Atos 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ndècu ɨɨⁿ tée nàni Ananiás, te ñadɨ̀hɨ́‑dé nání‑áⁿ Sàfirá, te ñáyiu‑áⁿ nǐ nadìcó‑yu luha ñuhú‑yu.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Te ní taxúha‑dé sacú díhúⁿ, te sacú‑gá néhé‑dě cuáháⁿ ní sáñaha‑dě xii cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te ní dándàhú ñáhá‑dě xii‑güedé, chi ní xáhaⁿ‑dě sá nɨ̀hií ní sáñaha‑dě, te nàha ñadɨhɨ́‑dé sá dúcáⁿ nǐ quide‑dé.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑dé:
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 ¿Te ñuhu‑áⁿ cuèndá sá ñúhú mèe‑n, àdi díhúⁿ‑ǎⁿ cuèndá sá dǐhúⁿ méé‑n cùu‑xi, te cuu‑ni cada‑n nàcuáa càchí iní‑n càhaⁿ‑n ñá? ¿Ná cuèndá ducaⁿ nǐ quide‑n? ¿Ná ní quide‑xi iní‑n nǔu ní dácuándèhnde‑n núú Yǎ Ndiǒxí? Chi ñá dɨ́ú‑ní mèe‑ni ñáyiu ni dàndahú‑n —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Te òré ní ndɨhɨ tnúhu ní xáhaⁿ tě Pèlú, te uuⁿni ní nduá‑dé te ní xíhí‑ni‑dé. Te nchaa ñáyiu ní níhí tnǔhu sá nǐ xíhí‑dé, te ní yùhú víhǐ‑yu.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Te ní quixi ɨɨⁿ ǔú cue tée cuechi, te ní ndanehe ñaha‑güedě ní sacáⁿ ñáhá‑güedě núú yuu, te ní ducuⁿ nuu ñaha‑güedě yuu‑áⁿ, te ní xido ñaha‑güedě néhé ñàha‑güedé cuáháⁿ chìndúxi ñaha‑güedě xii‑dé.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Te ní cuu úú uní òré, te ní quexìo ñadɨhɨ́ tée ní xíhí‑áⁿ, te vátá quìní‑gá‑aⁿ sá nǐ xíhí yɨɨ‑aⁿ.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑aⁿ:
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Te òré‑áⁿ nǐ nduá‑aⁿ núú tě Pèlú, te ní xíhí‑ni‑aⁿ. Te cuándɨhu cue tée cuechi‑ǎⁿ xɨtɨ́ vehe, te ní xiní‑güedé sá sà ní xíhí‑aⁿ, núu ní xido ñaha tùcu‑güedé cuáháⁿ chindúxi‑güedé‑aⁿ dɨ̀ñɨ yɨɨ‑aⁿ.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Te ní yùhú víhí ñǎyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu ní níhí tnǔhu nàcuáa ní cuu.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá tɨtnɨ́ víhí sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑güedé, te ní cuñúhu vìhí‑yu. Te nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ní xóo tacá‑yu corrèdór néhé dɨ̀u ndíi Salòmón.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Te nchaa ñáyiu ñá túú dàcuaha tnúhu‑gá ñá ní cùyɨɨ́‑yu chitnahá‑yu ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá, dico nchaá‑yu ní cáháⁿ váha‑yu cuèndá ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Te vài tée, vài ñadɨhɨ́ ní sándáá iní‑yu tnúhu‑gá.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Te cuèndá sá nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús, núu xíǎⁿ ní queñuhú‑yu nchaa ñáyiu cùhú ichi, te davá‑yu ní quide túha‑yu càmá te davá‑yu ní quide túha‑yu yuu, núu núú nchàa xíǎⁿ tá sàcáⁿ‑yu cue ñáyiu cùhú‑áⁿ cuǎháⁿ, te xíáⁿ cáǎ‑yu ndètú‑yu, chi ní sani iní‑yu sá òré yáha té Pèlú te cuědìcó cuándáhú‑dě yáha ndodo ñaha‑xi xìí‑yu te ndúha‑yu.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Te ní quixi ñáyiu ñuú yatni Jerusàlén ndécǎ‑yu ñáyiu cùhú, ndɨhɨ ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní quixi, te nchaá‑yu ní ndúha.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 — ausente —
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 — ausente —
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Te xɨtɨ́ niú‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní nacaáⁿ‑xi yèhe vecaá ní quee‑güedé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑güedé:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 —Quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó vèñúhu càhnu sá ǐo cùnuu te cúñaha‑ndo xìi ñáyiu nàcuáa cadá‑yu naníhí tàhú‑yu —càchí espíritú‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi‑güedé.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi nǔu sátá nǐ túndaá, te ní sáháⁿ‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá cúú‑xí ñǎyiu isràél ní dácuáhá ñàha‑güedé xií‑yu.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Te ní quexìo‑güedé yèhe vecaá, te ní xiní‑güedé sá nì ɨɨⁿ‑gá cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu tnúhu Jèsús ñá túú‑gǎ‑güedé yɨ́hɨ́. Te cuánuhú‑güedé
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 ní xítnǔhu‑güedé cue tée cùchiuⁿ, te xǎhaⁿ‑güedě:
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě, te cuáháⁿ iní cue dútú cúnùu ndɨhɨ tée tàxi tnuní cue tée xǐndeé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xítnàha‑güedé:
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée ní xáhaⁿ‑dě:
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Te cue tée ndèé veñúhu ndɨhɨ tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑güedé cuánguaca ñaha‑güedě, te ñá túú ní quìde úhú ñáhá‑güedě, chi ní yùhú‑güedé cuáha yúú ñáhá ñǎyiu dii ñùú‑xi‑áⁿ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Te ní ndexìo ndɨhɨ ñaha‑güedé núú cuè tée cùu sacuéhé ndɨhɨ núú cuè tée cùchiuⁿ. Te dútú cúnùu‑gá ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑dě:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 —Te náa ñá dɨ́ú nǐ cachí‑ndɨ́ sá vǎ dácuàha‑gá‑ndó ñǎyiu tnúhu Jèsús te dàcuaha‑ni‑ndó‑yu, te vitna nchaa ñáyiu ñuú Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa càháⁿ‑ndó. ¿Te ná cuèndá ducaⁿ quìde‑ndo, te càchí‑ndó sǎ nchǔhú ndècuéchi‑ndɨ́ ní sahni‑ndɨ́ Jèsús‑i? —càchí dútú cúnùu‑gá xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Te té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu ní xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ:
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Te nchòhó ní sata caa‑ndo Jèsús núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ nì xíhí‑gá, dico ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá. Te Yá Ndiǒxí ní sándáá iní cue ñaní tnáhá‑ndɨ̌ ní xíndecu ndéé sanaha.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ sá cúndècu Jesús xio cùha‑gá cuèndá taxi tnùní‑gá te dacǎcu nihnu‑gá ñáyiu isràél núú ùhú núú ndàhú. Te ducaⁿ‑ni dacǎcu nihnu‑gá nchaa ñáyiu na dàña nchaa sá cuèhé sá dúhá, te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Te ní xiní‑ndɨ́ nàcuáa ní quide‑gá, núu xíǎⁿ cání‑ndɨ̌ cuèndú núú nchàa ñáyiu, te Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni Espíritú‑gá ní sáñaha‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá —càchí té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ, te ní cudééⁿ‑güedě, te ní ndatnúhu‑güedé sá cáhní ñàha‑güedé.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Te ɨɨⁿ tée cùu fariséú tnàha‑dé cúú‑dě chìuⁿ, te nàni‑dé Gamàliél, te cùu‑dé mèstrú dácuàha‑dé ñáyiu nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ío yɨñùhu caháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé. Te ní ngúnutnɨ́ɨ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě sá ná quèe tnaa té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé quehé.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ:
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Chi ní cunaha nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée ní xínani Tèudás, te ní cachí‑dé sá cúnùu‑dé, te ní cundɨhɨ‑dé dàtná cúmí cièndú cue tée, te ñá ní cuìní‑güedé cuu ɨɨⁿnuu‑güedě ndɨhɨ cue tée cùchiuⁿ. Te ní sahni ñaha cuè tée cùchiuⁿ‑áⁿ xii tée Tèudás, te ní ndɨhɨ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní quìde‑güedé nàcuáa ní sani iní‑güedé cada‑güedé.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Te sátá nì xíhí tée‑áⁿ, te ní tnahá nduu nùcódó tnùní ñáyiu. Te dàvá‑áⁿ nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée distrìtú Galìleá ní xínani‑dě Jùdás. Te tɨtnɨ́‑güedé ní chitnahá ñáhá‑güedě xii‑dé. Te tnàhá‑dé ní sahni ñaha tùcu cue tée cùchiuⁿ, te nchaa cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Te na càchí tnúhu‑í sá dáñá‑ndó cuè tée‑áⁿ, te ni ñà túú nǎgá tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, chi núu chìuⁿ mee‑güedé quídé‑güedě te cuíta‑güedé,
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 dico núu chìuⁿ Yá Ndiǒxí quídé‑güedě, te vá ndɨ́nìhnu chiuⁿ quide‑güedé. Te núu quìde‑güedé chìuⁿ Yá Ndiǒxí, te vá nàá‑ndó ndɨ̀hɨ‑güedé, chi Yá Ndiǒxí nàá ndɨhɨ‑ndo sǎ dúcáⁿ xǐquide‑ndo —càchí té Gamàliél xǎhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Te nchaa‑güedé ní cáháⁿ sá tnǔhu ndáá càháⁿ‑dé. Te dǎtnùní ní nacana tucu‑güedé té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé te ní caniha‑güedě, te ní cáháⁿ níhi‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ càháⁿ‑gá‑güedé tnúhu Jèsús, te dǎtnùní ní dáñá ñàha‑güedé cuánuhú‑güedé.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dúcáⁿ ndòho‑güedé dacuàha‑güedé ñáyiu tnúhu Jèsús.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní dácuáhá‑güedě ñáyiu xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ nchaa vehé‑yu. Te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní quixi ñuyíú‑a.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.