Lucas 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te òré‑áⁿ nǐ tacá tɨtnɨ́ mǐl ñáyiu núú ndécú Jèsús, te súúní dìcó ngǒnchihi tnàha‑ná‑yu. Te ndèdóho‑yu ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 Enquanto isso ajuntou-se uma multidão de inúmeras pessoas, de tal modo que pisoteavam umas as outras, e ele começou a dizer primeiro aos seus discípulos: Cuidado com o fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Te nchaa tnúhu sá cúú yùhu ni cuu vá cúú yùhu‑gá, chi nchaa dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
2 Porque não há nada encoberto que não seja revelado, nem oculto que não venha a se tornar conhecido.
3 Chi nchaa tnúhu càháⁿ dayuhu‑ndo quèe túu‑xi núú chítú nǔú tàcá, te nchaa tnúhu càháⁿ méé‑ndó vèhe‑ndo dacuɨtɨ́í sǎ nìhí ñáyiu tnúhu.
3 Porquanto tudo o que em trevas falastes, será ouvido na luz, e o que nos quartos tiverdes falado nos ouvidos, será proclamado dos telhados.
4 ’Te nchòhó cue tée ío váha tnàhá tnúhu ndɨhɨ‑í ná càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vǎ yùhú‑ndó cuè ñáyiu cuěi na càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi dɨu‑ni yɨquɨ cùñú‑ndó ndàcú‑yu cahní‑yu, te ñá túú nǎgá ndacú‑yu cada ñàhá‑yu xii‑ndo.
4 E eu vos digo meus amigos: Não tenham medo dos que matam o corpo e depois não têm mais o que fazer.
5 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yǎ Ndiǒxí tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ, chi mee‑gǎ ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá quídé‑gǎ sá vǎ cúndècu‑gá ñáyiu ñuyíú, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu núú ùhú núú ndàhú, núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yàá‑áⁿ tàú‑ndó yùhú‑ndó‑gǎ.
5 Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer: Temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, eu vos digo, a esse temei.
6 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndèé úhúⁿ tnàhá tɨ́laá cúyǎhu‑dɨ núú ùú díhúⁿ, dico Yá Ndiǒxí ñá túú cùnaa‑gá ni ɨ̀ɨⁿ‑güedɨ, chi nèhe cuendá ñáhá‑gǎ xii‑güedɨ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses e nenhum deles fica esquecido diante de Deus?
7 Te nchòhó ndéé ɨɨⁿ ɨɨⁿ idi dɨ́quɨ́‑ndó yɨ̀ndehu, núu xíǎⁿ càchí‑í sá vǎ yùhú‑ndó, chi cùnuu‑gá‑ndó dàcúúxí tɨ̌laá cuěi vài vihi‑güedɨ.
7 Mas até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, porque valeis mais do que muitos pardais.
8 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na dàtúu‑ndo nǔú dàva‑gá ñáyiu sá ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo. Te ducaⁿ te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo datúu‑í núú nchàa cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá nchòhó ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑ndo xii‑í.
8 Eu também vos digo: Todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Dico núu na cǔñaha‑ndo xìi ñáyiu sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi cúñaha‑ǐ xii cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo.
9 mas quem me negar diante dos homens, será negado diante dos anjos de Deus.
10 ’Te ndědani càa ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu. Dico ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
10 E a todo aquele que falar uma palavra contra o Filho do homem, lhe será perdoada, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo não lhe será perdoado.
11 ’Te òré ná càndeca ñaha‑güedé xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ veñúhu, àdi núú cuè tée cùchiuⁿ, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te ni vǎ cání ìní‑ndó nǔu ná tnúhu nadànchocáva‑ndo nǔu ná tnúhu na cǔñaha‑güedě xii‑ndo,
11 E, quando eles vos conduzirem às sinagogas, aos magistrados e poderosos, não cuideis de como ou o que respondereis, ou o que direis;
12 chi òré‑nǎ te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí dacàhu iní ñáhá‑xí xìi‑ndo tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 porque o Espírito Santo vos ensinará na mesma hora o que deveis dizer.
13 Te ɨɨⁿ tée ñùhu tnahá tnuú ñáyiu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii Jèsús:
13 E disse-lhe um da multidão: Mestre, fala ao meu irmão que ele divida comigo a herança.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
14 E ele lhe disse: Homem, quem me fez por juiz ou um divisor entre vós?
15 Te xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
15 E ele disse-lhes: Acautelai-vos e guardai-vos da cobiça; porque a vida do homem não consiste na abundância das coisas que ele possui.
