Mateus 25
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Te úhúⁿ ñáyiu cuechi‑ǎⁿ ǐo váha cùtnuní iní‑yu, te úhúⁿ‑yu ñáhá.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi dùcaⁿ ñá túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ ñà túú ní cǎnehé‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Dico ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ néhě‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Te tée tnándaha‑áⁿ cúyàa‑dé quexìo‑dé núú ndétú ñàhá‑yu‑áⁿ, te nɨni dùcaⁿ cuyaa‑dé ní tnɨɨ ñaha sàní xií‑yu ní xídí‑yu.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 Te cùu‑xi datná dava niú níhi ní cáháⁿ dava‑gá ñáyiu, te càchí‑yu: “Sa véxi tée tnándaha, chí táquèe quehé queheⁿ cuèndá‑ndó‑dě”, càchí‑yu.
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Te ndɨ ùxí ñáyiu cuechi‑ǎⁿ nǐ ndacóo‑yu quìde túha‑yu lìntérnǎ‑yu.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi ñà túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii cue ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cùtnuní iní‑xi‑áⁿ: “Chí táxí nùu luha sá nděe lìntérná‑ndó ná nděe lìntérná‑ndɨ̌ chi ñá cuìní‑xi cáyú mee‑ni ndàhvá”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Te cue ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu: “Vá táxí nùu‑ndɨ́ chi vá tnàhá canehe chìuⁿ mee‑ndɨ́, te váha‑gá chí cuàháⁿ cuaaⁿ‑ndo nǔú cuè ñáyiu xǐdícó cuèndá sá vǎ cúmǎní xii‑ndo, te vá cúmǎní xii nchúhú tucu”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu.
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Te nɨni cuǎháⁿ ndɨ ùhúⁿ ñáyiu ducaⁿ ñà túú cùtnuní iní‑xi‑áⁿ cuǎnguaáⁿ‑yu sá nděe lìntérnǎ‑yu ní quexìo tée tnándaha. Te ndɨ ùhúⁿ ñáyiu cuechi cùtnuní iní‑xi‑áⁿ nǐ queheⁿ cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑dé, te cuánguɨhu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé núú cóó vìco tnándaha, te sátá dúcáⁿ te ní nandedɨ́ yuyèhe.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 Te òré ní nasáá cue ñáyiu cuechi ñǎyiu ní sánguaaⁿ sá nděe lìntérná‑xi‑áⁿ, te ní ngüíta‑yu càháⁿ‑yu xǐnutnɨ́ɨ‑yu ndàa sátá yuyèhe ndaa quehé, te xǎhǎⁿ‑yu xii tée tnǎndaha‑áⁿ: “¡Tǎta, nacaáⁿ yuyèhe na quɨ́hu‑ndɨ́!”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé.
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Te tée tnǎndaha‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchòhó ñá túú tàú‑ndó quɨ̌hu‑ndo vìco‑a, chi ñá túú tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha‑ndo xìi‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 ’Te nàcuáa ndùu chiuⁿ quide ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé te ducaⁿ dǐhúⁿ nǐ sáñaha‑dě xii‑güedé, te ɨɨⁿ‑dé ní sáñaha‑dě úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ ǐo yahu nàni talentú, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑dě úú tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ, te ɨngá‑dé ní sáñaha‑dě ɨɨⁿ díhúⁿ‑ǎⁿ, te dǎtnùní ní quee‑dé cuáháⁿ‑dé.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Te tée ní queheⁿ cuèndá úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ nání tàlentú ní quide‑dé ndáhú ndɨhɨ‑xi te ní níhí tucu‑dé úhúⁿ‑gá tucu tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide tucu tée ní níhí ǔú díhúⁿ sǎ nání tàlentú‑áⁿ, chi ní quide‑dé ndáhú te ní níhí tucu‑dé úú‑gá tucu tnàhá.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Dico tée ní níhí ɨɨⁿ‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ chi da ní chiváha‑dé díhúⁿ pàtróóⁿ‑dě, chi ní xete‑dé ɨɨⁿ yaú te ní chindúxi‑dé.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Te ní cuu cuéhé nduu sá nǐ quee pàtróóⁿ‑güedě‑áⁿ ní sángaca cuu‑dé, te ní nasáá‑dé te ní ngüíta‑dé quídé ndǎá‑dé ndɨhɨ‑güedé cuèndá díhúⁿ sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑dé xii‑güedé.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Te tée ní quendóo ndaha ǔhúⁿ tnàhá díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑dě: “Pàtróóⁿ, náu úhúⁿ tnàhá díhúⁿ sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑n xii‑í‑a, te ní sáháⁿ‑í ní quide‑í ndɨhɨ‑xi ndáhú te ní chídó‑xí ǔhúⁿ‑gá tucu tnàhá, te náu‑a naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑dě.
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Te tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑dé: “Ío váha ní quide‑n, te vitna quìde ñaha‑í xii‑n ɨ̀ɨⁿ tée váha tée quìde ndáá, te sá sàcú díhúⁿ nǐ dándǒo ndaha ñaha‑ǐ xii‑n te ní quide ndáá‑n, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑n te vài‑gá taxi cuèndá ñáhà‑í xii‑n. Te vitna cuu cundecu‑n nǔú ndécù‑í, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ó cùndecu ndɨhɨ tnaha‑o”, cachí tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Te sátá dúcáⁿ te tée ní quendóo ndaha ǔú tnàhá díhúⁿ sǎ nání tàlentú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑güedě: “Pàtróóⁿ, náu úú tnàhá díhú sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha‑n‑a, te ní sáháⁿ‑í ní quide‑í ndɨhɨ‑xi ndáhú, te ní chídó‑xí ǔú‑gá tucu tnàhá, te náu‑a naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii pàtróóⁿ‑güedě.
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Te ní xáhaⁿ těe cùu patróóⁿ‑áⁿ xii‑dé: “Ío váha ní quide‑n, te vitna quìde ñaha‑í xii‑n ɨ̀ɨⁿ tée váha tée quìde ndáá, te sá sàcú díhúⁿ nǐ dándǒo ndaha ñaha‑ǐ xii‑n te ní quide ndáá‑n, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑n te vài‑gá taxi cuèndá‑í. Te vitna cuu cundecu‑n nǔú ndécù‑í, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ó cùndecu ndɨhɨ tnaha‑o”, cachí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Te tée ní ndóo ndaha ɨ̀ɨⁿ‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ: “Pàtróóⁿ, yúhú sa nàha‑í sá yòhó cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée ndùcu mee‑ni sá cúú‑xí mèe‑xi te tàhu‑n chiuⁿ cuáháⁿ nchúhú cue tée xìnu cuechi núú‑n sàcáⁿ‑ndɨ́ trìú, te òré ná nàtaxi tnaha‑ndɨ́, te yòhó dìcó‑nǎ náquèheⁿ cuendá‑n tàxúha‑n.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Te núu xíǎⁿ ní yùhú‑í cada‑í ndáhú ndɨhɨ díhúⁿ‑n, te ní sáháⁿ‑í ní xete‑í ɨɨⁿ yaú te ní chindúxi‑í, te náu díhúⁿ‑n‑áⁿ naqueheⁿ cuèndá‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée cùu patróóⁿ‑áⁿ.
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Te tée cùu patróóⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Yòhó cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée cuihna ìní‑xi xìnu cuechi núù‑í te cuhndu‑n, te núu yòhó sání ìní‑n sǎ cúù‑í ɨɨⁿ tée tàuchiuⁿ cuáháⁿ‑ndó sàcáⁿ‑ndó trìú te òré nátàxi tnaha‑ndo, te yúhú dìcó‑nǎ náquèheⁿ cuendá‑í nátàxúha‑í.
