꞌa ini veꞌe yóꞌo, ta saá ñava̱ꞌa ni̱ka̱ꞌa̱n ndó xa̱ꞌa̱ nayóꞌo, o̱n ndo̱o ña xíꞌin na, ta ndikó ña xíꞌin mi̱i ndó.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Ta no̱o̱ na̱kiꞌin va̱ꞌa ni̱vi ndóꞌó, ta kundo̱o ndó veꞌe nayóꞌo. Ta va̱ꞌa kuxu ndó ta koꞌo ndó nda̱ ndá ña taxi na ndaꞌa̱ ndó. Ndóꞌó kísa ndivi ndó chiño ña chindeé nayóꞌo, ta saá yóo nda̱yí xa̱ꞌa̱ ña taxi na ña kuxu ndó. Saá chi ndiꞌi ni̱vi na kísa chiño kómí na nda̱yí nakiꞌin na yaꞌvi na.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Tá xaa̱ ndó ñii ñoo, ta ni̱vi nakiꞌin va̱ꞌa na ndóꞌó, ta va̱ꞌa kuxu ndó ña taxi na ndaꞌa̱ ndó,
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 ta sandaꞌa ndó ni̱vi na ndeé ndóꞌo, ta ka̱ꞌa̱n ndó saá xíꞌin na: “Xa yóo yatin yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios”, kachí ndó xíꞌin na.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Tá xaa̱ ndó ñii ñoo, tá o̱n vása nákiꞌin va̱ꞌa ni̱vi ndóꞌó, ta kee ndó kua̱ꞌa̱n ndó yichi̱ ñoo yóꞌo, ta ka̱ꞌa̱n ndó siꞌa:
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 “Ná sakisin ndi̱ xa̱ꞌa̱ ndi̱ ña nako̱yo yaa̱ ñoo ndó. Xíꞌin ñayóꞌo kunda̱a̱ ini ndó ndí mi̱i ndó kúu na ndíso kua̱chi, chi ni̱‑xiin ndó koni̱ so̱ꞌo ndó to̱ꞌon Ndios. Ta kunda̱a̱ ini ndó ndí xa yóo yatin yichi̱ no̱o̱ xáꞌnda chiño Ndios”, kachí ndó xíꞌin na.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Ta káꞌa̱n i̱ xíꞌin ndó, to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ña kasa nani Ndios xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo. Ta ki̱vi̱ yóꞌo ndeé ka̱ yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ Ndios nañoo yóꞌo no̱o̱ ni̱vi na o̱n váꞌa na xi̱ndo̱o ñoo Sodoma kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Ta̱Jesús káꞌa̱n ka̱ ra, káchí ra saá:
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Ña̱kán kía̱, tá to̱nda̱a ñii ki̱vi̱ ña kasa nani Ndios xa̱ꞌa̱ kua̱chi ndiꞌi ni̱vi ñoyívi yóꞌo, ¡ta ki̱vi̱ yóꞌo xo̱ꞌvi̱ ní ndóꞌó, nañoo Corazín xíꞌin nañoo Betsaida! Ndeé ka̱ yo̱ꞌvi̱ saxo̱ꞌvi̱ Ndios ndóꞌó no̱o̱ ni̱vi na o̱n váꞌa na xi̱ndo̱o ñoo Tiro xíꞌin ñoo Sidón.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Ta ndóꞌó, ni̱vi nañoo Capernaum ¿án xáni si̱ni̱ ndó kanóo va̱ꞌa ní to̱ꞌon ndó nda̱ ñoyívi ni̱no? ¡O̱n vása! Ta ndáꞌví ní ndó, chi Ndios tiꞌví ra ndóꞌó ko̱ꞌo̱n ndó ni̱no̱, nda̱ nda̱ya ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ta̱Jesús xíꞌin u̱ni̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ta̱a, káchí ra:
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ta saá ni̱xa̱ꞌa̱n na u̱ni̱ si̱ko̱ u̱xu̱ ta̱a, ta ni̱to̱nda̱a ki̱vi̱ ndikó na, ta kúsii̱ ní ini na, ta ki̱xaa̱ na no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n na siꞌa:
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Xa ta̱xi i̱ ndee̱ i̱ ndaꞌa̱ ndó ña kuchiño kundo̱so̱ ndó sa̱ta̱ tíko̱o̱ xíꞌin títisi̱ꞌma̱, ta kundeé ndó no̱o̱ ndiꞌi ndee̱ ñandiva̱ꞌa, ta nda̱ loꞌo o̱n kuchiño ña satakuéꞌe̱ ña ndóꞌó.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Ndóꞌó, kúsii̱ ní ini ndó vitin, xa̱ꞌa̱ ña kúchiño ndó xáꞌnda chiño ndó no̱o̱ níma̱ ndiva̱ꞌa. Ta va̱ꞌa ná kusii̱ ní ka̱ ini ndó chi Ndios xa ni̱kaꞌyi ra ki̱vi̱ ndó no̱o̱ tutu ña yóo ñoyívi ni̱no ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Ta mi̱i hora yóꞌo, ta Níma̱ Ndios sa̱kutú ña níma̱ ta̱Jesús xíꞌin ñasi̱i̱, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin Ndios siꞌa:
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ka̱ ra saá:
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ta saá ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin naxíka xíꞌin ra, káchí ra saá:
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Ta kui̱ya̱ xi̱na̱ꞌá ni̱xi̱yo kua̱ꞌa̱ ní naprofeta xíꞌin kua̱ꞌa̱ ní narey, ta ndiꞌi nayóꞌo ku̱too na koto na ña xíto ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na. Ta ku̱too na koni̱ so̱ꞌo na ña xíni̱ so̱ꞌo ndó vitin, ta ni̱‑kuchiño na ―káchí ta̱Jesús xíꞌin na.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Ta saá ki̱xaa̱ ñii ta̱maestro ta̱ xíni̱ va̱ꞌa nda̱yí Ndios ña ni̱taa ta̱Moisés xi̱na̱ꞌá, ta ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, chi kóni ra koto ndoso ñaꞌá ra, káchí ra saá:
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Ta nda̱kuii̱n ta̱yóꞌo, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Ta kóni ta̱maestro yóꞌo kasa nda̱a̱ ra xa̱ꞌa̱ mi̱i ra no̱o̱ ta̱Jesús, ta ña̱kán tuku ni̱nda̱ka̱ to̱ꞌon ra ta̱Jesús, ni̱ka̱ꞌa̱n ra saá:
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Ta nda̱kuii̱n ta̱Jesús, nda̱to̱ꞌon ra ñii cuento ña sanáꞌa ñaꞌá ra, káchí ra saá: San Lucas 10:25-37|src="CN01749BLk10.34.TIF" size="col" loc="Lk10.34" ref="10:34"
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Ta saá va̱xi ñii su̱tu̱, ta ni̱xaa̱ ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱a ta̱ ta̱kuéꞌe̱, ta xi̱ni kuiti ñaꞌá ra, ta ni̱yaꞌa xíyo ra, ta kua̱ꞌa̱n ra.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Ta saá va̱xi inka̱ ta̱a, ta̱táꞌan naLeví, na kúu na ndíso chiño xíꞌin veꞌe ño̱ꞌo káꞌno. Ki̱xaa̱ ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱ ta̱kuéꞌe̱, ta xi̱ni kuiti ñaꞌá ra, ta ni̱yaꞌa xíyo ra, ta kua̱ꞌa̱n ra.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Ta saá va̱xi inka̱ ta̱a ta̱ñoo Samaria, ta ki̱xaa̱ ra no̱o̱ kándúꞌu̱ ta̱ ta̱kuéꞌe̱. Tá xi̱ni ñaꞌá ra, ta ku̱ndáꞌví ní ini ra xi̱ni ra ta̱ ta̱kuéꞌe̱ yóꞌo.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Ta ni̱xaa̱ yatin ra no̱o̱ ra, ta ki̱xáꞌá ra chíkaa̱ ra aceite xíꞌin vino no̱o̱ ta̱kuéꞌe̱ ta̱yóꞌo ña kasa ta̱ta̱n ñaꞌá ra. Ta chi̱katón ra tiko̱to̱ ndiꞌi saá no̱o̱ ta̱kuéꞌe̱ ra. Ta nda̱níꞌi ñaꞌá ra, ta sa̱ndaa ñaꞌá ra sa̱ta̱ tíburro sa̱na̱ ra, ta na̱kiꞌin ra kua̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra ñii veꞌe no̱o̱ kísi̱n na xíka yichi̱, ta saá xi̱ndaa ñaꞌá ra.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Tá ni̱ti̱vi inka̱ ki̱vi̱, ta ta̱xi ta̱a ta̱Samaria yóꞌo o̱vi̱ si̱ꞌún denario ndaꞌa̱ ta̱ xíꞌin veꞌe yóꞌo, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ra xíꞌin ra: “Kundaa loꞌo ún ta̱ ta̱kuéꞌe̱ yóꞌo ná ndo̱o loꞌo ra veꞌe ún. Tá ni̱‑nani si̱ꞌún yóꞌo kutátán ra, ta chinóo ún si̱ꞌún mi̱i ún, ta saá chaꞌvi i̱ yóꞌó ki̱vi̱ ndikó i̱”, káchí ra. Saá ndi̱ꞌi cuento loꞌo yóꞌo ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ta̱maestro ta̱ sánáꞌa nda̱yí Ndios.
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Ta ni̱ka̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin ra:
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ta nda̱kuii̱n ra, ni̱ka̱ꞌa̱n ra:
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Kua̱ꞌa̱n ta̱Jesús xíꞌin naxíka xíꞌin ra, ta ni̱xaa̱ na ñii ñoo loꞌo. Ta ñii ñaꞌa̱ na̱ní ñá Marta na̱kiꞌin ñá na, ta ni̱ki̱ꞌvi na ini veꞌe ñá.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ta ñáMarta yóo ki̱ꞌvi̱ ñá na̱ní María, ta ki̱xaa̱ ñáMaría xi̱koo ñá yatin xa̱ꞌa̱ ta̱Jesús, ta xíni̱ so̱ꞌo ñá yukía̱ ndáto̱ꞌon ra.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Ta ñáMarta ndíꞌi ní ini ñá chi yóo kua̱ꞌa̱ ní chiño kasa ndivi ñá. Ta ki̱xaa̱ ñá no̱o̱ ta̱Jesús, ta ni̱ka̱ꞌa̱n ñá xíꞌin ra:
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Ta nda̱kuii̱n ra:
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Ta ñii chiño kúu ña xíni̱ ñóꞌó ka̱ no̱o̱ ndiꞌi inka̱ ña kísa ndivi ún. Ki̱ꞌvi̱ ún ñáMaría xa na̱ka̱xin ñá kasa ndivi ñá chiño ña xíni̱ ñóꞌó ka̱, chi yóo ñá, xíni̱ so̱ꞌo ñá to̱ꞌon ña káꞌa̱n i̱. Ta nda̱ ñii ni̱vi, o̱n váꞌa kindaa na chiño yóꞌo ndaꞌa̱ ñá ―káchí ta̱Jesús xíꞌin ñáMarta.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.