Lucas 24

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ndumìngú nehé víhí‑ní cuǎháⁿ tucu ñáyiu dɨ̀hɨ́ núú nchìí yaú ní chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te nèhé‑yu nchaa sá sàháⁿ tnámí nǐ quide túha‑yu‑áⁿ cuǎháⁿ, te tnàhá tucu ɨɨⁿ ǔú‑gá tnàha dɨhɨ́‑yu nchìcúⁿ ñáhá xìí‑yu cuáháⁿ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Te òré ní quexìó‑yu yuhu yàú‑áⁿ te ní xiní‑yu sá yǔú ndèdɨ́ ɨɨⁿ xio‑ná ndécú,
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 te ní quɨ́hu‑yu xɨtɨ́ yaú‑áⁿ, dico ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú Jèsús yɨ́hɨ́.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ñá ní cùtnuní tnàhí iní‑yu ndèé ichi cuáháⁿ yɨquɨ cùñú‑gá, te ní xiní‑yu úú espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xǐnutnɨ́ɨ‑xi dɨ̀ñɨ́‑yu te xǐxíhnu‑xi dóó chàhnchí.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Te ní yùhú‑yu te ñá túú ní cùyɨɨ́‑yu cundèhé‑yu cue espíritú‑áⁿ, te cue espíritú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi xìí‑yu:
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Te ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑gá ndécú ìha chi sa ní ndoto‑gá, te chí dándàcu iní nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cútnàhá ní xíndecu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá distrìtú Galìleá,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 chi ní cachí‑gá sá méé‑gǎ cúú‑gǎ ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te dacuɨtɨ́í cuǎha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑gá núú cuè tée ndècu ichi cuehé ichi duha, te cata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí, te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑gá dico nduu úní sá cùú‑gá te ndoto‑gá, duha ní cachí‑gá xii‑ndo.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní‑yu tnúhu ní cáháⁿ Jèsús.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Te sátá dúcáⁿ te ní naquehéⁿ‑yu ichi cuánuhú‑yu, te ní caní‑yu cuèndú núú ndɨ̀ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ núú dàva‑gá ñáyiu.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Te ñáyiu ducaⁿ nàha tnúhu cuánuhú núú‑güedě‑áⁿ cúú tǎ Màriá Magdalèná, ndɨhɨ tá Juǎná, ndɨhɨ tá Màriá nǎná tě Jàcobó, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu dɨ̀hɨ́.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Dico cue tée‑áⁿ nǐ sani iní‑güedé sá dìcó cáhú ìní‑yu tnúhu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé nǔu ñá túú ní sàndáá iní‑güedé nàcuáa ní xáhǎⁿ‑yu.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Dico té Pèlú ní quee‑dé xínú‑dě cuáháⁿ cuándéhé‑dě yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te ní sáá‑dé te ní ngáundeyɨ‑dé xító nìhni‑dé xɨtɨ́ yaú‑áⁿ te ní xiní‑dé sá méé‑nǎ dóó nǐ xɨ́ducúⁿ nuu‑gá yúcú ɨ̀ɨⁿ xio, te ío ní cuñúhu‑dé sá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní natnɨɨ‑dé ichi cuánuhú‑dé vehe núú xǐndecu‑güedé.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ ñúhú ǔú cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús ichi cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ ñuú nání Emàús, te sàcúhuⁿ‑güedé dàtná úú òré ichi ndéé ñuú Jerusàlén, te ndéé ñuú Emàús.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Te ta ndàtnúhu‑güedé cuáháⁿ nchaa nàcuáa ní cuu,
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 te nɨni dùcaⁿ xícáháⁿ‑güedé, te Jèsús ní natnahá ñáhá‑gǎ xii‑güedé te ndèca tnaha‑gá ndɨhɨ‑güedé cuáháⁿ.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Te cuěi ndèhe ñaha‑güedé xii‑gá dico dàtná ɨɨⁿ sá ndèdɨ́ núú‑güedě, chi ñá ná quìní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xáhaⁿ‑gǎ:
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Te ɨɨⁿ tée nàni Cleofás ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Te cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùnuu taxi tnuní ñáhá xìi‑ndɨ́ ní sáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑dé núú tě Pìlatú te ní sata caa ñaha‑güedě te núú cùrúxí‑áⁿ nǐ xíhí‑dé.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Dico vitna sa ní cuu úní nduu sá nǐ xíhí‑dé, te nchúhú ní sani iní‑ndɨ́ sá těe‑áⁿ dàcácu nihnu ñaha‑dě xii nchúhú ñáyiu isràél núú nchàa tnúndòho tnúhu ndàhú ndécú‑ndɨ̌.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dico ío cùñúhu‑ndɨ́ cúú, chi ɨɨⁿ ǔú ñáyiu dɨ̀hɨ́ ní tuha ñaha xìi‑dé ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ngotó‑yu ndéxuehe tàcuíhndá‑gá yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú‑dé,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 te ní nasáá‑yu càchí‑yu xii‑ndɨ́ sá ñà túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑dé yɨ́hɨ́ xɨ̀tɨ́ yaú‑áⁿ. Te ní xiní‑yu espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑xi xìí‑yu sá ndécú vǐvú‑dě.