16 Te dǎtnùní ní ngüíta‑gá cání‑gǎ ɨɨⁿ cuèndú núǔ‑yu cuèndá tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ:
16 E ele falou-lhes uma parábola, dizendo: A terra de um certo homem rico produziu com abundância;
17 Te ní ngüíta‑dé sání ìní‑dé: “¿Te nása cada‑í? Te ñá túú ndèé nataxúha‑í nchaa sá nǐ xitu‑í”, duha ní sani iní‑dé.
17 e ele pensava consigo mesmo, dizendo: O que eu farei pois não tenho espaço para guardar os meus frutos?
18 Te dǎtnùní ní sáha váha tucu‑dé cuèndá nàcuáa cada‑dé, te ní cachí‑dé: “Duha na cùnduu, dangòyo‑í yacá‑í, te ndada càhnu‑gá‑í, te xɨtɨ́‑xi nataxúha‑í nchaandɨ túhú sá nǐ xitu‑í, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í.
18 E ele disse: Eu farei isto: derrubarei os meus celeiros, e edificarei maiores, e ali eu colocarei todos os meus frutos e os meus bens.
19 Te sátá dúcáⁿ, te cachí‑í: Ío vài sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í, te cudíi‑xi cuéhé cuǐá, te vitna ndetatú‑í, te coho‑í te caxi‑í cada‑í, te nándɨ‑gá cada‑í cuèndá cudɨ́ɨ́ ìní‑í cundecu‑í, duha quesaha‑ǐ”, càchí‑dé.
19 E eu direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens, para muitos anos; descansa, come, bebe e alegra-te.
20 Dico Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: “Yòhó, ñá túú nàndɨ́hɨ sá sání ìní‑n, chi yúhú càchí‑í sá nìú vitna cuú‑n, te nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑n ¿yoo cuu sá vǎha xii‑aⁿ‑i?”, càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
20 Mas Deus lhe disse: Tolo, esta noite te requisitarão tua alma, e de quem serão estas coisas que tu preparaste?
21 Duha yáha nchaa ñáyiu nándɨ sàni iní‑xi cundecu ndɨhɨ́‑xi ñuyíú‑a, dico ñáyiu‑áⁿ ǐo ndàhú‑yu chi ñá túú nǎ nduu táhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu —càchí Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
22 E ele disse aos seus discípulos: Por isso eu vos digo: Não sejais cuidadosos quanto à vossa vida, pelo que haveis de comer, nem quanto ao vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Chi cùnuu‑gá méé‑ndó dàcúúxí sǎ nchító‑ndó, te ducaⁿ yɨ̀quɨ cuñú‑ndó cùnuu‑gá‑xi dàcúúxí dǒó sácuǐhnu‑ndo.
23 A vida é mais do que a comida, e o corpo é mais do que o vestuário.
24 Te chí cuǎha cuèndá nàcuáa quìde cue tɨ́cácá, chi ni ñà túú chìhi‑güedɨ tatá cuu itú natahu‑güèdɨ te ni ñà túú ndèé nútnɨ̌ɨ yacá‑güedɨ, te nìhí‑güedɨ xèxi‑güedɨ, chi Yá Ndiǒxí xító ñàha‑gá xii‑güedɨ. ¡Te nchòhó cúnùu‑gá‑ndó dàcúúxí nchàa cue quɨtɨ ndava!
24 Considerai os corvos, que não semeiam, nem colhem, nem têm despensa, nem celeiro, e Deus os alimenta; quanto mais sois vós mais valiosos do que as aves?
25 Te cuěi nándɨ sá sání vìhi iní‑ndó ndècu‑ndo, dico ñá ndácú‑ndó càda‑ndo nacuáa cuehnu‑ndo cuědìcó ɨɨⁿ yɨquɨ‑gǎ.
25 E qual de vós poderá, com os seus cuidados, acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Te núu ni sǎ lúhá xǐǎⁿ ñá ndácú‑ndó càda‑ndo, ¿te ná cuèndá ío sàni iní‑ndó cuèndá nchaa sá cuìní‑ndó nǐhí‑ndó cùndecu ndɨhɨ‑ndo?
26 Então se não sois capazes de fazer as coisas mínimas, por que andais cuidadosos com o restante?
27 ’Te chí cádá cuèndá nàcuáa sàhnu ɨɨⁿ tnu itá, chi ni ñà túú quìde chiuⁿ‑xi, te ni ñà túú quèheⁿ‑xi idi. Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ndǐi Salòmón ío vii ní cáa nchaa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi, dico vií‑gá tucu càa nchaa itá dàcúúxí nchàa sá nǐ xíndecu ndɨhɨ ndíi.
