Lucas 24
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te ndumìngú nehé víhí‑ní cuǎháⁿ tucu ñáyiu dɨ̀hɨ́ núú nchìí yaú ní chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te nèhé‑yu nchaa sá sàháⁿ tnámí nǐ quide túha‑yu‑áⁿ cuǎháⁿ, te tnàhá tucu ɨɨⁿ ǔú‑gá tnàha dɨhɨ́‑yu nchìcúⁿ ñáhá xìí‑yu cuáháⁿ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Te òré ní quexìó‑yu yuhu yàú‑áⁿ te ní xiní‑yu sá yǔú ndèdɨ́ ɨɨⁿ xio‑ná ndécú,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 te ní quɨ́hu‑yu xɨtɨ́ yaú‑áⁿ, dico ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú Jèsús yɨ́hɨ́.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ñá ní cùtnuní tnàhí iní‑yu ndèé ichi cuáháⁿ yɨquɨ cùñú‑gá, te ní xiní‑yu úú espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xǐnutnɨ́ɨ‑xi dɨ̀ñɨ́‑yu te xǐxíhnu‑xi dóó chàhnchí.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Te ní yùhú‑yu te ñá túú ní cùyɨɨ́‑yu cundèhé‑yu cue espíritú‑áⁿ, te cue espíritú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi xìí‑yu:
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Te ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑gá ndécú ìha chi sa ní ndoto‑gá, te chí dándàcu iní nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cútnàhá ní xíndecu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá distrìtú Galìleá,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 chi ní cachí‑gá sá méé‑gǎ cúú‑gǎ ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te dacuɨtɨ́í cuǎha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑gá núú cuè tée ndècu ichi cuehé ichi duha, te cata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí, te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑gá dico nduu úní sá cùú‑gá te ndoto‑gá, duha ní cachí‑gá xii‑ndo.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní‑yu tnúhu ní cáháⁿ Jèsús.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Te sátá dúcáⁿ te ní naquehéⁿ‑yu ichi cuánuhú‑yu, te ní caní‑yu cuèndú núú ndɨ̀ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ núú dàva‑gá ñáyiu.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Te ñáyiu ducaⁿ nàha tnúhu cuánuhú núú‑güedě‑áⁿ cúú tǎ Màriá Magdalèná, ndɨhɨ tá Juǎná, ndɨhɨ tá Màriá nǎná tě Jàcobó, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu dɨ̀hɨ́.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Dico cue tée‑áⁿ nǐ sani iní‑güedé sá dìcó cáhú ìní‑yu tnúhu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé nǔu ñá túú ní sàndáá iní‑güedé nàcuáa ní xáhǎⁿ‑yu.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Dico té Pèlú ní quee‑dé xínú‑dě cuáháⁿ cuándéhé‑dě yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te ní sáá‑dé te ní ngáundeyɨ‑dé xító nìhni‑dé xɨtɨ́ yaú‑áⁿ te ní xiní‑dé sá méé‑nǎ dóó nǐ xɨ́ducúⁿ nuu‑gá yúcú ɨ̀ɨⁿ xio, te ío ní cuñúhu‑dé sá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní natnɨɨ‑dé ichi cuánuhú‑dé vehe núú xǐndecu‑güedé.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ ñúhú ǔú cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús ichi cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ ñuú nání Emàús, te sàcúhuⁿ‑güedé dàtná úú òré ichi ndéé ñuú Jerusàlén, te ndéé ñuú Emàús.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Te ta ndàtnúhu‑güedé cuáháⁿ nchaa nàcuáa ní cuu,
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 te nɨni dùcaⁿ xícáháⁿ‑güedé, te Jèsús ní natnahá ñáhá‑gǎ xii‑güedé te ndèca tnaha‑gá ndɨhɨ‑güedé cuáháⁿ.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Te cuěi ndèhe ñaha‑güedé xii‑gá dico dàtná ɨɨⁿ sá ndèdɨ́ núú‑güedě, chi ñá ná quìní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xáhaⁿ‑gǎ:
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Te ɨɨⁿ tée nàni Cleofás ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Te cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùnuu taxi tnuní ñáhá xìi‑ndɨ́ ní sáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑dé núú tě Pìlatú te ní sata caa ñaha‑güedě te núú cùrúxí‑áⁿ nǐ xíhí‑dé.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Dico vitna sa ní cuu úní nduu sá nǐ xíhí‑dé, te nchúhú ní sani iní‑ndɨ́ sá těe‑áⁿ dàcácu nihnu ñaha‑dě xii nchúhú ñáyiu isràél núú nchàa tnúndòho tnúhu ndàhú ndécú‑ndɨ̌.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dico ío cùñúhu‑ndɨ́ cúú, chi ɨɨⁿ ǔú ñáyiu dɨ̀hɨ́ ní tuha ñaha xìi‑dé ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ngotó‑yu ndéxuehe tàcuíhndá‑gá yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú‑dé,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 te ní nasáá‑yu càchí‑yu xii‑ndɨ́ sá ñà túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑dé yɨ́hɨ́ xɨ̀tɨ́ yaú‑áⁿ. Te ní xiní‑yu espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑xi xìí‑yu sá ndécú vǐvú‑dě.