Lucas 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te òré‑áⁿ nǐ tacá tɨtnɨ́ mǐl ñáyiu núú ndécú Jèsús, te súúní dìcó ngǒnchihi tnàha‑ná‑yu. Te ndèdóho‑yu ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou a dizer aos seus discípulos: Acautelai-vos primeiramente do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Te nchaa tnúhu sá cúú yùhu ni cuu vá cúú yùhu‑gá, chi nchaa dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
2 Mas nada há encoberto que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser sabido.
3 Chi nchaa tnúhu càháⁿ dayuhu‑ndo quèe túu‑xi núú chítú nǔú tàcá, te nchaa tnúhu càháⁿ méé‑ndó vèhe‑ndo dacuɨtɨ́í sǎ nìhí ñáyiu tnúhu.
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falastes ao ouvido no gabinete, sobre os telhados será apregoado.
4 ’Te nchòhó cue tée ío váha tnàhá tnúhu ndɨhɨ‑í ná càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vǎ yùhú‑ndó cuè ñáyiu cuěi na càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi dɨu‑ni yɨquɨ cùñú‑ndó ndàcú‑yu cahní‑yu, te ñá túú nǎgá ndacú‑yu cada ñàhá‑yu xii‑ndo.
4 E digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo e, depois, não têm mais que fazer.
5 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yǎ Ndiǒxí tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ, chi mee‑gǎ ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá quídé‑gǎ sá vǎ cúndècu‑gá ñáyiu ñuyíú, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu núú ùhú núú ndàhú, núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yàá‑áⁿ tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ.
5 Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, vos digo, a esse temei.
6 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndèé úhúⁿ tnàhá tɨ́laá cúyǎhu‑dɨ núú ùú díhúⁿ, dico Yá Ndiǒxí ñá túú cùnaa‑gá ni ɨ̀ɨⁿ‑güedɨ, chi nèhe cuendá ñáhá‑gǎ xii‑güedɨ.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois ceitis? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Te nchòhó ndéé ɨɨⁿ ɨɨⁿ idi dɨ́quɨ́‑ndó yɨ̀ndehu, núu xíǎⁿ càchí‑í sá vǎ yùhú‑ndó, chi cùnuu‑gá‑ndó dàcúúxí tɨ̌laá cuěi vài vihi‑güedɨ.
7 E até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais pois; mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na dàtúu‑ndo nǔú dàva‑gá ñáyiu sá ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo. Te ducaⁿ te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo datúu‑í núú nchàa cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá nchòhó ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑ndo xii‑í.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus.
9 Dico núu na cǔñaha‑ndo xìi ñáyiu sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi cúñaha‑ǐ xii cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo.
9 Mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 ’Te ndědani càa ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu. Dico ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
10 E a todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do homem ser-lhe-á perdoada, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo não lhe será perdoado.
11 ’Te òré ná càndeca ñaha‑güedé xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ veñúhu, àdi núú cuè tée cùchiuⁿ, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu ná tnúhu nadànchocáva‑ndo nǔu ná tnúhu na cǔñaha‑güedě xii‑ndo,
11 E, quando vos conduzirem às sinagogas, aos magistrados e potestades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 chi òré‑nǎ te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí dacàhu iní ñáhá‑xí xìi‑ndo tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Porque na mesma hora vos ensinará o Espírito Santo o que vos convenha falar.
13 Te ɨɨⁿ tée ñùhu tnahá tnuú ñáyiu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
13 E disse-lhe um da multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
14 Mas ele lhe disse: Homem, quem me pôs a mim por juiz ou repartidor entre vós?
15 Te xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
15 E disse-lhes: Acautelai-vos e guardai-vos da avareza; porque a vida de qualquer não consiste na abundância do que possui.
16 Te dǎtnùní ní ngüíta‑gá cání‑gǎ ɨɨⁿ cuèndú núǔ‑yu cuèndá tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ:
16 E propôs-lhe uma parábola, dizendo: A herdade de um homem rico tinha produzido com abundância;
17 Te ní ngüíta‑dé sání ìní‑dé: “¿Te nása cada‑í? Te ñá túú ndèé nataxúha‑í nchaa sá nǐ xitu‑í”, duha ní sani iní‑dé.
17 E arrazoava ele entre si, dizendo: Que farei? Não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Te dǎtnùní ní sáha váha tucu‑dé cuèndá nàcuáa cada‑dé, te ní cachí‑dé: “Duha na cùnduu, dangòyo‑í yacá‑í, te ndada càhnu‑gá‑í, te xɨtɨ́‑xi nataxúha‑í nchaandɨ túhú sá nǐ xitu‑í, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í.