27 Considerai os lírios, como eles crescem; eles não trabalham, nem fiam; e eu vos digo que Salomão em toda a sua glória não se vestiu como um deles.
28 Te cúhú sǎ ìó vitna tnaa‑ni cùdíi‑xi te sàhmí‑yu, te cuěi ducaⁿ dico ío vii càdúha Yá Ndiǒxí nchaa cúhú‑ǎⁿ. ¡Te nchòhó ío cùnuu‑ndo dacúúxí nchàa cúhú‑ǎⁿ, núu xíǎⁿ ío xìto ñaha‑gá xii‑ndo, te dìcó yica cùu iní‑ndó sàndáá iní‑ndó‑gǎ!
28 Então se Deus assim veste a erva, que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais vestirá a vós, Oh pequena fé?
29 Te vá ǐo canchicúⁿ nihnu‑ndo sǎ cóhó sǎ cáxí‑ndó, te ni vǎ dándɨ̀hú‑ndó ìní‑ndó nǔu nása cada‑ndo nǐhí‑ndó.
29 E não busqueis o que comer, ou o que beber, nem sejais de mente duvidosa.
30 Chi nchaa ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí ducaⁿ mèe‑ni sá cóhó sǎ cáxǐ‑yu xìca nchicúⁿ nihnú‑yu. Dico mee Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu sá xíní ñùhu‑ndo, te taxi‑gá.
30 Porque todas estas coisas as nações do mundo buscam; mas vosso Pai sabe que necessitais destas coisas.
31 Te cada‑ndo nchàa nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí Yaá yɨ́ndàha ñaha xii‑ndo, te ducaⁿ te taxi‑gá nchaa sá xíní ñùhu‑ndo.
31 Mas antes, buscai o reino de Deus, e todas essas coisas vos serão acrescentadas.
32 ’Te vá yùhú nchòhó cue tée ndècu ndɨhɨ‑í cuěi ío sacú‑ndó, chi Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu‑ndo núú ndécú‑gǎ taxi tnùní‑ndó tnàhá‑ndó.
32 Não temas, ó pequenino rebanho, porque é aprazível a vosso Pai dar-vos o reino.
33 Te chí dícó nchàa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo, te chí cuǎha nchaa ñáyiu ndàhú díhúⁿ‑ndó ñǎyiu xìni ñuhu, te cada váha‑ndo cùndecu‑ndo, te ducaⁿ te nduu táhú‑ndó sǎ ǐo‑gá váha núú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te xíǎⁿ vá cúú tùhú tnàhí‑gá‑xi, te ni vǎ ndɨ́hɨ́ nìhnu‑gá‑xi, te ni ñàdúhú vǎ ndácú‑güedě duhu‑güedě, te ni tɨ̌quidi vá quéé‑dɨ́.
33 Vendei o que tendes, e dai esmolas; provei para vós bolsas que não envelheçam, tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega ladrão, nem a traça corrói.
34 Te núu xíǎⁿ cúú cuèndá‑ndó ñá, te dɨu‑ni xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó, áⁿ te núu mee‑ni sǎ ndécú ñùyíú‑a ndècu ndɨhɨ‑ndo, te dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ ñúhú ìní‑ndó.
34 Porque onde estiver o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 — ausente —
35 Estejam cingidos os vossos lombos, e as vossas lâmpadas acesas,
36 — ausente —
36 e sede vós semelhantes aos homens que esperam que o seu senhor retorne das bodas, para que, quando ele vier e bater, eles possam abrir-lhe imediatamente.
37 Te váha táhú nchaa cue tée xìnu cuechi‑áⁿ, chi ndècu túha‑ni‑güedé ndétú‑güedě ndéé òré ní nasáá pàtróóⁿ‑güedě, te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré ná nàsáá pàtróóⁿ‑güedě‑áⁿ te chihi ñaha‑dě mèsá xii‑güedé, te ndacáⁿ ndee‑dé dóó níhnú‑dě núú yɨ́quɨ́‑dě, te ngüíta‑dé cani‑dé cóhó‑güedě cuèndá caxi‑güedé.
37 Abençoados são aqueles servos que, quando vier o senhor, os ache vigiando; em verdade eu vos digo que ele se cingirá, e os fará assentar à mesa, e, chegando-se, os servirá.
