Mateus 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te sátá nǐ yáha ducaⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá nchaa ñuú cáá yàtni xíáⁿ dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá.
1 Quando acabou de dar essas ordens aos seus doze discípulos, Jesus saiu daquele lugar e foi ensinar e anunciar a sua mensagem nas cidades que ficavam perto dali.
2 Te té Juàá yɨ̀hɨ‑dé vecaá te ní níhí‑dě tnúhu nchaa nàcuáa quìde Xítohó Jesucrìstú. Te sátá dúcáⁿ te ní tendaha‑dě ɨɨⁿ ǔú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé cuáháⁿ‑güedé núú ndécú Jèsús.
2 João Batista estava na cadeia e, quando ouviu falar do que Cristo fazia, mandou que alguns dos seus discípulos
3 Te òré ní quexìo‑güedé núú ndécú‑gǎ, te xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nàcuáa ní xáhaⁿ tě Juàá xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
3 fossem perguntar a ele: — O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
4 Jesus respondeu:
5 Te cúñaha‑ndo xìi‑dé sá quídé tǎtna‑í núú cuè ñáyiu cuàá, te quìde tátna‑í cue ñáyiu yacua, ndɨhɨ cue ñáyiu tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu, ndɨhɨ cue ñáyiu doho, nchaa ñáyiu‑áⁿ quídé tǎtna‑í, te ndǔha‑yu, te ndéé tnàhá cue ñáyiu sa ní xíhí dándòto‑í cúñaha‑ndo. Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑dé sá nděcuu‑í dánèhé‑í nchaa ñáyiu ndàhú, tnúhu sá sánú ìchi ñaha xií‑yu nàcuáa naníhí tàhú‑yu.
5 Digam a ele que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são curados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e os pobres recebem o
6 Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑dé sá ǐo váha táhú nchaa ñáyiu ñá túú quìde sáá iní‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑í, duha cúñaha‑ndo xìi‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
6 E felizes são aqueles que não abandonam a sua fé em mim!
7 Te sátá nǐ yáha‑güedé cuánuhú‑güedé te ní ngüíta Jèsús ní cáháⁿ‑gá núú ñǎyiu cuèndá té Juàá, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
7 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
8 Te ni ñà túú ní sǎháⁿ ndéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ tée nìhnu dóó vǎha dóó vii càa. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ncháá ñǎyiu nìhnu dóó vǎha dóó vii càa xíndecú‑yu vehe cue tée cùnuu yɨndaha ñáyiu.
8 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem moram nos palácios!
9 Dico nchòhó chi ní sándéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te ndáá sá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ tée càháⁿ tnúhu‑gá cúú‑dě, te cùnuu‑gá‑dé dàcúúxí dàva‑gá cue tée càháⁿ tnúhu‑gá.
9 Então me digam: o que esperavam ver? Um
10 Te dɨu cuèndá té Juàá‑áⁿ càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii Crìstú, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ:
10 Porque João é aquele a respeito de quem as
11 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ cue tée ñuyíú‑a ñá túú cùnuu‑güedé dàtná cúnùu té Juàá tée dàcuandute ñaha xii ñáyiu. Te nchaa ñáyiu sa ta ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí vitna cuáháⁿ cúnùu‑gá‑ni tucú‑yu dàcúúxí tě Juàá cuěi cùú‑yu ñáyiu ñá túú cùnuu dacúúxí dàva‑gá ñáyiu yɨ̀ndaha‑gá.
11 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: de todos os homens que já nasceram, João Batista é o maior. Porém quem é menor no
12 ’Te ndéé cútnàhá ní ngüíta té Juàá tée dàcuandute ñaha xii ñáyiu càháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí ñuyíú‑a, ndéé dàvá‑áⁿ nǐ ngüíta ñáyiu cuìní‑yu sá ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu te ndùcu ndeé‑yu quìdé‑yu nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu.
12 Desde os dias em que João anunciava a sua mensagem, até hoje, o Reino do Céu tem sido atacado com violência, e as pessoas violentas tentam conquistá-lo.
13 Te nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ cáháⁿ‑güedé sá dɨ́ú‑gǎ ndɨ́hu ndaha‑gǎ cue ñáyiu, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ cáháⁿ tucu ndíi Moìsés ní ngódó tnùní núú tùtú ndíi. Te dɨu‑ni ducaⁿ cùnuu nchaa tnúhu‑áⁿ càháⁿ‑xi nàcuáa ndɨ́hu ndaha Yǎ Ndiǒxí ñáyiu ndéé ní sáá nduu nǐ ngüíta té Juàá càháⁿ‑dé tnúhu‑gá ñuyíú‑a.
13 Até o tempo de João, todos os
14 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cádá cuèndá‑ndó, chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi sá ndíxí tě Èliás, te dɨu núú tě Èliás‑áⁿ nǐ quide té Juàá.
14 E, se vocês querem crer na mensagem deles, João é Elias, que estava para vir.
15 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndèdóho nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a te ío váha chí cuǎha cuèndá.