18 E disse: Farei isto: Derrubarei os meus celeiros, e edificarei outros maiores, e ali recolherei todas as minhas novidades e os meus bens;
19 Te sátá dúcáⁿ, te cachí‑í: Ío vài sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í, te cudíi‑xi cuéhé cuǐá, te vitna ndetatú‑í, te coho‑í te caxi‑í cada‑í, te nándɨ‑gá cada‑í cuèndá cudɨ́ɨ́ ìní‑í cundecu‑í, duha quesaha‑ǐ”, càchí‑dé.
19 E direi a minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e folga.
20 Dico Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: “Yòhó, ñá túú nàndɨ́hɨ sá sání ìní‑n, chi yúhú càchí‑í sá nìú vitna cuú‑n, te nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑n ¿yoo cuu sá vǎha xii‑aⁿ‑i?”, càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
20 Mas Deus lhe disse: Louco! esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Duha yáha nchaa ñáyiu nándɨ sàni iní‑xi cundecu ndɨhɨ́‑xi ñuyíú‑a, dico ñáyiu‑áⁿ ǐo ndàhú‑yu chi ñá túú nǎ nduu táhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu —càchí Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
22 E disse aos seus discípulos: Portanto vos digo: Não estejais apreensivos pela vossa vida, sobre o que comereis, nem pelo corpo, sobre o que vestireis.
23 Chi cùnuu‑gá méé‑ndó dàcúúxí sǎ nchító‑ndó, te ducaⁿ yɨ̀quɨ cuñú‑ndó cùnuu‑gá‑xi dàcúúxí dǒó sácuǐhnu‑ndo.
23 Mais é a vida do que o sustento, e o corpo mais do que as vestes.
24 Te chí cuǎha cuèndá nàcuáa quìde cue tɨ́cácá, chi ni ñà túú chìhi‑güedɨ tatá cuu itú natahu‑güèdɨ te ni ñà túú ndèé nútnɨ̌ɨ yacá‑güedɨ, te nìhí‑güedɨ xèxi‑güedɨ, chi Yá Ndiǒxí xító ñàha‑gá xii‑güedɨ. ¡Te nchòhó cúnùu‑gá‑ndó dàcúúxí nchàa cue quɨtɨ ndava!
24 Considerai os corvos, que nem semeiam, nem segam, nem têm despensa nem celeiro, e Deus os alimenta; quanto mais valeis vós do que as aves?
25 Te cuěi nándɨ sá sání vìhi iní‑ndó ndècu‑ndo, dico ñá ndácú‑ndó càda‑ndo nacuáa cuehnu‑ndo cuědìcó ɨɨⁿ yɨquɨ‑gǎ.
25 E qual de vós, sendo solícito, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Te núu ni sǎ lúhá xǐǎⁿ ñá ndácú‑ndó càda‑ndo, ¿te ná cuèndá ío sàni iní‑ndó cuèndá nchaa sá cuìní‑ndó nǐhí‑ndó cùndecu ndɨhɨ‑ndo?
26 Pois, se nem ainda podeis as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 ’Te chí cádá cuèndá nàcuáa sàhnu ɨɨⁿ tnu itá, chi ni ñà túú quìde chiuⁿ‑xi, te ni ñà túú quèheⁿ‑xi idi. Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ndǐi Salòmón ío vii ní cáa nchaa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi, dico vií‑gá tucu càa nchaa itá dàcúúxí nchàa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi.
27 Considerai os lírios, como eles crescem; não trabalham, nem fiam; e digo-vos que nem ainda Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Te cúhú sǎ ìó vitna tnaa‑ni cùdíi‑xi te sàhmí‑yu, te cuěi ducaⁿ dico ío vii càdúha Yá Ndiǒxí nchaa cúhú‑ǎⁿ. ¡Te nchòhó ío cùnuu‑ndo dacúúxí nchàa cúhú‑ǎⁿ, núu xíǎⁿ ío xìto ñaha‑gá xii‑ndo, te dìcó yica cùu iní‑ndó sàndáá iní‑ndó‑gǎ!
28 E, se Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais a vós, homens de pouca fé?
29 Te vá ǐo canchicúⁿ nihnu‑ndo sǎ cóhó sǎ cáxí‑ndó, te ni vǎ dándɨ̀hú‑ndó ìní‑ndó nǔu nása cada‑ndo nǐhí‑ndó.
29 Não pergunteis, pois, que haveis de comer, ou que haveis de beber, e não andeis inquietos.
30 Chi nchaa ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí ducaⁿ mèe‑ni sá cóhó sǎ cáxǐ‑yu xìca nchicúⁿ nihnú‑yu. Dico mee Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu sá xíní ñùhu‑ndo, te taxi‑gá.
30 Porque as nações do mundo buscam todas essas coisas; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Te cada‑ndo nchàa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí Yaá yɨ́ndàha ñaha xii‑ndo, te ducaⁿ te taxi‑gá nchaa sá xíní ñùhu‑ndo.