38 Te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑dé cuěi dava niú, àdi tacuíhndá‑gá, te núu ñá túú xìdí‑güedé òré nasáá‑dé, te cue tée xìnu cuechi‑áⁿ ǐo váha tnahá‑güedé.
38 E, se ele vier na segunda vigília, ou vier na terceira vigília, e assim os encontrar, abençoados são estes servos.
39 Te núu dìcó ɨɨⁿ tée cùu xítohó ɨɨⁿ vehe xìní‑dé ná òré quɨ́hu ñadúhú vehe‑dé ñá, te quɨhɨ iní‑dé te vá cùdú‑dé, te vá dáñá‑dě nacaáⁿ‑güedé yuyèhe‑dé quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě.
39 Mas sabei isto: que se o dono da casa soubesse a que hora viria o ladrão, ele teria vigiado, e não teria permitido que arrombasse a sua casa.
40 Te nchòhó tucu nchaa‑ni nduu quɨhɨ iní‑ndó cùndecu túha‑ndo, chi na cuáháⁿ nduu ñǎ túú yɨ̀hɨ iní‑ndó, te quixi tucu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
40 Por isso, estai vós prontos também; porque o Filho do homem vem em uma hora que não penseis.
41 Te té Pèlú ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě:
41 Então, Pedro lhe disse: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
42 E disse o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, que seu senhor fará governante sobre os servos, para lhes dar uma porção de alimento na estação devida?
43 Te núu ducaⁿ quìde váha tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ñá, te ío váha tnàhá‑dé òré násǎá pàtróóⁿ‑dě nǔu ndèé cuáháⁿ‑dé.
43 Abençoado é aquele servo, a quem o senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ těe quìde ndáá táxí tnùní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ cǔñaha‑nǎ pàtróóⁿ‑dě xii‑dé sá ncháándɨ̀ túhú‑nǎ sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé quɨndaha‑dě.
44 Em verdade eu vos digo que ele o fará governante sobre tudo o que ele tem.
45 Dico núu tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue ñáyiu xìnu cuechi‑áⁿ ná càni iní‑dé sá cúyàa patróóⁿ‑dě vá násàá ndɨ̌hɨ‑ni‑dé ñá, te ngüíta‑dé cani‑dé nchaa ñáyiu xìnu cuechi, cuěi tée cuěi ñadɨ̀hɨ́, te ngüíta‑dé caxi‑dé coho‑dé, te dàxíni‑dé méé‑dě,
45 Mas, e se aquele servo disser em seu coração: O meu senhor atrasa em sua vinda, e começa a espancar os servos e servas, e a comer e a beber, e a embriagar-se,
46 te nduu ñà túú yɨ̀hɨ iní‑dé te nasáá pàtróóⁿ‑dě, te dandòho ñaha patróóⁿ‑dě‑áⁿ xii‑dé, te daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑dě xii‑dé núú ndécú ñǎyiu ñá túú ní quìde ndáá.
46 o senhor daquele servo virá em um dia quando ele não espera, e em uma hora quando ele não estiver ciente, e açoitá-lo-á severamente e irá designar-lhe sua porção com os incrédulos.
47 ’Te dava cue tée xìnu cuechi xiní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé te ñá túú quìde‑güedé, te ni ñà túú cuìní‑güedé cundecu túha‑güedé cundetu‑güedé pàtróóⁿ‑güedě, te nchaa cue tée ducaⁿ xǐquide dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi ñáni vìhi‑güedé.
47 E o servo que sabia a vontade do seu senhor e não se preparou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites.
48 Te dava cue tée xìnu cuechi ñá túú xìní‑güedé nàcuáa cuìní pàtróóⁿ‑güedě cada‑güedé, te ní quide‑güedé sá néñùú‑güedé ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑güedé cada‑güedé ñá, te cue tée‑áⁿ sacú‑gá dandòho ñaha patróóⁿ‑güedě, chi sacú‑gá ñáni‑güedé. Te ñáyiu cùtnuní iní‑xi nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cadá‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ tàú‑yu cadá‑yu nàcuáa cuìní‑gá. Te ñáyiu vài‑gá tècú tnùní nàcuáa càháⁿ‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ vài nchaa sá càháⁿ‑gá tàú‑yu cadá‑yu.
48 Mas, o que a não sabia e fez coisas dignas de açoites, será castigado com poucos açoites. Porque a quem quer que muito for dado, muito será requerido dele; e para o homem que muito foi confiado, muito mais se exigirá dele.
