Mateus 25

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
1 Jesus disse:
2 Te úhúⁿ ñáyiu cuechi‑ǎⁿ ǐo váha cùtnuní iní‑yu, te úhúⁿ‑yu ñáhá.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi dùcaⁿ ñá túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ ñà túú ní cǎnehé‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Dico ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ néhě‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Te tée tnándaha‑áⁿ cúyàa‑dé quexìo‑dé núú ndétú ñàhá‑yu‑áⁿ, te nɨni dùcaⁿ cuyaa‑dé ní tnɨɨ ñaha sàní xií‑yu ní xídí‑yu.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Te cùu‑xi datná dava niú níhi ní cáháⁿ dava‑gá ñáyiu, te càchí‑yu: “Sa véxi tée tnándaha, chí táquèe quehé queheⁿ cuèndá‑ndó‑dě”, càchí‑yu.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Te ndɨ ùxí ñáyiu cuechi‑ǎⁿ nǐ ndacóo‑yu quìde túha‑yu lìntérnǎ‑yu.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi ñà túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii cue ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cùtnuní iní‑xi‑áⁿ: “Chí táxí nùu luha sá nděe lìntérná‑ndó ná nděe lìntérná‑ndɨ̌ chi ñá cuìní‑xi cáyú mee‑ni ndàhvá”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Te cue ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu: “Vá táxí nùu‑ndɨ́ chi vá tnàhá canehe chìuⁿ mee‑ndɨ́, te váha‑gá chí cuàháⁿ cuaaⁿ‑ndo nǔú cuè ñáyiu xǐdícó cuèndá sá vǎ cúmǎní xii‑ndo, te vá cúmǎní xii nchúhú tucu”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Te nɨni cuǎháⁿ ndɨ ùhúⁿ ñáyiu ducaⁿ ñà túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ cuǎnguaáⁿ‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu ní quexìo tée tnándaha. Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ queheⁿ cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑dé, te cuánguɨhu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé núú cóó vìco tnándaha, te sátá dúcáⁿ te ní nandedɨ́ yuyèhe.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Te òré ní nasáá cue ñáyiu cuechi ñǎyiu ní sánguaaⁿ sá nděe lìntérná‑xi‑áⁿ, te ní ngüíta‑yu càháⁿ‑yu xǐnutnɨ́ɨ‑yu ndàa sátá yuyèhe ndaa quehé, te xǎhǎⁿ‑yu xii tée tnǎndaha‑áⁿ: “¡Tǎta, nacaáⁿ yuyèhe na quɨ́hu‑ndɨ́!”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé.
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Te tée tnǎndaha‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchòhó ñá túú tàú‑ndó quɨ̌hu‑ndo vìco‑a, chi ñá túú tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha‑ndo xìi‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
14 Jesus continuou:
15 ’Te nàcuáa ndùu chiuⁿ quide ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé te ducaⁿ dǐhúⁿ nǐ sáñaha‑dě xii‑güedé, te ɨɨⁿ‑dé ní sáñaha‑dě úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ ǐo yahu nàni talentú, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑dě úú tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑dě ɨɨⁿ díhúⁿ‑ǎⁿ, te dǎtnùní ní quee‑dé cuáháⁿ‑dé.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Te tée ní queheⁿ cuèndá úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ nání tàlentú ní quide‑dé ndáhú ndɨhɨ‑xi te ní níhí tucu‑dé úhúⁿ‑gá tucu tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide tucu tée ní níhí ǔú díhúⁿ sǎ nání tàlentú‑áⁿ, chi ní quide‑dé ndáhú te ní níhí tucu‑dé úú‑gá tucu tnàhá.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Dico tée ní níhí ɨɨⁿ‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ chi da ní chiváha‑dé díhúⁿ pàtróóⁿ‑dě, chi ní xete‑dé ɨɨⁿ yaú te ní chindúxi‑dé.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 ’Te ní cuu cuéhé nduu sá nǐ quee pàtróóⁿ‑güedě‑áⁿ ní sángaca cuu‑dé, te ní nasáá‑dé te ní ngüíta‑dé quídé ndǎá‑dé ndɨhɨ‑güedé cuèndá díhúⁿ sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑dé xii‑güedé.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Te tée ní quendóo ndaha ǔhúⁿ tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑dě: “Pàtróóⁿ, náu úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑n xii‑í‑a, te ní sáháⁿ‑í ní quide‑í ndɨhɨ‑xi ndáhú te ní chídó‑xí ǔhúⁿ‑gá tucu tnàhá, te náu‑a naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑dě.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Te tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑dé: “Ío váha ní quide‑n, te vitna quìde ñaha‑í xii‑n ɨ̀ɨⁿ tée váha tée quìde ndáá, te sá sàcú díhúⁿ nǐ dándǒo ndaha ñaha‑ǐ xii‑n te ní quide ndáá‑n, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑n te vài‑gá taxi cuèndá ñáhà‑í xii‑n. Te vitna cuu cundecu‑n nǔú ndécù‑í, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ó cùndecu ndɨhɨ tnaha‑o”, cachí tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Te sátá dúcáⁿ te tée ní quendóo ndaha ǔú tnàhá díhúⁿ sǎ nání tàlentú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑güedě: “Pàtróóⁿ, náu úú tnàhá díhú sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑n‑a, te ní sáháⁿ‑í ní quide‑í ndɨhɨ‑xi ndáhú, te ní chídó‑xí ǔú‑gá tucu tnàhá, te náu‑a naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑güedě.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Te ní xáhaⁿ těe cùu patróóⁿ‑áⁿ xii‑dé: “Ío váha ní quide‑n, te vitna quìde ñaha‑í xii‑n ɨ̀ɨⁿ tée váha tée quìde ndáá, te sá sàcú díhúⁿ nǐ dándǒo ndaha ñaha‑ǐ xii‑n te ní quide ndáá‑n, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑n te vài‑gá taxi cuèndá‑í. Te vitna cuu cundecu‑n nǔú ndécù‑í, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ó cùndecu ndɨhɨ tnaha‑o”, cachí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Te tée ní ndóo ndaha ɨ̀ɨⁿ‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ: “Pàtróóⁿ, yúhú sa nàha‑í sá yòhó cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée ndùcu mee‑ni sá cúú‑xí mèe‑xi te tàhu‑n chiuⁿ cuáháⁿ nchúhú cue tée xìnu cuechi núú‑n sàcáⁿ‑ndɨ́ trìú, te òré ná nàtaxi tnaha‑ndɨ́, te yòhó dìcó‑nǎ náquèheⁿ cuendá‑n tàxúha‑n.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Te núu xíǎⁿ ní yùhú‑í cada‑í ndáhú ndɨhɨ díhúⁿ‑n, te ní sáháⁿ‑í ní xete‑í ɨɨⁿ yaú te ní chindúxi‑í, te náu díhúⁿ‑n‑áⁿ naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée cùu patróóⁿ‑áⁿ.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Te tée cùu patróóⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Yòhó cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée cuihna ìní‑xi xìnu cuechi núù‑í te cuhndu‑n, te núu yòhó sání ìní‑n sǎ cúù‑í ɨɨⁿ tée tàuchiuⁿ cuáháⁿ‑ndó sàcáⁿ‑ndó trìú te òré nátàxi tnaha‑ndo, te yúhú dìcó‑nǎ náquèheⁿ cuendá‑í nátàxúha‑í.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Te núu sàni iní‑n sǎ dúcáⁿ quìde‑í, te dasaⁿ nùu‑n díhùⁿ‑í te cúñaha‑n chǎhu‑yu dɨ́quɨ́‑xi ni cùu, te òré ndexìo‑í te sa ngódó lùha‑gá dɨ́quɨ́‑xi naqueheⁿ‑í ní cùu”, cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée xìnu cuechi‑áⁿ.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Te tée cùu patróóⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii dava‑gá cue tée ndècu ndɨhɨ‑dé: “Chí quéndèé ɨɨⁿ díhúⁿ sǎ nání tàlentú néhé těe‑áⁿ, te cuáha‑ndo těe nèhe úxí tnàhá dɨu‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Chi cue tée sa ndècu ndɨhɨ te níhí‑gǎ‑güedé cundecu ndɨhɨ‑güedé, te ni vǎ nìhí‑gá‑güedé ndèé cundecu nchaa sá cúndècu ndɨhɨ‑güedé. Te cue tée ñá túú nǎ ndécú ndɨ̀hɨ vai, te nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé vá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑güedé.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Te tée xìnu cuechi ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑áⁿ, chí tnɨ́ɨ́‑dě te daquɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó‑dě ɨɨⁿ xichi núú néé nǔú ǐo ndoho‑dé, te yàcáⁿ ndáhyú‑dé, te dìcó rúhñú‑nǎ cuu núhu‑dé sá sàtú iní‑dé sá ndóhó‑dě”, càchí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Duha sǎtnahá‑xi ndoho nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Te dàvá‑áⁿ natacá nchaa ñáyiu xǐndecu nɨ càa xico ñuyíú cundecú‑yu núù‑í, te cada‑í‑yu dàtná quídé ɨ̀ɨⁿ toli oré táú dɨ̀ɨⁿ‑dé nchaa mběé ndɨhɨ nchaa chìvá chi dɨ̀ɨⁿ taxi ndecu‑dé nchaa mběé, te dɨ̀ɨⁿ taxi ndecu‑dé nchaa chìvá.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cada‑í chi nchaa ñáyiu ní quide ndáá núù‑í ñáyiu‑áⁿ taxi ndecu‑í‑yu xio cùha‑í, te nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi ñá túú ní cuìní cada ndáá núù‑í ñáyiu‑áⁿ taxi ndecu‑í‑yu xio dàtni‑í.