Lucas 24

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ndumìngú nehé víhí‑ní cuǎháⁿ tucu ñáyiu dɨ̀hɨ́ núú nchìí yaú ní chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te nèhé‑yu nchaa sá sàháⁿ tnámí nǐ quide túha‑yu‑áⁿ cuǎháⁿ, te tnàhá tucu ɨɨⁿ ǔú‑gá tnàha dɨhɨ́‑yu nchìcúⁿ ñáhá xìí‑yu cuáháⁿ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Te òré ní quexìó‑yu yuhu yàú‑áⁿ te ní xiní‑yu sá yǔú ndèdɨ́ ɨɨⁿ xio‑ná ndécú,
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 te ní quɨ́hu‑yu xɨtɨ́ yaú‑áⁿ, dico ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú Jèsús yɨ́hɨ́.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te ñá ní cùtnuní tnàhí iní‑yu ndèé ichi cuáháⁿ yɨquɨ cùñú‑gá, te ní xiní‑yu úú espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xǐnutnɨ́ɨ‑xi dɨ̀ñɨ́‑yu te xǐxíhnu‑xi dóó chàhnchí.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Te ní yùhú‑yu te ñá túú ní cùyɨɨ́‑yu cundèhé‑yu cue espíritú‑áⁿ, te cue espíritú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi xìí‑yu:
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Te ñá túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑gá ndécú ìha chi sa ní ndoto‑gá, te chí dándàcu iní nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cútnàhá ní xíndecu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá distrìtú Galìleá,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 chi ní cachí‑gá sá méé‑gǎ cúú‑gǎ ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te dacuɨtɨ́í cuǎha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑gá núú cuè tée ndècu ichi cuehé ichi duha, te cata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí, te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑gá dico nduu úní sá cùú‑gá te ndoto‑gá, duha ní cachí‑gá xii‑ndo.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní‑yu tnúhu ní cáháⁿ Jèsús.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Te sátá dúcáⁿ te ní naquehéⁿ‑yu ichi cuánuhú‑yu, te ní caní‑yu cuèndú núú ndɨ̀ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ núú dàva‑gá ñáyiu.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Te ñáyiu ducaⁿ nàha tnúhu cuánuhú núú‑güedě‑áⁿ cúú tǎ Màriá Magdalèná, ndɨhɨ tá Juǎná, ndɨhɨ tá Màriá nǎná tě Jàcobó, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu dɨ̀hɨ́.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Dico cue tée‑áⁿ nǐ sani iní‑güedé sá dìcó cáhú ìní‑yu tnúhu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé nǔu ñá túú ní sàndáá iní‑güedé nàcuáa ní xáhǎⁿ‑yu.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Dico té Pèlú ní quee‑dé xínú‑dě cuáháⁿ cuándéhé‑dě yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú Jèsús, te ní sáá‑dé te ní ngáundeyɨ‑dé xító nìhni‑dé xɨtɨ́ yaú‑áⁿ te ní xiní‑dé sá méé‑nǎ dóó nǐ xɨ́ducúⁿ nuu‑gá yúcú ɨ̀ɨⁿ xio, te ío ní cuñúhu‑dé sá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní natnɨɨ‑dé ichi cuánuhú‑dé vehe núú xǐndecu‑güedé.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ ñúhú ǔú cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús ichi cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ ñuú nání Emàús, te sàcúhuⁿ‑güedé dàtná úú òré ichi ndéé ñuú Jerusàlén, te ndéé ñuú Emàús.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Te ta ndàtnúhu‑güedé cuáháⁿ nchaa nàcuáa ní cuu,
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 te nɨni dùcaⁿ xícáháⁿ‑güedé, te Jèsús ní natnahá ñáhá‑gǎ xii‑güedé te ndèca tnaha‑gá ndɨhɨ‑güedé cuáháⁿ.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Te cuěi ndèhe ñaha‑güedé xii‑gá dico dàtná ɨɨⁿ sá ndèdɨ́ núú‑güedě, chi ñá ná quìní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xáhaⁿ‑gǎ:
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Te ɨɨⁿ tée nàni Cleofás ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Te cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùnuu taxi tnuní ñáhá xìi‑ndɨ́ ní sáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑dé núú tě Pìlatú te ní sata caa ñaha‑güedě te núú cùrúxí‑áⁿ nǐ xíhí‑dé.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Dico vitna sa ní cuu úní nduu sá nǐ xíhí‑dé, te nchúhú ní sani iní‑ndɨ́ sá těe‑áⁿ dàcácu nihnu ñaha‑dě xii nchúhú ñáyiu isràél núú nchàa tnúndòho tnúhu ndàhú ndécú‑ndɨ̌.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Dico ío cùñúhu‑ndɨ́ cúú, chi ɨɨⁿ ǔú ñáyiu dɨ̀hɨ́ ní tuha ñaha xìi‑dé ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ngotó‑yu ndéxuehe tàcuíhndá‑gá yaú núú nǐ chihi‑güedé yɨquɨ cùñú‑dé,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 te ní nasáá‑yu càchí‑yu xii‑ndɨ́ sá ñà túú‑gǎ yɨquɨ cùñú‑dé yɨ́hɨ́ xɨ̀tɨ́ yaú‑áⁿ. Te ní xiní‑yu espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑xi xìí‑yu sá ndécú vǐvú‑dě.