Lucas 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te ɨɨⁿ nduu càháⁿ ndɨhɨ Jèsús Yǎ Ndiǒxí ɨɨⁿ xichi, te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ ɨ̀ɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá xii‑gá:
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
2 Então Jesus disse:
3 Te xìcáⁿ táhú‑ndɨ̌ núú‑n sǎ táxí‑n sǎ cándèca iní‑ndɨ́ ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu.
3 o pão nosso de cada dia
4 Te cada càhnu iní‑n nchàa yícá cuěchi‑ndɨ́, chi tnàhá nchúhú quídé càhnu iní‑ndɨ́ nchaa sá quídé ñàha tnaha ñáyiu‑ndɨ́.
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá:
5 Jesus disse ainda:
6 chi ɨɨⁿ tée xìní tnáhá ndɨ̀hɨ‑í ñúhú‑dě ichi ní quexìo‑dé vehe‑í, te ñá túú tnàhí ná cuáñaha‑ǐ caxi‑dé”, quesaha‑ndo cǔñaha‑ndo.
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Te tée‑áⁿ cǎháⁿ‑dé ndéé xɨtɨ́ vehe‑dé, te cúñaha‑dě xii‑ndo: “Vá dásàtú nihá‑n chi ndèdɨ́ yuyèhe‑í, te càa‑í ndɨhɨ cue landú‑í, te vá cúú ndàcóo‑í taxi‑í sá cuìní‑n”, quesaha‑dě cúñaha‑dě xii‑ndo.
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ cuěi cùu‑dé tée tnàha tnúhu ndɨhɨ‑ndo, dico ducaⁿ cǔñaha‑dě xii‑ndo, dico dacuɨtɨ́í sǎ ndácǒo‑dé taxi‑dé sá cuìní‑ndó cuèndá sá vǎ dásàtú‑gá‑ndó ìní‑dé.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 Te yúhú càchí‑í xii‑ndo sǎ cǎcáⁿ‑ndó nǔu ná cuìní‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí te taxi‑gá. Te vá dáñá ndèé‑ndó cǎcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ nǔu ná cuìní‑ndó, te ducaⁿ te níhí‑ndó. Te cada iní‑ndó sǎ nǐ quexìo‑ndo vehe ɨɨⁿ tnaha ñáyiu‑ndo te ní cáháⁿ‑ndó, te ñáyiu‑áⁿ nǐ tedóho ñàhá‑yu xii‑ndo te ní nacaáⁿ‑yu yuyèhe. Te ducaⁿ càda iní‑ndó chi Yá Ndiǒxí tedóho ñaha‑gǎ xii‑ndo, te taxi‑gá sá ná càcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Chi nchaa ñáyiu ducaⁿ xǐquide te Yá Ndiǒxí tédǒho ñaha‑gǎ xií‑yu nìhí‑yu sá cuìní‑yu. Te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu nchaa ñáyiu na càcáⁿ núú‑gǎ ɨɨⁿ sá cuìní‑yu, chi sǎñaha‑gǎ sá xìcáⁿ‑yu núú‑gǎ. Te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu níhí nchaa ñáyiu ñá túú dàña ndeé xìcáⁿ núú Yǎ Ndiǒxí sá cuìní‑yu, chi nìhí‑yu.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 ’Te nchòhó cue tée cùu tátá ñá túú cùndee iní‑ndó cuǎha‑ndo cuè déhe‑ndo ɨ̀ɨⁿ yúú caxi‑güexi òré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ pàá núú‑ndó càxi‑güexi, te ni ñà túú cùndee iní‑ndó cuǎñaha‑ndo ɨ̀ɨⁿ cóó caxi‑güexi òré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ chácá nǔú‑ndó càxi‑güexi.
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Te ni ñà túú cùndee iní‑ndó cuǎñaha‑ndo ɨ̀ɨⁿ nchacua caxi‑güexi oré xìcáⁿ‑güexi ɨɨⁿ ndɨ́ú nǔú‑ndó càxi‑güexi.
