Atos 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ndècu ɨɨⁿ tée nàni Ananiás, te ñadɨ̀hɨ́‑dé nání‑áⁿ Sàfirá, te ñáyiu‑áⁿ nǐ nadìcó‑yu luha ñuhú‑yu.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Te ní taxúha‑dé sacú díhúⁿ, te sacú‑gá néhé‑dě cuáháⁿ ní sáñaha‑dě xii cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te ní dándàhú ñáhá‑dě xii‑güedé, chi ní xáhaⁿ‑dě sá nɨ̀hií ní sáñaha‑dě, te nàha ñadɨhɨ́‑dé sá dúcáⁿ nǐ quide‑dé.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑dé:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Te ñuhu‑áⁿ cuèndá sá ñúhú mèe‑n, àdi díhúⁿ‑ǎⁿ cuèndá sá dǐhúⁿ méé‑n cùu‑xi, te cuu‑ni cada‑n nàcuáa càchí iní‑n càhaⁿ‑n ñá? ¿Ná cuèndá ducaⁿ nǐ quide‑n? ¿Ná ní quide‑xi iní‑n nǔu ní dácuándèhnde‑n núú Yǎ Ndiǒxí? Chi ñá dɨ́ú‑ní mèe‑ni ñáyiu ni dàndahú‑n —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Te òré ní ndɨhɨ tnúhu ní xáhaⁿ tě Pèlú, te uuⁿni ní nduá‑dé te ní xíhí‑ni‑dé. Te nchaa ñáyiu ní níhí tnǔhu sá nǐ xíhí‑dé, te ní yùhú víhǐ‑yu.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Te ní quixi ɨɨⁿ ǔú cue tée cuechi, te ní ndanehe ñaha‑güedě ní sacáⁿ ñáhá‑güedě núú yuu, te ní ducuⁿ nuu ñaha‑güedě yuu‑áⁿ, te ní xido ñaha‑güedě néhé ñàha‑güedé cuáháⁿ chìndúxi ñaha‑güedě xii‑dé.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Te ní cuu úú uní òré, te ní quexìo ñadɨhɨ́ tée ní xíhí‑áⁿ, te vátá quìní‑gá‑aⁿ sá nǐ xíhí yɨɨ‑aⁿ.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑aⁿ:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Te òré‑áⁿ nǐ nduá‑aⁿ núú tě Pèlú, te ní xíhí‑ni‑aⁿ. Te cuándɨhu cue tée cuechi‑ǎⁿ xɨtɨ́ vehe, te ní xiní‑güedé sá sà ní xíhí‑aⁿ, núu ní xido ñaha tùcu‑güedé cuáháⁿ chindúxi‑güedé‑aⁿ dɨ̀ñɨ yɨɨ‑aⁿ.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Te ní yùhú víhí ñǎyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu ní níhí tnǔhu nàcuáa ní cuu.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá tɨtnɨ́ víhí sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑güedé, te ní cuñúhu vìhí‑yu. Te nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ní xóo tacá‑yu corrèdór néhé dɨ̀u ndíi Salòmón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Te nchaa ñáyiu ñá túú dàcuaha tnúhu‑gá ñá ní cùyɨɨ́‑yu chitnahá‑yu ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá, dico nchaá‑yu ní cáháⁿ váha‑yu cuèndá ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Te vài tée, vài ñadɨhɨ́ ní sándáá iní‑yu tnúhu‑gá.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Te cuèndá sá nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús, núu xíǎⁿ ní queñuhú‑yu nchaa ñáyiu cùhú ichi, te davá‑yu ní quide túha‑yu càmá te davá‑yu ní quide túha‑yu yuu, núu núú nchàa xíǎⁿ tá sàcáⁿ‑yu cue ñáyiu cùhú‑áⁿ cuǎháⁿ, te xíáⁿ cáǎ‑yu ndètú‑yu, chi ní sani iní‑yu sá òré yáha té Pèlú te cuědìcó cuándáhú‑dě yáha ndodo ñaha‑xi xìí‑yu te ndúha‑yu.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Te ní quixi ñáyiu ñuú yatni Jerusàlén ndécǎ‑yu ñáyiu cùhú, ndɨhɨ ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní quixi, te nchaá‑yu ní ndúha.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 — ausente —
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 — ausente —
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Te xɨtɨ́ niú‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní nacaáⁿ‑xi yèhe vecaá ní quee‑güedé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑güedé:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —Quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó vèñúhu càhnu sá ǐo cùnuu te cúñaha‑ndo xìi ñáyiu nàcuáa cadá‑yu naníhí tàhú‑yu —càchí espíritú‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi‑güedé.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi nǔu sátá nǐ túndaá, te ní sáháⁿ‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá cúú‑xí ñǎyiu isràél ní dácuáhá ñàha‑güedé xií‑yu.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Te ní quexìo‑güedé yèhe vecaá, te ní xiní‑güedé sá nì ɨɨⁿ‑gá cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu tnúhu Jèsús ñá túú‑gǎ‑güedé yɨ́hɨ́. Te cuánuhú‑güedé
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 ní xítnǔhu‑güedé cue tée cùchiuⁿ, te xǎhaⁿ‑güedě:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě, te cuáháⁿ iní cue dútú cúnùu ndɨhɨ tée tàxi tnuní cue tée xǐndeé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xítnàha‑güedé:
