Lucas 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te òré‑áⁿ nǐ tacá tɨtnɨ́ mǐl ñáyiu núú ndécú Jèsús, te súúní dìcó ngǒnchihi tnàha‑ná‑yu. Te ndèdóho‑yu ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Te nchaa tnúhu sá cúú yùhu ni cuu vá cúú yùhu‑gá, chi nchaa dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Chi nchaa tnúhu càháⁿ dayuhu‑ndo quèe túu‑xi núú chítú nǔú tàcá, te nchaa tnúhu càháⁿ méé‑ndó vèhe‑ndo dacuɨtɨ́í sǎ nìhí ñáyiu tnúhu.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 ’Te nchòhó cue tée ío váha tnàhá tnúhu ndɨhɨ‑í ná càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vǎ yùhú‑ndó cuè ñáyiu cuěi na càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi dɨu‑ni yɨquɨ cùñú‑ndó ndàcú‑yu cahní‑yu, te ñá túú nǎgá ndacú‑yu cada ñàhá‑yu xii‑ndo.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yǎ Ndiǒxí tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ, chi mee‑gǎ ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá quídé‑gǎ sá vǎ cúndècu‑gá ñáyiu ñuyíú, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu núú ùhú núú ndàhú, núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yàá‑áⁿ tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndèé úhúⁿ tnàhá tɨ́laá cúyǎhu‑dɨ núú ùú díhúⁿ, dico Yá Ndiǒxí ñá túú cùnaa‑gá ni ɨ̀ɨⁿ‑güedɨ, chi nèhe cuendá ñáhá‑gǎ xii‑güedɨ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Te nchòhó ndéé ɨɨⁿ ɨɨⁿ idi dɨ́quɨ́‑ndó yɨ̀ndehu, núu xíǎⁿ càchí‑í sá vǎ yùhú‑ndó, chi cùnuu‑gá‑ndó dàcúúxí tɨ̌laá cuěi vài vihi‑güedɨ.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na dàtúu‑ndo nǔú dàva‑gá ñáyiu sá ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo. Te ducaⁿ te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo datúu‑í núú nchàa cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá nchòhó ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑ndo xii‑í.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Dico núu na cǔñaha‑ndo xìi ñáyiu sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi cúñaha‑ǐ xii cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 ’Te ndědani càa ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu. Dico ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 ’Te òré ná càndeca ñaha‑güedé xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ veñúhu, àdi núú cuè tée cùchiuⁿ, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu ná tnúhu nadànchocáva‑ndo nǔu ná tnúhu na cǔñaha‑güedě xii‑ndo,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 chi òré‑nǎ te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí dacàhu iní ñáhá‑xí xìi‑ndo tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Te ɨɨⁿ tée ñùhu tnahá tnuú ñáyiu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Te xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Te dǎtnùní ní ngüíta‑gá cání‑gǎ ɨɨⁿ cuèndú núǔ‑yu cuèndá tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ:
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Te ní ngüíta‑dé sání ìní‑dé: “¿Te nása cada‑í? Te ñá túú ndèé nataxúha‑í nchaa sá nǐ xitu‑í”, duha ní sani iní‑dé.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Te dǎtnùní ní sáha váha tucu‑dé cuèndá nàcuáa cada‑dé, te ní cachí‑dé: “Duha na cùnduu, dangòyo‑í yacá‑í, te ndada càhnu‑gá‑í, te xɨtɨ́‑xi nataxúha‑í nchaandɨ túhú sá nǐ xitu‑í, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Te sátá dúcáⁿ, te cachí‑í: Ío vài sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í, te cudíi‑xi cuéhé cuǐá, te vitna ndetatú‑í, te coho‑í te caxi‑í cada‑í, te nándɨ‑gá cada‑í cuèndá cudɨ́ɨ́ ìní‑í cundecu‑í, duha quesaha‑ǐ”, càchí‑dé.
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Dico Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: “Yòhó, ñá túú nàndɨ́hɨ sá sání ìní‑n, chi yúhú càchí‑í sá nìú vitna cuú‑n, te nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑n ¿yoo cuu sá vǎha xii‑aⁿ‑i?”, càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Duha yáha nchaa ñáyiu nándɨ sàni iní‑xi cundecu ndɨhɨ́‑xi ñuyíú‑a, dico ñáyiu‑áⁿ ǐo ndàhú‑yu chi ñá túú nǎ nduu táhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu —càchí Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Chi cùnuu‑gá méé‑ndó dàcúúxí sǎ nchító‑ndó, te ducaⁿ yɨ̀quɨ cuñú‑ndó cùnuu‑gá‑xi dàcúúxí dǒó sácuǐhnu‑ndo.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Te chí cuǎha cuèndá nàcuáa quìde cue tɨ́cácá, chi ni ñà túú chìhi‑güedɨ tatá cuu itú natahu‑güèdɨ te ni ñà túú ndèé nútnɨ̌ɨ yacá‑güedɨ, te nìhí‑güedɨ xèxi‑güedɨ, chi Yá Ndiǒxí xító ñàha‑gá xii‑güedɨ. ¡Te nchòhó cúnùu‑gá‑ndó dàcúúxí nchàa cue quɨtɨ ndava!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Te cuěi nándɨ sá sání vìhi iní‑ndó ndècu‑ndo, dico ñá ndácú‑ndó càda‑ndo nacuáa cuehnu‑ndo cuědìcó ɨɨⁿ yɨquɨ‑gǎ.