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Te nchòhó cuěi ndèé dau sàá iní‑ndó, dico sǎha‑ndo cuè déhe‑ndo sǎ vǎha xèxi‑güexi oré xìcáⁿ‑güexi núú‑ndó. Te núu nchòhó ducaⁿ quìde‑ndo, ¡te uuⁿ‑gá ducaⁿ quìde Tátá‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, chi taxi‑gá Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ‑ndo te núu na càcáⁿ‑ndó nǔú‑gǎ! —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Te Jèsús ndéñùhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ɨɨⁿ tée ní quide ñɨ̀hɨ́‑xi, te òré ní ndee ñaha espíritú‑áⁿ xii tée‑áⁿ, te ní nacáháⁿ‑dé. Te ío ní cuñúhu ñáyiu sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Te davá‑yu ní xítnàhá‑yu:
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Te davá‑yu xìto ndeé ñáhǎ‑yu xii‑gá, te xǎhǎⁿ‑yu sá ná cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ñuyíú‑a cundèhé‑yu nàcuáa cutnùní iní‑yu núu ndáá sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑gá véxi‑gá ñuyíú‑a.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Dico mee‑gǎ sa ní cutnùní iní‑gá nchaa nàcuáa sàni iní‑yu, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu sácuíhná, chi núu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑xi ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi te vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi taxi tnùní‑xi. Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó càchí‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Te núu yúhú quídé cuèndá‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í, te xìni ñuhu‑xi cada cuendá‑ndó yòo chindee ñaha xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑ndo queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu. Te mee‑güedě càchí‑güedé sá nchòhó ñá túú càháⁿ ndáá‑ndó sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑ndó.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Te ndáá sá Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ sácuíhná yɨ́hɨ́ ñàha xii ñáyiu, te xíǎⁿ cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 ’Te núu ɨɨⁿ tée ío ndee, te súúní ñɨ̀ɨ́ cáá‑dě, te ndèé‑dé vehe‑dé cuèndá sá vǎ cuǐta, te ní quide túha‑dé tɨtnɨ́ sá děéⁿ, te ío váha nèhe váha‑dé nchaa ndachìuⁿ‑dé.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Dico núu quexìo ɨngá tée ío‑gá ñɨɨ́ cáá te ndee‑gǎ‑dé, te ngüíta‑dé nàá‑dé ndɨhɨ tée ndèé vehe‑xi‑áⁿ, te cada cànárí ñáhá těe‑áⁿ xii tée ndèé vehe‑xi‑áⁿ, te quendeé‑dé nchaa sá děéⁿ cúndèe iní‑dé, te taxi tnùní‑na‑dé nchaa xíǎⁿ, ndɨhɨ nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé, te dàcáhñu‑dé nchaa cue tée cùndɨhɨ‑dé nchaa sá ná nìhí‑dé.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 ’Te nchaa ñáyiu ñá túú cùndɨhɨ ñaha xii‑í, te cùu úhú iní ñáhǎ‑yu, te nchaa ñáyiu ñá túú chìndee ñaha xii‑í, te dàquee tɨ́hǔ‑yu chìuⁿ quide‑í.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 ’Te òré ná quèe ñaha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii ɨɨⁿ ñáyiu, te cuáháⁿ‑xi ndùcu‑xi ɨɨⁿ xichi núú cúndècu‑xi te ñá nìhí‑xi, te ní sani iní‑xi: “Váha‑gá núhú tucu‑í núú nǐ xíndecu‑í”, duha ní sani iní‑xi.
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Te cuánuhú‑xi, te òré ní nasáá‑xi, te ní xiní‑xi sá cáá ìní ñáyiu‑áⁿ dàtná cáá‑nǎ ɨɨⁿ vehe ní natɨ́hú, chi ní nduu vii‑ná, vá yǒo‑gá ndécú.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Te sátá dúcáⁿ te ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi cuándúcú‑xí ǔsá tnàhá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi sá nèhé víhí‑gǎ xǐquide, te òré ní níhí‑xi cue espíritú‑áⁿ te ndèca ñaha‑xi cuáháⁿ cuèndá ngúndecu ndɨhɨ‑xi ñáyiu‑áⁿ, te ñáyiu‑áⁿ uuⁿ‑gá nándɨ yáha‑yu dàcúúxí ndèé díhna —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Te nɨni càháⁿ Jèsús tnúhu‑áⁿ nǔú ñǎyiu ní cáháⁿ níhi ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ tnuú‑yu, te xǎhaⁿ‑aⁿ xìi Jesús:
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Te ta tàcá vài ñáyiu te dàdehnde tnaha‑ná‑yu, te ní ngüíta Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Chi nchaa ñáyiu ñuú Nǐnivé ní cutnùní iní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii ndíi Jònás ní sáháⁿ ndíi ñuú‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi sáá nduu te cutnùní iní‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Te na sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ ñaha ní xɨ́ndaha ɨ̀ɨⁿ nacióⁿ cáá ndàa xio cuha núú quéné nchǐcanchii. Te ñaha‑áⁿ ǐo xica nǐ xíndecu‑aⁿ, te ní sáháⁿ‑aⁿ ní xíndedóho‑aⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Salòmón, chi ndíi‑áⁿ ǐo ní sáá sá xìní tnùní ndíi. Te ñaha‑áⁿ cǎháⁿ‑aⁿ dàvá‑áⁿ sǎ nchòhó ñáyiu ndècu vitna ñá túú ní quìde ndáá‑ndó. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Salòmón.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Te dɨu‑ni nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a vitna, dàvá‑áⁿ tnàhá cue ñáyiu ní xíndecu ñuú Nǐnivé cundecú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, te tnàhá‑yu cachí‑yu sá ñà túú ní quìde ndáá‑ndó. Chi ñáyiu ñuú Nǐnivé‑áⁿ nǐ ndixi túu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu te ní natuhá‑yu ichi Yá Ndiǒxí cútnàhá ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha ndíi Jònás tnúhu‑gá xií‑yu. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú tée càháⁿ tucu tnúhu Yá Ndiǒxí, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Jònás.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ’Te ñá túú nì ɨɨⁿ ñáyiu tèñuhú ɨɨⁿ lìntérná, te taxi ndecú‑yu ɨɨⁿ núú yɨ́dǎhu, àdi chiváha‑yu xɨtɨ́ ɨɨⁿ tɨ́dihi, chi tàxi ndecú‑yu ɨɨⁿ núú nǐnu cuèndá nchaa ñáyiu quɨ́hu vehe cutnùní núǔ‑yu.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Te núú‑ndó cùu‑xi datná ɨɨⁿ ñuhú, chi ɨɨⁿ sá ná quìní‑ndó te ndìxi túu iní‑ndó nǎ cúú xǐǎⁿ, te núu càváha núú‑ndó, te ducaⁿ cùtnuní iní‑ndó nǎ cúú sǎ ndécú nǔú‑ndó, áⁿ te núu cùhú, te vá cútnùní iní‑ndó nǎ cúú sǎ ndécú nǔú‑ndó. Te sá dúcáⁿ cùhú núú‑ndó te cada iní‑ndó sǎ ndécú‑ndó dàtná ɨɨⁿ núú néé.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Te ío cada cuèndá‑ndó vǎ cání cuèhé iní‑ndó cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá cutnùní iní‑ndó nàcuáa cundecu‑ndo, chi núu na càni cuehé iní‑ndó cuèndá tnúhu‑gá, te cùu‑ndo datná ɨɨⁿ ñáyiu ñá túú cùtnuní núú‑xí.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Te núu càndoo canine iní‑ndó, te mee‑ni sǎ vǎha ñùhu iní‑ndó, te cùtnuní váha iní‑ndó tnǔhu ndáá dàtná cútnùní váha núú‑ndó òré càyú ñuhú, ducaⁿ cùtnuní iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Te òré ní ndɨhɨ tnúhu ní cáháⁿ Jèsús, te ɨɨⁿ tée cùu fariséú ní cáháⁿ ñáhá‑dě xii‑gá vehe‑dé caxi‑gá, te cuánguɨhu‑gá vehe‑dé, te ní ngóo‑gá mèsá.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Te tée cùu fariséú‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑dé, chi Jèsús ñá túú ní ndàha‑gá nàcuáa sàni iní‑güedé nduu vétú iní Yǎ Ndiǒxí òré ní ngóo‑gá caxi‑gá dàtná quídé mèe‑güedé.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 ¡Te nchòhó cúú‑ndó cuè tée ío ñɨɨ́ iní‑xi! ¿Te náa ñá túú cùtnuní iní‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí Yaá ní cadúha yɨquɨ cùñú‑ó dɨu‑ni‑gá ní chihi‑gá iní‑ó‑ǎⁿ?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Te nchaa sá vǎha ndècu ndɨhɨ‑ndo cuáha‑ndo nchàa ñáyiu xìni ñuhu na cundecu ndɨhɨ́‑yu, te núu ducaⁿ na càda‑ndo, te cuu‑ndo ñǎyiu sa ní nduu ndoo ní nduu nine iní‑xi.