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Te sátá dúcáⁿ te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùndɨhɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ndéhé‑güedě yaú‑áⁿ, te ní xiní‑güedé sá ndàá cúú‑xí nchàa tnúhu ní cáháⁿ ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ, dico ñá túú ní xìní‑güedé tée‑áⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Te náa ñá túú tàú‑xi sá ndóhó Crìstú òré cúmǎní‑gǎ sáá nduu ndàa‑gá andɨu nǔú ndécú Dǔtú Ndiǒxí cundecu‑gá‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Te ní ngüíta‑gá xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quèe‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑gá, te díhna‑gá ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú ndíi Moìsés, te dǎtnùní ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Te òré ní quexìo‑güedé yuhu ñùú núú cuàháⁿ‑güedé‑áⁿ, te Jèsús ní quide‑ni‑gá sá yǎha‑gá quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ɨngá xichi ni cùu.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Dico ní cáháⁿ ndàhú‑güedé núú‑gǎ sá quéndǒo‑gá xíáⁿ ndetatú‑gá ndɨhɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Te òré sa yɨ̀hɨ‑güedé mèsá ndɨhɨ‑gá cùdini ndɨhɨ ñaha‑güedé, te ní queheⁿ‑gá pàá te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te ní táhú cuèchi‑gá te dǎtnùní ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Te òré‑áⁿ nǐ naquiní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu, dico uuⁿni ní ndóñúhú‑gǎ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Te ní xítnàha‑güedé:
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Te ñá túú‑gǎ ní xǐndetu‑güedé chi ndɨ̌hɨ‑ni ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní nasáá‑güedé núú xǐndecu ndɨ ùxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Te cue tée xǐndecu‑áⁿ xǎhaⁿ‑güedě:
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Te cue tée ní nasáá‑áⁿ nǐ cani‑güedé cuèndú nàcuáa ní cuu ichi, ndɨhɨ nàcuáa ní cuu ní naquiní‑güedé Jèsús òré ní táhú‑gǎ pàá ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní‑güedě nàcuáa ní cuu ní quexìo Jesús ní ngúnutnɨ́ɨ‑gá ndéé tnuú‑güedé, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Te da ní yùhú‑güedé, te ní sani iní‑güedé sá dìcó ɨɨⁿ espíritú cúú sǎ ndéhé‑güedě ní cùu.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Dico Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Chí cúndèhe ndaha‑í ndɨhɨ sáhà‑í te quiní‑ndó nǎ dɨu‑ni‑í. Te chí téndàha ñaha xii‑í te cundehe‑ndo, te núu ɨɨⁿ espíritú ndécú yɨ̀quɨ cuñú‑xi dàtná ndécú ndɨ̀hɨ yúhú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ te ní dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé ndaha‑gá ndɨhɨ sáhá‑gǎ.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te ío ní cuñúhu‑güedé, te ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé sá ndécú‑gǎ tnuú‑güedé dico sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑güedé, te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá luha chácá nǐ chíhó, ndɨhɨ dítá ñǔñú ñúhú ndùdí,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 te ní queheⁿ‑gá te ndèhe‑güedé ní xexi‑gá.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ:
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Te òré‑áⁿ nǐ sáñaha‑gǎ sá xìní tnùní‑güedé, te ní tecú tnùní‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Te nɨhìí ñuyíú cùténuu tnúhu ní cáháⁿ‑í, dico díhna nuu‑gǎ ñuú Jerusàlén ngüíta‑yu cacunehe ñàhá‑yu xii‑í, te cáháⁿ‑yu nàcuáa ní dánèhé‑í‑yu, te cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu sá ná dàndixi túu‑yu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu, te dàñá‑yu nchaa ichi cuèhé ichi duha ndècú‑yu, te natnɨɨ́‑yu ichi Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Te vitna nchòhó cuu‑ndo cuè tée cáháⁿ ndáá nchaa nàcuáa ní cuu chi ní xiní núú‑ndó.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Te yúhú tendaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quixi cundecu ndɨhɨ‑ndo, chi ducaⁿ nǐ cachí‑gá. Dico chí cúndècu‑ni ñuú Jerusàlén‑áⁿ ndèé ná quèxio Espíritú Yǎ Ndiǒxí ngúndecu ndɨhɨ‑ndo cuèndá chindee ñàha‑xi xii‑ndo cada‑ndo nchaa nacuáa ní cáháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑güedé ñuú Jerusàlén ndécá ñàha‑gá cuáháⁿ ñuú Bètaniá, te xíáⁿ nǐ ndonehe‑gá ndaha‑gá núú nǐnu, te ní xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Te sátá nǐ xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí, te ní quee‑gá tnuú‑güedé cuándaa‑gá andɨu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Te ní ngüíta‑güedé ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu Jesús, te ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te súúní cùdɨ́ɨ́ ìní‑güedé ñúhú‑güedě ichi.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Te nchaa nduu ní xíndecu‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní ndacáⁿ táhú‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu‑gá. Duha ní cuu dàvá‑áⁿ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.