Mateus 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te sátá nǐ yáha ducaⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá nchaa ñuú cáá yàtni xíáⁿ dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá.
1 Após ter dado instruções aos seus doze discípulos, Jesus partiu para ensinar e pregar nas cidades daquela região.
2 Te té Juàá yɨ̀hɨ‑dé vecaá te ní níhí‑dě tnúhu nchaa nàcuáa quìde Xítohó Jesucrìstú. Te sátá dúcáⁿ te ní tendaha‑dě ɨɨⁿ ǔú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús.
2 Tendo João, em sua prisão, ouvido falar das obras de Cristo, mandou-lhe dizer pelos seus discípulos:
3 Te òré ní quexìo‑güedé núú ndécú‑gǎ, te xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nàcuáa ní xáhaⁿ tě Juàá xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
3 Sois vós aquele que deve vir, ou devemos esperar por outro?
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
4 Respondeu-lhes Jesus: Ide e contai a João o que ouvistes e o que vistes:
5 Te cúñaha‑ndo xìi‑dé sá quídé tǎtna‑í núú cuè ñáyiu cuàá, te quìde tátna‑í cue ñáyiu yacua, ndɨhɨ cue ñáyiu tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu, ndɨhɨ cue ñáyiu doho, nchaa ñáyiu‑áⁿ quídé tǎtna‑í, te ndǔha‑yu, te ndéé tnàhá cue ñáyiu sa ní xíhí dándòto‑í cúñaha‑ndo. Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑dé sá nděcuu‑í dánèhé‑í nchaa ñáyiu ndàhú, tnúhu sá sánú ìchi ñaha xií‑yu nàcuáa naníhí tàhú‑yu.
5 os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, o Evangelho é anunciado aos pobres...
6 Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑dé sá ǐo váha táhú nchaa ñáyiu ñá túú quìde sáá iní‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑í, duha cúñaha‑ndo xìi‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
6 Bem-aventurado aquele para quem eu não for ocasião de queda!
7 Te sátá nǐ yáha‑güedé cuánuhú‑güedé te ní ngüíta Jèsús ní cáháⁿ‑gá núú ñǎyiu cuèndá té Juàá, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
7 Tendo eles partido, disse Jesus à multidão a respeito de João: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
8 Te ni ñà túú ní sǎháⁿ ndéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ tée nìhnu dóó vǎha dóó vii càa. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ncháá ñǎyiu nìhnu dóó vǎha dóó vii càa xíndecú‑yu vehe cue tée cùnuu yɨndaha ñáyiu.
8 Que fostes ver, então? Um homem vestido com roupas luxuosas? Mas os que estão revestidos de tais roupas vivem nos palácios dos reis.
9 Dico nchòhó chi ní sándéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te ndáá sá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ tée càháⁿ tnúhu‑gá cúú‑dě, te cùnuu‑gá‑dé dàcúúxí dàva‑gá cue tée càháⁿ tnúhu‑gá.
9 Então por que fostes para lá? Para ver um profeta? Sim, digo-vos eu, mais que um profeta.
10 Te dɨu cuèndá té Juàá‑áⁿ càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii Crìstú, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ:
10 É dele que está escrito: Eis que eu envio meu mensageiro diante de ti para te preparar o caminho {Ml 3,1}.
11 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ cue tée ñuyíú‑a ñá túú cùnuu‑güedé dàtná cúnùu té Juàá tée dàcuandute ñaha xii ñáyiu. Te nchaa ñáyiu sa ta ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí vitna cuáháⁿ cúnùu‑gá‑ni tucú‑yu dàcúúxí tě Juàá cuěi cùú‑yu ñáyiu ñá túú cùnuu dacúúxí dàva‑gá ñáyiu yɨ̀ndaha‑gá.
11 Em verdade vos digo: entre os filhos das mulheres, não surgiu outro maior que João Batista. No entanto, o menor no Reino dos céus é maior do que ele.
12 ’Te ndéé cútnàhá ní ngüíta té Juàá tée dàcuandute ñaha xii ñáyiu càháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí ñuyíú‑a, ndéé dàvá‑áⁿ nǐ ngüíta ñáyiu cuìní‑yu sá ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu te ndùcu ndeé‑yu quìdé‑yu nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu.
12 Desde a época de João Batista até o presente, o Reino dos céus é arrebatado à força e são os violentos que o conquistam.
13 Te nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ cáháⁿ‑güedé sá dɨ́ú‑gǎ ndɨ́hu ndaha‑gǎ cue ñáyiu, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ cáháⁿ tucu ndíi Moìsés ní ngódó tnùní núú tùtú ndíi. Te dɨu‑ni ducaⁿ cùnuu nchaa tnúhu‑áⁿ càháⁿ‑xi nàcuáa ndɨ́hu ndaha Yǎ Ndiǒxí ñáyiu ndéé ní sáá nduu nǐ ngüíta té Juàá càháⁿ‑dé tnúhu‑gá ñuyíú‑a.
13 Porque os profetas e a lei tiveram a palavra até João.
14 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cádá cuèndá‑ndó, chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi sá ndíxí tě Èliás, te dɨu núú tě Èliás‑áⁿ nǐ quide té Juàá.
14 E, se quereis compreender, é ele o Elias que devia voltar.
15 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndèdóho nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a te ío váha chí cuǎha cuèndá.