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 ’¡Te ndàhú ní cuu nchaa nchòhó cue tée cùu fariséú! Chi sǎha‑ndo Yǎ Ndiǒxí núú ùxí xichi yúcú nání mèntá, ndɨhɨ yúcú rùdá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá núú yǔcú quěe comìdá, dico ñá túú quìde ndáá‑ndó, te ni ñà túú ñùhu iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí. Dico tnúhu càháⁿ‑í‑a tàú‑ndó càda‑ndo, te ni vǎ dáñá ndèé‑ndó càda‑ndo nchaa dava‑gá sá vǎha.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 ’¡Te ndàhú ní cuu nchòhó cue tée cùu fariséú! Chi cuìní‑ndó cùnucóo‑ndo nǔú sácǒo cue tée ío cùnuu xɨtɨ́ veñúhu, te cuìní‑ndó mèe‑ni ndɨhɨ tnúhu yɨñùhu cáháⁿ ndɨhɨ ñaha ñǎyiu xii‑ndo nchàa núú xícá cùu‑ndo.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 ’¡Te ndàhú ní cuu nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchòhó cue tée cùu fariséú chi ío dàndahú‑ndó mèe‑ndo sá quídé ndǎá‑ndó te ñá ndàá sá quídé ndǎá‑ndó! Chi cùu‑ndo datná ɨɨⁿ ñáyiu ní xíhí te ní nguɨ́ndǔxi, te ñá túú cùtnuní‑gá ndèé yɨ́ndǔxi‑yu, te cuěi nà yáha ñáyiu dico ñá túú cùtnuní sá yɨ́ndǔxi ndɨ́yɨ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó, chi nchaa ñáyiu ndèhe ñaha xii‑ndo ñá túú cùtnuní iní‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Te ní xáhaⁿ ɨ̀ɨⁿ tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xii‑gá:
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ:
46 Mas Jesus respondeu:
47 ’¡Te ndàhú ní cuu tucu‑ndo! Chi càdúha‑ndo nǔú nǐ nguɨ́ndǔxi cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha cuèndá sá cúnàha‑ndo núú yɨ́ndǔxi cue ndíi, te dɨu‑ni cue ñaní tnáhá‑ndó nǐ sahni‑güedé cue ndíi.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Te nchòhó sa nàha‑ndo nacuáa ní quide cue ñaní tnáhá‑ndó, te càchí‑ndó sǎ nǐ quide váha‑güedé sá dúcáⁿ nǐ sahni‑güedé cue ndíi‑áⁿ, te vitna càdúha‑ndo nǔú nǐ nguɨ́ndǔxi cue ndíi.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 ’Te Yá Ndiǒxí ío sàá nchaa sá xìní tnùní‑gá, te ní cachí‑gá sá dácàháⁿ‑gá iní cue tée cuèndá cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú ñǎyiu, te cada‑güedé nchaa nàcuáa cuìní‑gá, te dava‑güedé cahni ñàhá‑yu xii‑güedé, te dava‑güedé ío dandòho ñahá‑yu xii‑güedé duha ní cachí‑gá.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Te nchaa ñáyiu ñuyíú vitna tnàhá‑yu nacháhu‑yu núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá nǐ sahni‑güedé cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 Te ndéé ndíi Àbél tée ní sahni‑güedé ndéé díhna nuu, ndɨhɨ ndéé ndíi Zacàriá tée ní sahni‑güedé ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná ndácáⁿ cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí núú ñǎyiu ndècu ñuyíú vitna, te dɨu ndíi‑áⁿ nǐ sahni‑güedé mei tnùú veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, ndɨhɨ xíto núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 ’¡Te ndàhú ní cuu tucu nchaa nchòhó cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés! Chi quìde‑ndo datná quídé ɨ̀ɨⁿ tée tàxi tnuní ɨɨⁿ vehe, chi nacadɨ́‑dé te ñá dáñá‑dě quɨ́hu ñáyiu te ni mèe‑dé ñá túú quɨ̌hu‑dé. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi quìde‑ndo, chi dàcuaha‑ndo tnúhu Yá Ndiǒxí te ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó te ni ñà túú dànehé‑ndó ñǎyiu cuìní tnɨɨ tnúhu‑gá nàcuáa tàú‑xi cunduu cuèndá naníhí tàhú‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Te òré ní ndee Jèsús vehe tée cùu fariséú‑áⁿ, te cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú ní cudééⁿ‑güedě núú‑gǎ, te ní ngüíta‑güedé nándɨ sá xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ cuèndá cuìní‑güedé nǔu vá cuǐta‑gá ɨɨⁿ tnúhu càháⁿ‑gá
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 cuèndá ducaⁿ nǐhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.