31 Buscai antes o reino de Deus, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.
32 ’Te vá yùhú nchòhó cue tée ndècu ndɨhɨ‑í cuěi ío sacú‑ndó, chi Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu‑ndo núú ndécú‑gǎ taxi tnùní‑ndó tnàhá‑ndó.
32 Não temais, ó pequeno rebanho, porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Te chí dícó nchàa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te chí cuǎha nchaa ñáyiu ndàhú díhúⁿ‑ndó ñǎyiu xìni ñuhu, te cada váha‑ndo cùndecu‑ndo, te ducaⁿ te nduu táhú‑ndó sǎ ǐo‑gá váha núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te xíǎⁿ vá cúú tùhú tnàhí‑gá‑xi, te ni vǎ ndɨ́hɨ́ nìhnu‑gá‑xi, te ni ñàdúhú vǎ ndácú‑güedě duhu‑güedě, te ni tɨ̌quidi vá quéé‑dɨ́.
33 Vendei o que tendes, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não se envelheçam; tesouro nos céus que nunca acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Te núu xíǎⁿ cúú cuèndá‑ndó ñá, te dɨu‑ni xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó, áⁿ te núu mee‑ni sǎ ndécú ñùyíú‑a ndècu ndɨhɨ‑ndo, te dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó.
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos lombos, e acesas as vossas candeias.
36 — ausente —
36 E sede vós semelhantes aos homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier, e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Te váha táhú nchaa cue tée xìnu cuechi‑áⁿ, chi ndècu túha‑ni‑güedé ndétú‑güedě ndéé òré ní nasáá pàtróóⁿ‑güedě, te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré ná nàsáá pàtróóⁿ‑güedě‑áⁿ te chihi ñaha‑dě mèsá xii‑güedé, te ndacáⁿ ndee‑dé dóó níhnú‑dě núú yɨ́quɨ́‑dě, te ngüíta‑dé cani‑dé cóhó‑güedě cuèndá caxi‑güedé.
37 Bem-aventurados aqueles servos, os quais, quando o Senhor vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará assentar à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑dé cuěi dava niú, àdi tacuíhndá‑gá, te núu ñá túú xìdí‑güedé òré nasáá‑dé, te cue tée xìnu cuechi‑áⁿ ǐo váha tnahá‑güedé.
38 E, se vier na segunda vigília, e se vier na terceira vigília, e os achar assim, bem-aventurados são os tais servos.
39 Te núu dìcó ɨɨⁿ tée cùu xítohó ɨɨⁿ vehe xìní‑dé ná òré quɨ́hu ñadúhú vehe‑dé ñá, te quɨhɨ iní‑dé te vá cùdú‑dé, te vá dáñá‑dě nacaáⁿ‑güedé yuyèhe‑dé quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě.
39 Sabei, porém, isto: que, se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria, e não deixaria minar a sua casa.
40 Te nchòhó tucu nchaa‑ni nduu quɨhɨ iní‑ndó cùndecu túha‑ndo, chi na cuáháⁿ nduu ñǎ túú yɨ̀hɨ iní‑ndó, te quixi tucu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
40 Portanto, estai vós também apercebidos; porque virá o Filho do homem à hora que não imaginais.
41 Te té Pèlú ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě:
41 E disse-lhe Pedro: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
42 E disse o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor pôs sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Te núu ducaⁿ quìde váha tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ñá, te ío váha tnàhá‑dé òré násǎá pàtróóⁿ‑dě nǔu ndèé cuáháⁿ‑dé.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ těe quìde ndáá táxí tnùní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ cǔñaha‑nǎ pàtróóⁿ‑dě xii‑dé sá ncháándɨ̀ túhú‑nǎ sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé quɨndaha‑dě.
44 Em verdade vos digo que sobre todos os seus bens o porá.
45 Dico núu tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ná càni iní‑dé sá cúyàa patróóⁿ‑dě vá násàá ndɨ̌hɨ‑ni‑dé ñá, te ngüíta‑dé cani‑dé nchaa ñáyiu xìnu cuechi, cuěi tée cuěi ñadɨ̀hɨ́, te ngüíta‑dé caxi‑dé coho‑dé, te dàxíni‑dé méé‑dě,
45 Mas, se aquele servo disser em seu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e criadas, e a comer, e a beber, e a embriagar-se,
46 te nduu ñà túú yɨ̀hɨ iní‑dé te nasáá pàtróóⁿ‑dě, te dandòho ñaha patróóⁿ‑dě‑áⁿ xii‑dé, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑dě xii‑dé núú ndécú ñǎyiu ñá túú ní quìde ndáá.
46 Virá o senhor daquele servo no dia em que o não espera, e numa hora que ele não sabe, e separá-lo-á, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 ’Te dava cue tée xìnu cuechi xiní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé te ñá túú quìde‑güedé, te ni ñà túú cuìní‑güedé cundecu túha‑güedé cundetu‑güedé pàtróóⁿ‑güedě, te nchaa cue tée ducaⁿ xǐquide dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi ñáni vìhi‑güedé.