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Te núu ni sǎ lúhá xǐǎⁿ ñá ndácú‑ndó càda‑ndo, ¿te ná cuèndá ío sàni iní‑ndó cuèndá nchaa sá cuìní‑ndó nǐhí‑ndó cùndecu ndɨhɨ‑ndo?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 ’Te chí cádá cuèndá nàcuáa sàhnu ɨɨⁿ tnu itá, chi ni ñà túú quìde chiuⁿ‑xi, te ni ñà túú quèheⁿ‑xi idi. Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ndǐi Salòmón ío vii ní cáa nchaa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi, dico vií‑gá tucu càa nchaa itá dàcúúxí nchàa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Te cúhú sǎ ìó vitna tnaa‑ni cùdíi‑xi te sàhmí‑yu, te cuěi ducaⁿ dico ío vii càdúha Yá Ndiǒxí nchaa cúhú‑ǎⁿ. ¡Te nchòhó ío cùnuu‑ndo dacúúxí nchàa cúhú‑ǎⁿ, núu xíǎⁿ ío xìto ñaha‑gá xii‑ndo, te dìcó yica cùu iní‑ndó sàndáá iní‑ndó‑gǎ!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Te vá ǐo canchicúⁿ nihnu‑ndo sǎ cóhó sǎ cáxí‑ndó, te ni vǎ dándɨ̀hú‑ndó ìní‑ndó nǔu nása cada‑ndo nǐhí‑ndó.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Chi nchaa ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí ducaⁿ mèe‑ni sá cóhó sǎ cáxǐ‑yu xìca nchicúⁿ nihnú‑yu. Dico mee Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu sá xíní ñùhu‑ndo, te taxi‑gá.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Te cada‑ndo nchàa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí Yaá yɨ́ndàha ñaha xii‑ndo, te ducaⁿ te taxi‑gá nchaa sá xíní ñùhu‑ndo.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 ’Te vá yùhú nchòhó cue tée ndècu ndɨhɨ‑í cuěi ío sacú‑ndó, chi Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu‑ndo núú ndécú‑gǎ taxi tnùní‑ndó tnàhá‑ndó.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Te chí dícó nchàa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te chí cuǎha nchaa ñáyiu ndàhú díhúⁿ‑ndó ñǎyiu xìni ñuhu, te cada váha‑ndo cùndecu‑ndo, te ducaⁿ te nduu táhú‑ndó sǎ ǐo‑gá váha núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te xíǎⁿ vá cúú tùhú tnàhí‑gá‑xi, te ni vǎ ndɨ́hɨ́ nìhnu‑gá‑xi, te ni ñàdúhú vǎ ndácú‑güedě duhu‑güedě, te ni tɨ̌quidi vá quéé‑dɨ́.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Te núu xíǎⁿ cúú cuèndá‑ndó ñá, te dɨu‑ni xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó, áⁿ te núu mee‑ni sǎ ndécú ñùyíú‑a ndècu ndɨhɨ‑ndo, te dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 — ausente —
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Te váha táhú nchaa cue tée xìnu cuechi‑áⁿ, chi ndècu túha‑ni‑güedé ndétú‑güedě ndéé òré ní nasáá pàtróóⁿ‑güedě, te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré ná nàsáá pàtróóⁿ‑güedě‑áⁿ te chihi ñaha‑dě mèsá xii‑güedé, te ndacáⁿ ndee‑dé dóó níhnú‑dě núú yɨ́quɨ́‑dě, te ngüíta‑dé cani‑dé cóhó‑güedě cuèndá caxi‑güedé.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑dé cuěi dava niú, àdi tacuíhndá‑gá, te núu ñá túú xìdí‑güedé òré nasáá‑dé, te cue tée xìnu cuechi‑áⁿ ǐo váha tnahá‑güedé.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Te núu dìcó ɨɨⁿ tée cùu xítohó ɨɨⁿ vehe xìní‑dé ná òré quɨ́hu ñadúhú vehe‑dé ñá, te quɨhɨ iní‑dé te vá cùdú‑dé, te vá dáñá‑dě nacaáⁿ‑güedé yuyèhe‑dé quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Te nchòhó tucu nchaa‑ni nduu quɨhɨ iní‑ndó cùndecu túha‑ndo, chi na cuáháⁿ nduu ñǎ túú yɨ̀hɨ iní‑ndó, te quixi tucu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Te té Pèlú ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě:
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Te núu ducaⁿ quìde váha tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ñá, te ío váha tnàhá‑dé òré násǎá pàtróóⁿ‑dě nǔu ndèé cuáháⁿ‑dé.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ těe quìde ndáá táxí tnùní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ cǔñaha‑nǎ pàtróóⁿ‑dě xii‑dé sá ncháándɨ̀ túhú‑nǎ sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé quɨndaha‑dě.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Dico núu tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ná càni iní‑dé sá cúyàa patróóⁿ‑dě vá násàá ndɨ̌hɨ‑ni‑dé ñá, te ngüíta‑dé cani‑dé nchaa ñáyiu xìnu cuechi, cuěi tée cuěi ñadɨ̀hɨ́, te ngüíta‑dé caxi‑dé coho‑dé, te dàxíni‑dé méé‑dě,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 te nduu ñà túú yɨ̀hɨ iní‑dé te nasáá pàtróóⁿ‑dě, te dandòho ñaha patróóⁿ‑dě‑áⁿ xii‑dé, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑dě xii‑dé núú ndécú ñǎyiu ñá túú ní quìde ndáá.