Lucas 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te ɨɨⁿ nduu càháⁿ ndɨhɨ Jèsús Yǎ Ndiǒxí ɨɨⁿ xichi, te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ ɨ̀ɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá xii‑gá:
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Te xìcáⁿ táhú‑ndɨ̌ núú‑n sǎ táxí‑n sǎ cándèca iní‑ndɨ́ ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Te cada càhnu iní‑n nchàa yícá cuěchi‑ndɨ́, chi tnàhá nchúhú quídé càhnu iní‑ndɨ́ nchaa sá quídé ñàha tnaha ñáyiu‑ndɨ́.
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá:
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 chi ɨɨⁿ tée xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑í ñúhú‑dě ichi ní quexìo‑dé vehe‑í, te ñá túú tnàhí ná cuáñaha‑ǐ caxi‑dé”, quesaha‑ndo cǔñaha‑ndo.
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Te tée‑áⁿ cǎháⁿ‑dé ndéé xɨtɨ́ vehe‑dé, te cúñaha‑dě xii‑ndo: “Vá dásàtú nihá‑n chi ndèdɨ́ yuyèhe‑í, te càa‑í ndɨhɨ cue landú‑í, te vá cúú ndàcóo‑í taxi‑í sá cuìní‑n”, quesaha‑dě cúñaha‑dě xii‑ndo.
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cuěi cùu‑dé tée tnàha tnúhu ndɨhɨ‑ndo, dico ducaⁿ cǔñaha‑dě xii‑ndo, dico dacuɨtɨ́í sǎ ndácǒo‑dé taxi‑dé sá cuìní‑ndó cuèndá sá vǎ dásàtú‑gá‑ndó ìní‑dé.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Te yúhú càchí‑í xii‑ndo sǎ cǎcáⁿ‑ndó nǔu ná cuìní‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí te taxi‑gá. Te vá dáñá ndèé‑ndó cǎcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ nǔu ná cuìní‑ndó, te ducaⁿ te níhí‑ndó. Te cada iní‑ndó sǎ nǐ quexìo‑ndo vehe ɨɨⁿ tnaha ñáyiu‑ndo te ní cáháⁿ‑ndó, te ñáyiu‑áⁿ nǐ tedóho ñàhá‑yu xii‑ndo te ní nacaáⁿ‑yu yuyèhe. Te ducaⁿ càda iní‑ndó chi Yá Ndiǒxí tedóho ñaha‑gǎ xii‑ndo, te taxi‑gá sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Chi nchaa ñáyiu ducaⁿ xǐquide te Yá Ndiǒxí tédǒho ñaha‑gǎ xií‑yu nìhí‑yu sá cuìní‑yu. Te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu nchaa ñáyiu na càcáⁿ núú‑gǎ ɨɨⁿ sá cuìní‑yu, chi sǎñaha‑gǎ sá xìcáⁿ‑yu núú‑gǎ. Te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu níhí nchaa ñáyiu ñá túú dàña ndeé xìcáⁿ núú Yǎ Ndiǒxí sá cuìní‑yu, chi nìhí‑yu.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 ’Te nchòhó cue tée cùu tátá ñá túú cùndee iní‑ndó cuǎha‑ndo cuè déhe‑ndo ɨ̀ɨⁿ yúú caxi‑güexi òré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ pàá núú‑ndó càxi‑güexi, te ni ñà túú cùndee iní‑ndó cuǎñaha‑ndo ɨ̀ɨⁿ cóó caxi‑güexi òré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ chácá nǔú‑ndó càxi‑güexi.
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Te ni ñà túú cùndee iní‑ndó cuǎñaha‑ndo ɨ̀ɨⁿ nchacua caxi‑güexi oré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ ndɨ́ú nǔú‑ndó càxi‑güexi.