15 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
16 ’Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo nàcuáa sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu ndècu vitna. Chi ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue landú sácǒo núú yǎhu dàdɨquɨ‑güexi te níhi càháⁿ‑güexi, te xǐtnàha‑güexi ndɨ mee landú‑güexi:
16 — Mas com quem posso comparar as pessoas de hoje? São como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
17 “Ní tɨú‑ndɨ́ yaá ndɨhɨ vǐlu te ñá túú ní cuìní‑ndó càta‑ndo. Te ío yica ìní ní xita yuhu‑ndɨ̌ te ñá túú ní ndǎhyú‑ndó”, càchí‑güexi xǐtnàha‑güexi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu ndècu vitna,
17 “Nós tocamos músicas de casamento,
18 chi té Juàá ío ndàhú ní xóo caxi‑dé, te ni ñà túú ní xǒo coho‑dé ndudí ndéhé yoho yàha stilé sá sà ní nduu‑xi ndidí, te sá dúcáⁿ nǐ xóo cada‑dé te ní cachí‑yu sá nǐ xíndecu ndɨhɨ‑dé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
18 João Batista jejua e não bebe vinho, e todos dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
19 Te sátá nǐ quexìo yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te xèxi‑í xìhi‑í quídè‑í, te càchí‑yu sá yǔhú cúù‑í ɨɨⁿ tée xèxi vihi te xìhi vihi, te càchí tucú‑yu sá cúù‑í tée xìca cuu ndɨhɨ cue tée cuihna ìní‑xi quìde cobrá ñáhá xìí‑yu cuèndá impuèstú ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ndècu ichi cuehé ichi duha, duha càchí‑yu. Te ñáyiu ní tnahá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ quídě‑yu sá vǎha nàcuáa cutnùní sá méé‑gǎ ío ndècu ndɨhɨ‑gá sá xìní tnùní‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
19 O
20 Te Jèsús ní ngüíta‑gá càháⁿ‑gá dóho nchaa ñáyiu ñuú núú ǐo‑gá vài núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá, chi nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ ñà túú cuìní‑yu ndixi túu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
20 Então Jesus começou a acusar as cidades onde tinha feito muitos milagres. Ele fez isso porque os seus moradores não haviam se arrependido dos seus pecados. Jesus disse:
21 —¡Ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Coràzín! ¡Te ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Bètsaidá! Chi núu dìcó ñuú Tìrú ndɨhɨ ñuú Sìdón ní quìde‑í nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada datná ní quide‑í ñuú‑ndó‑á nǐ xiní‑ndó ñá, te sá ndéé ama‑gá cuihnú‑yu dóó ndàhú te cunu cóo‑yu núú yàá cuèndá sá ndíxí cuěchi iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ni cùu.
21 — Ai de você, cidade de Corazim! Ai de você, cidade de Betsaida! Porque, se os milagres que foram feitos em vocês tivessem sido feitos nas cidades de Tiro e de Sidom, os seus moradores já teriam abandonado os seus pecados há muito tempo. E, para mostrarem que estavam arrependidos, teriam vestido roupa feita de pano grosseiro e teriam jogado cinzas na cabeça!
22 Dico sáá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Tìrú ndɨhɨ ñáyiu ñuú Sìdón.
22 Pois eu afirmo a vocês que, no Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida.
23 Te nchòhó cue ñáyiu ñuú Capèrnaúm ío quìde cahnu‑ndo mee‑ndo, te quìde iní‑ndó sǎ sà cuándaa‑ná‑ndó àndɨu, dico ñáhá chi núú ùhú núú ndàhú nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo. Te núu dìcó ñuú Sòdomá ní quìde‑í nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada datná ní quide‑í ñuú‑ndó nǐ xiní‑ndó ñá, te ñáyiu‑áⁿ vǎ náǎ‑yu chi cundecu‑ní‑yu ndéé vitna ni cùu.
23 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
24 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Sòdomá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ.
24 Pois eu afirmo a vocês que, no Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Sodoma do que de você, Cafarnaum.
25 Te sátá xǐǎⁿ te Jèsús ní ngüíta‑gá càháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ:
25 Naquela ocasião Jesus disse:
26 Chi ducaⁿ cuìní‑n cùnduu —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ.
26 Sim, ó Pai, tu tiveste prazer em fazer isso.
27 Te xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
27 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
28 Te nchaa nchòhó ñáyiu ñá túú ndècu váha, ñáyiu ñá túú nìhí nàcuáa cada cundecu váha iní‑xi quixi‑ndo tùha ñaha‑ndo xii‑í nàcuáa ducaⁿ cùndecu váha iní‑ndó.
28 — Venham a mim, todos vocês que estão cansados de carregar as suas pesadas cargas, e eu lhes darei descanso.
29 Te cuu vii cuu váha iní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo nchaa tnúhu càháⁿ‑í, te ío dacuàha‑ndo, te ducaⁿ càda‑ndo chi yúhú ío càhnu iní‑í, te ío ndàhú iní‑í. Te núu ducaⁿ na càda‑ndo te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
29 Sejam meus seguidores e aprendam comigo porque sou bondoso e tenho um coração humilde; e vocês encontrarão descanso.
30 Te tnɨɨ‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑í chi ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ sá věe, chi cada iní‑ndó sǎ cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ chìuⁿ ñamá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
30 Os deveres que eu exijo de vocês são fáceis, e a carga que eu ponho sobre vocês é leve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.