49 ’Te yúhú véxi‑í ñuyíú‑a cuèndá cutnùní iní ñáyiu nàcuáa cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, ¡te cuìní‑í sá ndɨ̌hɨ‑ni cada‑gá nàcuáa sàni iní‑gá!
49 Eu vim para lançar fogo na terra; e o que eu quero, se este já está aceso?
50 Te yúhú ío vài tnúhu sàni iní‑í, ¡chi sáá nduu te ío ndoho‑í, te dɨu‑ni xíǎⁿ cuhuⁿ iní‑í ndéé ná sàá nduu dùcaⁿ yáha‑í!
50 Mas eu tenho um batismo para ser batizado; e como estou afligido até que venha a cumprir-se!
51 Te nchòhó vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú véxi‑í ñuyíú‑a te cundecu ndɨhɨ tnàha váha‑ni ñáyiu, te ñáhá chi da ngüíta‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu.
51 Suponhas que eu vim dar paz à terra? Eu vos digo: Não; mas antes divisão.
52 Te ndéé není vitna ngüíta ñáyiu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu cundecú‑yu, te na càda‑o cuendá te núu úhúⁿ ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, te vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu, chi úní‑yu ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ úú‑gá‑yu, àdi ñáyiu úú‑áⁿ ndatnúhu‑yu te nàá‑yu ndɨhɨ ñáyiu úní‑áⁿ.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos em uma casa; três contra dois, e dois contra três.
53 Te dava cue tée cùu tátá vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑güedé ndɨhɨ déhe ducuⁿ‑güedé, te ni dàva cue ñáyiu cùu náná vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu ndɨhɨ déhe yòcó‑yu, te ni sǎnu‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu ndɨhɨ‑gá‑yu. Te ducaⁿ càdá‑yu chi davá‑yu quɨndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑í, te davá‑yu vá quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
53 O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a sua nora, e a nora contra sua sogra.
54 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
54 E ele também dizia à multidão: Quando vedes subir uma nuvem do oeste, imediatamente dizeis: Lá vem chuva; e assim acontece.
55 Te òré ná quène táchí ndàa xio datni nacuáa quène nchícanchii, te càchí‑ndó sǎ ǐo cada ihni‑xi, te dɨu ducaⁿ ndìsa quide‑xi.
55 E quando vedes soprar o vento sul, dizeis: Haverá calor; e assim acontece.
56 Te nchòhó ío váha cùtnuní iní‑ndó nàcuáa quìde‑xi andɨu ndɨhɨ ñuyíú, ¿te ná cuèndá quídé‑ní‑ndó sǎ ñǎ tècú tnùní‑ndó nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí vitna? Te sá dúcáⁿ quìde‑ndo‑áⁿ ǐo dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá ǐo váha cùtnuní iní‑ndó, chi ñá ndàá sá cútnùní iní‑ndó.
56 Hipócritas, podeis discernir a face da terra e do céu; mas, como não discernis este tempo?
57 ’Te nchòhó, ¿ná cuèndá ñá túú dàndixi túu‑ndo ìní‑ndó càda‑ndo mee‑ni sá vǎha sá tàú‑ndó càda‑ndo‑i?
57 Sim, e por que vós mesmos não julgam o que é certo?
58 Te núu ìó ɨɨⁿ‑ndo nǐ sacáⁿ cuéchi ñáyiu cuèndá‑ndó cuèndá ɨɨⁿ sá nǐ quide‑ndo, te cuáháⁿ‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu núú těe cùchiuⁿ, te nɨni ñùhu‑ndo ndɨhɨ́‑yu ichi, te nducu‑ndo nàcuáa cada‑ndo nàcáháⁿ cáhnú ìní tnáhá‑ndó ndɨ̀hɨ́‑yu cuèndá sá vǎ cándèca ñaha‑gá‑yu quɨ́hɨ́ⁿ núú těe cùchiuⁿ, chi núu ducaⁿ na càdá‑yu te tée cùchiuⁿ‑áⁿ nachihi ñaha‑dě ndaha cue tée cùu poleciá, te cue tée‑áⁿ chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑ndo.
58 Porque, quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para pôr em ordem o assunto com ele no caminho, para que ele não te arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao oficial, e o oficial te lance na prisão.
59 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na ngàva‑ndo vecaá, te vá cǎcu‑ndo te núu vá náchǎhu‑ndo nchàa sá tàú‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
59 Eu te digo que não sairás de lá enquanto não pagares o último ceitil.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.