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Te nchòhó cuěi ndèé dau sàá iní‑ndó, dico sǎha‑ndo cuè déhe‑ndo sǎ vǎha xèxi‑güexi oré xìcáⁿ‑güexi núú‑ndó. Te núu nchòhó ducaⁿ quìde‑ndo, ¡te uuⁿ‑gá ducaⁿ quìde Tátá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, chi taxi‑gá Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ‑ndo te núu na càcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ! —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Te Jèsús ndéñùhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ɨɨⁿ tée ní quide ñɨ̀hɨ́‑xi, te òré ní ndee ñaha espíritú‑áⁿ xii tée‑áⁿ, te ní nacáháⁿ‑dé. Te ío ní cuñúhu ñáyiu sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Te davá‑yu ní xítnàhá‑yu:
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Te davá‑yu xìto ndeé ñáhǎ‑yu xii‑gá, te xǎhǎⁿ‑yu sá ná cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ñuyíú‑a cundèhé‑yu nàcuáa cutnùní iní‑yu núu ndáá sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑gá véxi‑gá ñuyíú‑a.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Dico mee‑gǎ sa ní cutnùní iní‑gá nchaa nàcuáa sàni iní‑yu, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu sácuíhná, chi núu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑xi ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi te vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi taxi tnùní‑xi. Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó càchí‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Te núu yúhú quídé cuèndá‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í, te xìni ñuhu‑xi cada cuendá‑ndó yòo chindee ñaha xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑ndo queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu. Te mee‑güedě càchí‑güedé sá nchòhó ñá túú càháⁿ ndáá‑ndó sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑ndó.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Te ndáá sá Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ sácuíhná yɨ́hɨ́ ñàha xii ñáyiu, te xíǎⁿ cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 ’Te núu ɨɨⁿ tée ío ndee, te súúní ñɨ̀ɨ́ cáá‑dě, te ndèé‑dé vehe‑dé cuèndá sá vǎ cuǐta, te ní quide túha‑dé tɨtnɨ́ sá děéⁿ, te ío váha nèhe váha‑dé nchaa ndachìuⁿ‑dé.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Dico núu quexìo ɨngá tée ío‑gá ñɨɨ́ cáá te ndee‑gǎ‑dé, te ngüíta‑dé nàá‑dé ndɨhɨ tée ndèé vehe‑xi‑áⁿ, te cada cànárí ñáhá těe‑áⁿ xii tée ndèé vehe‑xi‑áⁿ, te quendeé‑dé nchaa sá děéⁿ cúndèe iní‑dé, te taxi tnùní‑na‑dé nchaa xíǎⁿ, ndɨhɨ nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé, te dàcáhñu‑dé nchaa cue tée cùndɨhɨ‑dé nchaa sá ná nìhí‑dé.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 ’Te nchaa ñáyiu ñá túú cùndɨhɨ ñaha xii‑í, te cùu úhú iní ñáhǎ‑yu, te nchaa ñáyiu ñá túú chìndee ñaha xii‑í, te dàquee tɨ́hǔ‑yu chìuⁿ quide‑í.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 ’Te òré ná quèe ñaha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii ɨɨⁿ ñáyiu, te cuáháⁿ‑xi ndùcu‑xi ɨɨⁿ xichi núú cúndècu‑xi te ñá nìhí‑xi, te ní sani iní‑xi: “Váha‑gá núhú tucu‑í núú nǐ xíndecu‑í”, duha ní sani iní‑xi.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Te cuánuhú‑xi, te òré ní nasáá‑xi, te ní xiní‑xi sá cáá ìní ñáyiu‑áⁿ dàtná cáá‑nǎ ɨɨⁿ vehe ní natɨ́hú, chi ní nduu vii‑ná, vá yǒo‑gá ndécú.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Te sátá dúcáⁿ te ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi cuándúcú‑xí ǔsá tnàhá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi sá nèhé víhí‑gǎ xǐquide, te òré ní níhí‑xi cue espíritú‑áⁿ te ndèca ñaha‑xi cuáháⁿ cuèndá ngúndecu ndɨhɨ‑xi ñáyiu‑áⁿ, te ñáyiu‑áⁿ uuⁿ‑gá nándɨ yáha‑yu dàcúúxí ndèé díhna —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Te nɨni càháⁿ Jèsús tnúhu‑áⁿ nǔú ñǎyiu ní cáháⁿ níhi ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ tnuú‑yu, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi Jesús:
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Te ta tàcá vài ñáyiu te dàdehnde tnaha‑ná‑yu, te ní ngüíta Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Chi nchaa ñáyiu ñuú Nǐnivé ní cutnùní iní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii ndíi Jònás ní sáháⁿ ndíi ñuú‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi sáá nduu te cutnùní iní‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Te na sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ ñaha ní xɨ́ndaha ɨ̀ɨⁿ nacióⁿ cáá ndàa xio cuha núú quéné nchǐcanchii. Te ñaha‑áⁿ ǐo xica nǐ xíndecu‑aⁿ, te ní sáháⁿ‑aⁿ ní xíndedóho‑aⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Salòmón, chi ndíi‑áⁿ ǐo ní sáá sá xìní tnùní ndíi. Te ñaha‑áⁿ cǎháⁿ‑aⁿ dàvá‑áⁿ sǎ nchòhó ñáyiu ndècu vitna ñá túú ní quìde ndáá‑ndó. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Salòmón.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Te dɨu‑ni nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a vitna, dàvá‑áⁿ tnàhá cue ñáyiu ní xíndecu ñuú Nǐnivé cundecú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, te tnàhá‑yu cachí‑yu sá ñà túú ní quìde ndáá‑ndó. Chi ñáyiu ñuú Nǐnivé‑áⁿ nǐ ndixi túu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu te ní natuhá‑yu ichi Yá Ndiǒxí cútnàhá ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha ndíi Jònás tnúhu‑gá xií‑yu. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú tée càháⁿ tucu tnúhu Yá Ndiǒxí, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Jònás.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 ’Te ñá túú nì ɨɨⁿ ñáyiu tèñuhú ɨɨⁿ lìntérná, te taxi ndecú‑yu ɨɨⁿ núú yɨ́dǎhu, àdi chiváha‑yu xɨtɨ́ ɨɨⁿ tɨ́dihi, chi tàxi ndecú‑yu ɨɨⁿ núú nǐnu cuèndá nchaa ñáyiu quɨ́hu vehe cutnùní núǔ‑yu.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Te núú‑ndó cùu‑xi datná ɨɨⁿ ñuhú, chi ɨɨⁿ sá ná quìní‑ndó te ndìxi túu iní‑ndó nǎ cúú xǐǎⁿ, te núu càváha núú‑ndó, te ducaⁿ cùtnuní iní‑ndó nǎ cúú sǎ ndécú nǔú‑ndó, áⁿ te núu cùhú, te vá cútnùní iní‑ndó nǎ cúú sǎ ndécú nǔú‑ndó. Te sá dúcáⁿ cùhú núú‑ndó te cada iní‑ndó sǎ ndécú‑ndó dàtná ɨɨⁿ núú néé.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Te ío cada cuèndá‑ndó vǎ cání cuèhé iní‑ndó cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá cutnùní iní‑ndó nàcuáa cundecu‑ndo, chi núu na càni cuehé iní‑ndó cuèndá tnúhu‑gá, te cùu‑ndo datná ɨɨⁿ ñáyiu ñá túú cùtnuní núú‑xí.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Te núu càndoo canine iní‑ndó, te mee‑ni sǎ vǎha ñùhu iní‑ndó, te cùtnuní váha iní‑ndó tnǔhu ndáá dàtná cútnùní váha núú‑ndó òré càyú ñuhú, ducaⁿ cùtnuní iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Te òré ní ndɨhɨ tnúhu ní cáháⁿ Jèsús, te ɨɨⁿ tée cùu fariséú ní cáháⁿ ñáhá‑dě xii‑gá vehe‑dé caxi‑gá, te cuánguɨhu‑gá vehe‑dé, te ní ngóo‑gá mèsá.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Te tée cùu fariséú‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑dé, chi Jèsús ñá túú ní ndàha‑gá nàcuáa sàni iní‑güedé nduu vétú iní Yǎ Ndiǒxí òré ní ngóo‑gá caxi‑gá dàtná quídé mèe‑güedé.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 ¡Te nchòhó cúú‑ndó cuè tée ío ñɨɨ́ iní‑xi! ¿Te náa ñá túú cùtnuní iní‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí Yaá ní cadúha yɨquɨ cùñú‑ó dɨu‑ni‑gá ní chihi‑gá iní‑ó‑ǎⁿ?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Te nchaa sá vǎha ndècu ndɨhɨ‑ndo cuáha‑ndo nchàa ñáyiu xìni ñuhu na cundecu ndɨhɨ́‑yu, te núu ducaⁿ na càda‑ndo, te cuu‑ndo ñǎyiu sa ní nduu ndoo ní nduu nine iní‑xi.