Atos 5
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te ndècu ɨɨⁿ tée nàni Ananiás, te ñadɨ̀hɨ́‑dé nání‑áⁿ Sàfirá, te ñáyiu‑áⁿ nǐ nadìcó‑yu luha ñuhú‑yu.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Te ní taxúha‑dé sacú díhúⁿ, te sacú‑gá néhé‑dě cuáháⁿ ní sáñaha‑dě xii cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te ní dándàhú ñáhá‑dě xii‑güedé, chi ní xáhaⁿ‑dě sá nɨ̀hií ní sáñaha‑dě, te nàha ñadɨhɨ́‑dé sá dúcáⁿ nǐ quide‑dé.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑dé:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 ¿Te ñuhu‑áⁿ cuèndá sá ñúhú mèe‑n, àdi díhúⁿ‑ǎⁿ cuèndá sá dǐhúⁿ méé‑n cùu‑xi, te cuu‑ni cada‑n nàcuáa càchí iní‑n càhaⁿ‑n ñá? ¿Ná cuèndá ducaⁿ nǐ quide‑n? ¿Ná ní quide‑xi iní‑n nǔu ní dácuándèhnde‑n núú Yǎ Ndiǒxí? Chi ñá dɨ́ú‑ní mèe‑ni ñáyiu ni dàndahú‑n —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Te òré ní ndɨhɨ tnúhu ní xáhaⁿ tě Pèlú, te uuⁿni ní nduá‑dé te ní xíhí‑ni‑dé. Te nchaa ñáyiu ní níhí tnǔhu sá nǐ xíhí‑dé, te ní yùhú víhǐ‑yu.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Te ní quixi ɨɨⁿ ǔú cue tée cuechi, te ní ndanehe ñaha‑güedě ní sacáⁿ ñáhá‑güedě núú yuu, te ní ducuⁿ nuu ñaha‑güedě yuu‑áⁿ, te ní xido ñaha‑güedě néhé ñàha‑güedé cuáháⁿ chìndúxi ñaha‑güedě xii‑dé.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Te ní cuu úú uní òré, te ní quexìo ñadɨhɨ́ tée ní xíhí‑áⁿ, te vátá quìní‑gá‑aⁿ sá nǐ xíhí yɨɨ‑aⁿ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑aⁿ:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Te òré‑áⁿ nǐ nduá‑aⁿ núú tě Pèlú, te ní xíhí‑ni‑aⁿ. Te cuándɨhu cue tée cuechi‑ǎⁿ xɨtɨ́ vehe, te ní xiní‑güedé sá sà ní xíhí‑aⁿ, núu ní xido ñaha tùcu‑güedé cuáháⁿ chindúxi‑güedé‑aⁿ dɨ̀ñɨ yɨɨ‑aⁿ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Te ní yùhú víhí ñǎyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu ní níhí tnǔhu nàcuáa ní cuu.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá tɨtnɨ́ víhí sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑güedé, te ní cuñúhu vìhí‑yu. Te nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ní xóo tacá‑yu corrèdór néhé dɨ̀u ndíi Salòmón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Te nchaa ñáyiu ñá túú dàcuaha tnúhu‑gá ñá ní cùyɨɨ́‑yu chitnahá‑yu ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá, dico nchaá‑yu ní cáháⁿ váha‑yu cuèndá ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Te vài tée, vài ñadɨhɨ́ ní sándáá iní‑yu tnúhu‑gá.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Te cuèndá sá nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús, núu xíǎⁿ ní queñuhú‑yu nchaa ñáyiu cùhú ichi, te davá‑yu ní quide túha‑yu càmá te davá‑yu ní quide túha‑yu yuu, núu núú nchàa xíǎⁿ tá sàcáⁿ‑yu cue ñáyiu cùhú‑áⁿ cuǎháⁿ, te xíáⁿ cáǎ‑yu ndètú‑yu, chi ní sani iní‑yu sá òré yáha té Pèlú te cuědìcó cuándáhú‑dě yáha ndodo ñaha‑xi xìí‑yu te ndúha‑yu.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Te ní quixi ñáyiu ñuú yatni Jerusàlén ndécǎ‑yu ñáyiu cùhú, ndɨhɨ ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní quixi, te nchaá‑yu ní ndúha.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 — ausente —
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 — ausente —
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Te xɨtɨ́ niú‑áⁿ nǐ quexìo ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní nacaáⁿ‑xi yèhe vecaá ní quee‑güedé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑güedé:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 —Quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó vèñúhu càhnu sá ǐo cùnuu te cúñaha‑ndo xìi ñáyiu nàcuáa cadá‑yu naníhí tàhú‑yu —càchí espíritú‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi‑güedé.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi nǔu sátá nǐ túndaá, te ní sáháⁿ‑güedé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá cúú‑xí ñǎyiu isràél ní dácuáhá ñàha‑güedé xií‑yu.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Te ní quexìo‑güedé yèhe vecaá, te ní xiní‑güedé sá nì ɨɨⁿ‑gá cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu tnúhu Jèsús ñá túú‑gǎ‑güedé yɨ́hɨ́. Te cuánuhú‑güedé
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 ní xítnǔhu‑güedé cue tée cùchiuⁿ, te xǎhaⁿ‑güedě:
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě, te cuáháⁿ iní cue dútú cúnùu ndɨhɨ tée tàxi tnuní cue tée xǐndeé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xítnàha‑güedé:
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée ní xáhaⁿ‑dě:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Te cue tée ndèé veñúhu ndɨhɨ tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑güedé cuánguaca ñaha‑güedě, te ñá túú ní quìde úhú ñáhá‑güedě, chi ní yùhú‑güedé cuáha yúú ñáhá ñǎyiu dii ñùú‑xi‑áⁿ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Te ní ndexìo ndɨhɨ ñaha‑güedé núú cuè tée cùu sacuéhé ndɨhɨ núú cuè tée cùchiuⁿ. Te dútú cúnùu‑gá ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑dě:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Te náa ñá dɨ́ú nǐ cachí‑ndɨ́ sá vǎ dácuàha‑gá‑ndó ñǎyiu tnúhu Jèsús te dàcuaha‑ni‑ndó‑yu, te vitna nchaa ñáyiu ñuú Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa càháⁿ‑ndó. ¿Te ná cuèndá ducaⁿ quìde‑ndo, te càchí‑ndó sǎ nchǔhú ndècuéchi‑ndɨ́ ní sahni‑ndɨ́ Jèsús‑i? —càchí dútú cúnùu‑gá xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Te té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu ní xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Te nchòhó ní sata caa‑ndo Jèsús núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ nì xíhí‑gá, dico ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá. Te Yá Ndiǒxí ní sándáá iní cue ñaní tnáhá‑ndɨ̌ ní xíndecu ndéé sanaha.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ sá cúndècu Jesús xio cùha‑gá cuèndá taxi tnùní‑gá te dacǎcu nihnu‑gá ñáyiu isràél núú ùhú núú ndàhú. Te ducaⁿ‑ni dacǎcu nihnu‑gá nchaa ñáyiu na dàña nchaa sá cuèhé sá dúhá, te cada càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Te ní xiní‑ndɨ́ nàcuáa ní quide‑gá, núu xíǎⁿ cání‑ndɨ̌ cuèndú núú nchàa ñáyiu, te Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni Espíritú‑gá ní sáñaha‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá —càchí té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ, te ní cudééⁿ‑güedě, te ní ndatnúhu‑güedé sá cáhní ñàha‑güedé.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Te ɨɨⁿ tée cùu fariséú tnàha‑dé cúú‑dě chìuⁿ, te nàni‑dé Gamàliél, te cùu‑dé mèstrú dácuàha‑dé ñáyiu nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ío yɨñùhu caháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé. Te ní ngúnutnɨ́ɨ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě sá ná quèe tnaa té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé quehé.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Chi ní cunaha nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée ní xínani Tèudás, te ní cachí‑dé sá cúnùu‑dé, te ní cundɨhɨ‑dé dàtná cúmí cièndú cue tée, te ñá ní cuìní‑güedé cuu ɨɨⁿnuu‑güedě ndɨhɨ cue tée cùchiuⁿ. Te ní sahni ñaha cuè tée cùchiuⁿ‑áⁿ xii tée Tèudás, te ní ndɨhɨ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé, te ñá túú‑gǎ ní quìde‑güedé nàcuáa ní sani iní‑güedé cada‑güedé.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Te sátá nì xíhí tée‑áⁿ, te ní tnahá nduu nùcódó tnùní ñáyiu. Te dàvá‑áⁿ nǐ xíndecu ɨɨⁿ tée distrìtú Galìleá ní xínani‑dě Jùdás. Te tɨtnɨ́‑güedé ní chitnahá ñáhá‑güedě xii‑dé. Te tnàhá‑dé ní sahni ñaha tùcu cue tée cùchiuⁿ, te nchaa cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑dé ní xíté nuu‑güedé.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Te na càchí tnúhu‑í sá dáñá‑ndó cuè tée‑áⁿ, te ni ñà túú nǎgá tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, chi núu chìuⁿ mee‑güedé quídé‑güedě te cuíta‑güedé,
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 dico núu chìuⁿ Yá Ndiǒxí quídé‑güedě, te vá ndɨ́nìhnu chiuⁿ quide‑güedé. Te núu quìde‑güedé chìuⁿ Yá Ndiǒxí, te vá nàá‑ndó ndɨ̀hɨ‑güedé, chi Yá Ndiǒxí nàá ndɨhɨ‑ndo sǎ dúcáⁿ xǐquide‑ndo —càchí té Gamàliél xǎhaⁿ‑dě xii cue tée cùchiuⁿ.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Te nchaa‑güedé ní cáháⁿ sá tnǔhu ndáá càháⁿ‑dé. Te dǎtnùní ní nacana tucu‑güedé té Pèlú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé te ní caniha‑güedě, te ní cáháⁿ níhi‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ càháⁿ‑gá‑güedé tnúhu Jèsús, te dǎtnùní ní dáñá ñàha‑güedé cuánuhú‑güedé.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dúcáⁿ ndòho‑güedé dacuàha‑güedé ñáyiu tnúhu Jèsús.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní dácuáhá‑güedě ñáyiu xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ndɨhɨ nchaa vehé‑yu. Te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní quixi ñuyíú‑a.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.