Atos 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te té Pèlú ndɨhɨ té Juàá càháⁿ dúcáⁿ‑ni‑güedě ndɨhɨ ñáyiu, ní quexìo cue dútú ndɨhɨ tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée quìde cuendá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, ndɨhɨ cue tée cùu saducéú.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Te ní cudééⁿ‑güedě nchaa‑güedé núú tě Pèlú ndɨhɨ té Juàá sá xǎhaⁿ‑güedě xii ñáyiu sá ndótó ñǎyiu ní xíhí dàtná ní ndoto Jèsús.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Te ní tnɨɨ ñaha‑güedě ní chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑güedé, te ñá ní quìde ndáá tée cùchiuⁿ cuéchi‑güedé nduu‑ǎⁿ chi sa ní cuaa.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Te ío vài ñáyiu ní sándáá iní‑yu tnúhu ní cáháⁿ‑güedé, te ñáyiu‑áⁿ ndɨhɨ ñáyiu sa ní sándáá iní‑xi ndéé cǎni‑gá ní xínu dàtná úhúⁿ mǐl mee‑ni cuè tée, te dɨ̀ɨⁿ ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndɨhɨ landú.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Te nduu tněé‑áⁿ dɨu‑ni ñuú Jerusàlén‑áⁿ nǐ tacá cue tée yɨ̀ndaha veñúhu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Te tnàhá dútú cúnùu‑gá tée nàni Anás ndécú ndɨ̀hɨ té Caìfás, ndɨhɨ té Juàá, ndɨhɨ té Lìjandrú ndɨhɨ dava‑gá ñaní tnáhá dǔtú cúnùu‑gá‑áⁿ ndécú.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii cue tée xìnu cuechi núú‑güedě:
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Te ndècu ndɨhɨ té Pèlú Espíritú Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 te núu cuìní‑ndó quìní‑ndó nǎsa ní quide‑ndɨ́ ní ndúha tée yacua‑ǎⁿ,
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 te cundedóho‑ndo ɨ̀ɨⁿ tnúhu na càháⁿ‑í‑a. Xìni ñuhu‑xi cundedóho nchaa ñáyiu isràél cuèndá quiní‑yu nàcuáa ní cuu ní ndúha tée‑ǎⁿ. Xítohó Jesucrìstú Yaá ní xíndecu ñuú Nazàrét ní quide tátna‑gá sáhá těe yacua ní ndúha, te dɨu‑ni‑gá ní sata caa‑ndo nǔú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ nǐ xíhí‑gá, te ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Crìstú cúú‑gǎ dàtná ɨɨⁿ yúú ndécú xɨ̌quɨ́ ɨɨⁿ vehe. Te yúú càchí‑yu sá ñà túú nàndɨ́hɨ, te dɨu xíǎⁿ ní nàndɨ́hɨ‑xi ní ngúnutnɨ́ɨ‑xi xɨ́quɨ́ véhé”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu Jesús, chi càchí‑ndó sǎ ñà túú nàndɨ́hɨ‑gá,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 dico Yá Ndiǒxí ñá túú ndèé ní tàxi ndecu‑gá ɨngá tée dàcácu nihnu ñaha xìi‑o núú ùhú núú ndàhú, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni Déhe‑gá Xítohó Jesucrìstú dacǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑o —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Te té Pèlú ndɨhɨ té Juàá ñá túú tǔha‑güedé, te cùñúhu cue tée cùchiuⁿ sá ǐo ñɨɨ́ xǐndáa‑güedé. Te ní cutnùní iní cue tée cùchiuⁿ‑áⁿ sǎ Jèsús ní xica cuu ndɨhɨ‑güedé, núu xíǎⁿ ñá túú tnàhí yùhú‑güedé càháⁿ‑güedé.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Te cuèndá ndécú ndɨ̀hɨ té Pèlú ndɨhɨ té Juàá tée ní ndúha sáhá‑xi, núu xíǎⁿ ñá ní nǐhí cue tée cùchiuⁿ tnúhu cáháⁿ‑güedé.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii té Pèlú ndɨhɨ té Juàá sá quéé‑güedě quehé cuèndá ndóo mee‑güedě ndatnúhu‑güedé.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Te ní xítnàha‑güedé:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Te dayùhú‑ó‑güedě te cúñaha‑o sǎ vǎ càháⁿ‑gá‑güedé tnúhu Jèsús, chi núu ñáhá te quɨndáá‑gá iní‑yu —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Te ní cana tucu‑güedé té Pèlú ndɨhɨ té Juàá, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ dácuàha‑gá‑güedé ñáyiu tnúhu Jèsús.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Te té Pèlú ndɨhɨ té Juàá ní xáhaⁿ‑güedě:
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Chi dacuɨtɨ́í cǎháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa ní cáháⁿ Jèsús, te cáháⁿ‑ndɨ́ nchaa sá nǐ xiní‑ndɨ́ ní quide‑gá —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Te cue tée cùchiuⁿ níhi‑gá ní cáháⁿ‑güedé xǎhaⁿ‑güedě sá cádá càstiú ñáhá‑güedě nǔu vá dáñá‑güedě sá dácuàha‑güedé ñáyiu. Te ducaⁿ te ní dáñá ñàha‑güedé cuánuhú‑güedé, chi ñá ní nǐhí‑güedě nása cada‑güedé cada castìú ñáhá‑güedě, chi nchaá‑yu ndàcáⁿ táhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí sá nǐ ndúha tée yacua.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Te tée ní quide tátna‑güedé‑áⁿ ndécú‑dě vìhi‑gá údico cuíá‑dě, te ío ní cuñúhu‑yu sá nǐ ndúha‑dé.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Te ní ndee té Pèlú ndɨhɨ té Juàá cuánuhú‑güedé núú ndécú cuè tée cùndɨhɨ‑güedé, te ní nacani tnúhu‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ cuè dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Te sátá nǐ xíndedóho‑yu tnúhu ní cáháⁿ‑güedé, te ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní cáháⁿ‑yu nchaá‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Te ndíi Dàvií ní sándáá iní ndíi tnúhu ní cáháⁿ‑n, te ní chídó tnùní ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ‑n cǎháⁿ ndíi, te dɨu‑ni Espíritú‑n nǐ chindee ñàha‑xi xii ndíi ní chídó tnùní ndíi, te duha ní chídó tnùní ndíi:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Te cue tée yɨ̀ndaha nacióⁿ ndɨhɨ cue tée cùchiuⁿ tacá‑güedé nàá‑güedé ndɨhɨ Dútú Ndiǒxí ndɨhɨ Crìstú Yaá ní quixi ñuyíú‑a.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Te xǎhaⁿ tùcú‑yu xii‑gá:
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Te ní quidé‑yu nàcuáa ní sani iní‑n càdá‑yu ndéé sanaha, ndéé cútnàhá ní ngáva ñuyíú.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Te Yòhó Dútú Ndiǒxí sa nàha‑n nása càháⁿ cue tée cuìní cada úhú ñáhá xìi‑ndɨ́. Te quìde‑ndɨ́ chìuⁿ tahu‑n, te vitna chindee ñàha‑n xii‑ndɨ́ cuèndá sá vǎ yùhú‑ndɨ́ cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑n.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Te cada tátna‑n ñǎyiu cùhú, te chindee ñàha‑n xii‑ndɨ́, te cada‑ndɨ́ nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada nacuáa cuñúhu vìhí‑yu. Te xìní‑ndɨ́ sá méé Jèsús chindee ñàha‑gá xii‑ndɨ́, chi quìde‑gá chìuⁿ tahu‑n —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii Yá Ndiǒxí.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te ní quɨdɨ‑xi vehe núú xǐndecú‑yu, te òré‑áⁿ nǐ cutáhú tucú‑yu nchaá‑yu Espíritú‑gá. Te ní cáháⁿ‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnàhí ni yùhú‑yu.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Te nchaa ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní cáháⁿ‑yu nchaá‑yu. Ɨɨⁿ‑ni tnúhu ní sani iní‑yu, te ní xóo chindee tnàhá‑yu chi ní xóo cuáha táhú tnáhǎ‑yu nchaa sá xíní ñùhú‑yu, te ni ɨ̀ɨ́ⁿ‑yu ñá túú ní cǎháⁿ‑yu sá ndàchiúⁿ‑yu ɨɨⁿdìi‑ní‑yu cùu nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá ío váha ní cáháⁿ‑güedé nàcuáa ní cuu ní ndoho Xítohó Jesucrìstú. Te ío ní chindee ñàha Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ‑yu tnúhu‑gá, te ñá túú ní cǎháⁿ cuèhé dava‑gá‑yu cuèndá ñáyiu dàcuaha tnúhu‑gá.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Te ñá túú tnàhí ni cùndahú‑yu díhúⁿ, chi nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ ñuhu‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu càa vehe‑xi ní nadìcó‑yu, te da ɨɨⁿ da ɨɨⁿ ndachìúⁿ‑yu ní nadìcó‑yu òré xíní ñùhú‑yu díhúⁿ.
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Te ní sáñàhá‑yu xii cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá, te cue tée‑áⁿ nǐ dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu xìni ñuhu.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Te distrìtú Chìpré ndécú ɨ̀ɨⁿ tée nàni‑dé Chèé ñaní tnáhá ndǐi Lèví, te ní xóo cunu cuechi‑dě veñúhu ñáyiu isràél. Te cuèndá sá sǎñaha‑dě tnúhu ndee ìní xií‑yu, xíǎⁿ nǔu ní dánání ñàha‑güedé Vèé xii‑dé.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Te tée‑áⁿ nǐ nadico‑dě luha ñuhu‑dé, te nèhe‑dé díhúⁿ cuǎháⁿ núú cuè tée ní táúchíúⁿ‑gǎ dacuàha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.