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Te núu sàni iní‑n sǎ dúcáⁿ quìde‑í, te dasaⁿ nùu‑n díhùⁿ‑í te cúñaha‑n chǎhu‑yu dɨ́quɨ́‑xi ni cùu, te òré ndexìo‑í te sa ngódó lùha‑gá dɨ́quɨ́‑xi naqueheⁿ‑í ní cùu”, cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée xìnu cuechi‑áⁿ.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Te tée cùu patróóⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii dava‑gá cue tée ndècu ndɨhɨ‑dé: “Chí quéndèé ɨɨⁿ díhúⁿ sǎ nání tàlentú néhé těe‑áⁿ, te cuáha‑ndo těe nèhe úxí tnàhá dɨu‑ni díhúⁿ‑ǎⁿ.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Chi cue tée sa ndècu ndɨhɨ te níhí‑gǎ‑güedé cundecu ndɨhɨ‑güedé, te ni vǎ nìhí‑gá‑güedé ndèé cundecu nchaa sá cúndècu ndɨhɨ‑güedé. Te cue tée ñá túú nǎ ndécú ndɨ̀hɨ vai, te nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé vá cúndècu ndɨhɨ‑gá‑güedé.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Te tée xìnu cuechi ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑áⁿ, chí tnɨ́ɨ́‑dě te daquɨ̀hɨ́ⁿ‑ndó‑dě ɨɨⁿ xichi núú néé nǔú ǐo ndoho‑dé, te yàcáⁿ ndáhyú‑dé, te dìcó rúhñú‑nǎ cuu núhu‑dé sá sàtú iní‑dé sá ndóhó‑dě”, càchí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Duha sǎtnahá‑xi ndoho nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Te dàvá‑áⁿ natacá nchaa ñáyiu xǐndecu nɨ càa xico ñuyíú cundecú‑yu núù‑í, te cada‑í‑yu dàtná quídé ɨ̀ɨⁿ toli oré táú dɨ̀ɨⁿ‑dé nchaa mběé ndɨhɨ nchaa chìvá chi dɨ̀ɨⁿ taxi ndecu‑dé nchaa mběé, te dɨ̀ɨⁿ taxi ndecu‑dé nchaa chìvá.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cada‑í chi nchaa ñáyiu ní quide ndáá núù‑í ñáyiu‑áⁿ taxi ndecu‑í‑yu xio cùha‑í, te nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi ñá túú ní cuìní cada ndáá núù‑í ñáyiu‑áⁿ taxi ndecu‑í‑yu xio dàtni‑í.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Te ducaⁿ te yúhú tée ío cùnuu cúñaha‑ǐ xii ñáyiu na cùndecu xio cuha‑í: “Nchaa nchòhó ñáyiu ní quide váha ñaha Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí, chí nèhé chi vitna ní sáá nduu cùndecu‑ndo núú ndécú‑gǎ táxí tnùní‑gá, chi ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú sa ndècu túha tnàhí núú ndécú‑gǎ‑áⁿ sǎ nchòhó nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Te ducaⁿ chi òré xìhí‑í docó te ní taxi‑ndo sǎ nǐ xexi‑í, te òré yìchí‑í ndute te ní taxi‑ndo ndùte ní xihi‑í, te òré ñúhù‑í ichi te ní taxi‑ndo vèhe ní ndetatú‑í.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Te òré xíní ñùhu‑í dóó cuihnu‑í te ní taxi‑ndo, te òré ní cuhú‑í te ní quixi coto ñaha‑ndo xìi‑í, te òré ní xɨ́hɨ‑í vecaá te ní quixi tucu‑ndo nǐ quixi coto ñaha‑ndo xìi‑í”, duha cúñaha‑ǐ xii nchaa ñáyiu‑áⁿ.
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ nǐ quide ndáá‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii‑í: “Yòhó Yaá cúú Xǐtohó‑ndɨ́, ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní tàxi‑ndɨ́ sá cáxí‑n òré xìhí‑n dòcó, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní tàxi‑ndɨ́ ndute coho‑n òré yìchí‑n.