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Te sátá dúcáⁿ te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùndɨhɨ‑ndɨ́ ní sáháⁿ ndéhé‑güedě yaú‑áⁿ, te ní xiní‑güedé sá ndàá cúú‑xí nchàa tnúhu ní cáháⁿ ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ, dico ñá túú ní xìní‑güedé tée‑áⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Te náa ñá túú tàú‑xi sá ndóhó Crìstú òré cúmǎní‑gǎ sáá nduu ndàa‑gá andɨu nǔú ndécú Dǔtú Ndiǒxí cundecu‑gá‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Te ní ngüíta‑gá xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quèe‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑gá, te díhna‑gá ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú ndíi Moìsés, te dǎtnùní ní cáháⁿ‑gá nàcuáa ndùu nchaa tnúhu yòdo tnuní núú tùtú nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Te òré ní quexìo‑güedé yuhu ñùú núú cuàháⁿ‑güedé‑áⁿ, te Jèsús ní quide‑ni‑gá sá yǎha‑gá quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ɨngá xichi ni cùu.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Dico ní cáháⁿ ndàhú‑güedé núú‑gǎ sá quéndǒo‑gá xíáⁿ ndetatú‑gá ndɨhɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Te òré sa yɨ̀hɨ‑güedé mèsá ndɨhɨ‑gá cùdini ndɨhɨ ñaha‑güedé, te ní queheⁿ‑gá pàá te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te ní táhú cuèchi‑gá te dǎtnùní ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Te òré‑áⁿ nǐ naquiní ñáhá‑güedě xii‑gá ní cùu, dico uuⁿni ní ndóñúhú‑gǎ.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Te ní xítnàha‑güedé:
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Te ñá túú‑gǎ ní xǐndetu‑güedé chi ndɨ̌hɨ‑ni ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní nasáá‑güedé núú xǐndecu ndɨ ùxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús cáháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Te cue tée xǐndecu‑áⁿ xǎhaⁿ‑güedě:
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Te cue tée ní nasáá‑áⁿ nǐ cani‑güedé cuèndú nàcuáa ní cuu ichi, ndɨhɨ nàcuáa ní cuu ní naquiní‑güedé Jèsús òré ní táhú‑gǎ pàá ní dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní‑güedě nàcuáa ní cuu ní quexìo Jesús ní ngúnutnɨ́ɨ‑gá ndéé tnuú‑güedé, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Te da ní yùhú‑güedé, te ní sani iní‑güedé sá dìcó ɨɨⁿ espíritú cúú sǎ ndéhé‑güedě ní cùu.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Dico Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Chí cúndèhe ndaha‑í ndɨhɨ sáhà‑í te quiní‑ndó nǎ dɨu‑ni‑í. Te chí téndàha ñaha xii‑í te cundehe‑ndo, te núu ɨɨⁿ espíritú ndécú yɨ̀quɨ cuñú‑xi dàtná ndécú ndɨ̀hɨ yúhú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ te ní dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé ndaha‑gá ndɨhɨ sáhá‑gǎ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te ío ní cuñúhu‑güedé, te ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé sá ndécú‑gǎ tnuú‑güedé dico sàni ɨɨⁿ sani úú iní‑güedé, te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá luha chácá nǐ chíhó, ndɨhɨ dítá ñǔñú ñúhú ndùdí,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 te ní queheⁿ‑gá te ndèhe‑güedé ní xexi‑gá.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ:
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Te òré‑áⁿ nǐ sáñaha‑gǎ sá xìní tnùní‑güedé, te ní tecú tnùní‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Te nɨhìí ñuyíú cùténuu tnúhu ní cáháⁿ‑í, dico díhna nuu‑gǎ ñuú Jerusàlén ngüíta‑yu cacunehe ñàhá‑yu xii‑í, te cáháⁿ‑yu nàcuáa ní dánèhé‑í‑yu, te cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu sá ná dàndixi túu‑yu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu, te dàñá‑yu nchaa ichi cuèhé ichi duha ndècú‑yu, te natnɨɨ́‑yu ichi Yá Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Te vitna nchòhó cuu‑ndo cuè tée cáháⁿ ndáá nchaa nàcuáa ní cuu chi ní xiní núú‑ndó.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Te yúhú tendaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí quixi cundecu ndɨhɨ‑ndo, chi ducaⁿ nǐ cachí‑gá. Dico chí cúndècu‑ni ñuú Jerusàlén‑áⁿ ndèé ná quèxio Espíritú Yǎ Ndiǒxí ngúndecu ndɨhɨ‑ndo cuèndá chindee ñàha‑xi xii‑ndo cada‑ndo nchaa nacuáa ní cáháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑güedé ñuú Jerusàlén ndécá ñàha‑gá cuáháⁿ ñuú Bètaniá, te xíáⁿ nǐ ndonehe‑gá ndaha‑gá núú nǐnu, te ní xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Te sátá nǐ xícáⁿ táhú ñàha‑gá xii‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí, te ní quee‑gá tnuú‑güedé cuándaa‑gá andɨu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Te ní ngüíta‑güedé ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu Jesús, te ní natnɨɨ‑güedé ichi cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te súúní cùdɨ́ɨ́ ìní‑güedé ñúhú‑güedě ichi.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Te nchaa nduu ní xíndecu‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní ndacáⁿ táhú‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní cachí‑güedé sá ǐo càhnu cuu‑gá. Duha ní cuu dàvá‑áⁿ.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.