Lucas 16

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Te tée cùu patróóⁿ‑dě‑áⁿ nǐ cana ñaha‑dě xii‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě: “¿Ná cuèndá duha càháⁿ ñáyiu cuèndá‑n? Yáchí chi na tàxi cuendá‑n nchàa chiuⁿ ní quide‑n, chi vitna te vá táxí tnùní‑gá‑n cuè tée xìnu cuechi núù‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Te tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée xìnu cuechi‑áⁿ nǐ sani iní‑dé: “¿Te nása cada‑í vitna na quèhndé pàtróòⁿ‑í chìuⁿ‑í? Chi ñá cúndèe‑gá‑í cada‑í chìuⁿ vée, te cùcahaⁿ núù‑í cácáⁿ ndàhú‑í.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Dico duha cada‑í cuèndá queheⁿ cuèndá ñáhá ñǎyiu vehé‑yu òré ná quèhndé duuⁿ‑ná pàtróòⁿ‑í chìuⁿ‑í”, duha ní sani iní‑dé.
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Te sátá dúcáⁿ te ní cana‑dé ɨɨⁿ ɨɨⁿ cue tée tàú núú pàtróóⁿ‑güedě. Te tée díhna ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑dě, te xǎhaⁿ‑dě: “¿Ndèé dau tàú‑n nǔú pàtróóⁿ‑i?”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Tàú‑í ɨɨⁿ cièndú bàrríl acìtí”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée xìnu cuechi‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Iha náu recìú‑n‑á, te ndadúha ɨngá sá ǔdico úxí taxi‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Te dǎtnùní ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑dé núú ɨ̀ngá‑dé, te xǎhaⁿ‑dě: “Te yòhó, ¿ndèé dau tàú‑n‑í?”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te tée tàú‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Ɨɨⁿ cièndú ngohnchi trìú tàú‑í”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée xìnu cuechi‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: “Iha náu recìú‑n‑á, te cadúha ɨngá sá cùmídícó‑nǎ taxi‑n”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Te tée cùu patróóⁿ‑áⁿ nǐ cachí‑dé sá ǐo váha ñùhu dɨ́quɨ́ těe dùhu‑áⁿ nàcuáa cada‑dé cundecu váha‑dé. Te nchaa ñáyiu xǐndecu ichi cuèhé ichi duha, ío‑gá váha ñùhu dɨ́quɨ̌‑yu nàcuáa cadá‑yu cundecu váha‑yu ndɨhɨ nchaa ñáyiu cùndɨhɨ́‑yu dàcúúxí ñǎyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí.
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 ’Te yúhú càchí‑í sá cádá‑ndó sǎ vǎha ndɨhɨ nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo ní cuáha ñuyíú yǐcá cuěchi‑a, te ducaⁿ te coo cue tée ío váha tnahá tnúhu ndɨhɨ‑ndo, te òré ná ndɨ̀hɨ nchaa sá ìó ñuyíú‑a, te Yá Ndiǒxí queheⁿ cuèndá ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te cundecu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 ’Te núu ɨɨⁿ tée quìde ndáá cuěi ɨɨⁿ chìuⁿ líhli na càda‑dé, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde ndáá‑dé cuěi ɨɨⁿ chìuⁿ cahnu na cada‑dé. Dico tée ñá túú quìde ndáá, chi cuěi chìuⁿ líhli àdi chiuⁿ cahnu na cada‑dé dico ɨɨⁿ‑ni quìde‑dé.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Te núu nchòhó vá cádá‑ndó sǎ vǎha ndɨ̀hɨ nchaa sá nǐ cuáha ñuyíú yǐcá cuěchi‑a ña, te Yá Ndiǒxí vá táxí‑gǎ sá vǎha ndècu ndɨhɨ‑gá xii‑ndo.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Te núu vá cádá ndǎá‑ndó còto‑ndo nchaa sá táxí nùu tnaha ñáyiu‑ndo, te vá yǒo taxi sá ndúú tàhú‑ndó.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 ’Te ni ɨ̀ɨⁿ tée xìnu cuechi vá ndácú‑dě cunu cuechi‑dě núú ǔú pàtróóⁿ, chi tée‑áⁿ cuu váha iní‑dé núú ɨɨⁿ pàtróóⁿ‑dě te tnɨɨ‑dé nchaa tnúhu càháⁿ pàtróóⁿ těe cùu váha iní‑dé núú‑xi‑áⁿ. Te núú ɨ̀ngá tucu pàtróóⁿ‑dě vá cúú vǎha iní‑dé, te ni vǎ tnɨ́ɨ́‑dě tnúhu càháⁿ pàtróóⁿ‑dě‑áⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó chi vá ndácú‑ndó cùnu cuechi‑ndo núú Yǎ Ndiǒxí te cuhuⁿ iní‑ndó nchàa sá ìó ñuyíú‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Te nchaa cue tée cùu fariséú ío ñùhu iní‑güedé nchaa sá ìó ñuyíú‑a, te xǐndedóho‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ Jèsús, te ní cáháⁿ yíchí‑güedé cuèndá‑gá.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
15 Então Jesus disse a eles:
16 ’Te nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés cúnùu‑xi ni cuu, ndɨhɨ nchaa tnúhu ní chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Dico cútnàhá ní ngüíta té Juàá tée ní xóo dacuàndute ñaha xii ñáyiu ní cáháⁿ‑dé tnúhu‑í, ndéé dàvá‑áⁿ ñà túú‑gǎ ní cùnuu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ndɨhɨ nchaa tnúhu ní chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Te dɨu‑ni ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quesaha ta tècú tnùní ñáyiu nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu, te vài ñáyiu ío sàni iní‑yu vitna nàcuáa cadá‑yu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