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Te ducaⁿ te yúhú tée ío cùnuu cúñaha‑ǐ xii ñáyiu na cùndecu xio cuha‑í: “Nchaa nchòhó ñáyiu ní quide váha ñaha Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí, chí nèhé chi vitna ní sáá nduu cùndecu‑ndo núú ndécú‑gǎ táxí tnùní‑gá, chi ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú sa ndècu túha tnàhí núú ndécú‑gǎ‑áⁿ sǎ nchòhó nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Te ducaⁿ chi òré xìhí‑í docó te ní taxi‑ndo sǎ nǐ xexi‑í, te òré yìchí‑í ndute te ní taxi‑ndo ndùte ní xihi‑í, te òré ñúhù‑í ichi te ní taxi‑ndo vèhe ní ndetatú‑í.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Te òré xíní ñùhu‑í dóó cuihnu‑í te ní taxi‑ndo, te òré ní cuhú‑í te ní quixi coto ñaha‑ndo xìi‑í, te òré ní xɨ́hɨ‑í vecaá te ní quixi tucu‑ndo nǐ quixi coto ñaha‑ndo xìi‑í”, duha cúñaha‑ǐ xii nchaa ñáyiu‑áⁿ.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ nǐ quide ndáá‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii‑í: “Yòhó Yaá cúú Xǐtohó‑ndɨ́, ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní tàxi‑ndɨ́ sá cáxí‑n òré xìhí‑n dòcó, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní tàxi‑ndɨ́ ndute coho‑n òré yìchí‑n.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Te ni ñà túú ní tàxi‑ndɨ́ vehe ndetatú‑n òré ñúhú‑n ìchi, te ni ñà túú ní tàxi‑ndɨ́ dóó cuihnu‑n òré xíní ñùhu‑n.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Te ni ñà túú ní quìxi coto ñaha‑ndɨ́ xii‑n òré ní cuhú‑n, te ni ñà túú ní quìxi coto ñaha‑ndɨ́ xii‑n òré ní xɨ́hɨ‑n vècaá”, duha quesàhá‑yu cúñàhá‑yu xii‑í.
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Te yúhú tée cùnuu cúñaha‑ǐ xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá sǎ vǎha ní quide‑ndo sǎ cúú‑xí nchàa ñáyiu xǐndecu ichi‑í cuěi ío ndàhú xǐndáa‑yu, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑ndo sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu, te cada iní‑ndó sǎ mèe‑í ducaⁿ nǐ quide‑ndo nǐ xito ñaha‑ndo xìi‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 ’Te dǎtnùní cúñaha‑ǐ xii ñáyiu na cùndecu xio datni‑í: “Nchaa nchòhó ñáyiu ní xíta nihnu chí xócuɨ̀ñɨ́ núú ndécù‑í‑a, chi nchòhó ní nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo núú ñùhú núú càyú, dɨu‑ni núú nǐ quide túha‑í cundecu sácuíhná ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te yàcáⁿ cundecu‑ndo nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Chi yúhú òré xìhí‑í docó te ñá túú ní tàxi‑ndo sá cáxì‑í, te ni òré yìchí‑í ndute te ñá túú ní tàxi‑ndo ndute coho‑í.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Te ni òré ní xúhuⁿ‑í ichi ñá túú ní tàxi‑ndo vehe ndetatú‑í, te ni òré xíní ñùhu‑í dóó cuihnu‑í te ñá túú ní tàxi‑ndo, te ni òré ní cuhú‑í te ñá túú ní quìxi‑ndo quixi coto ñaha‑ndo xii‑í, te ni òré ní xɨ́hɨ‑í vecaá te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìxi‑ndo quixi coto ñaha‑ndo xii‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Te ñáyiu‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii‑í: “Yòhó Yaá cúú Xǐtohó‑ndɨ́ ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré xìhí‑n dòcó cuèndá taxi‑ndɨ́ sá cáxí‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré yìchí‑n ndùte cuendá taxi‑ndɨ́ ndute coho‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ cuhuⁿ‑n ìchi cuendá taxi‑ndɨ́ vehe ndetatú‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré xíní ñùhu‑n dóó cuèndá taxi‑ndɨ́ dóó cuihnu‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré cùhú‑n cuèndá quixi coto ñaha‑ndɨ̌ xii‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ quɨhɨ‑n vècaá cuèndá quixi coto ñaha‑ndɨ̌ xii‑n”, duha quesàhá‑yu cúñàhá‑yu xii‑í.
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Te yúhú cúñaha‑ǐ xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ sǎ cuèndá sá ñà túú ní quìde‑ndo ɨɨⁿ sá vǎha sá cúú‑xí cuè ñáyiu ndècu ichi‑í cuěi ío ndàhú xǐndáa‑yu, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìde‑ndo sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu, te cada iní‑ndó sǎ mèe‑í ducaⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìde‑ndo sá vǎha sá cúú‑xì‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ quɨ̌hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te nchaa ñáyiu ní quide ndáá núù‑í ní xíndecu ñuyíú‑a, ñáyiu‑áⁿ nduu táhǔ‑yu ío váha cundecú‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.