47 E o servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Te dava cue tée xìnu cuechi ñá túú xìní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé, te ní quide‑güedé sá néñùú‑güedé ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑güedé cada‑güedé ñá, te cue tée‑áⁿ sacú‑gá dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi sacú‑gá ñáni‑güedé. Te ñáyiu cùtnuní iní‑xi nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cadá‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ tàú‑yu cadá‑yu nàcuáa cuìní‑gá. Te ñáyiu vài‑gá tècú tnùní nàcuáa càháⁿ‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ vài nchaa sá càháⁿ‑gá tàú‑yu cadá‑yu.
48 Mas o que a não soube, e fez coisas dignas de açoites, com poucos açoites será castigado. E, a qualquer que muito for dado, muito se lhe pedirá, e ao que muito se lhe confiou, muito mais se lhe pedirá.
49 ’Te yúhú véxi‑í ñuyíú‑a cuèndá cutnùní iní ñáyiu nàcuáa cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, ¡te cuìní‑í sá ndɨ̌hɨ‑ni cada‑gá nàcuáa sàni iní‑gá!
49 Vim lançar fogo na terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 Te yúhú ío vài tnúhu sàni iní‑í, ¡chi sáá nduu te ío ndoho‑í, te dɨu‑ni xíǎⁿ cuhuⁿ iní‑í ndéé ná sàá nduu dùcaⁿ yáha‑í!
50 Importa, porém, que seja batizado com um certo batismo; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Te nchòhó vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú véxi‑í ñuyíú‑a te cundecu ndɨhɨ tnàha váha‑ni ñáyiu, te ñáhá chi da ngüíta‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, vos digo, mas antes dissensão;
52 Te ndéé není vitna ngüíta ñáyiu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu, te na càda‑o cuendá te núu úhúⁿ ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, te vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu, chi úní‑yu ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ úú‑gá‑yu, àdi ñáyiu úú‑áⁿ ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ ñáyiu úní‑áⁿ.
52 Porque daqui em diante estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Te dava cue tée cùu tátá vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑güedé ndɨhɨ déhe ducuⁿ‑güedé, te ni dàva cue ñáyiu cùu náná vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu ndɨhɨ déhe yòcó‑yu, te ni sǎnu‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu ndɨhɨ‑gá‑yu. Te ducaⁿ càdá‑yu chi davá‑yu quɨndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑í, te davá‑yu vá quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
53 O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra sua nora, e a nora contra sua sogra.
54 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
54 E dizia também à multidão: Quando vedes a nuvem que vem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva, e assim sucede.
55 Te òré ná quène táchí ndàa xio datni nacuáa quène nchícanchii, te càchí‑ndó sǎ ǐo cada ihni‑xi, te dɨu ducaⁿ ndìsa quide‑xi.
55 E, quando assopra o sul, dizeis: Haverá calma; e assim sucede.
56 Te nchòhó ío váha cùtnuní iní‑ndó nàcuáa quìde‑xi andɨu ndɨhɨ ñuyíú, ¿te ná cuèndá quídé‑ní‑ndó sǎ ñǎ tècú tnùní‑ndó nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí vitna? Te sá dúcáⁿ quìde‑ndo‑áⁿ ǐo dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá ǐo váha cùtnuní iní‑ndó, chi ñá ndàá sá cútnùní iní‑ndó.
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 ’Te nchòhó, ¿ná cuèndá ñá túú dàndixi túu‑ndo ìní‑ndó càda‑ndo mee‑ni sá vǎha sá tàú‑ndó càda‑ndo‑i?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Te núu ìó ɨɨⁿ‑ndo nǐ sacáⁿ cuéchi ñáyiu cuèndá‑ndó cuèndá ɨɨⁿ sá nǐ quide‑ndo, te cuáháⁿ‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu núú těe cùchiuⁿ, te nɨni ñùhu‑ndo ndɨhɨ́‑yu ichi, te nducu‑ndo nàcuáa cada‑ndo nàcáháⁿ cáhnú ìní tnáhá‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu cuèndá sá vǎ cándèca ñaha‑gá‑yu quɨ́hɨ́ⁿ núú těe cùchiuⁿ, chi núu ducaⁿ na càdá‑yu te tée cùchiuⁿ‑áⁿ nachihi ñaha‑dě ndaha cue tée cùu poleciá, te cue tée‑áⁿ chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑ndo.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura livrar-te dele no caminho; para que não suceda que te conduza ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te encerre na prisão.
59 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na ngàva‑ndo vecaá, te vá cǎcu‑ndo te núu vá náchǎhu‑ndo nchàa sá tàú‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro ceitil.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.