16 — A
17 Te nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ío ndáá càháⁿ‑xi, te ndɨ̌hɨ‑gá naa andɨu ndɨ̀hɨ ñuyíú dàcúúxí sǎ ndɨ́hɨ́ ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ tnúhu‑áⁿ cada‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 ’Te núu ɨɨⁿ tée na dàña tnaha‑dé, ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé, te tnándaha tucu‑dé ndɨhɨ ɨngá‑yu, te nèhé víhí quìde‑dé te núu ducaⁿ na càda‑dé, te tée na tnǎndaha ndɨhɨ ñaha ní dáñá yɨ̀ɨ‑xi, te dɨu‑ni ducaⁿ ñà túú cùu‑xi sá vǎha te núu ducaⁿ na càdá‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
19 Jesus continuou:
20 Te ní xíndecu tucu ɨɨⁿ tée ndàhú ní xínani‑dě Lǎzarú, te tée‑áⁿ nǐ cuhú‑dé ní xíndeé‑dé nɨtùhú‑dé ndɨ́hyɨ, te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní xóo taxinucóo ñaha‑güedě xii‑dé yuyèhe tée cuica‑ǎⁿ.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Te tée ndàhú‑áⁿ nǐ xóo cuú‑dé docó, te ní xóo cuiní‑dé caxi‑dé nchaa sá ñà túú‑gǎ ní xǒo yáha caxi tée cuica‑ǎⁿ, te ñá túú ní xǒo níhí‑dě. Te cuěi iná ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ‑dɨ ní xóo nayuu‑dɨ nchaa núú ndɨ̌hyɨ ndèé‑dé‑áⁿ.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Te ní sáá ɨɨⁿ nduu te ní xíhí tée ndàhú‑áⁿ, te cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ndécá ñàha‑xi xii‑dé cuándaa núú ndécú tě Àbrahám cundecu‑dé. Te ní sáá nduu nǐ xíhí tée cuica‑ǎⁿ tnàhá‑dé, te ní chindúxi ñaha‑güedě xii‑dé.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Te ní sáá‑dé núú xǐndecu nchaa ñáyiu ní xíhí ñá túú ní quìde ndáá núú Yǎ Ndiǒxí te xíáⁿ ǐo ndòho‑dé ndécú‑dě, te ní ndonehe núú‑dě te xica nǐ xiní‑dé té Àbrahám ndɨhɨ té Lǎzarú‑áⁿ xǐndecu‑güedé.
23 Ele sofria muito no
24 Te níhi ní cáháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě: “Yòhó tǎtá Àbrahám, cundàhú iní ñáhá xìi‑í, te cúñaha xìi té Lǎzarú ná dàndaxiⁿ‑dé dɨ́quɨ́ ndáhá‑dě, te na quìxi‑dé dandàxiⁿ‑dé yàa‑í, chi ío ndòho‑í ñúhù‑í núú ñùhú núú càyú‑a”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii té Àbrahám.
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Dico té Àbrahám ní xáhaⁿ‑dě: “Ndàhú yòhó ñaní tnáhà‑í, dandàcu iní sá ǐo váha ní xíndecu‑n ñùyíú, te té Lǎzarú ío ndàhú ní ndoho‑dé ní xíndecu‑dé. Te vitna ní nucúndecu váha‑dé iha, te yòhó ndóhó‑n vìtna.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Te ñá dɨ́ú‑ní sǎ xǐǎⁿ tucu, chi cuádava ndècu ɨɨⁿ déhvá cùnú ñúhú nèhu‑xi núú ndécú‑ó, te cuěi nchaa ñáyiu xǐndecu iha na càchí iní‑yu quixí‑yu núú ndécú‑ndó dico vá ndácǔ‑yu, te ni nchòhó vá ndácú‑ndó quìxi‑ndo núú ndécú‑ndɨ̌”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Te ní xáhaⁿ těe cuica‑ǎⁿ: “Te núu ducaⁿ te càháⁿ ndàhú‑í núú yòhó tǎtá Àbrahám vitna sá téndàha‑n té Lǎzarú ná quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé vehe tǎtà‑í,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 chi ndècu úhúⁿ‑gá ñaní‑í, te na cǔñaha‑dě xii‑güedé sá vǎ cádá‑güedě dàtná ní quide‑í cuèndá sá vǎ quíxí‑güedě tnàhá‑güedé núú ndécù‑í ndóhò‑í‑a”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Te té Àbrahám ní xáhaⁿ‑dě: “Mee‑güedě ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchaa tnúhu ní chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te nchaa tnúhu‑áⁿ ná tnɨ̀ɨ‑güedé nàcuáa càháⁿ‑xi”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Te ní xáhaⁿ tùcu tée cuica‑ǎⁿ: “Tǎtá Àbrahám, dico vá cádá cuèndá‑güedé nchaa tnúhu‑áⁿ, dico núu ɨɨⁿ ñáyiu ñá túú‑gǎ ndécú ñùyíú ɨɨⁿ ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑n quɨ́hɨ́ⁿ‑yu cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑güedé nàcuáa ndùu tnúhu váha, te ndixi cuéchi iní‑güedé nchaa sá ñà túú quìde váha‑güedé ndécú‑güedě, te cada váha‑güedé”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Dico té Àbrahám ní xáhaⁿ‑dě: “Te núu ñá túú cuìní‑güedé tnɨɨ‑güedé tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés, ndɨhɨ tnúhu ní cáháⁿ cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha ña, te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑güedé cuěi ɨɨⁿ ñáyiu ní xíhí ná ndòtó‑yu cúñàhá‑yu nàcuáa ndùu tnúhu váha, chi vá quɨ̀ndáá iní‑güedé”, càchí té Àbrahám xǎhaⁿ‑dě xii tée cuica‑ǎⁿ —càchí Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée cùu fariséú.
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.