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Te ni ñà túú ní tàxi‑ndɨ́ vehe ndetatú‑n òré ñúhú‑n ìchi, te ni ñà túú ní tàxi‑ndɨ́ dóó cuihnu‑n òré xíní ñùhu‑n.
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Te ni ñà túú ní quìxi coto ñaha‑ndɨ́ xii‑n òré ní cuhú‑n, te ni ñà túú ní quìxi coto ñaha‑ndɨ́ xii‑n òré ní xɨ́hɨ‑n vècaá”, duha quesàhá‑yu cúñàhá‑yu xii‑í.
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Te yúhú tée cùnuu cúñaha‑ǐ xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá sǎ vǎha ní quide‑ndo sǎ cúú‑xí nchàa ñáyiu xǐndecu ichi‑í cuěi ío ndàhú xǐndáa‑yu, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑ndo sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu, te cada iní‑ndó sǎ mèe‑í ducaⁿ nǐ quide‑ndo nǐ xito ñaha‑ndo xìi‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Te dǎtnùní cúñaha‑ǐ xii ñáyiu na cùndecu xio datni‑í: “Nchaa nchòhó ñáyiu ní xíta nihnu chí xócuɨ̀ñɨ́ núú ndécù‑í‑a, chi nchòhó ní nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo núú ñùhú núú càyú, dɨu‑ni núú nǐ quide túha‑í cundecu sácuíhná ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te yàcáⁿ cundecu‑ndo nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Chi yúhú òré xìhí‑í docó te ñá túú ní tàxi‑ndo sá cáxì‑í, te ni òré yìchí‑í ndute te ñá túú ní tàxi‑ndo ndute coho‑í.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Te ni òré ní xúhuⁿ‑í ichi ñá túú ní tàxi‑ndo vehe ndetatú‑í, te ni òré xíní ñùhu‑í dóó cuihnu‑í te ñá túú ní tàxi‑ndo, te ni òré ní cuhú‑í te ñá túú ní quìxi‑ndo quixi coto ñaha‑ndo xii‑í, te ni òré ní xɨ́hɨ‑í vecaá te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìxi‑ndo quixi coto ñaha‑ndo xii‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Te ñáyiu‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii‑í: “Yòhó Yaá cúú Xǐtohó‑ndɨ́ ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré xìhí‑n dòcó cuèndá taxi‑ndɨ́ sá cáxí‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré yìchí‑n ndùte cuendá taxi‑ndɨ́ ndute coho‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ cuhuⁿ‑n ìchi cuendá taxi‑ndɨ́ vehe ndetatú‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré xíní ñùhu‑n dóó cuèndá taxi‑ndɨ́ dóó cuihnu‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ òré cùhú‑n cuèndá quixi coto ñaha‑ndɨ̌ xii‑n, te ni ɨ̀ɨⁿ xito ñá túú ní xìní‑ndɨ́ quɨhɨ‑n vècaá cuèndá quixi coto ñaha‑ndɨ̌ xii‑n”, duha quesàhá‑yu cúñàhá‑yu xii‑í.
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Te yúhú cúñaha‑ǐ xií‑yu: “Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ sǎ cuèndá sá ñà túú ní quìde‑ndo ɨɨⁿ sá vǎha sá cúú‑xí cuè ñáyiu ndècu ichi‑í cuěi ío ndàhú xǐndáa‑yu, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìde‑ndo sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu, te cada iní‑ndó sǎ mèe‑í ducaⁿ nǐ quide‑ndo ñà túú ní quìde‑ndo sá vǎha sá cúú‑xì‑í”, duha cúñaha‑ǐ xií‑yu.
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ quɨ̌hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te nchaa ñáyiu ní quide ndáá núù‑í ní xíndecu ñuyíú‑a, ñáyiu‑áⁿ nduu táhǔ‑yu ío váha cundecú‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.