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 ’¡Te ndàhú ní cuu nchaa nchòhó cue tée cùu fariséú! Chi sǎha‑ndo Yǎ Ndiǒxí núú ùxí xichi yúcú nání mèntá, ndɨhɨ yúcú rùdá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá núú yǔcú quěe comìdá, dico ñá túú quìde ndáá‑ndó, te ni ñà túú ñùhu iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí. Dico tnúhu càháⁿ‑í‑a tàú‑ndó càda‑ndo, te ni vǎ dáñá ndèé‑ndó càda‑ndo nchaa dava‑gá sá vǎha.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 ’¡Te ndàhú ní cuu nchòhó cue tée cùu fariséú! Chi cuìní‑ndó cùnucóo‑ndo nǔú sácǒo cue tée ío cùnuu xɨtɨ́ veñúhu, te cuìní‑ndó mèe‑ni ndɨhɨ tnúhu yɨñùhu cáháⁿ ndɨhɨ ñaha ñǎyiu xii‑ndo nchàa núú xícá cùu‑ndo.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 ’¡Te ndàhú ní cuu nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú chi ío dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá quídé ndǎá‑ndó te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó! Chi cùu‑ndo datná ɨɨⁿ ñáyiu ní xíhí te ní nguɨ́ndǔxi, te ñá túú cùtnuní‑gá ndèé yɨ́ndǔxi‑yu, te cuěi nà yáha ñáyiu dico ñá túú cùtnuní sá yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó, chi nchaa ñáyiu ndèhe ñaha xii‑ndo ñá túú cùtnuní iní‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Te ní xáhaⁿ ɨ̀ɨⁿ tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xii‑gá:
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 ’¡Te ndàhú ní cuu tucu‑ndo! Chi càdúha‑ndo nǔú nǐ nguɨ́ndǔxi cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha cuèndá sá cúnàha‑ndo núú yɨ́ndǔxi cue ndíi, te dɨu‑ni cue ñaní tnáhá‑ndó nǐ sahni‑güedé cue ndíi.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Te nchòhó sa nàha‑ndo nacuáa ní quide cue ñaní tnáhá‑ndó, te càchí‑ndó sǎ nǐ quide váha‑güedé sá dúcáⁿ nǐ sahni‑güedé cue ndíi‑áⁿ, te vitna càdúha‑ndo nǔú nǐ nguɨ́ndǔxi cue ndíi.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 ’Te Yá Ndiǒxí ío sàá nchaa sá xìní tnùní‑gá, te ní cachí‑gá sá dácàháⁿ‑gá iní cue tée cuèndá cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú ñǎyiu, te cada‑güedé nchaa nàcuáa cuìní‑gá, te dava‑güedé cahni ñàhá‑yu xii‑güedé, te dava‑güedé ío dandòho ñahá‑yu xii‑güedé duha ní cachí‑gá.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Te nchaa ñáyiu ñuyíú vitna tnàhá‑yu nacháhu‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá nǐ sahni‑güedé cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Te ndéé ndíi Àbél tée ní sahni‑güedé ndéé díhna nuu, ndɨhɨ ndéé ndíi Zacàriá tée ní sahni‑güedé ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná ndácáⁿ cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí núú ñǎyiu ndècu ñuyíú vitna, te dɨu ndíi‑áⁿ nǐ sahni‑güedé mei tnùú veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, ndɨhɨ xíto núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 ’¡Te ndàhú ní cuu tucu nchaa nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés! Chi quìde‑ndo datná quídé ɨ̀ɨⁿ tée tàxi tnuní ɨɨⁿ vehe, chi nacadɨ́‑dé te ñá dáñá‑dě quɨ́hu ñáyiu te ni mèe‑dé ñá túú quɨ̌hu‑dé. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi quìde‑ndo, chi dàcuaha‑ndo tnúhu Yá Ndiǒxí te ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó te ni ñà túú dànehé‑ndó ñǎyiu cuìní tnɨɨ tnúhu‑gá nàcuáa tàú‑xi cunduu cuèndá naníhí tàhú‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Te òré ní ndee Jèsús vehe tée cùu fariséú‑áⁿ, te cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ní cudééⁿ‑güedě núú‑gǎ, te ní ngüíta‑güedé nándɨ sá xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ cuèndá cuìní‑güedé nǔu vá cuǐta‑gá ɨɨⁿ tnúhu càháⁿ‑gá
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 cuèndá ducaⁿ nǐhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.