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 ’Te dava cue tée xìnu cuechi xiní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé te ñá túú quìde‑güedé, te ni ñà túú cuìní‑güedé cundecu túha‑güedé cundetu‑güedé pàtróóⁿ‑güedě, te nchaa cue tée ducaⁿ xǐquide dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi ñáni vìhi‑güedé.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Te dava cue tée xìnu cuechi ñá túú xìní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé, te ní quide‑güedé sá néñùú‑güedé ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑güedé cada‑güedé ñá, te cue tée‑áⁿ sacú‑gá dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi sacú‑gá ñáni‑güedé. Te ñáyiu cùtnuní iní‑xi nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cadá‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ tàú‑yu cadá‑yu nàcuáa cuìní‑gá. Te ñáyiu vài‑gá tècú tnùní nàcuáa càháⁿ‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ vài nchaa sá càháⁿ‑gá tàú‑yu cadá‑yu.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 ’Te yúhú véxi‑í ñuyíú‑a cuèndá cutnùní iní ñáyiu nàcuáa cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, ¡te cuìní‑í sá ndɨ̌hɨ‑ni cada‑gá nàcuáa sàni iní‑gá!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Te yúhú ío vài tnúhu sàni iní‑í, ¡chi sáá nduu te ío ndoho‑í, te dɨu‑ni xíǎⁿ cuhuⁿ iní‑í ndéé ná sàá nduu dùcaⁿ yáha‑í!
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Te nchòhó vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú véxi‑í ñuyíú‑a te cundecu ndɨhɨ tnàha váha‑ni ñáyiu, te ñáhá chi da ngüíta‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Te ndéé není vitna ngüíta ñáyiu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu, te na càda‑o cuendá te núu úhúⁿ ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, te vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu, chi úní‑yu ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ úú‑gá‑yu, àdi ñáyiu úú‑áⁿ ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ ñáyiu úní‑áⁿ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Te dava cue tée cùu tátá vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑güedé ndɨhɨ déhe ducuⁿ‑güedé, te ni dàva cue ñáyiu cùu náná vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu ndɨhɨ déhe yòcó‑yu, te ni sǎnu‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu ndɨhɨ‑gá‑yu. Te ducaⁿ càdá‑yu chi davá‑yu quɨndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑í, te davá‑yu vá quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Te òré ná quène táchí ndàa xio datni nacuáa quène nchícanchii, te càchí‑ndó sǎ ǐo cada ihni‑xi, te dɨu ducaⁿ ndìsa quide‑xi.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Te nchòhó ío váha cùtnuní iní‑ndó nàcuáa quìde‑xi andɨu ndɨhɨ ñuyíú, ¿te ná cuèndá quídé‑ní‑ndó sǎ ñǎ tècú tnùní‑ndó nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí vitna? Te sá dúcáⁿ quìde‑ndo‑áⁿ ǐo dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá ǐo váha cùtnuní iní‑ndó, chi ñá ndàá sá cútnùní iní‑ndó.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 ’Te nchòhó, ¿ná cuèndá ñá túú dàndixi túu‑ndo ìní‑ndó càda‑ndo mee‑ni sá vǎha sá tàú‑ndó càda‑ndo‑i?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Te núu ìó ɨɨⁿ‑ndo nǐ sacáⁿ cuéchi ñáyiu cuèndá‑ndó cuèndá ɨɨⁿ sá nǐ quide‑ndo, te cuáháⁿ‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu núú těe cùchiuⁿ, te nɨni ñùhu‑ndo ndɨhɨ́‑yu ichi, te nducu‑ndo nàcuáa cada‑ndo nàcáháⁿ cáhnú ìní tnáhá‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu cuèndá sá vǎ cándèca ñaha‑gá‑yu quɨ́hɨ́ⁿ núú těe cùchiuⁿ, chi núu ducaⁿ na càdá‑yu te tée cùchiuⁿ‑áⁿ nachihi ñaha‑dě ndaha cue tée cùu poleciá, te cue tée‑áⁿ chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑ndo.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na ngàva‑ndo vecaá, te vá cǎcu‑ndo te núu vá náchǎhu‑ndo nchàa sá tàú‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.