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée ní xáhaⁿ‑dě:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Te cue tée ndèé veñúhu ndɨhɨ tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑güedé cuánguaca ñaha‑güedě, te ñá túú ní quìde úhú ñáhá‑güedě, chi ní yùhú‑güedé cuáha yúú ñáhá ñǎyiu dii ñùú‑xi‑áⁿ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Te ní ndexìo ndɨhɨ ñaha‑güedé núú cuè tée cùu sacuéhé ndɨhɨ núú cuè tée cùchiuⁿ. Te dútú cúnùu‑gá ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑dě:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Te náa ñá dɨ́ú nǐ cachí‑ndɨ́ sá vǎ dácuàha‑gá‑ndó ñǎyiu tnúhu Jèsús te dàcuaha‑ni‑ndó‑yu, te vitna nchaa ñáyiu ñuú Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa càháⁿ‑ndó. ¿Te ná cuèndá ducaⁿ quìde‑ndo, te càchí‑ndó sǎ nchǔhú ndècuéchi‑ndɨ́ ní sahni‑ndɨ́ Jèsús‑i? —càchí dútú cúnùu‑gá xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Te té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu ní xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Te nchòhó ní sata caa‑ndo Jèsús núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ nì xíhí‑gá, dico ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá. Te Yá Ndiǒxí ní sándáá iní cue ñaní tnáhá‑ndɨ̌ ní xíndecu ndéé sanaha.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ sá cúndècu Jesús xio cùha‑gá cuèndá taxi tnùní‑gá te dacǎcu nihnu‑gá ñáyiu isràél núú ùhú núú ndàhú. Te ducaⁿ‑ni dacǎcu nihnu‑gá nchaa ñáyiu na dàña nchaa sá cuèhé sá dúhá, te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Te ní xiní‑ndɨ́ nàcuáa ní quide‑gá, núu xíǎⁿ cání‑ndɨ̌ cuèndú núú nchàa ñáyiu, te Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni Espíritú‑gá ní sáñaha‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá —càchí té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ, te ní cudééⁿ‑güedě, te ní ndatnúhu‑güedé sá cáhní ñàha‑güedé.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Te ɨɨⁿ tée cùu fariséú tnàha‑dé cúú‑dě chìuⁿ, te nàni‑dé Gamàliél, te cùu‑dé mèstrú dácuàha‑dé ñáyiu nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ío yɨñùhu caháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé. Te ní ngúnutnɨ́ɨ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě sá ná quèe tnaa té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé quehé.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Chi ní cunaha nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée ní xínani Tèudás, te ní cachí‑dé sá cúnùu‑dé, te ní cundɨhɨ‑dé dàtná cúmí cièndú cue tée, te ñá ní cuìní‑güedé cuu ɨɨⁿnuu‑güedě ndɨhɨ cue tée cùchiuⁿ. Te ní sahni ñaha cuè tée cùchiuⁿ‑áⁿ xii tée Tèudás, te ní ndɨhɨ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní quìde‑güedé nàcuáa ní sani iní‑güedé cada‑güedé.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Te sátá nì xíhí tée‑áⁿ, te ní tnahá nduu nùcódó tnùní ñáyiu. Te dàvá‑áⁿ nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée distrìtú Galìleá ní xínani‑dě Jùdás. Te tɨtnɨ́‑güedé ní chitnahá ñáhá‑güedě xii‑dé. Te tnàhá‑dé ní sahni ñaha tùcu cue tée cùchiuⁿ, te nchaa cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Te na càchí tnúhu‑í sá dáñá‑ndó cuè tée‑áⁿ, te ni ñà túú nǎgá tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, chi núu chìuⁿ mee‑güedé quídé‑güedě te cuíta‑güedé,
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 dico núu chìuⁿ Yá Ndiǒxí quídé‑güedě, te vá ndɨ́nìhnu chiuⁿ quide‑güedé. Te núu quìde‑güedé chìuⁿ Yá Ndiǒxí, te vá nàá‑ndó ndɨ̀hɨ‑güedé, chi Yá Ndiǒxí nàá ndɨhɨ‑ndo sǎ dúcáⁿ xǐquide‑ndo —càchí té Gamàliél xǎhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Te nchaa‑güedé ní cáháⁿ sá tnǔhu ndáá càháⁿ‑dé. Te dǎtnùní ní nacana tucu‑güedé té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé te ní caniha‑güedě, te ní cáháⁿ níhi‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ càháⁿ‑gá‑güedé tnúhu Jèsús, te dǎtnùní ní dáñá ñàha‑güedé cuánuhú‑güedé.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dúcáⁿ ndòho‑güedé dacuàha‑güedé ñáyiu tnúhu Jèsús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní dácuáhá‑güedě ñáyiu xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ nchaa vehé‑yu. Te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní quixi ñuyíú‑a.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.