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Te sátá dúcáⁿ te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùndɨhɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ndéhé‑güedě yaú‑áⁿ, te ní xiní‑güedé sá ndàá cúú‑xí nchàa tnúhu ní cáháⁿ ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ, dico ñá túú ní xìní‑güedé tée‑áⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 ¿Te náa ñá túú tàú‑xi sá ndóhó Crìstú òré cúmǎní‑gǎ sáá nduu ndàa‑gá andɨu nǔú ndécú Dǔtú Ndiǒxí cundecu‑gá‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Te ní ngüíta‑gá xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quèe‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑gá, te díhna‑gá ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú ndíi Moìsés, te dǎtnùní ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Te òré ní quexìo‑güedé yuhu ñùú núú cuàháⁿ‑güedé‑áⁿ, te Jèsús ní quide‑ni‑gá sá yǎha‑gá quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ɨngá xichi ni cùu.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Dico ní cáháⁿ ndàhú‑güedé núú‑gǎ sá quéndǒo‑gá xíáⁿ ndetatú‑gá ndɨhɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Te òré sa yɨ̀hɨ‑güedé mèsá ndɨhɨ‑gá cùdini ndɨhɨ ñaha‑güedé, te ní queheⁿ‑gá pàá te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te ní táhú cuèchi‑gá te dǎtnùní ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Te òré‑áⁿ nǐ naquiní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu, dico uuⁿni ní ndóñúhú‑gǎ.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Te ní xítnàha‑güedé:
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Te ñá túú‑gǎ ní xǐndetu‑güedé chi ndɨ̌hɨ‑ni ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní nasáá‑güedé núú xǐndecu ndɨ ùxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Te cue tée xǐndecu‑áⁿ xǎhaⁿ‑güedě:
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Te cue tée ní nasáá‑áⁿ nǐ cani‑güedé cuèndú nàcuáa ní cuu ichi, ndɨhɨ nàcuáa ní cuu ní naquiní‑güedé Jèsús òré ní táhú‑gǎ pàá ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní‑güedě nàcuáa ní cuu ní quexìo Jesús ní ngúnutnɨ́ɨ‑gá ndéé tnuú‑güedé, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Te da ní yùhú‑güedé, te ní sani iní‑güedé sá dìcó ɨɨⁿ espíritú cúú sǎ ndéhé‑güedě ní cùu.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Dico Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Chí cúndèhe ndaha‑í ndɨhɨ sáhà‑í te quiní‑ndó nǎ dɨu‑ni‑í. Te chí téndàha ñaha xii‑í te cundehe‑ndo, te núu ɨɨⁿ espíritú ndécú yɨ̀quɨ cuñú‑xi dàtná ndécú ndɨ̀hɨ yúhú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ te ní dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé ndaha‑gá ndɨhɨ sáhá‑gǎ.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Te ío ní cuñúhu‑güedé, te ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé sá ndécú‑gǎ tnuú‑güedé dico sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑güedé, te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá luha chácá nǐ chíhó, ndɨhɨ dítá ñǔñú ñúhú ndùdí,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 te ní queheⁿ‑gá te ndèhe‑güedé ní xexi‑gá.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ:
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Te òré‑áⁿ nǐ sáñaha‑gǎ sá xìní tnùní‑güedé, te ní tecú tnùní‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Te nɨhìí ñuyíú cùténuu tnúhu ní cáháⁿ‑í, dico díhna nuu‑gǎ ñuú Jerusàlén ngüíta‑yu cacunehe ñàhá‑yu xii‑í, te cáháⁿ‑yu nàcuáa ní dánèhé‑í‑yu, te cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu sá ná dàndixi túu‑yu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu, te dàñá‑yu nchaa ichi cuèhé ichi duha ndècú‑yu, te natnɨɨ́‑yu ichi Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te vitna nchòhó cuu‑ndo cuè tée cáháⁿ ndáá nchaa nàcuáa ní cuu chi ní xiní núú‑ndó.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Te yúhú tendaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quixi cundecu ndɨhɨ‑ndo, chi ducaⁿ nǐ cachí‑gá. Dico chí cúndècu‑ni ñuú Jerusàlén‑áⁿ ndèé ná quèxio Espíritú Yǎ Ndiǒxí ngúndecu ndɨhɨ‑ndo cuèndá chindee ñàha‑xi xii‑ndo cada‑ndo nchaa nacuáa ní cáháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑güedé ñuú Jerusàlén ndécá ñàha‑gá cuáháⁿ ñuú Bètaniá, te xíáⁿ nǐ ndonehe‑gá ndaha‑gá núú nǐnu, te ní xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Te sátá nǐ xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí, te ní quee‑gá tnuú‑güedé cuándaa‑gá andɨu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Te ní ngüíta‑güedé ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu Jesús, te ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te súúní cùdɨ́ɨ́ ìní‑güedé ñúhú‑güedě ichi.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Te nchaa nduu ní xíndecu‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní ndacáⁿ táhú‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu‑gá. Duha ní cuu dàvá‑áⁿ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.