15 Quem tem ouvidos, ouça.
16 ’Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo nàcuáa sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu ndècu vitna. Chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue landú sácǒo núú yǎhu dàdɨquɨ‑güexi te níhi càháⁿ‑güexi, te xǐtnàha‑güexi ndɨ mee landú‑güexi:
16 A quem hei de comparar esta geração? É semelhante a meninos sentados nas praças que gritam aos seus companheiros:
17 “Ní tɨú‑ndɨ́ yaá ndɨhɨ vǐlu te ñá túú ní cuìní‑ndó càta‑ndo. Te ío yica ìní ní xita yuhu‑ndɨ̌ te ñá túú ní ndǎhyú‑ndó”, càchí‑güexi xǐtnàha‑güexi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu ndècu vitna,
17 Tocamos a flauta e não dançais, cantamos uma lamentação e não chorais.
18 chi té Juàá ío ndàhú ní xóo caxi‑dé, te ni ñà túú ní xǒo coho‑dé ndudí ndéhé yoho yàha stilé sá sà ní nduu‑xi ndidí, te sá dúcáⁿ nǐ xóo cada‑dé te ní cachí‑yu sá nǐ xíndecu ndɨhɨ‑dé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
18 João veio; ele não bebia e não comia, e disseram: Ele está possesso de um demônio.
19 Te sátá nǐ quexìo yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te xèxi‑í xìhi‑í quídè‑í, te càchí‑yu sá yǔhú cúù‑í ɨɨⁿ tée xèxi vihi te xìhi vihi, te càchí tucú‑yu sá cúù‑í tée xìca cuu ndɨhɨ cue tée cuihna ìní‑xi quìde cobrá ñáhá xìí‑yu cuèndá impuèstú ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ndècu ichi cuehé ichi duha, duha càchí‑yu. Te ñáyiu ní tnahá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ quídě‑yu sá vǎha nàcuáa cutnùní sá méé‑gǎ ío ndècu ndɨhɨ‑gá sá xìní tnùní‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
19 O Filho do Homem vem, come e bebe, e dizem: É um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e dos devassos. Mas a sabedoria foi justificada por seus filhos.
20 Te Jèsús ní ngüíta‑gá càháⁿ‑gá dóho nchaa ñáyiu ñuú núú ǐo‑gá vài núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá, chi nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ ñà túú cuìní‑yu ndixi túu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
20 Depois Jesus começou a censurar as cidades, onde tinha feito grande número de seus milagres, por terem recusado arrepender-se:
21 —¡Ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Coràzín! ¡Te ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Bètsaidá! Chi núu dìcó ñuú Tìrú ndɨhɨ ñuú Sìdón ní quìde‑í nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada datná ní quide‑í ñuú‑ndó‑á nǐ xiní‑ndó ñá, te sá ndéé ama‑gá cuihnú‑yu dóó ndàhú te cunu cóo‑yu núú yàá cuèndá sá ndíxí cuěchi iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ni cùu.
21 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque se tivessem sido feitos em Tiro e em Sidônia os milagres que foram feitos em vosso meio, há muito tempo elas se teriam arrependido sob o cilício e a cinza.
22 Dico sáá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Tìrú ndɨhɨ ñáyiu ñuú Sìdón.
22 Por isso vos digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Tiro e para Sidônia que para vós!
23 Te nchòhó cue ñáyiu ñuú Capèrnaúm ío quìde cahnu‑ndo mee‑ndo, te quìde iní‑ndó sǎ sà cuándaa‑ná‑ndó àndɨu, dico ñáhá chi núú ùhú núú ndàhú nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo. Te núu dìcó ñuú Sòdomá ní quìde‑í nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada datná ní quide‑í ñuú‑ndó nǐ xiní‑ndó ñá, te ñáyiu‑áⁿ vǎ náǎ‑yu chi cundecu‑ní‑yu ndéé vitna ni cùu.
23 E tu, Cafarnaum, serás elevada até o céu? Não! Serás atirada até o inferno! Porque, se Sodoma tivesse visto os milagres que foram feitos dentro dos teus muros, subsistiria até este dia.
24 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Sòdomá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ.
24 Por isso te digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Sodoma do que para ti!
25 Te sátá xǐǎⁿ te Jèsús ní ngüíta‑gá càháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ:
25 Por aquele tempo, Jesus pronunciou estas palavras: Eu te bendigo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas aos sábios e entendidos e as revelaste aos pequenos.
26 Chi ducaⁿ cuìní‑n cùnduu —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ.
26 Sim, Pai, eu te bendigo, porque assim foi do teu agrado.
27 Te xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
27 Todas as coisas me foram dadas por meu Pai; ninguém conhece o Filho, senão o Pai, e ninguém conhece o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho quiser revelá-lo.
28 Te nchaa nchòhó ñáyiu ñá túú ndècu váha, ñáyiu ñá túú nìhí nàcuáa cada cundecu váha iní‑xi quixi‑ndo tùha ñaha‑ndo xii‑í nàcuáa ducaⁿ cùndecu váha iní‑ndó.
28 Vinde a mim, vós todos que estais aflitos sob o fardo, e eu vos aliviarei.
29 Te cuu vii cuu váha iní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo nchaa tnúhu càháⁿ‑í, te ío dacuàha‑ndo, te ducaⁿ càda‑ndo chi yúhú ío càhnu iní‑í, te ío ndàhú iní‑í. Te núu ducaⁿ na càda‑ndo te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
29 Tomai meu jugo sobre vós e recebei minha doutrina, porque eu sou manso e humilde de coração e achareis o repouso para as vossas almas.
30 Te tnɨɨ‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑í chi ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ sá věe, chi cada iní‑ndó sǎ cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ chìuⁿ ñamá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
30 Porque meu jugo é suave e meu peso é leve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.